Każdy pies ma potrzeby związane z węszeniem oraz realizowaniem tak zwanego łańcucha łowieckiego. Z tego powodu zabawy węchowe i umysłowe to doskonały sposób, żeby pomóc naszemu przyjacielowi. Potrzeby te można realizować na różne sposoby, na przykład ćwicząc nosework lub mantrailing. Jednak te aktywności wymagają czasu, sprzętu lub specjalnego szkolenia. Mata węchowa to proste i szybkie rozwiązanie, które każdy może realizować samodzielnie w swoim domu i przy okazji zapewnić psu niezbędną stymulację.

W naszym sklepie można znaleźć między innymi maty węchowe, więc zależy nam na zapewnieniu merytorycznych i pomocnych materiałów na ten temat. Naprawdę uważamy, że warto spróbować maty węchowej. Satysfakcja z obserwacji samodzielnej pracy swojego psa jest ogromna. Nie ma chyba również prostszego sposoby na pracę węchową w domowym zaciszu.

Zapraszamy do zapoznania się z tym artykułem, gdzie tłumaczymy wszystko co musisz wiedzieć o matach węchowych!

Mata węchowa dla psa – początki

Matami węchowymi zajmujemy się od 2017 roku. Pomogły nam z wieloma problemami, więc kochamy tę formę zabawy. Zabawka ta daje psu mnóstwo radości, ale również sprawia sporo frajdy samemu opiekunowi, który może obserwować samodzielną pracę swojego przyjaciela. Dzięki zabawie z matami psy są spokojniejsze, grzeczniejsze, a wspólne życie po prostu łatwiejsze.

Zabawa węchowa przy wykorzystaniu maty węchowej to dla psa coś zupełnie nowego i niezwykłego. Standardowo opiekunowie skupiają się na zabawach fizycznych, a nie węchowych lub umysłowych. Raczej szarpiemy się, przeciągamy, biegamy lub uprawiamy inne aktywności fizyczne. Mata węchowa służy przede wszystkim do stymulacji psychicznej, czyli treningu umysłu naszego psa. Zabawy umysłowe i węchowe to rodzaj zabawy, który jest bardzo polecany przez specjalistów i zdobywa coraz większą popularność u psich opiekunów.

Nasze maty pomogły naszym własnym psom, ale również wielu innym pupilom. Zabawa węchowa sprawdza się u psów lękliwych, z problemami pewności siebie, nadpobudliwych i tak dalej. Są również psiaki niepełnosprawne, dla których mata węchowa to jeden z niewielu sposobów na wspólne spędzenie czasu z opiekunem.

Naprawdę jest genialnie i nigdy się nie nadziwię jak ogromną popularność maty zyskały i ciągle zyskują. Rozpoczęliśmy jako pierwsza w Polsce firma, która specjalizuje się w matach węchowych. Jesteśmy ogromnie dumni, że możemy być częścią zabaw węchowych wśród psiaków! Jesteśmy polskim producentem mat węchowych, a wszystkie nasze maty wykonujemy własnoręcznie w naszej pracowni w Polsce.

Pierwsze ”fejmy”, czyli krótka wzmianka o naszych matach w magazynie Claudia :)

Mata węchowa dla psa – co to jest?

Jednak czym jest ta legendarna mata węchowa? Przede wszystkim jest to ”zabawka”, która umożliwi psu zabawę i aktywność węchową. Powinna składać się z podstawy oraz materiału, w którym można ukryć przysmaki. W naszym sklepie można znaleźć różne modele mat węchowych, dzięki czemu każdy może dobrać produkt idealny dla siebie i swojego psiaka.

Bardzo ważne jest, aby mata węchowa była odpowiednio przygotowana. Nasze maty są szyte przez nas w naszej pracowni. Niestety obecnie na rynku pojawiło się sporo produktów ściąganych z Chin, więc warto uważać. Stosujemy mocne nici kaletnicze, dzięki czemu nasze zabawki są wytrzymałe. Warto również zwrócić uwagę, aby mata była “pełna”, czyli miała pełną podstawę bez dziurek, przez które mogą wypaść przysmaki podczas zabawy.

Wszystkie nasze maty węchowe mają pełną podstawę. Pozwala to na komfortową i przyjemną zabawę bez frustrowania psiaka wypadającymi pod spód smakołykami.

Fantastyczny Vuko i jego przepiękne zdjęcie z naszą matą węchową

W macie węchowej chodzi przede wszystkim o to, aby ukryć przed psem coś smacznego w taki sposób, aby nie było widoczne, ale możliwe do znalezienia, jeśli wykorzysta się do tego zmysł węchu. Pies czuje przysmak, ale go nie widzi, więc musi skupić się na swoim nosie i w taki sposób odkryć swoją przekąskę. Jak widać zamysł jest prosty, ale właśnie tu tkwi urok tego rozwiązania. Zabawa lub aktywność wcale nie musi być skomplikowana, aby była satysfakcjonująca dla psa.

Mata węchowa pomaga na problemy behawioralne?

Magia polega na wykorzystaniu psiego nosa, który jak wiemy jest potężnym narzędziem. To najważniejszy i najpsiejszy element psiej egzystencji, a niestety nie zawsze jest wykorzystywany przez człowieka. Szkoda, bo psiaki mają naturalną potrzebę węszenia i realizowania się w tego typu pracy. Zazwyczaj jednak skupiamy się na szarpaniu, aktywności fizycznej oraz wydawaniu psu poleceń. W trakcie życia z nami nie ma więc zbyt wiele możliwości, aby odpowiednio wykorzystać psi nos.

Brak realizacji potrzeb związanych z węszeniem może być jedną z przyczyn wielu problemów behawioralnych:

• reaktywność
• nadpobudliwość
• niszczenie w domu
• wymuszanie (szczekanie lub ciągłe zaczepianie opiekuna)
• wokalizacja (głośne, bezcelowe szczekanie, wycie)
• i wiele innych

Psi nos, a mata węchowa

Spójrzmy na to w ten sposób. W domu uczymy psa reakcji na nasz głos oraz mowę ciała, więc pies wykorzystuje głównie wzrok i słuch. Na spacerze często nie pozwalamy psu spokojnie wąchać (bo jeszcze coś zeżre w tej trawie albo się w czymś wytarza) tylko przemy ciągle do przodu. Nawet w parku raczej zachęcamy psa do aportowania, szarpania i biegania, żeby się trochę wymęczył. Nie ma raczej miejsca na węch, prawda?

Natomiast trzeba wiedzieć, że u wielu psiaków właśnie zabawy węchowe dają najlepsze rezultaty. Moją ukochaną aktywnością z psem jest tropienie, ale niestety czasami trudno znaleźć czas i warunki na treningi.. Nie zawsze jest pogoda (a właśnie w okresie jesień/zima najbardziej się stymulacja psychiczna przydaje), treningi są daleko, trzeba mieć pozoranta i tak dalej. Na pewno nie jest to coś, co można robić regularnie każdego dnia.

Wielu opiekunów skupia się wyłącznie na aktywnościach fizycznych z psem – bieganie, szarpanie. Te zajęcia są oczywiście fajne, ale często wiążą się z nadmiernym pobudzeniem psa. Maty węchowe pomagają psu się zmęczyć, ale bez tego negatywnego pobudzenia. Wręcz przeciwnie – węszenie wycisza i uspokaja.

Mata węchowa – zabawa węchowa w każdych warunkach

Jednak mata węchowa jest prosta – pozwala na ćwiczenie w każdych warunkach, nie wymaga specjalnego przygotowania i działa za każdym razem. Wystarczy postawić ją na podłodze (lub na trawie – w parku też można ćwiczyć z matami), wrzucić trochę przysmaków i gotowe. W zależności od stopnia zaawansowania psa, poziomu trudności, wielkości maty i ilości smaczków jedna sesja trwa ok. 5-15 minut. Po takiej sesji możemy zacząć kolejną, a zazwyczaj po 2-3 psiaki mają już dość.

Zazwyczaj rekomenduje się około 30 minut dziennie zabawy węchowej dla psa. Oczywiście każdy psiak jest inny – niektóre będą miały większe potrzeby stymulacji tego zmysłu.

Ile węszenia dziennie?

Zazwyczaj rekomenduje się około 30 minut dziennie zabawy węchowej dla psa. Oczywiście każdy psiak jest inny – niektóre będą miały większe potrzeby stymulacji tego zmysłu.

Fenomenalnie obserwuje się psa podczas pracy. Podchodzi do maty i czuje, że ”jest tu coś dobrego”, ale tego nie widzi. Zbliża nos do maty i zaczyna ogarniać o co chodzi. Wykorzystując nos lokalizuje przysmak, zanurza się w głębi paseczków i już nagroda zdobyta. Jednak to nie koniec, bo zaraz obok wyczuwa kolejny przysmaczek i poszukiwanie zaczyna się od nowa!

Dla człowieka może to wydawać się banalne, ale od psa taka praca wymaga ogromnej ilości skupienia i koncentracji. Często psiaki po zakończeniu sesji kładą się na matę ze wzrokiem ”stary, koniec – ani smaczka więcej. Dobranoc!” i idą spać. Wspominałem, że mata jest mięciutka, więc idealnie sprawdza się na drzemkę po pracy? Naprawdę polecam, bo mi osobiście nigdy się nie znudzi oglądanie psa podczas pracy węchowej.

Jest jeszcze jedna sprawa, o której warto pamiętać. Niektóre psiaki bardzo nakręcają się na zabawy fizyczne. Szarpanie, przeciąganie i bieganie powoduje potem problemy z uspokojeniem się, problemy ze snem, frustrację i tak dalej. To prosty sposób, aby uzyskać nadpobudliwego psa, który ciągle chce więcej i nie potrafi się wyciszyć.

Praca węchowa w większości przypadków działa wręcz przeciwnie. Nie nakręca ani nie pobudza fizycznie psa. Uspokaja, wycisza, męczy psychicznie. Warto wprowadzić sesje węchowe w przypadku psa problemowego lub po prostu takiego, który nie radzi sobie z emocjami.

Z czym jeszcze pomoże mata węchowa?

Mata węchowa to zabawa i aktywność, która naprawdę może pomóc w wielu problemach. Wielu psich opiekunów pomogło swoim psom właśnie poprzez stosowanie maty węchowej. Tutaj kilka z pomysłów, kiedy może się taka zabawa przydać:

Pies je za szybko

Levi jak był bardzo młody to jadł strasznie zachłannie i szybko. To nie jest bezpieczne zachowanie, ponieważ w ekstremalnym przypadku może prowadzić do skrętu żołądka. Mata węchowa może być wykorzystana jako ”miska” na jedzenie – pies nie widzi żarełka, więc musi je znaleźć dzięki węchowi. Znacząco uspokaja to psa podczas posiłku i powoduje, że szybkość jedzenia się zmniejsza.

Pies nie chce jeść

Niektóre psiaki to prawdziwe niejadki. W wielu przypadkach spowodowane jest to pewnym znudzeniem faktem, że jedzenia nie trzeba ”zdobyć”, a psy to jednak zwierzęta przyzwyczajone do zdobywania swojego pożywienia – tak przynajmniej głoszą pewne teorie. Jednak rzeczywiście bywa tak, że ”spalenie miski” i wymaganie od psa wykonania jakiegoś polecenia przed jedzeniem powoduje, że psiak nagle nabiera apetytu. Mata węchowa może być dla psa właśnie takim sposobem na ”zdobywanie” pokarmu. W końcu sam musi je znaleźć, więc dla wielu pupili to ogromna motywacja.

Obrona zasobów

Z Levim mieliśmy taki problem, że jak był malutki to strasznie bronił zasobów. Nie można było siedzieć przy nim jak jadł, ani zabrać mu gryzaka – warczał i uciekał. Legion tak nie robiła nigdy, więc nie wiedzieliśmy co zrobić. Pomogła nam mata węchowa – jak psiak wyszukiwał jedzonka to dokładaliśmy przy nim mu kolejne porcje. Nie mogę stwierdzić, czy na 100% jedynie to było rozwiązaniem, ale wraz z postępem czasu rzeczywiście obrona zasobów znikła. Teraz szczeniaczek sam przybiega do nas z gryzakiem i gryzie go przy nas.

Pies nadpobudliwy

Legion była strasznym nerwusem – potrafiła szczekać na wszystko i biegać po mieszkaniu. Żadna ilość spacerów, biegania i frisbee nie pomagała – psisko wracało do domu, odpoczywało 30 minut i znowu czegoś chciało. Tutaj jesteśmy pewni, że u nas rozwiązaniem była mata węchowa. Wystarczyły 2-3 sesje, a Legion się uspokajała i wracała spać. Próbowaliśmy też tropienia, ale zajęcia odbywały się tylko w poniedziałki wieczorem, więc to dla nas było stanowczo za mało. Z maty węchowej mogliśmy korzystać w każdą pogodę i o każdej porze.

Pies w trakcie leczenia

Dla mnie najgorszy okres z psem jest zaraz po jakimś zabiegu/urazie, który uniemożliwia normalne spacery. Nasza Legion tak się denerwuje w takie dni, że szkoda gadać. Leży wkurzona, wzdycha, szczeka i absolutnie nie chce zrozumieć, że po prostu nie może biegać, jak kilka dni temu miała założone szwy. Wiele psiaków frustruje się w okresie rekonwalescencji i mata węchowa może tu pomóc. Sporo psów bardziej męczy się ćwiczeniami umysłowymi niż fizycznymi, więc sesje węchowa z matą naprawdę pomogą psu zużyć nadmiar energii.

Psiaki niepełnosprawne

Niepełnosprawność u psa nie oznacza, że traci on chęć życia – często jest wręcz przeciwnie i takie psiaki mają ogromną ochotę, żeby robić coś ze swoim przewodnikiem. Niestety czasami jest to mocno utrudnione, szczególnie jeśli psiak ma problemy ze wzrokiem, słuchem lub nie może poruszać się normalnie. Ostatnio naszym klientem był Milo, niewidomy psiak, który naprawdę fantastycznie bawi się z matą węchową. Potrzebuje oczywiście trochę pomocy i nakierowania, ale wygląda to świetnie. Ogromnym plusem tego produktu jest fakt, że może z niego korzystać każdy psiak ze sprawnym zmysłem węchu.

Psi seniorzy

Psie staruszki to fajne pieseły i chyba każdy o tym wie. Natomiast wiadomo, że takiego seniora nie można forsować – skończyły się czasy szalonego biegania i skakania. Dla takich psów również mata węchowa może być doskonałym rozwiązaniem. Nie wymaga siły. nie obciąża stawów i organizmu. Można więc z maty węchowej korzystać bezpiecznie i bez obaw, a nasz psiak na pewno chętnie spędzi w taki sposób czas.

Tutaj piękny Obi i jego mata węchowa z naszego sklepu!

Mata węchowa – częste pytania

Często zadajecie nam różne pytania odnośnie mat oraz zgłaszacie swoje obawy. Wiele mitów również znajduję w sieci i myślę, że warto byłoby kilka spraw wyjaśnić.

Czy matę można prać?

Nie wypowiem się za wszystkich oczywiście, ale nasze maty można spokojnie prać. Zalecamy pranie ręczne, ale jeżeli ocenimy, że nasza pralka da radę to można również w taki sposób – na niskich obrotach oczywiście. Duża mata ma 60×40 cm i waży ok. 3 kilogramy, więc nie do każdego urządzenia się zmieści. My nasze maty wrzucamy do pralki i jest spokój :) Nasze maty szyte jak najbardziej można prać w pralce – są bardziej elastyczne.

Czy mata będzie dobra dla mojego psa?

Mata węchowa jest idealna praktycznie dla każdego psa – dużego i małego, bez względu na płeć lub rasę. Jeśli Twój pies ma nos to może bawić się z matą. Jeżeli masz jakieś złe doświadczenia z tego typu aktywnością to są dwie możliwości:

• kupiona mata była źle zrobiona (tanie materiały, za mało warstw materiału), a to spowodowało, że doświadczenie mogło być negatywne. Na przykład mata brzydko pachniała lub wszystkie smaczki wpadały pod nią (za cienki materiał lub za mało paseczków)
• pies przyzwyczajony jest do szarpania i szaleństw, więc nie ogarnął zabawy węchowej, a opiekun mu jej nie wytłumaczył. Pierwsze sesje warto wykonać razem z psem – pokazać mu, że smaczki są ukrywane i zachęcić do spokojnego ich szukania. Niektórzy od razu zostawiają psa sam-na-sam z matą i dziwią się, że została zniszczona. Nie każdy pies od razu załapie, więc warto poświęcić trochę czasu i wspólnie odkrywać zabawy węchowe.

Lilu też ma matę indywidualną :) Dla każdego coś innego!

Mój pies nie lubi maty i nie chce się nią bawić

Czy Twój pies lubi jeść? Jeśli tak to lubi również matę węchową. Jeżeli z jakiegoś powodu odmawiał zabawy to może mata była źle wykonana (brzydki zapach, który zniechęcał psa do zabawy), zastosowano złe smaczki (coś, czego pies nie lubi) lub pies się za bardzo sfrustrował (tania mata, smaczki wpadały pod nią, a pies nie mógł ich wyciągnąć).

Naprawdę nie ma chyba psa, który ma wrodzoną niechęć do wąchania i jedzenia, więc w praktyce każdy pies może się bawić matą. Niektóre wymagają odpowiedniego przysmaku (np: coś innego, nie to co dostają w misce) lub pokazania jak się bawić (pies nauczony ciągłego biegania i szarpania może nie rozumieć zabawy węchowej na starcie).

Najczęstszy problem jaki słyszę to to, że pies szarpie matę zamiast szukać smaczków. To właśnie efekt ciągłego zachęcania psa do zabawy fizycznej – szarpania, przeciągania  się i biegania. Jeżeli pies nie ma doświadczenia ze stymulacją psychiczną i zabawami na inteligencję to może na samym początku mieć problemy. Jeżeli zawsze się z nim szarpaliśmy to nic dziwnego, że nowa zabawka od razu skojarzy się psu z tego typu czynnością.

Oto Triss i jej mata węchowa ”morskie fale”

Serio warto poświęcić trochę czasu, żeby przestawić swojego psa na ten typ zabawy, bo to świetna droga do wielu ciekawych aktywności.

Duża czy mała mata?

My zawsze rekomendujemy dużą matę na start – dla dużych jak i małych psów. Duża mata  umożliwia większą powierzchnię do wąchania i jest idealna dla każdego psa. Mniejszy po prostu będzie miał dłuższą frajdę i nie trzeba będzie mu tak często ”doładowywać” smaczkami. Oczywiście jeśli ktoś chce spróbować mniejszej to nie ma problemu. Jedynym minusem jest fakt, że jak pies szybko załapie zabawę i będzie mu szło bardzo dobrze to trzeba będzie stosunkowo często dokładać przysmaków, a sesja będzie trwała odrobinę krócej.

Mata węchowa – dla psa i… dla kota?

Oczywiście, że dla kota! Nie każdy zdaje sobie z tego sprawę, ale kociaki również uwielbiają wykorzystywać swój węch i zdobywać pożywienie. Z naszych mat korzysta sporo kociarzy i naprawdę sobie chwalą.

Kociaki polecają maty węchowe

Myślę, że to dobrze pokazuje, że kociaki również mogą się bawić w ten sposób, a mata węchowa to również produkt warty uwagi kociarzy

Mata węchowa dla psa – podsumowanie

O macie węchowej mogę pisać naprawdę sporo, bo to aktywność i zabawa, którą wykonujemy naprawdę regularnie. U nas w domu praktycznie mata ”chodzi” cały czas. Czasami psy dostają tak śniadanie, często po spacerze robimy matę ”na uspokojenie”, wieczorami bardzo często i nawet kilkanaście razy dziennie w dni deszczowe lub jak mamy ogrom pracy i trudno wyjść na kilka dłuższych spacerów.

Nie ma dnia, kiedy mata węchowa nie było wykorzystana, a my ciągle znajdujemy nowe sposoby na zabawę. Robimy tory, ukrywamy głębiej, zawijamy, dajemy więcej/mniej smaczków. Bardzo często łączymy zabawę z innymi ćwiczeniami – trenujemy cierpliwość, skupienie, zostawanie w miejscu i tak dalej. Naprawdę masa możliwości.

Mata węchowa dla szczeniaczka? Oczywiście!

Mata węchowa jest super :)

Dla mnie mata węchowa to wyjątkowa zabawka. Pomogła mi w wielu psich problemów i jest ogromnym wsparciem w psiej codzienności. Mata węchowa to zabawka, którą naprawdę warto wypróbować i sprawdzić jak fantastycznie wpłynie na naszego psiaka. Własną matę można kupić w naszym sklepie na Życie z psem oraz na Maty Węchowe.

Post Mata węchowa dla psa – wszystko co musisz wiedzieć pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Na pewno mogę powiedzieć, że marka Maty Węchowe mocno zmieniła nasze życie. Nie mieliśmy praktycznie żadnego doświadczenia z prowadzeniem sprzedaży, obsługi klienta, tworzeniem nowego produktu, wprowadzaniem go na rynek i w ogóle z własnym sklepem. Nie powiem, że przez 2 lata stałem się ekspertem, ale wydaje mi się, że trochę już ogarniam :) Tak naprawdę to cały czas działamy tak, jak sami byśmy chcieli być obsługiwani. Nie ma żadnego korpostyle :D

Beryl z berylispolka.pl :D

Sporo osób pyta czy z psiej firmy da się żyć, czy taka praca ma sens i tego typu sprawy. Może ten tekst trochę bardziej przybliży jak to wygląda, a w przyszłym tygodniu postaram się napisać konkretnie o prowadzeniu własnego, psiego biznesu. Jeśli ktoś więc zastanawia się nad taką ”karierą” dla siebie to zapraszam :D

Psia firma – początki

Początki naszego pomysły były dość spontaniczne. Na pewno nie było analizy rynku, statystyk, przeliczania. Była przede wszystkim potrzeba. Jak większość z Was wie mieliśmy z Legion spore problemy. Bestia była nadpobudliwa, a jeszcze do tego doszła agresja smyczowa. Człowiek się trochę załamuje przez takie rzeczy, bo w końcu trochę inaczej wyobrażał sobie przyszłość ze swoim psem.

Szukając pomocy, znaleźliśmy gdzieś w zakątkach zagranicznego internetu spotkaliśmy koncepcję takich ”dywaników” z frędzelkami, w których można ukrywać przysmaki. Niestety wtedy w Polsce nie było praktycznie żadnych informacji o tym. Zrobiliśmy sami swój pierwszy egzemplarz i pamiętam, że był pogrom. Chyba 6 godzin męczarni z nożyczkami, mozolnym cięciem materiału, a potem długie zawijanie paseczków :D

Jednak zadowolenie Legion nam to wynagrodziło. Pierwsza sesja wystarczyła, żeby pies padł zmęczony. Ogromna satysfakcja dla nas, bo jak pies szczęśliwy to i człowiek się cieszy.

Odkryliśmy dzięki temu również inne aktywności węchowe. Działały na Legion fantastycznie, ale niestety nie zawsze mieliśmy czas i możliwości, żeby pojechać do innego miasta na trening tropienia w lesie. Dlatego maty węchowe stały się taką podstawową aktywnością Legion w ciągu dnia.

Coraz częściej dostawaliśmy jednak maile od osób, które miały podobne problemy z psem do nas. Pytaliście jak sobie poradzić, wielu straszyło nawet oddaniem psa, bo nie potrafią tak żyć. Mieszkanie z psim terrorystą do przyjemnych nie należy.

Koniec końców postanowiliśmy, że chcemy wprowadzić maty węchowe do świadomości psiarzy. Bardzo nas zdziwiło, że o tej koncepcji się nigdzie nie mówiło, a ludzie po prostu o tym nie wiedzieli. Mata węchowa to naprawdę piękna sprawa i przede wszystkim prosta. Nie wymaga ciężkiego tłumaczenia lub trudnych przygotowań. Chowasz przysmaki, a psiak je znajduje. To wszystko, a jednak daje ogromną ilość możliwości.

Czekała nas masa organizacji. Kontakty z hurtowniami, projektowanie sklepu i identyfikacji, ale również przygotowanie od podstaw wszystkich informacji o matach węchowych. Najtrudniejsze na początku było wytłumaczenie czym w ogóle mata węchowa jest, jakie są jej zalety i jak można ją wykorzystać. Wprowadzenie stosunkowo nowego produktu na rynek jest trudniejsze niż promowanie już istniejącego.

Juleczek z facebook.com/piesjulek :)

Ostatecznie 2 marca 2017 roku powstał sklep Maty Węchowe. Na początku w ofercie mieliśmy 3 maty standard oraz 3 maty plus w jednym rozmiarze. Przed startem mieliśmy ogromny stres, bo nie wiedzieliśmy nic. Jak się przyjmą maty, czy komukolwiek się spodoba, a może cały pomysł to była pomyłka i strata czasu?

Maty węchowe – jak to wygląda teraz?

Teraz w ofercie mamy 8 mat standard, 7 mat plus i 4 maty pianka w dwóch rozmiarach: 60×40 cm oraz 40×30 cm. Do tego wprowadziliśmy również 3 modele mat szytych na podstawie antypoślizgowej. Całość uzupełniliśmy szarpakami polarowymi i skórzanymi. Dla osób, które mają już swoją matę mamy również legowiska. Oferta cały czas się zmienia. Wymieniamy modele kolorystyczne mat, zmieniamy szarpaczki i tak dalej. Na nudę nie można narzekać.

Wcześniej maty węchowe to był produkt, o którym praktycznie nikt nie wiedział. Teraz to ogromny trend, który jest wspaniałą przygodą dla wszystkich. Chyba nasza największa duma to właśnie propagowanie aktywności węchowych. Coraz więcej osób interesuje się nie tylko matami, ale również tropieniem użytkowym, pracą na śladzie lub noseworkiem.

Maty węchowe polecane są również przez weterynarzy, behawiorystów i innych specjalistów. Dla mnie osobiście to taki fenomen, trochę powód do dumy, ale też trochę do śmiechu. Maty są fantastyczne i jak najbardziej pomagają przy pracy z psem. Jednak zdarza się, że przypisuje się im wręcz magiczne właściwości. Szkoleniowcy czasami przepisują maty węchowe jak leki na grypę.

Wielokrotnie otrzymaliśmy maila lub wiadomość w stylu ”Nasz behawiorysta zalecił nam pracę z matą przez 2 tygodnie, więc bardzo proszę o szybką wysyłkę” lub ”Szkoleniowiec kazał ćwiczyć 2 razy dziennie przez miesiąc – czy to nie za dużo?” (od razu mówię – wcale nie za dużo, dla psa praca węchowa to sama przyjemność :D).

Vuko z vukobordercollie.wordpress.com <3

Również jak widzę czasami jakieś wypowiedzi specjalistów w internecie odnośnie mat węchowych to łatwo mi zauważyć, że opierają się na moich materiałach z tego bloga lub z naszego sklepu :) Dla mnie super, bo jak najbardziej po to to wszystko pisałem, żeby szerzyć wiedzę i świadomość, więc cieszy mnie,  że eksperci się tym inspirują.

Ja w ogóle jestem ogromnie zadowolony z tego, jak to wszystko się potoczyło. Przede wszystkim chodziło nam o to, aby pomóc psiarzom z ich problemami i nam się to udało. Mata węchowa naprawdę ma ogromną ilość zastosowań. Jest świetna do uspokojenia psów nadpobudliwych, ale również zwiększenia pewności siebie psa lękliwego. Jak to możliwe? Wiele osób jest zdziwionych, że mata węchowa może pomóc w tak różnych problemach.

Dla psa nadpobudliwego najgorsze są aktywności, które nakręcają. Pies biega, pobudza się, a potem nie potrafi się uspokoić i jest problem. Mata węchowa zmęczy, ale psychicznie, nie fizycznie. Pies jest wyczerpany, ale nie pobudzony. Człowiek ma wtedy możliwość komunikacji z psem, bo pies łatwiej skupia się na człowieku. Nie ma tej całej nagromadzonej, negatywnej energii, która krzyczy do ucha ”Zniszczenie! Destrukcja! Chaos!”.

Z drugiej strony mamy psa lękliwego. Lęk u psa jest często spowodowany brakiem pewności siebie. Pies nie jest pewny jak zachować się w danej sytuacji, polega tylko na swoim przewodniku i w sytuacji, gdzie wymagana jest samodzielność zaczyna panikować.

Praca węchowa wymaga samodzielności. Człowiek za psa smaczka nie znajdzie. To psa zadanie i psia praca. Dobrze wykonane zadanie to uczucie satysfakcji, samorealizacji i pewności siebie. Pies sam znalazł – nie potrzebował pomocy przewodnika. To buduje pewność siebie i poczucie, że pies może sam. Samo w sobie nie rozwiąże to problemu, ale daje nam jakieś podstawy do dalszej pracy.

I to jest fantastyczne w pracy węchowej w ogóle. Ma mnóstwo zastosowań. Jednak o ile psiaka lękliwego raczej nie zabierzemy od razu do lasu na tropienie użytkowe, to już matę węchową w bezpiecznym domu można z sukcesami realizować. Maty węchowe są praktycznie dla każdego.

Z naszych mat korzystają psy i koty. Zwierzaki niepełnosprawne, po zabiegach, starsze, a nawet niewidome lub głuche. To aktywność naprawdę dla każdego i każdy może z niej coś dobrego wyciągnąć.

Kocia ekipa z facebook.com/purrfectlovepl :)

To również dobra rzecz dla człowieka. Każdy ma czasami gorsze dni. Upał, zimno, choroba, zły dzień. No nie chce się iść na ten spacer. Zamiast tego jak najbardziej można zaproponować psu alternatywę w postaci maty węchowej. Psiak zadowolony, bo i się naje i zmęczy i ma rozrywkę. Człowiek zadowolony, bo może odetchnąć, ale też obserwacja pracującego psa to wspaniała sprawa. Ja osobiście uwielbiam, po prostu uwielbiam patrzeć jak pies pracuje.

Psia firma – przyszłość

Przyznam, że dawniej nie myślałem o tym, aby swoją przyszłość zawodową wiązać z psami. Pracuję sobie przy stronach internetowych i mi to wystarczało. Znaczy wiadomo… każdy psiarz ma jakieś tam myśli o pracy z psami. Jednak wiem, że na weterynarza się nie nadaję, ze szkoleniami czułbym się niepewnie, a na petsittera nie mam raczej warunków.

Teraz jednak widzę, że mam możliwości i ochotę realizować się w psiej branży z innej strony, czyli w obsłudze psich klientów i dostarczaniu im fantastycznych rozwiązań. Myślę, że znalazłem na psim rynku takie miejsce dla siebie, w którym czuję się dobrze. Na pewno w planach mam kolejne, ciekawe projekty. O niektórych dowiecie się pewnie jeszcze w tym roku.

Chyba najczęstsze pytanie, które zadajecie to ”Czy da się żyć z psiej firmy?”. Moim zdaniem trzeba pytać inaczej: Czy Ty dasz radę żyć z psiej firmy i czy warto?

Leo z instagram.com/leos.world.gsd :)

Jestem pewien, że są osoby, które żyją ze swojej działalności. W końcu firm powstaje każdego roku sporo i na pewno przez jakiś czas się utrzymują. Jednak co chwilę jakaś psia firma upada. Jak tylko powstał nasz sklep to w niedługim czasie zaczęły pojawiać się osoby, które chciały w to ”wejść”. Na serwisach i fejsbuku pojawiały się nowe ogłoszenia, że ktoś robi maty węchowe. Z najtańszych materiałów, bez jakiejkolwiek wiedzy lub ”czucia” produktu. Byle sprzedać. Kopiowali nasze teksty, brali sobie nasze zdjęcia i przedstawiali jako swój produkt. I po pierwszym roku większość padła. Pojawiły się kolejne i znowu padły.

Bo to jest tak, że jeżeli ktoś chce po prostu zarabiać, to odpowiedź brzmi ”Nie, nie rób tego”. Patrząc pod kątem zarobków na godzinę to psi handmade raczej nie jest najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem. Jest wiele alternatyw, które pozwolą zarobić więcej i przy mniejszym wysiłku. Jeżeli ktoś nie ma do tego pasji lub po prostu chce tylko patrzeć na zarobki to szybko zrozumie, że się to po prostu nie opłaca.

Z mojej perspektywy jak najbardziej jest przyjemnie. Robię to co lubię, a ludzie to doceniają. To dla mnie najważniejsze. Natomiast na pewno nie ma z tego takich pieniędzy, żebym całkowicie zrezygnował z mojej podstawowej działalności. Kto wie? Może kiedyś :)

Ciastek z facebook.com/ciastekcookie :D

Jednak więcej o tym jak psia firma działa i co warto o tym wiedzieć napiszę w przyszłym tygodniu, więc jeśli ktoś się nad tym zastanawia to zapraszam :)

Post Nasza psia firma ma już 2 lata! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Bo czasami właśnie tak jest, że karmy schronisko ma naprawdę sporo, a brakuje czegoś innego. W końcu na jedzenie zbiórki są bardzo częste. Organizują je duże organizacje, szkoły i tak dalej. Często jednak potrzebne są inne produkty – leki, środki przeciw kleszczom lub pieniądze na zabiegi. Jeżeli ktoś chce pomóc to naprawdę gorąco zachęcam, żeby skontaktować się ze schroniskiem i po prostu zapytać czego w danym momencie potrzeba.

Pomagamy psom ze schroniska w Korabiewicach

Wiedziałem, że chcemy pomóc schronisku w Korabiewicach. Mam do tego miejsca pewną słabość. Byłem tam osobiście w ramach akcji Frontmanów. Od samego początku zaimponowała mi organizacja i pasja. Psiaki mają spore boksy, a wielu wolontariuszy stara się jak najbardziej pomóc. Rozmawiałem z wolontariuszami i pracownikami. Po prostu czuć, że to miejsce ma sens. Warto również zauważyć, że jest to schronisko fundacyjne, które w całości finansowane jest ze środków uzbieranych od darczyńców.

W ciągu lat odwiedziłem wiele wspaniałych schronisk i jestem pewien, że wszystkie zasługują na pomoc. Jednak wszystkim nie pomożemy – przynajmniej nie w tym momencie.

Chcieliśmy zorganizować akcję, której efekt byłby konkretny. Można zbierać pieniądze, ale myślę, że dla nas jak i dla osób biorących udział najlepsze jest działanie w celu osiągnięcia ustalonego celu. W związku z tym skontaktowałem się z Korabkami i zapytałem o ich zapotrzebowanie. Okazało się, że przydałyby się pieniądze na leki.

W schronisku przebywa wiele psiaków, które wymagają stałego leczenia. To bardzo duże koszty, na które potrzebne są pieniądze. Poniżej lista, którą otrzymałem. Tak to teraz wygląda. Sporo potrzebujących psiaków.

W związku z tym postanowiliśmy, że właśnie na to będziemy zbierać. Przede wszystkim potrzebny jest Euthyrox oraz Cardisure. Ten pierwszy to lek dla psiaków z problemami związanymi z hormonami tarczycy. Cardisure natomiast jest dla jednego psiaka, który ma problemy kardiologiczne.

Charytatywna mata węchowa

W ramach akcji na sklepie Maty Węchowe dostępna jest charytatywna mata węchowa ”Daj Głos”. 10% ze sprzedaży tej właśnie maty zostanie przekazane do schroniska w Korabiewicach. Dodatkowo do maty można domówić specjalny szarpak polarowy, z którego cała kwota zostanie przekazana na cele akcji. Matę ”Daj Głos” znajdziecie tutaj.

Akcja będzie trwała do odwołania – minimum 3 miesiące. Na sam początek chcemy uzbierać 400 zł na zakup leku Cardisure dla psiaka o imieniu Marshall. Mamy jednak nadzieję, że uda się zrobić więcej. Za resztę środków zostanie zakupiony lek Euthyrox.

W tym miejscu chciałbym jeszcze tylko wspomnieć, że pieniądze na leki na pewno się dla psiaków znajdą. Bez względu na wynik akcji. Nie chcę zdrowia psów uzależniać od tego, czy mam wystarczająco duże zasięgi, żeby uzbierać pieniądze. Te 400 zł dla Marshalla na pewno będą – chociażby z naszej kieszeni. Myślę jednak, że wspólnie możemy zrobić więcej niż w pojedynkę i dlatego każda pomoc się przyda. Nawet jeśli nie potrzebujesz maty węchowej to udostępnij informację o tej akcji dalej. Może ktoś akurat szuka maty dla swojego przyjaciela, a przy okazji chętnie wesprze chore psiaki ze schroniska?

Pomysł na akcję powstał przy współpracy z Daj Głos Podcast. Naprawdę polecam posłuchać :) Pierwsza część ”wydarzenia” miała miejsce właśnie na podcaście. Za wsparcie potrzebujących zwierzaków dostaje się wlepę, a osoba z największą kwotą wsparcia mogła otrzymać matę węchową ”Daj Głos”. Możliwość otrzymania maty zakończyła się 31 stycznia i niedługo pojawią się wyniki, ale za wsparcie nadal możecie otrzymać świetną naklejkę. Więcej informacji tutaj.

Kilka słów na koniec

Mam nadzieję, że akcja zostanie zakończona sukcesem. To nasza pierwsza tego typu akcja, więc byłbym bardzo wdzięczny za jakąkolwiek opinię lub przemyślenia. Do tej pory wspieraliśmy różne inicjatywy przede wszystkim prywatnie – dajemy 1% podatku (gorąco do tego zachęcam, żeby kasa nie przepadła, a przynajmniej możemy pomóc) i wspomagamy projekty, które są naszym zdaniem ważne.

Jako Maty Węchowe wspieraliśmy psi sport jako sponsorzy nagród w zawodach, ale również przekazując dary na charytatywne psie bazarki. Myślę jednak, że w grupie jest siła i wspólnie można zrobić o wiele więcej niż w pojedynkę. Wiadomo, że każde nawet 2 zł jest ważne dla schronisk i pomaga. Jednak inicjatywy organizowane razem dotrą do większej ilości osób i ten finalny wynik jest jednak większy.

Szczerze jednak uważam, że bardzo ważny jest sam cel. Widzę wiele wydarzeń, które widać, że nie były ustalane ze schroniskiem. Oczywiście karma zawsze jest dobra i przydatna, to taka ”bezpieczna opcja”, jednak jestem pewien, że często fundacja zamiast kolejnej puszki wolałaby datek właśnie przykładowo na leki.

W zeszłym roku czasami dostawaliśmy na maila prośby o wsparcie akcji charytatywnych, w ramach których proszono o przekazanie maty węchowej dla podopiecznych schroniska. Mata węchowa to wspaniała sprawa dla domowego pieszczocha, ale nie oszukujmy się – wolontariusze niestety rzadko mają czas, aby poświęcić czas dla konkretnego psiaka, żeby zrealizować dla niego sesję węchową. Naprawdę apeluję – jak najbardziej organizujmy tego typu akcje, ale postarajmy się porozmawiać ze schroniskiem o jego rzeczywistych potrzebach.

Chętnie poznam Wasze przemyślenia na temat charytatywności w tej formie. Czy takie akcje są potrzebne? Czy założenia i realizacja są ok? A może powinniśmy pomagać w inny sposób? 

Post Pomagamy psom ze schroniska – akcja Maty Węchowe i Daj Głos Podcast pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Czy to po prostu psi blog? Zwykłe miejsce, gdzie można znaleźć treści przydatne dla psiarza? Kiedyś myślałem, że tak. Jednak teraz, kiedy przyszedł czas na podsumowanie roku 2018 to już taki pewny nie jestem.

Myślę, że Życie z psem to fantastyczna społeczność. To nie jest tak, że jest autor i są czytelnicy. Ja nie jestem żadnym specjalistą – wielokrotnie pomagaliście nam z naszymi problemami. Mam również nadzieję, że ja wielokrotnie pomogłem Wam, bo starałem się jak mogłem.

Razem otwieraliśmy Maty Węchowe, wspólnie próbowaliśmy ratować Sarę, a teraz razem będziemy wychowywać Lempo. W sumie to trochę dziwne, ale wszystko co dzieje się w naszym życiu to opisuję na blogu, bo tak naprawdę wszystko, co dzieje się w naszym życiu związane jest z psami.

Dzisiaj będzie specjalny wpis – specjalnie na rok 2018 i specjalnie z dedykacją na rok 2019. Dzisiaj będziemy wspominać Życie z psem. Jak zaczynaliśmy, co robiliśmy przez te lata i gdzie jesteśmy teraz.

Przez te lata przybyło Was wielu, a nie każdy może jest w temacie. W końcu trudno nadrobić prawie 400 wpisów, żeby być na bieżąco :D Mam nadzieję, że ten wpis pomoże nam lepiej się poznać, a Wam dowiedzieć się o co chodzi w Życiu z psem!

Życie z psem – witajcie!

Jak zaczynałem pisać Życie z psem w 2014 roku to nikt go nie czytał. To był typowo blog tylko dla mnie. Jednak jak teraz patrzę na statystyki to aż mnie to trochę przeraża. Najwięcej osób było w listopadzie – ponad 34 000 unikalnych użytkowników czytało moje teksty.

Sprawdzam statystyki z całego roku i zaczyna robić się dziwnie – 332 334 unikalnych użytkowników w ciągu roku w 460  756 sesjach zrobiło ponad 660 000 odsłon. Ja za bardzo się nie znam na analizie takich statystyk, ale na mnie te liczby robią wrażenie.

Jak zaczynałem pisać to czytałem chyba wszystkie psie blogi, które były wtedy dostępne. Natomiast nigdy, nawet przez chwilę nie myślałem, że Życie z psem znajdzie się w czołówce najlepszych psich blogów w Polsce.

Wiem, że trochę się chwalę, ale pozwólcie mi na chwilę samozachwytu :D W końcu samo się to nie zrobiło, a udało się to osiągnąć tylko i wyłącznie ciężkim, czasochłonnym i regularnym tworzeniem treści, które Wam się podobały. Tylko to stoi za sukcesem jakiegokolwiek bloga.

Więcej informacji o autorach bloga znajdziecie tutaj: O nas

Życie z psem – o co tu chodzi?

Kiedy planowałem założenie bloga to miałem dość konkretną wizję. Jak czytałem treści innych autorów to zawsze miałem takie wrażenie, że to profesjonaliści. Pisali jak profesjonaliści, odpowiadali jak profesjonaliści i mieli profesjonalne podejście.

Wpisy na innych blogach były stricte informacyjne i takie na zasadzie ‘trzeba robić to i to, bo to i tamto”. Jakby nie było możliwości sprzeciwu, a to była jedyna, sensowna metoda. Teraz po wielu latach z własnym psem myślę, że to nic złego. Po prostu mają już dorosłe psy i wiedzą co u nich działa, a co nie.

Wtedy jednak brakowało mi bloga, z którym mógłbym się identyfikować jako nowy opiekun psa. Po prostu brakowało mi kogoś, kto będzie potrafił się wczuć w psychikę psiego ”świeżaka”.

Właśnie takie miało być Życie z psem. Miał to być blog od początkującego dla początkujących. Miejsce, gdzie razem możemy popełniać błędy wychowawcze, razem je naprawiać i generalnie uczyć się.

I mam nadzieję, że tak to wygląda do teraz. Legion jest z nami już ponad 4 lata, ale nadal nie czuję, żebym był mega profesjonalnym i doświadczonym opiekunem. Jestem pewien, że nadal popełniam masę błędów, ale Legion jest już na tyle dojrzała, że łaskawie mi je wybacza :)

Tak czy inaczej – takie jest Życie z psem. Opisuję nasze życie z psiakami, opisuję jakie problemy mamy i jakie rozwiązania stosujemy. Wy możecie nam pomóc (doradzać, podsuwać pomysły) albo możecie uczyć się na naszych błędach.

Generalnie staram się pisać tylko i wyłącznie o tym, co mnie w danym momencie interesuje i jest w danym momencie dla mnie ”na czasie”. Jak przybywa do nas nowy psiak to są wpisy o tym psiaku i problemach z nim związanych (jak przybył Levi to był wysyp wpisów o szczeniakach i samojedach).  Dodatkowo sporo czytam o psach, więc jak widzę jakiś ciekawy temat, w który się wdrażam to również są o tym wpisy.

Także na pewno nie mam jakiegoś planu wydawniczego i piszę zaplanowane tematy. Wszystko pojawia się na bieżąco :)

Życie z psem – początki

Ja jestem swoim najwierniejszym czytelnikiem i bardzo lubię wracać do starszych wpisów, aby zobaczyć jak zmieniało się moje podejście. Myślę, że to fajna sprawa na tym blogu, bo wiele innych stara się trzymać bardzo ekspercki poziom. Także jak ktoś chce się pośmiać ”wtf, co ten koleś napisał” to polecam :)

Nigdy nie twierdziłem, że jestem psim specjalistą, weterynarzem, szkoleniowcem lub generalnie doświadczonym psiarzem. Jak najbardziej moje podejście się zmieniało i to nawet bardzo ekstremalnie. Przykładowo pamiętam, że byłem dużym przeciwnikiem diety barf, a teraz proszę… barfujemy aż miło :D

Pierwszy wpis pojawił się dokładnie 21.08.2014 ”Witaj, Legion!” – już tutaj widać, że gówno wtedy wiedziałem :D Wpis z 2014 roku, a w treści o psach z giełdy. Nie miałem wtedy pojęcia, że w 2012 roku w życie weszła ustawa zakazująca sprzedaży psów spoza hodowli. Dla mnie wtedy jeszcze temat ”pseudohodowli” za bardzo nie istniał.

Przez te kilka lat bardzo dużo zmieniło się w moim myśleniu o psach i podejściu do wychowania. Na samym początku miałem trochę wyprany mózg przez ciągłe czytanie internetu. Wtedy wszędzie było o metodach pozytywnych, które mocno do mnie trafiały, a więc maniacko się ich trzymałem.

Oczywiście wiele materiałów źle interpretuje metody pozytywne jako (w skrócie) ”bezstresowe wychowanie”, więc nasza psina była mega rozpieszczona. Jak ognia bałem się bardziej stanowczego podejścia, ponieważ obawiałem się wkroczenia na mroczną ścieżkę metod ”tradycyjnych”, czyli samców alfa, kolczatek i tego typu rozwiązań.

Dobra rzecz jest taka, że to przechodzi. Po pewnym czasie człowiek przestaje być fanatykiem i zaczyna myśleć bardziej logicznie oraz rozsądnie. Miło mi potwierdzić, że już ze mną jest ok :D

Życie z psem – nasze psy

Psy są najważniejsze w psim blogu. Muszę przyznać, że nigdy nie myślałem, że moje życie z psami będzie wyglądało tak jak teraz.

Legion była naszym pierwszym wspólnym psem. Po ślubie kupiliśmy mieszkanie, więc postanowiliśmy, że możemy sobie na psiaka pozwolić. Oboje uwielbialiśmy owczarki niemieckie, więc decyzja była dość prosta. Wszystko było ustalone jeszcze przed przeprowadzką, ale przed nami był jeszcze remont. Udało nam się zdążyć akurat na przywitanie psiaka.

Legion – ty mały potworze!

Legion skopała nam ostro dupy niestety i absolutnie nie byliśmy na to przygotowani. Szczeniak bardzo potrzebował uwagi, a jak jej nie dostawał to strasznie niszczył i gryzł. Spacery były niekomfortowe, bo Legion przegryzała każdą smycz. W domu nie chciała się niczym bawić, bo ciągnięcie za rękawy i spodnie było zabawniejsze.

Z Legion popełniliśmy chyba każdy możliwy błąd, bo daliśmy się trochę sterroryzować. Oczywiście była słodkim szczeniaczkiem, ale bardzo wymagającym. Czytałem wtedy sporo blogów i grup dyskusyjnych, gdzie doradzano psie przedszkola i generalnie jakieś szkolenia.

Zaczęliśmy więc chodzić na różne psie spotkania i wtedy było super (to był nasz główny błąd, ale wtedy jeszcze tego nie widzieliśmy). Legion bawiła się z innymi psiakami to wtedy w domu była grzeczniejsza i spokojniejsza. Chodziliśmy więc wszędzie – na psie spotkania, psie wybiegi, psie przedszkola. Gdziekolwiek było można znaleźć psa.

Niestety to wszystko spowodowało, że pies się trochę od nas odizolował. Na spacerach Legion szukała innych psów – potrafiła nawet uciec od nas, bo zobaczyła gdzieś w oddali jakiegoś spacerowicza z psiskiem. Na psich spotkaniach czas spędzała głównie z psami. Staliśmy się dla niej podajnikami na karmę i wyprowadzaczami ”do psów”.

Jednak tłumaczyliśmy sobie, że jest ok. W końcu pies z psami się dogaduje, więc jak Legion jest zadowolona to my też. Niestety jej miłość do psów przerodziła się w agresję smyczową, czyli jak szliśmy na smyczy i był jakiś pies to ona zaczęła się na tej smyczy rzucać i robić wszystko, żeby do tego psa pójść. Dodatkowo oczywiście mieliśmy ogromne problemy z komfortowym spacerem, bo Legion ciągnęła na smyczy – jak najszybciej chciała dojść do parku, gdzie mogły być jakieś psy.

Finalnie po latach pracy, zmianie podejścia i przeprowadzce udało się naprawić relacje z Legion. Teraz to fantastyczny pies, który o wiele bardziej woli spędzać czas z nami niż bawić się z innymi psami. Pies bardzo ciepły, kochający i po prostu bardzo dobry. Ona zawsze taka była, ale przez nasze podejście nie potrafiła tego okazywać.

Obecnie jest o wiele spokojniejsza, chociaż nadal czasami ma gorsze dni. Z agresją smyczową też nie do końca sobie poradziliśmy, ale jest na pewno lepiej.

Levi – mała, biała bambaryła!

24 listopada 2016 przybył do nas Levi, czyli mały samoyed. Decyzja o kolejnym psie była bardzo spontaniczna i tak naprawdę teraz już nie pamiętam jaki był powód. Z Legion było wtedy już sporo lepiej i po prostu myśleliśmy, że to odpowiednia pora.

Nie ukrywam, że liczyliśmy, że szczeniak w pewien sposób naprawi kilka naszych problemów. Mieliśmy nadzieję, że nowy pies pomoże nam jeszcze bardziej zbliżyć się z Legion, ale z drugiej strony też chcieliśmy, aby Legion pomogła nam go wychować tak, abyśmy nie popełnili znowu takich samych problemów.

Dlaczego samoyed? Też trudno wyjaśnić. Nie chcieliśmy się zamykać na jedną rasę, więc myśleliśmy nad całkowicie odmiennym od Legion psem. Czytaliśmy, sprawdzaliśmy i padło na samoyeda :)

Finalnie Levi wyszedł nam na dobre, ale od razu ostrzegam – nie róbcie tego, co my, bo nie każdemu musi się udać :) Na początku Legion było bardzo trudno zaakceptować nowego domownika i dla szczeniaka była dość szorstka. Nie pozwalała mu biegać po mieszkaniu, zabraniała zabawy i generalnie kilka dni mocno go ustawiała. Staraliśmy się nie ingerować w ich relację i wkraczaliśmy tylko jak Legion przesadzała.

Generalnie jednak było fantastycznie. Levi w mieszkaniu był bardzo spokojny – nie przeszkadzał nam, mało niszczył, nie podgryzał nas i tak dalej. Oczywiście zdarzało się, że wygryzł dziurę w podłodze czy coś takiego, ale na pewno mogło być gorzej. Legion otworzyła się na szczeniaka i pozwalała mu się z nią bawić, a często nawet sama przynosiła mu zabawki.

Także naprawdę było świetnie. Levi był grzecznym szczeniaczkiem, a Legion dzięki niemu nauczyła się trochę delikatności. Nauczyła się dzielić i wyszła z takiej mentalności ”rozpieszczonego jedynaka”. Jednocześnie robiliśmy wszystko, żeby nadal była naszym ukochanym psem, więc nasza relacja była lepsza niż kiedykolwiek.

Levi sam w sobie jest genialnym psiakiem. Staraliśmy się unikać błędów, które były przy Legion. Nie robiliśmy dziwnych metod, a po prostu od początku budowaliśmy zaufanie. Szczeniak pięknie chodził na smyczy, był bardzo grzeczny, chętnie się uczył, skupiał na przewodniku i tak dalej.

Naprawdę jak człowiek się nie spina i nie sugeruje aż tak radami z internetu to jest łatwiej. Nie ma też takiej presji, gdzie cały czas szuka się błędów. Po prostu żyje się z psem i jest super.

Sara – biedny staruszek!

Sara to ciężki temat, ale spróbuję. Generalnie historia w skrócie wygląda tak, że szukaliśmy domu. W jednej z oglądanych nieruchomości, w małym kojcu był zamknięty psiak – Sara. Finalnie zdecydowaliśmy się na ten dom, a że właściciel chciał psisko oddać do schroniska to postanowiliśmy, że zostanie z nami.

Na początku była mega spina, bo sprzedający za bardzo nam psa pokazać nie chciał i przed zakupem tylko raz mogliśmy w ogóle Sarę dotknąć. Także był stres, bo nigdy nie wiadomo jak taki kojcowy psiak się zachowa. Może dziki, może agresywny.

Okazało się jednak, że Sara to najcudowniejsza psina na świecie. Bardzo łagodna i wesoła. Psiaki zaakceptowały się praktycznie od razu i nie było żadnych problemów. Sara miała zrobione wszystkie badania i wydawało się, że jest okazem zdrowia. Fantastycznie jak na starego (14 lat!) psa.

Więcej o Sarze można poczytać tutaj:

Witaj Sara

Problemy ze starym psem

Było wszystko zaplanowane – skończymy remont i zaczynamy zabawę. Planowaliśmy spacery, aktywności węchowe i masę rozrywek. Wszystko, żeby wynagrodzić jej te lata w kojcu. Nawet czytaliśmy o zaawansowanych możliwościach leczenia psa (Sara miała problem z łapami – choroba zwyrodnieniowa) i zaczęliśmy myśleć o komórkach macierzystych i tego typu rozwiązaniach.

Niestety choroba zaatakowała nagle i nie odpuszczała. Pies z dnia na dzień czuł się gorzej – nie mogła chodzić, nie chciała jeść ani pić. Próbowaliśmy wielu rzeczy – antybiotyki, sterydy. Pomagało tylko na chwilę. Nowotwór rozwinął się w takim tempie i rozprzestrzenił się tak bardzo, że lekarze nie dawali szans na leczenie. Po bardzo trudnych dyskusjach finalnie postanowiliśmy, że uśpienie Sary będzie najlepszym rozwiązaniem. Nie mogliśmy już patrzeć jak się męczy – moim zdaniem i tak czekaliśmy trochę za długo, ale przynajmniej jeszcze spędziliśmy trochę czasu razem.

Tak naprawdę nigdy nie myślałem, że można się tak przywiązać do psa w takim krótkim czasie. Sara była z nami około 3 miesiące. Bardzo krótko, ale nadal o niej myślę praktycznie codziennie. Była fantastycznym psem i mogę tylko życzyć sobie i Wam, żebyśmy trafili na takiego przyjaciela.

Chyba zawsze będę żałował, że nie trafiliśmy na ten dom wcześniej, ponieważ wtedy moglibyśmy spędzić z nią więcej czasu.

Lempo – nieoczekiwany adopciak

Lempo to nasz najnowszy psiak. Absolutnie się go nie spodziewaliśmy i nie planowaliśmy kolejnego psa. Lempo jest świetnym samoyedem. Nie będę się tutaj rozpisywał na jego temat, ponieważ cała historia dostępna jest tutaj: Witaj Lempo

Na pewno pojawią się kolejne wpisy o nim – jak się rozwija, jak mu idzie i tak dalej. Teraz mogę napisać, że szczeniak czuje się bardzo dobrze. Już się zaaklimatyzował, a nasze psiaki się do niego przyzwyczaiły. Jest super :)

Życie z psem – nie tylko psy

Mogę szczerze powiedzieć, że psy zmieniły nasze życie. Jestem pewien, że bez psów nasz tryb życia byłby bardzo klasyczny – praca na etacie, wieczorami jakiś telewizorek, a weekendami grill.

Od kiedy jednak mamy Legion to postanowiliśmy dostosować swoje życie pod nią. Dość szybko zrezygnowałem z pracy na rzecz otwarcia własnej firmy, którą prowadzę z domu. Kasia już pracowała zdalnie, więc od tego momentu oboje byliśmy na miejscu.

Początki były takie sobie, bo ze mnie biznesmen żaden – także trzeba było się dużo nauczyć, przede wszystkim kwestii prowadzenia firmy, pozyskiwania zleceń i tak dalej.  Jednak nie ukrywam, że mi się ta zmiana bardzo podobała. Moja poprzednia branża była dość sztywna i niekoniecznie czułem, że to było moje powołanie.

Życie z psem i maty węchowe

Sporo zmieniło się u nas również w 2017 roku. Od długiego czasu byliśmy zafascynowani ”snufflemat”, czyli zabawką/produktem do pracy węchowej z psem. Produkt ten bardzo nam pomógł z Legion, ponieważ dynamiczne zabawy za bardzo ją pobudzały, a to uniemożliwiało nam pracę. Po sesji węchowej była spokojniejsza, więc była szansa na złapanie z nią kontaktu.

Na początku nawet do głowy nam nie wpadło, żeby oprzeć na tym własną markę. Dopiero po jakimś czasie zorientowaliśmy się, że w naszym kraju jest to produkt praktycznie niedostępny. Jednocześnie coraz więcej osób do nas pisało, że ma podobny problem z psem do naszego.

Nie mieliśmy żadnego doświadczenia w otwieraniu i prowadzeniu własnej marki, ale w końcu się zdecydowaliśmy. 2 marca 2017 otworzyliśmy własny sklep z matami węchowymi, który nieprzerwanie działa pod adresem: www.matywechowe.pl

Więcej o matach węchowych można znaleźć tutaj:

Mata węchowa – wszystko co musisz wiedzieć

Maty węchowe i frisbee – zabawki, które zmieniły nasze życie

Przygoda z naszą własną marką jest niesamowita. Nigdy się nie spodziewaliśmy, że odzew psiej społeczności będzie tak pozytywny. Codziennie dostajemy fantastyczne zdjęcia psiaków (ale nie tylko – również kociaki się bawią!), które korzystają z naszych mat. Motywacja jest ogromna, ale również ogromna duma.

Pawesome

Takim moim prywatnym hobby jest praca w skórze. Uwielbiam ten materiał i uwielbiam z nim pracować. Dawno temu nauczyłem się prawdziwych, tradycyjnych technik rzemieślniczych, które do dzisiaj staram się okiełznać.

Po udanym starcie mat węchowych pomyślałem, że warto spróbować czegoś innego. 6 stycznia 2018 powstała marka Pawesome, nad którą pracowaliśmy bardzo długo. O ile maty węchowe opierały się na jednym produkcie, to w Pawesome miało być ich już kilka. Pomysł był taki, aby stworzyć prawdziwe rękodzieło, gdzie każdy produkt wykonywany jest własnoręcznie. Pojawiły się ręcznie zaplatane smycze linowe, obroże i smycze skórzane, ale również koszulki z tradycyjnie wykonanym nadrukiem.

Nie będę ukrywał, że było ciężej, bo dopracowanie kilku całkowicie innych produktów jest skomplikowane. Sama logistyka – zamawianie półproduktów i organizacja pracy to spory problem dla jednej osoby. Obecnie marka jest w trakcie zmian i mam nadzieję, że Pawesome 2.0 się spodoba. Chciałbym uprościć ofertę i skupić się przede wszystkim na skórze, czyli na tym, na czym znam się najlepiej.

Jak już wcześniej napisałem – biznesmen ze mnie żaden, więc wszystko co robię, to robię tak jak myślę, źe będzie dobrze. Nie ma skomplikowanych planów, statystyk i analizowania. Jeśli się uda to super, a jak nie to trudno :) Niemniej ze swojej strony robię wszystko, żeby się udało, a nie była to tylko kwestia szczęścia.

Jeżeli chodzi o nasze marki to obecnie jeszcze nie mogę zrezygnować z mojej oryginalnej działalności, ale może w końcu się uda? Dla mnie byłoby idealnie, żeby móc poświęcić cały swój czas na psią branżę i pisanie bloga. Psiaki jednak jedzą dużo, więc trzeba zarabiać :D

Życie z psem – mega satysfakcja

Ja najchętniej w ogóle bym nic nie robił i tylko pisał tego bloga. Mam niesamowitą satysfakcję z tego, co robię. Mam sporo pomysłów na ciekawe wpisy i ambicje, żeby postarać się coś zmienić w psim świecie. Niestety czas nie zawsze pozwala na to, żeby wszystko zrealizować.

Uwielbiam jak ludzie do mnie piszą – dzielą się swoimi przemyśleniami, problemami i historiami. Najbardziej lubię oczywiście jak ktoś napisze, że znalazł pomoc na blogu – wtedy to już w ogóle jest mega. Jednak nawet proste rozmowy mnie cieszą.

Jakiś czas temu dostałem maila z pytaniem o wybór psa, jeśli większość dnia spędza się w pracy. Jędrzej pracował 10 h, ale marzył o własnym psie. Odpisałem oczywiście, że osobiście szczeniaka odradzam, bo to jednak problem, a wiele osób sobie nie radzi. Wiadomo – po pracy chce się odpocząć, a tu energiczny szczeniak przeszkadza. Zaproponowałem alternatywnie jakiegoś starszego psiaka ze schroniska, bo z takim już ułożonym często jest łatwiej.

Jędrzej jednak ma w nosie rady jakiegoś losowego kolesia z internetu i na szczeniaka się zdecydował. Napisał do mnie kilka dni temu, że ma pięknego malucha i jest szczęśliwy. Naprawdę dla mnie nie ma nic lepszego – najważniejsze to wiedzieć samemu, czego się chce. Jeżeli ktoś ma zapał i silną wolę, żeby po podjęciu decyzji trzymać się tego – niesamowite.

Ja pracuję w domu, więc na pewno mam łatwiej z psami. Także ode mnie ogromny szacunek, jeśli ktoś po ciężkim w dniu pracy ma siłę jeszcze wychowywać psiaka. Jędrzej radzi sobie super i widać, że psiak to dla niego ogromne szczęście. Tak trzymać :) Pozdrowienia dla Jędrzeja i Nuty!

Życie z psem – przyszłość

Przede wszystkim chciałbym znaleźć więcej czasu na bloga – mam kilka pomysłów na niesamowite wpisy i bardzo bym chciał je zrealizować. Mam ogromną nadzieję, że uda się dotrzeć z naszymi markami do jeszcze większej ilości osób, a wtedy w końcu będę mógł zrzucić kajdany szarego programisty i żyć już tylko i wyłącznie psami. Nie wiem czy się uda, ale na pewno będę ciężko pracował, żeby ten plan zrealizować.

Jeżeli chodzi o samego bloga to mam ambicję, żeby docierać do jeszcze większej ilości psiarzy. W listopadzie udało nam się uzyskać najlepszy w naszej historii wynik, czyli ponad 47 000 unikalnych użytkowników. Do końca roku 2019 chciałbym osiągnąć do 100 000 użytkowników miesięcznie. Plan mocny, ale powinno się udać!

Jak chcę to zrobić? Przede wszystkim chcę postarać się publikować wpisy regularnie. W tym roku nie zawsze się udawało – było szukanie domu, potem przeprowadzka i remont – nie zawsze był czas. W 2019 nic już takiego nie planujemy (Oby! Przydałoby się w końcu trochę stabilizacji, a nie ciągle zmiany), więc wpisy będą pojawiały się częściej.

Zawsze kładę nacisk na merytorykę i postaram się w 2019 tego trzymać jeszcze bardziej. Będzie o budowaniu zaufania z psem, diecie barf, dietetyce w ogóle, nowotworach i tego typu sprawach. Będzie poważnie i dokładnie, żeby walczyć ze szkodliwymi mitami. Suka musi chociaż raz mieć młode? Jedzenie mięsa powoduje agresję u psów? Bitch please!

Na ten moment to tyle. Pozostaje mi życzyć nam i Wam wszystkiego dobrego w nadchodzącym roku. Oby wszystkie nasze plany i marzenia się zrealizowały :)

Post Życie z psem! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dzisiaj będzie o tym, że Levi się wyprowadza, a Legion jest dobrym pieskiem. Będzie też krótko o robocie, bo trudno ukryć, że w grudniu żyjemy przede wszystkim jako MatyWęchowe.pl :D

Samoyed się wyprowadza, czyli przyszedł czas na samodzielność

Levi to dupek i na tym mógłbym zakończyć wypowiedź :D Zrobiło się zimno, a nawet spadł śnieg. Samoyed więc postanowił być 100% samoyedem, spakował plecaczek i się wyprowadził. Serio – dupek jakich mało.

Rano budzi, bo trzeba go wypuścić. Siedzi na dworze do śniadania i bezczelnie przychodzi domagać się posiłku. Spróbuj człowieku się chwilę spóźnić, a zaczyna drzeć japę. Dajesz takiemu miskę i ledwo wyjdziesz z kuchni, a on szybko ma zjedzone i zanim ktokolwiek zdąży zamknąć drzwi to on już jest na zewnątrz. Wraca oczywiście na obiad i na kolację. Wraca też się wyspać w domu, bo widocznie po godzinie 20 jest już zimno w dupsko :D

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Kiedy chcesz psa, a dostajesz kota, który włazi wszędzie. Człowiek spuści na chwilę z oka, a samojed już wygodnie leży na stole ? #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #tentyptakma #samojed #samoyed #sammy

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Gru 12, 2018 o 12:08 PST

Niby spodziewałem się, że jak my będziemy dużo pracować to Levi z nudów pójdzie na dwór, ale nie myślałem, żeby aż tak. Nawet leniwa dupa czasami woła Legion na zewnątrz, prosi ją o ”interwencję”, a jak przyjdzie i przypomni o obiad to on przychodzi na gotowe.

Zresztą z Leviego zrobił się taki bajerant straszny, bo często widzę jak siedzi na środku ogrodu i szczeka na sąsiadów. Oni mu machają, on wyje, oni się śmieją. Takie znajomości sobie wyrabia.

Oczywiście tak tylko się śmieję i nie uważam, żeby to było coś złego. Po prostu to zawsze był taki słodki misiaczek, który przychodził się przytulić i raczej był z tych ”ostrożnych”, co to wolą trzymać się sukienki mamusi niż samodzielnie podbijać świat. Teraz to już typowy, niezależny pies pierwotny.

W tej chwili jak piszę te słowa to widzę jak Levi wchodzi drzwiami wejściowymi z dworu, powoli przechadza się po salonie, wskakuje na kanapę i idzie spać. Chyba zimniej się zrobiło czy coś, że książę zaszczycił nas o tej porze (jak to piszę to jest 18:30) :)

Owczarki niemieckie są najlepsze, czyli Legion jest ”dobrym pieskiem”

Jestem mega pozytywnie zaskoczony zachowaniem Legion. To po prostu dobry piesek. Dawno temu jak ktoś przyjechał to był straszny chaos – Legion tak się nakręcała, że nikt nie mógł usiąść nawet, bo cały czas skakała i domagała się uwagi. Nie da się ukryć, że nie każdy lubi jak 40 kg owczarek skacze po nim jak po poduszce :D

U nas dość mocno sypia, nawet regularnie, więc psiaki mogą się wybawić w śniegu :)

Niedawno jednak przyjechał do nas ”wujek” Tomek i ”ciocia” Misia, którzy mieli nam pomóc z matami węchowymi, bo sami już nie wyrabialiśmy. Legion już ich poznała rok temu i wtedy była dość uciążliwa. Teraz było świetnie. Oczywiście bardzo się cieszyła i musiała mocno przywitać, ale poza tym był raczej spokój.

Robiła tylko co jakiś czas ”obchody miłości”, gdzie podchodziła do każdego po kolei się pogłaskać i poprzytulać. No dobry piesek jak nic :D

W ogóle Legion przeprowadzka zrobiła bardzo dobrze. Jest spokojniejsza, lepiej jej się odpoczywa i generalnie mniej z nią problemów. Nie szczeka, nie chodzi nerwowo za człowiekiem, nie pilnuje. Nawet często sypia w innym pokoju lub sama wychodzi na podwórko, żeby bawić się z Levim.

Nawet jak muszę wyjść z domu i jechać do sklepu to sobie sama otwiera drzwi (skacze na klamkę – sama rozgryzła, nawet nie mamy pojęcia kiedy), kładzie się przed wejściem i spokojnie czeka aż wrócę. Trudno jej nie chwalić, bo zmiana jest ogromna. Jakby ktoś znał ją kiedyś i dziś to pies nie do poznania.

Mam nadzieję, że te zmiany spowodowane są naszą pracą z Legion. Zmiana otoczenia też na pewno pomogła zrobić ”reset”, ale nasza praca też nie była bez znaczenia. Pewnie niedługo będą musiał napisać historię Legion od początku, bo wiele osób może czytać bloga od niedawna, a wiem, że nie każdemu chce się nadrabiać starsze wpisy.

Jak niektórzy jednak wiedzą z Legion problemy były straszne, a my w żaden sposób nie potrafiliśmy złapać z nią kontaktu. Wpadliśmy w taką spiralę szkoleń i stosowania metod z internetu, a finalnie mieliśmy nawet krótki etap z kolczatką. Nic nie pomagało. Legion była oczywiście coraz gorsza – bardzo wymuszająca i niespokojna.

Dopiero zmiana nastawienia, praca węchowa, uspokojenie psa i powrót do kompletnych podstaw – budowania zaufania i nawiązywania kontaktu nam pomogły.

Wiadomo, że idealnie nie jest i pewnie zawsze jakieś delikatne problemy będą. Jednak możemy się cieszyć, że mamy psa, z którym się rozumiemy. Psa, który siedzi z nami, słucha, reaguje i generalnie jest sympatyczny,a życie jest komfortowe. 

Ah! I jeszcze najważniejsze na koniec! Legion w końcu oficjalnie nie jest gruba. Weterynarz potwierdza! Po długim odchudzaniu udało nam się zejść z 45 kg do 41 kg, czuć żeberka i ogólnie jest fit :) Możecie gratulować, bo odchudzenie psa po zabiegu kastracji to koszmar.

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

To już oficjalne – Legion nie jest gruba! Potwierdzone przez weterynarza, od którego właśnie wróciliśmy ? Nie da się ukryć, że po kastracji jest problem z utrzymaniem wagi. Legion szczególnie dowaliło, bo jest ogromnym łakomczuchem i zrzucanie kilogramów jest strasznie trudne. W końcu jednak się udało i z 45 kg zeszliśmy do 41 kg. Czuć żeberka, jest talia, jest dobrze. Może uda się jeszcze zrzucić 1-2 kg to byłoby idealnie. Na ten moment cieszymy się psią chudością ?? #zyciezpsem #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #gsd #germanshepherd #owczarekniemiecki #chudypies #fitdog #odchudzamypsa #psieodchudzanie

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Gru 5, 2018 o 1:40 PST

Święta, święta i Maty Węchowe

Miesiące przedświąteczne to dla nas przede wszystkim ogromny natłok satysfakcjonującej pracy. Nie będę ukrywał, że po zeszłorocznych świętach myślałem, że mania na maty węchowe trochę opadnie, ale nic z tego. Psiaki dają radę i masowo zmuszają swoich opiekunów do zakupów.

Dla mnie osobiście dobrze, bo nic nie motywuje do pracy tak jak presja zadowolonych klientów. Gdyby to jeszcze było tylko dla ludzi to bym pewnie napisał ”Paaanie, nie ma szans na paczkę przed świętami”. Jednak chodzi o psiaki, więc robimy co się da, żeby jak najwięcej paczek na te święta dotarło.

Z takich minusów to musieliśmy odpuścić w tym okresie naszą markę Pawesome, która skupiała się na skórzanych akcesoriach dla psów. Nad skórą pracuje się dłużej, a uznaliśmy również, że mata węchowa to lepszy prezent na święta. Nie da się ukryć, że w tym okresie zawsze jest sporo chaosu i pracy. Są goście, są przygotowania – generalnie dużo się dzieje.

Psie łapki na macie węchowej :D Jedno z moich ulubionych zdjęć. Zrobione przez Vuk Vuk z vukobordercollie.wordpress.com :)

W wielu domach psiaki są trochę ignorowane, bo trzeba zająć się tą ciotką, co to pojawia się łaskawie raz w roku i w sumie nikt o niej za dużo nie wie. Psiaki się nudzą, a jak psiaki się nudzą to wiadomo. Każda epicka historia psiarza zaczyna się od ”Raz jak mój pies się nudził to…” :D

Z tego powodu mata węchowa to lepszy pomysł niż obroża, bo przynajmniej psisko ma się czym zająć. Ludzie zjedzą przy stole, psiaki zjedzą na macie i wszyscy powinni być zadowoleni.

Muszę napisać kiedyś wpis dedykowany dla mat węchowych, o tym jak to wpłynęło na nasze życie, bo moim zdaniem to mega ciekawy temat. Dzisiaj jeszcze tylko napiszę, że widzę ogromną zmianę w mentalności wielu psiarzy, szczególnie w przypadku psów niepełnosprawnych, chorych lub starszych.

Jak dostaję maila, że ktoś ma psiaka niewidomego lub z problemami z poruszaniem się i dla takiego psiaka mata okazała się możliwością na jakąś aktywność to od razu cieplej się robi. Ostatnio dostałem fantastyczne zdjęcie samojeda, który ma wrodzoną dysplazję bioderek i niestety biegać nigdy nie będzie mógł. Smutna sprawa i to bardzo, bo jeżeli jest coś, co samoyedy kochają to właśnie bieganie.

Legion uwielbia nowy dom – ma mnóstwo miejsc do odpoczywania i w końcu ludzie się nie kręcą cały czas koło niej, bo powierzchnia o wiele większa :) Sukces!

Jednak jest mata i człowiek ma narzędzie do jakiegoś innego kontaktu z psem. Wiele osób trochę wycofuje się z relacji z psem niepełnosprawnym, bo w sumie często pomysłów brak na wspólne spędzanie czasu. No bo co taki psiak może robić? Ostatecznie często pies leży sam, człowiek nie wie jak pomóc i tak się dzieje przez lata. Nie mówię, że mata węchowa to jedyne rozwiązanie, bo tak nie jest. Natomiast na pewno jest to coś prostego, co można robić wspólnie, a przy tym nie narażać psa na dyskomfort.

Takietam #7

Jak można podsumować ”co się u nas dzieje”? Bardzo prosto! W skrócie siedzimy całymi dniami robiąc maty węchowe, a przy tym możemy podziwiać jak Legion świetnie się zachowuje. Jaka jest grzeczna i spokojna. Jak uważnie słucha. Jak przychodzi się pogłaskać i tak dalej. Dla wielu może to być całkowita norma, ale w takich chwilach zawsze wracam myślami do początków, gdzie nawet głupie wytarcie psu łapek było ogromnym wyzwaniem, bo Legion zaczynała się rzucać i gryźć nas oraz ręcznik. Pamiętam jak od rana szczekała na wszystko i wszystkich, bo ludzie musieli robić dokładnie to, co ona chciała.

Teraz to wydaje się zabawne, że pies tak zdominował wszystkich, ale jednak taka była prawda. Owczarek niemiecki nas przerósł. Dlatego jak teraz patrzę jak nasza psina spokojnie leży sobie na legowisku to aż się przyjemnie robi. Bardzo, bardzo dobry piesek.

Zabawy na śniegu są najlepsze. Szkoda, że potem trzeba wycierać łapki tylko po to, żeby zaraz psiska znowu biegły na zewnątrz :D

Jak już tak sobie siedzimy i robimy maty to od czasu do czasu tylko pojawia się ”biała kula”, czasem zwana Levim. Levi to w ogóle teraz taki zbuntowany nastolatek. Siedzi cały czas na dworze i wraca tylko coś przekąsić, a potem wraca ”na miasto”.

Jak wcześniej o 18:30 pisałem, że książę nas zaszczycił to teraz oczywiście go już z nami nie ma. Posiedział chwilę, ale zaraz poszedł na dwór, bo co będzie z ”nudnymi starymi” spędzał czas :D

Także to tyle. Jak czas pozwoli to postaram się jeszcze coś w tym miesiącu napisać. Na pewno przed sylwestrem by się przydał jakiś wpis, żebyśmy mogli wspólnie przeżyć sylwestra. Tu u nas trochę zadupie, bo dom jest poza centrum, więc mam nadzieję, że będzie raczej spokój. Zobaczymy :)

A co tam u Was? Pochwalcie się w komentarzach :)

Post Takietam #7 – praca i niewdzięczny samoyed pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

U nas luty był zdominowany przede wszystkim przez nosework. Jak obiecaliśmy Wam podstawowe rady i ćwiczenia tak zrobiliśmy. Mamy nadzieję, że komuś się przydało :)

Wracamy jednak do psich internetów i zapraszamy do czytania!

Psie internety – Luty

Beryl i spółka – ambicja – uwielbiam czytać wpisy Moniki, bo ona po prostu ma do tego talent. Jej teksty czyta się szybko i przyjemnie, co jest szczególnie rzadkie w obecnych czasach, gdzie internet coraz bardziej skupia się na medium wizualnym (filmiki, vlogi). Tym razem Monika poruszyła temat ambicji. Tak mi weszło rozmyślanie na ten temat, że tak jakbym chciał skomentować to nie potrafię :D

Nie mam pojęcia czy jestem ambitny. Fajnie byłoby myśleć, że tak. W końcu co to za człowiek bez ambicji. Jednak tak po cichu wydaje mi się, że dla mnie najbardziej liczy się spokój i stabilność. Nie lubię ciągle za czymś gonić, więc chyba wyższe cele i ambicję muszę zostawić innym :) Prawdopodobnie jak ktoś patrzy na mnie z boku to myśli ”ale koleś zapierdziela w tym wyścigu szczurów. Korpoludek zasrany jakiś”, ale nie ma chyba nic dalszego od prawdy.

Mam sporo pracy, to prawda. Jednak nie jest ona związana z moim parciem na zlecenia, a po prostu ze szczęśliwym zbiegiem okoliczności, że produkty i usługi proponowane przeze mnie cieszą się uznaniem. Ludzie sami przychodzą, a mi po prostu głupio odmawiać. Także nie śpię tylko pracuję – dla dobra ogółu! Jednak jestem chyba ambitny :D

Poczwary – socjalizacja – o socjalizacji nigdy za dużo. Mimo, że wszędzie się o tym pisze to nadal widać sporo wypowiedzi w stylu ”kwarantanna! Ja z moim psem to nie wychodzę bo zachoruje”. Niektórzy tak się boją tych chorób, że najchętniej do 2 roku życia by psa nie wypuszczali :D

Kwarantanna i zdrowie psa to bardzo ważne rzeczy, ale o socjalizacji również nie wolno zapominać.

Dziabongowo – Psi masażysta – bardzo ciekawy temat! Coraz częściej się mówi, że ”tym psom to się w dupach poprzewracało od tego dobrobytu”. Psy chodzą na zajęcia fitness, mają własnych dietetyków, chodzą do własnych salonów fryzjerskich, jedzą drogie mięso (kto to widział dawać psu drogą wołowinę!) i generalnie żyją jak pączki w maśle. Kto to widział tak psa rozpieszczać.

Teraz jeszcze do masażysty, żeby Pimpek po męczącym dniu mógł się zrelaksować…

My Heart Chakra – o psich imionach – w nazywaniu swojego psa jest coś interesującego moim zdaniem. W końcu wybranym imieniem będziemy się zwracać do psa już do końca życia. Genezy wielu imion to również ciekawy temat. Jak to jest, że niektórzy idą na łatwiznę ze swoimi Pimpkami i Reksami, a inni wyszukują decydują się na wyszukane, a wręcz ekstrawaganckie imiona?

W naszym sklepie Maty Węchowe podczas zamówienia można podać imię swojego psa (wtedy personalizujemy paczkę dla niego), więc tych imion widzimy naprawdę sporo. Jest mnóstwo bardzo znanych imion, ale niektórzy potrafią nas mocno zadziwić. Była już Nikotyna, Mjolnir i Thor. Był Pompon (moje ulubione!), Fifa i Lampo. Nie ukrywam, że jest coś przyjemnego w poznawaniu psich imion. Nie mam pojęcia czemu :D

Mili Famili – dieta – sama tematyka wpisu jest ciekawa, bo porusza kwestię nadwagi naszych podopiecznych. Jednak link daję tutaj głównie z powodu na filmik we wpisie, który mnie zniszczył :D Polecam zobaczyć! Ja tak ćwiczę ”silną wolę” na pizzy – aż 4 razy w lutym tak ćwiczyłem i chyba czas na egzamin :D

Psi kawałek internetu – akcesoria fotograficzne – mam dwa psiaki, bloga i psie marki, więc z fotografią muszę się niejako lubić. Nie mam wypasionego sprzętu, ale staram się jak mogę, żeby coś z tych zdjęć wyszło. Czytam więc całkiem sporo na temat fotografii i na pewno rady z tego bloga mogę polecić :)

BONUS – urodziny Maty Węchowe!

Dzisiaj Maty Węchowe obchodzą swoje pierwsze urodziny, z czego jesteśmy ogromnie dumni. W końcu cały rok to nie tak krótko :) Poniżej link do wpisu urodzinowego wraz z informacją o konkursie!

Urodziny Maty Węchowe

Post Psie internety – Luty pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Na samym wstępie muszę napisać, że mantrailing to naprawdę genialna aktywność dla psa. Już dawno nie robiłem z Legion czegoś, co tak bardzo sprawiałoby jej i mi przyjemność. Jeżeli ktoś ma tylko szansę – jakiś kurs blisko lub grupę tropiącą to po stokroć polecam. Na pewno nie pożałujecie.

Czym jest mantrailing?

Mantrailing to po prostu poszukiwanie człowieka przy pomocy zapachu. Aktywność wywodzi się z czynności służbowych psów, które poszukują osób zaginionych. Treningi mantrailing mają symulować taką sytuację – poszukiwanym jest pozorant, a poszukującym bohaterem – nasz pies :)

W skrócie całość wygląda jak zabawa w chowanego. Pozorant się chowa, a zadaniem psa jest znalezienie człowieka. Naszą rolą jest głównie obserwacja psa i pilnowanie go poprzez trzymanie na długiej lince.

”Tropienie? Ja tam wole grilla!” – z cyklu ”mądre cytaty” :)

Tak naprawdę to ”one dog show” – nie ma tu miejsca na polecenia przewodnika. Na początku jeszcze dopuszcza się lekkie podpowiadanie psu lub nakierowywanie, ale finalnie chodzi o to, żeby nasz pupil poradził sobie sam.

Słyszałem kilka głosów, że to nudne. Absolutna, najgorsza nieprawda. Uważam, że nie ma nic lepszego niż obserwowanie pracującego psa. Osobiście mam ogromną satysfakcję z patrzenia jak Legion sobie radzi w nowych warunkach. Inne głosy stwierdzały, że to ”nie dla mojego psa – mój pies nie będzie nikogo szukał bo jest przywiązany do mnie!”. W sumie też tak myślałem, bo Legion bardzo nas pilnuje gdziekolwiek jesteśmy. Wystarczy odejść kilka kroków, a od razu przychodzi.

Jednak na szkoleniu mantrailing pracowała świetnie i już pierwsze ślady szły jej idealnie wręcz. Była zainteresowana pozorantem i bardzo chciała go znaleźć. Super :)

Dlaczego mantrailing?

Nie tylko mantrailing, ale wszelkie aktywności węchowe są dla psów wspaniałe. Przede wszystkim uczą samodzielności i zawsze będę powtarzał, że obecnie psy mają tego za mało. Praktycznie każdego dnia muszą polegać na nas – to my decydujemy o godzinie i zakresie spaceru, to my decydujemy o porze jedzenia, to my wydajemy polecenia, których wykonania oczekujemy od psa. Pies w sumie ma mało do powiedzenia i robi co mu każemy.

Z tego powodu wiele psów ma problemy z samodzielnością i podejmowaniem decyzji. W ekstremalnych przypadkach może to prowadzić do stanów lękowych, nerwowości i frustracji. Bo jeżeli pies zawsze robi, co mu każemy, a nagle spotka sytuację, którą musi rozwiązać sam (np: podejdzie obcy pies) to poddany jest ogromnemu stresowi. Nie zawsze oczywiście i zależy to od konkretnego psa, ale jednak trochę pewności siebie nikomu nie zaszkodzi.

Mantrailing jest idealny do budowania pewności siebie u psa. Zadanie jest trudne i tylko pies, tylko on może sobie z nim poradzić. ”Pan” uciekł, przewodnik nic nie wie, szkoleniowiec też nic nie wie, a przecież człowieka trzeba uratować. Jak przewodnik nie i szkoleniowiec też nie to kto? Tylko pies przecież :)

”Głupi szczeniaczek – ja to bym sobie potropiła” :)

~Jest pełna przygód podróż poszukiwawcza, są lasy, są łąki, są wyzwania. Po intensywnych minutach udaje się – pozorant zostaje znaleziony – są wiwaty, pochwały, nagrody i głaskanie. Pies sobie poradził i wykonał to heroiczne zadanie!~

Tak naprawdę z perspektywy człowieka wygląda to całkiem inaczej, ale przysięgam, że tak myśli o tym pies podczas sesji tropienia :) Najlepsze w tym jest to, że naprawdę pies wykonuje zadanie samodzielnie. Tylko przy pierwszych razach pomagaliśmy Legion i trochę ją kierowaliśmy, aby pokazać jej, na czym nam zależy – na znalezieniu człowieka. Kolejne razy to już prawdziwy ”hardkor”.

Odwracasz się z psem, a pozorant ucieka. Ja nie wiem gdzie, pies nie wie gdzie. Każą szukać to szukamy. Pada polecenie ”tropimy Legion!” i luzuję linkę. Psina sama wyrywa się do przodu z nosem praktycznie przy ziemi i szuka. Na początku to jeszcze łatwizna bo człowiek domyśla się, gdzie pozorant mógł uciec. Jednak jak już się wejdzie do lasu to przysłowiowa ”dupa” – trzeba polegać na psie. I naprawdę ten moment jest fantastyczny.

Pies biega chaotycznie – raz wbiegnie za krzak, potem wraca, idzie kilka kroków do przodu, zawraca, wącha drugi krzak. Jednak w pewnym momencie widać ten błysk w psim oku ”mam to człowiek!” i wtedy już jest praktycznie bieg do przodu. Jak pies złapie zapach to już pozorant nie ma szans. Jeszcze jest jakieś upewnienie się wokół drzewa, ale to już pewne – poszukiwany jest zaraz za nim.

I może to wydawać się głupie, ale człowieka rozpiera duma, że to jego pies jest taki zdolny, że sobie poradził i w ogóle :) Dobry piesio :D

Także ”dlaczego mantrailing?” – z jednej strony dla psa, bo uczy pewności siebie, świetnie męczy, pozwala się skupić i realizować naturalne instynkty oraz potrzebę pracy z człowiekiem. To ostatnie jest szczególnie ważne dla owczarków niemieckich, dla których praca jest bardzo ważna. Jednak z drugiej strony – dla nas. Dla obserwacji psa, zobaczenia go trochę innym, bardziej samodzielnym. Nie wiem czy każdy będzie tak miał, ale dla mnie każda sesja mantrailing to ogromne emocje ”znajdzie czy nie znajdzie?”, ”pozorant jest za krzakiem czy za drzewem?” :)

Efekty naszego szkolenia mantrailing

Byliśmy na 4 treningach mantrailing – zajęcia odbywały się w każdy poniedziałek przez cały miesiąc. Pierwsze zajęcia były bardziej zapoznawcze – pozorant chował się w dość łatwych miejscach i nie uciekał daleko od psa. Na kolejnych jednak poprzeczka była cały czas podnoszona – na ostatnich ślad trwał kilkanaście minut, gdzie cały czas pies musiał precyzyjnie szukać człowieka. Ehh do teraz pamiętam ostatni ślad, gdzie Legion wlazła w najgorsze krzaki i już myślałem, że ”mamy go”, ale jednak zawróciła i poszła w całkowicie inne miejsce, gdzie rzeczywiście był pozorant. Co za emocje :D

Czy Twój pies jest już tak znudzony, że nawet najlepszy karton go nie bawi?! Aktywności węchowe pomogą!

Jednak jakie efekty zauważyliśmy po tym szkoleniu? Przede wszystkim Legion na spacerach znowu zaczęła używać nosa. Przed szkoleniem było tak, że dziwiliśmy się, że ona już tak nie wącha. Nosiła swoje frisbee w pysku i praktycznie nie interesowała się otoczeniem. Mantrailing przypomniał jej, jakie ciekawe jest poznawanie środowiska i węszenie. Teraz znowu chodzi z nosem przy ziemi, zatrzymuje się przy krzaczkach i tak dalej. Niby nic dużego, ale dla psa węch to istotna sprawa, więc nie warto tego ignorować. Na pewno Legion po treningach była również spokojniejsza. Mantrailing serio wyczerpuje, więc po takiej sesji od razu padała.

To takie typowe efekty, które po prostu widać. Jednak samo szkolenie uświadomiło nam, jak ważne dla naszego psa są aktywności węchowe. Wcześniej myśleliśmy, że jedynym sportem dla Legion jest frisbee, ale przekonaliśmy się, że ona po prostu uwielbia rzeczy związane z węchem. Nosework, tropienie, mantrailing, maty węchowe – to wszystko idzie jej świetnie, a robi to z największą przyjemnością.

Najważniejsze jednak, że Legion nauczyła się podstawowych umiejętności z poszukiwania przy pomocy swojego nosa. Jednak rozpoznawanie zapachu w pudełeczku to coś zupełnie innego od znalezienia ukrytego człowieka w lesie. Na dworze zapachy roznoszą się inaczej, a całość jest o wiele trudniejsza.

Zapewne będziemy w przyszłości kontynuować szkolenie i próbować kolejnych aktywności związanych z psim nosem. 4 treningi wystarczyły, aby trochę zmienił się nasz pogląd na temat tego typu sportów, więc jestem pewien, że kolejne sesje pozwolą uświadomić sobie jeszcze coś więcej i dowiedzieć się czegoś nowego o swoim psie :)

Jako bonus piesek Cookie pracujący na macie węchowej :D Więcej na FB: www.facebook.com/ciastekcookie

Mantrailing – podsumowanie

Jak mogę podsumować dzisiejszy wpis, ale jednocześnie nie powtórzyć po raz kolejny, że polecam? No po prostu nie da się. Mantrailing tak bardzo mi się spodobał, że mogę polecić tę aktywność każdemu. Jeśli ktoś ma mniejszego psiaka, starszego lub chorego to zawsze są alternatywy – chociażby taki nosework może uprawiać praktycznie każdy.

Na ten moment mantrailing to nasza ulubiona aktywność. Planujemy spróbować jeszcze Tracking’u, który jest bardzo podobny, ale ślad węchowy jest układany bardziej precyzyjnie i wymaga się od psa trochę więcej.

A jakie jest Wasze zdanie na temat aktywności węchowych? Ćwiczycie coś? :)

Post Mantrailing – podsumowanie szkolenia pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dzisiaj coś tam o działce, nadchodzące urodziny Legion i ostatnie zakupy w Biedrze.

Co u piesków?

Levi jest super i nie możemy się nadziwić, jaki jest mądry i grzeczny. Na smyczy chodzi idealnie, luzem nie ucieka, jest całkiem przywołalny jak na szczeniaka, lubi się przytulać i jest ogólnie ogromnym pieszczochem.

Samoyedy preferują strefy cieniste :D

Jednak nie można dać się oszukać, bo tak naprawdę to szatan. Wiecie co nam zrobił? W nocy, w środku nocy przegryzł nam kabel od internetu :D Normalnie wyrwał listwę przypodłogową, wyjął kabel i go przeżarł. Po prostu przeżarł. Jednak nie tak chamsko, że na całości i w wielu miejscach. Precyzyjnie przegryzł go w jednym miejscu i wrócił spać.

Poza tym ciągle sika. Decydując się na ”pieska” byliśmy świadomi, że oddają mocz częściej niż suczki, ale żeby aż tak? Idzie i praktycznie co kilka metrów musi coś obsikać. Ludzie patrzą i wstyd :D

Tak naprawdę to normalne rzeczy i piszę to żartobliwie. Internet już naprawiony przy pomocy taśmy izolacyjnej, a na sikanie nie ma mocnych – widocznie Levi nie jest ”panem” swojego pęcherza :)

Moje ulubione zdjęcie ostatnio. To nic, że niewyraźne – ważne są emocje :D

Co do Legion to ostatnio ma jakieś uwstecznienie umysłowe i wraca jej szczenięca natura. Przychodzi nagle się przytulać do łóżka, chociaż dawno tego nie robiła. Zaczyna sama z siebie bawić się zabawkami, zaczepia Leviego, znowu goni gołębie na spacerze. Nie wiem czemu, ale wróciła jej ta szczenięca witalność i znowu jest ”psem głuptaskiem”, a nie poważnym oraz dostojnym Owczarkiem Niemieckim. I w sumie dobrze :)

Działka, działeczka

Trawa rośnie aż miło. Chwasty też :)

Myślałem, że się nie doczekam tej trawy, bo tydzień-dwa i cały czas było pusto. Jednak nagle, praktycznie przez noc coś ruszyło i już wygląda to całkiem ogarnięcie. Trochę jeszcze niech podrośnie, a wtedy dosieję jeszcze w pustych miejscach i będzie ”cacy”. Udało się też zrobić strefę kompostownikową, bo podobno takie są wymagania, że kompostownik musi być. Nie zamierzamy raczej z niego korzystać, ale jak trzeba to trzeba.

Strefa kompostownika :D Zasłoniliśmy sąsiadowi mata wiklinową, żeby nie marudził w razie czego :)

Legendy głosiły, że na działce jest oczko wodne i rzeczywiście! Było ukryte pod takimi deskami. Syf, jakiś gruz i śmierdząca woda – nie wyglądało to zbyt przyjemnie. 3 dni ostrej pracy i udało się całość doprowadzić do stanu ”jako tako”. Teraz trzeba kupić pompkę, jakieś rośliny i można zalać wodą :)

Czy to studnia śmierci? Nie! To nasze ”to be” oczko wodne :)

Ostatnia nowość na działce to ”Pan Żółw”, czyli plastikowa piaskownica/brodzik. Kupiony specjalnie dla psiaków na gorące dni i będzie pełnił rolę basenu. Wkopałem go trochę, żeby było łatwiejsze wejście. Nie mam pojęcia, czy psiska będą chciały z tego korzystać, więc zobaczymy :)

oto Pan Żółw, czyli basen dla psów :)

Zakupy w Biedronce

Fan Instagrama ze mnie żaden, ale czasami przeglądam zdjęcia. Wczoraj zauważyłem serię fotek z zakupami z Biedronki – podobno jakaś dostawa psich gadżetów. Fan Biedronki ze mnie też żaden, ale psią zabawką nie pogardzę. Wstałem więc dzisiaj rano i udałem się na zakupy – akurat była świeżutka dostawa, więc udało się wyrwać lepsze zabawki. ”Wyrwać” to złe słowo bo ludzie pomyślą jeszcze, że walczyłem o to niczym o karpia w Lidlu, a prawda jest taka, że nikt się tym nie interesował. Zabawki leżały w kącie i tyle :D

Levi już kradnie, a ledwo co wypakowałem z wora :<

Kupiłem dwie zabawki na ”inteligencję”, dwa pluszaki, trzy szarpaki i smycz. Szczerze muszę powiedzieć, że te edukacyjne naprawdę są dobrej jakości – za 35 zł to jak za darmo można powiedzieć. Jeśli ktoś chce spróbować to polecam.

Naprawdę wyglądają bardzo fajne. Testy przed nami, ale zapowiada się dobrze :)

Resztę jeszcze musimy sprawdzić, ale na oko daje im maksymalnie 10 minut :D

Zabawki z Biedronki :)

Jeszcze przy okazji zakupów w sklepie ogrodniczym dałem się ”orżnąć” i kupiłem małą, gumową świnkę za 40 zł. Nie wiem czemu, ale cena była tak nabazgrana, że myślałem, że kosztuje 5,70 zł :D Mówi się trudno, bo dopiero w domu zobaczyłem rachunek, a już nie chciało mi się jej zwracać. Plus jest taki, że spodobała się Legion, a dźwięki, które wydaje są tak rozbrajające, że w sumie udany zakup :)

Urodziny Legion

Już niedługo trzecie urodziny Legion. Dokładnie 29.06.2017. Nadal nie mamy pomysłu na prezent, a psisko jak na złość nie chce nic powiedzieć. Próbujemy dopytywać ”co by Ci się podobało misiuniu?”, a ona nic – milczy jak zaklęta.

Ma ktoś pomysł na jakiś BARF’ny tort dla psa? :D Może taki kopiec z mięsa z indyka, wołowiny i koniny – na to trochę cielęciny, a to wszystko ozdobione marchewką? Nie przesadzam? :>

Maty węchowe

Za każdym razem muszę po prostu zaznaczyć, że nie spodziewaliśmy się takiej popularności mat węchowych. Nie liczyliśmy również na to, że taki trend się utrzyma, a jednak – maty węchowe mają się bardzo dobrze.

Wprowadziliśmy kilka zmian na sklepie. Przede wszystkim na stronie głównej widoczne są Wasze opinie, za które bardzo dziękujemy. Nie ma nic lepszego niż świadomość, że nasze produkty naprawdę podobają się Wam i Waszym psiakom. Kolejna sprawa to galeria – teraz wszyscy mogą podziwiać fantastyczne psiaki bawiąca się z matami :)

Nowa mata ”Pawesome” :)

Jesteśmy obecnie w trakcie rozmów z różnymi firmami w celu rozpoczęcia współpracy. Mamy już ”zaklepane” kilka terminów różnych zawodów, które będziemy sponsorować. Na pewno będzie to Baltic Obedience Cup, który odbędzie się 15-16.07.2017 w Gdyni oraz Mistrzostwa Polski Obedience, które odbędą się 23-24.09.2017 w Grębiszewie (ok. Warszawy). Poza tym rozmawiamy na temat sponsorowania zawodów nosework z organizacją Nosework Polska, ale jeszcze żadne konkrety nie zostały ustalone.

W związki ze zbliżającym się Dniem Psa, który obchodzimy 1 Lipca powstał nowy wzór maty węchowej ”Pawesome”. Mamy nadzieję, że taki model przypadnie Wam do gustu :)

Prototypowy wzór ”I’m Batman” :)

Poza tym ”in progress” jest kolejny wzór ”I’m Batman” – prototyp możecie podziwiać powyżej :D Swoją drogą może wydawać się, że nowe wzory to szybka sprawa, ale tak nie jest. Najpierw trzeba wymyślić wzór, a potem spróbować wprowadzić go w życie. Nie każdy się da, a nawet jeśli to może wyglądać dziwnie. Dopiero jak jesteśmy pewni, że cała mata wygląda super to wprowadzamy ją do sprzedaży :)

Takietam #1

Także tyle u nas. Pogoda jest taka sobie – raz gorąco, a raz pada. Niby dobre dla trawy jak jest wilgotno, ale chciałoby się w końcu jechać na tę działkę odpocząć. Może w ten weekend się uda, bo bardzo jestem ciekawy, czy Levi będzie się bawił w basenie.

Zabawa w ”kto komu ukradnie zabawkę”, czyli ”Twoja jest lepsza niż moja!” :)

Generalnie dni mijają nam na spacerach (głównie rano, bo potem gorąco), pracach na działce oraz matach węchowych. Poza tym oczywiście praca zawodowa, ale to taki nudny detal, że nie warto się na nim skupiać :)

Pieski zdrowe i zadowolone. Levi trochę mniej, bo gorąco – większość czasu spędza w łazience :D

Poza tym cisza i spokój. Zauważyłem, że wiele blogów ”padło” – nawet te najpopularniejsze kiedyś mocno opustoszały i nowych wpisów nie widać. Moja lista do czytania mocno schudła, więc trzeba było szukać czegoś nowego.

To była kiedyś piękna, nowa kanapa… a teraz jest psia :D Nigdy nie kupujcie ciemnych mebli przy psach! Nigdy! Jasnych też nie! :)

Lista blogów, które obecnie czytamy (i ostatnie wpisy):

Pies do kwadratu

Psi kawałek internetu – polecam teraz szczególnie, bo nowa szata graficzna jest super

Psy i ludzie

Poczwary

Don’t Settle – chociaż informacja, że autorka nie przepada za ON bardzo mnie zabolała :D Jak tak można?!

Plemię Apacza

Pamiętnik Czterech Łap

Pies Berek

W sumie zastanawiam się nad serią, gdzie raz w miesiącu będziemy wyróżniali najlepsze naszym zdaniem wpisy. W sumie na wielu blogach takie coś jest, więc czemu mamy być gorsi :D Postanowione – na koniec czerwca taki wpis będzie!

A co tam u Was? Jakieś nowości lub przygody? 

Post Takietam #1 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Ogólnie wpis można potraktować jako takie wygadanie się, bo może wtedy mi będzie łatwiej stawić czoło kolejnym idiotyzmom. Bycie psiarzem nie jest łatwe, ponieważ trzeba użerać się z innymi ”psiarzami”, ale także z osobami, które psów po prostu nienawidzą. Jest ciężko…

Nienawidzę psów i wszystko mi wolno

Nienawidzę ludzi, którzy nienawidzą psów. Mam jakąś naturalną wrogość do osób, które mają problem ze zwierzętami w ogóle. Rozumiem, że można nie przepadać – mieć alergie, traumę z dzieciństwa i tego typu rzeczy. Nie rozumiem jednak takiej perfidnej, złośliwej nienawiści, a o taką bardzo łatwo.

Wystarczy wyjść z psem na spacer i spojrzeć na twarze tych ludzi – siedzą te smutne gęby w parkach i patrzą spode łba na każdego psa. Bardzo łatwo zauważyć jak się marszczą i już coś chcą otworzyć ten dziub, żeby dokopać. Przeszkadza, że pies sika, że za głośno chodzi, że nie ma kolczatki, że nie ma kagańca, że smycz za długa, że oddycha, że żyje…

Osobiście nie mam żadnego szacunku do ludzi, którzy są po prostu złośliwi. Bo w tym nie chodzi o to, że pies komuś przeszkadza. Po prostu niektóre osoby wycelowały w te zwierzęta i w każdy możliwy sposób się na nich wyżywają. To ten typ człowieka co straszy, co krzyczy. Zwykła, czysta nienawiść.

Przez te kilka lat zdążyłem się już uodpornić na wszelkie dogryzanie, ale zawsze zadziwia mnie to, jak dużo energii pewne osoby wkładają w to, żeby innym żyło się gorzej. Pamiętam nasze początki na tym osiedlu – dopiero się wprowadziliśmy, a już mieliśmy szczeniaka. Od razu zaczęły się głupie docinki i skargi. Na początku o standardową ”kupę”, na co zawsze pokazywałem, że mam woreczki. Tak naprawdę argument z woreczkami nigdy nie działa, bo i tak na odchodne można usłyszeć ”chodzą wszędzie i srają, wybić to w cholerę!”. Jak ten temat się znudził to przychodzi czas na legendarne ”kto to posprząta” po tym, jak pies zrobi siku.

Kurde… nie wymyślono jeszcze technologii, która pozwala zbierać psi mocz z ziemi. Ci ludzie dobrze to wiedzą i dlatego zawracają głowę takimi pierdołami. Na takie idiotyzmy już nie odpowiadam. Jak ludzie już zrozumieją, że nie wchodzę z nimi w pyskówki to szukają czegoś innego. Idę z psem i słyszę, jak ”niby szeptem”, ale doskonale słyszalnie opierdzielają mi psa za plecami. Że ciągnie, że głupi, że bydle, że bez kagańca, że po policję zadzwonić, że dzieci w niebezpieczeństwie.

Nie ukrywam, że jestem bardzo nerwowy z natury i mam absurdalnie mało cierpliwości. Dodatkowo, czego również nie ukrywam, nie mam zbyt dużego szacunku do ludzi i uważam, że na szacunek trzeba sobie zasłużyć, a nie dostajemy go w ”pakiecie” z urodzeniem. W związku z tym zawsze takie obrażanie psa kończy się reakcją z mojej strony – bardziej lub mniej przyjemną dla obgadującego w zależności od mojego humoru tego dnia. Po kilku takich akcjach ludzie nagle przestali nas obgadywać. Jestem pewien, że nadal to robią, ale mocno się z tym chowają.

Widzę jednak nadal, że zaczepiają kobiety i dzieci z psami i to również bardzo mi się nie podoba. Nie lubię jak ktoś szuka ”łatwiejszych ofiar” i stara się im zepsuć dzień. Nigdy w życiu nie zgodzę się na zwykłe chamstwo, które bardzo często uprawiają osoby nienawidzące psów.

Pies za płotem

Ostatnio miałem tak absurdalną sytuację, że długo nie mogłem się po niej pozbierać. Na pewno wielu z Was zna typowego psa, który mieszka na jakiejś posesji. Wygląda na agresywnego, szczeka strasznie na każdego przechodnia, spędza całe dnia zamknięty za płotem.

Jest u nas taka firma, która ma psa – w ciągu dnia jest on zamknięty w kojcu, a popołudniami spuszczany i może chodzić wolno po całym terenie. Firma znajduje się przy głównej drodze, ruch spory i wiele sytuacji, aby psa stresować. Pies typowo sfrustrowany, więc na każdego zbliżającego psa się po prostu rzuca. Akurat biegaliśmy z Legion na tej trasie i zawsze staraliśmy się szybko mijać tę firmę.

Niestety jednego dnia Legion coś nie bardzo chciała biegać i z biegu zmieniliśmy tryb na spacerowy. Widząc psa na posesji przeszliśmy na drugą stronę i staraliśmy się spokojnie wrócić do domu. Legion jest jaka jest, więc jak tylko za bardzo interesowała się szczekającym agresorem to starałem się ją skupić na sobie. No i tak bardzo powoli sobie szliśmy w skupieniu.

Jakiś dziwny koleś to zauważył i wyleciał na nas z ryjem, że prowokujemy tego psa. Powiedział, że ten pies jest agresywny i jak będziemy go prowokować to wyjdzie i nas ”zabije”. Nie mówił tego w sposób troskliwy i ostrzegawczy, a po prostu krzyczał i nam groził.

To typowy przykład człowieka, który ma problemy ze sobą. Zakładam, że sytuacja wygląda tak: pies ciągle szczeka, więc kolesiowi przeszkadza. Szedł z interwencją do firmy, ale tam go wyśmiali, więc postanowił wyładowywać się na przechodniach, którzy powodują, że pies szczeka. W ogóle to któraś sytuacja tego typu – zauważyłem, że wiele osób wini właśnie przechodniów, a nie właścicieli zamkniętego psa.

Osobiście do psów za płotami nic nie mam – rozumiem, że są sfrustrowane i cała wina leży po stronie właścicieli. Psy po prostu starają się odreagować w pewien sposób. Niestety osoby postronne nie mają w sobie żadnej empatii, więc robią co robią…

Psiarz na spacerze

Poza osobami, które nienawidzą psów mamy również tych, którzy psy kochają. Decydując się na własnego pupila niejako dołączamy do pewnego klubu, jakim jest społeczność psiarzy. W większości przypadków to całkiem przyjemni ludzie – za pośrednictwem tego bloga poznałem kilka świetnych osób, z którymi cały czas utrzymujemy jakiś kontakt i czasem się spotykamy.

Niestety w każdej grupie znajdą się osoby nieodpowiedzialne. Nie zliczę sytuacji, kiedy ktoś na siłę swojego psiaka przyciągał do nas, byleby się pobawił. Maluch zapiera się, wierzga i widać, że nie ma na to ochoty, ale ”Pan Psiarz” nie rozumie – ”pieski muszą się pobawić!”. W ogóle każda odmowa kontaktu psa z psem spotyka się z jakimś dziwnym nierozumieniem.

W ciągu pierwszego miesiąca Leviego u nas mieliśmy kilkanaście sytuacji, kiedy ktoś chciał koniecznie przywitać swojego psa ze szczeniakiem. Samoyed był mały, dopiero zaczął socjalizację, nie był przywołany, a dodatkowo jeszcze go nie poznaliśmy zbyt dobrze i dlatego nie pozwalaliśmy na przypadkowe kontakty. Praktycznie każdy się obraził i rzucił kilka nieprzyjemnych słów na odejście.

Do tego sporo sytuacji psów ”luzem”, które oczywiście ”on nie gryzie, chce się tylko pobawić” – to wszyscy chyba znamy. Przymykałem na to oko do czasu, aż pewien bokser nie rzucił się na Leviego. Teraz nie pozwalam już na takie podbieganie obcego psa bez właściciela, a nawet jak właściciel jest blisko to jestem nastawiony sceptycznie do przypadkowych spotkań.

Poza tym oczywiście ”psiarz dobra rada”, który niby podchodzi, niby tylko chce pogadać, ale od razu zaczyna rzucać wspaniałymi mądrościami. ”Temu szczeniaku to Pan dej kolczatkę – mój miał i patrz Pan jaki grzeczny” i tego typu historie. Rozumiem, że niektórzy naprawdę chcą pomóc, ale zazwyczaj to po prostu próba dowartościowania się ”socjalizacja? Paanie, kiedyś nikt tego nie robił, a wszyscy żyli”.

Osobiście jednak bardzo nie lubię osób nadwrażliwych i psich fanatyków. Takich co nie szkolą psa ”bo to męczenie!”, dają jedzenie z miarką ”bo jak nie dasz 10g algi to pies zdechnie!” i takie tam. Czasami trudno wyjść z takiej dyskusji (jeśli odbywa się w życiu rzeczywistym), a w internecie przesłania to merytorykę całego zagadnienia.

Janusze Biznesu

Nie chcę się rozpisywać (chociaż już to zrobiłem), ale muszę się wyżalić z kilku internetowych historyjek. Na pewno nie wymyśliliśmy mat węchowych, ale od kiedy tylko ogłosiliśmy naszą działalność to tak jakby przypadkiem pojawiło się tego całkiem sporo. Teraz maty węchowe są modne, co uważam za duży sukces, ale niestety nie każdy potrafi przyjąć to z godnością.

Tak jeszcze wtrącę najpierw, że uważam psią branżę za jedną z najprzyjemniejszych, ponieważ wielu klientów naprawdę kocha swoje psiaki. Mamy świetnych klientów, którzy są z nami w stałym kontakcie – przesyłają zdjęcia i filmiki, ale również wymieniają się doświadczeniami. Widać, że im zależy, a mi się wydaje, że to jest właśnie najważniejsze – zadowolenie, że pies jest zadowolony :) Mam porównanie z innymi branżami, w których działamy i naprawdę z ”psiarzami” współpracuje się najlepiej.

Niestety jednak czasami dostajemy maile z pytaniami o dokładne wykonanie naszych mat oraz prośby o szczegółowe namiary na naszych dostawców. Sporadycznie ktoś po prostu szczerze zapyta, bo chciałby zrobić sam – nie ma problemu, chętnie instruujemy. Czasami jednak ktoś po prostu bezczelnie chciałby ”przejąć” dostawców i zacząć robić własny sklep. Takie dwie historie w tym temacie chciałbym opisać.

Pan Darek

Darek to taka pierwsza osoba, która mocno wpiła się w moją pamięć. Najpierw napisał na czacie z pytaniem o maty węchowe. Pytał z jakich materiałów to robimy i gdzie można je kupić. Argumentował to tym, że jest biednym uczniem, więc go nie stać, a chciałby zrobić prezent swojemu psiakowi. Na tym etapie jeszcze niczego nie podejrzewałem, ponieważ brzmiało to całkiem wiarygodnie.

Napisaliśmy więc Darkowi najtańsze możliwe materiały, z których może zrobić matę węchową. Nie taką jak nasza oczywiście, ale z kratek do zlewu (ok. 3 zł) oraz starych koszulek lub koców z lumpeksu. Jeśli ktoś nie ma pieniędzy to uważam, że jest to świetna opcja na początek. Lepiej zrobić słabą matę niż wcale :) Darek zaczął marudzić, że on by chciał taką jak my. Odpowiedzieliśmy, że nasi dostawcy nie współpracują z klientami detalicznymi, więc od nich i tak nie kupi. Niby zrozumiał, podziękował i poszedł.

Na drugi dzień otrzymaliśmy maila od innej osoby, ale z identycznego numeru IP (identyfikacja internauty, która pozwala mniej więcej stwierdzić czy to ta sama osoba). Tym razem był to Pan Marek, który bardzo prosi o namiary na naszego hurtownika, ponieważ robi szarpaki polarowe i chciałby te materiały, ponieważ podoba się kolor. Po IP było wiadomo, że to ta sama osoba – z biednego ucznia w wykonawcę szarpaków z firmą? Jasne :) Po zapytaniu o co chodzi od razu się wytłumaczył, że chce robić nasze maty i je sprzedawać, a nie chce mu się szukać dostawców :)

Pan Adam

Pan Adam to kolejna osoba tego typu. Napisał wiadomość na FB, gdzie od razu prosi o namiary na naszych dostawców, ponieważ jego żona przykłada dużą wagę do higieny i on chce sobie podzwonić i się dowiedzieć. Nie ukrywam, że konto wygląda na fejkowe, ponieważ nie ma zdjęcia, ani żadnych informacji. Wszystko ukryte. Napisaliśmy, że materiały są z profesjonalnych hurtowni i na pewno są bezpieczne, ale nie podamy dokładnych namiarów.

Efekt? Zawistna opinia 1/5, ponieważ Pan ”nie uwierzy na słowo” i musi koniecznie porozmawiać z dostawcami. Tak jakby dostawcom nie musiał wierzyć na słowo :)

Generalnie ludzie nie rozumieją, że poszukiwanie dostawców to 90% sukcesu produktu. Bez dobrych półproduktów nie da się wykonać dobrej maty węchowej. Sami przetestowaliśmy kilkanaście hurtowni materiałów zanim znaleźliśmy idealną. Wykonaliśmy kilkadziesiąt mat z różnych baz, aby sprawdzić, która będzie najlepsza. Przy tym zainwestowaliśmy sporo pieniędzy na testy.

Natomiast wiele osób myśli, że ot tak po prostu podamy dokładne namiary (jedna osoba nawet prosiła o udostępnienie naszego rabatu hurtowego…) i dzięki temu ktoś będzie mógł robić własne maty. Nie mam absolutnie problemu z konkurencją. Tak działa wolny rynek, a możliwość wyboru i wiele alternatyw to zawsze dobry znak. Natomiast nie lubię próby pójścia na łatwiznę oraz kłamstwa. Jeśli ktoś podszywa się pod biednych uczniów, byleby dostać namiary to serio… jak nisko można upaść?

Ja rozumiem, że tworząc sklep internetowy powinienem być na to przygotowany, ale nie byłem :D

Sprzedawcy internetowi

Od razu chciałbym napomnieć o sprzedawcach. Wiele osób pisze do nas z prośbą, abyśmy sprzedawali ich maty. Dla nas to nie problem, ale taka osoba powinna mieć własną działalność gospodarczą, aby móc z nami współpracować. Na taką informację kilka osób się obraziło. Potem wracają i pytają o logistyczne kwestie sprzedaży mat – o sklep internetowy i tak dalej. Po uzyskaniu informacji pytają o sprzedaż na portalach aukcyjnych (koszty wykonania sklepu zbyt drogie prawdopodobnie). W ogóle wydaje mi się, że jestem zbyt miły, że poświęcam sporo czasu na pomoc takim ludziom, a potem i tak się obrażają…

Znowu zgodnie z prawdą informujemy, że regularna sprzedaż wymaga założenia działalności gospodarczej, ponieważ inaczej urząd skarbowy może nałożyć karę. Piszemy co potrzeba, jak to wygląda, jakie są koszty. W odpowiedzi konkretny foch…

Naprawdę nie nasza wina, że świat nie działa w taki sposób, jak chce wiele osób. Regularna sprzedaż w celach zarobkowych wymaga zgodnie z prawem założenia działalności gospodarczej. Wiele osób sprzedaje na allegro różne produkty i nic się nie dzieje, jednak prawo jest takie, a nie inne. My nie będziemy udzielać informacji niezgodnych z prawem. Jeśli ktoś chce sprzedawać na allegro to ok – super, ale na własną odpowiedzialność.

Ogólnie denerwują mnie Janusze Biznesu, którzy we wszystkim widzą tylko zysk, a nie mają ochoty nic od siebie włożyć. I tak jest w każdej branży. Robiąc strony internetowe wielokrotnie dostaliśmy propozycję, abyśmy zrobili jedną stronę, a w ramach ”gratisu” podmienili kilka elementów i przekazali ją klientowi jako kilkanaście stron. Oczywiście w cenie jednego serwisu. Ogólnie wydaje mi się, że cudza praca jest coraz mniej szanowana.

Wszyscy szukają tylko szybkiego i łatwego sposobu na zarobek niestety. Oczywiście rozumiem ”niewidzialna ręka rynku”, ”kto pierwszy ten lepszy”, ”wyścig szczurów” i tego typu. Rozumiem i byłem na to przygotowany, tak mi się przynajmniej wydaje. Po prostu szkoda czasami, po prostu szkoda, że niektórzy ludzie mają taki sposób myślenia.

Pocieszyć się mogę jedynie tym, że tacy ”janusze” to mniejszość. Potrafią skutecznie zdenerwować, ale jednak w większości przypadków współpraca z klientami (i przy stronach i w matach węchowych) przebiega w bardzo przyjemnej atmosferze :)

HateOn – podsumowanie

Uf, od razu mi lepiej. Niedziela, piękna pogoda, słoneczko i możliwość wyrzucenia z siebie pewnych rzeczy. Ogółem staram się ignorować złe rzeczy w życiu i mieć pozytywne podejście. Po prostu jak się nagromadzi tego ”śmiecia” to trzeba to w jakiś sposób z siebie wypluć :)

Dzisiaj kończą się Pucharowe Zawody Obedience we Wrocławiu, więc niedługo powinniśmy otrzymać jakieś materiały. Mam nadzieję, że nagrody od Maty Węchowe się spodobały :) Trzymaliśmy kciuki za wszystkich, ale zwycięzca może być tylko jeden w każdej klasie.

Jeśli chodzi o ten HateOn to naturalnie na wszystko byłem gotowy – decydując się na psa jest więcej interakcji międzyludzkich, więc oczywiste, że nie wszystkie będą pozytywne. Prowadząc sklep internetowy z akcesoriami dla psów również trzeba być gotowym na negatywne komentarze. Samo w sobie jest to dobre, o ile oczywiście zgodne z prawdą. Jeśli ktoś płacze, że nie chcesz mu podać namiaru na swoją hurtownię to nie jest to zbyt fajne, bo po prostu niesprawiedliwe, a niestety w internecie wszystko przejdzie.

Osobiście mam tylko nadzieję, że przyjdzie czas, że wszystko się poprawi. Głównie liczę na to, że w magiczny sposób społeczeństwo będzie bardziej przychylne psom. Nie mam tu na myśli jakichś specjalnych przywilejów dla naszych pupili, ale ludzie mogliby chociaż bardziej skrywać się ze swoją niechęcią :) Nie wypada kopnąć dziecka w parku i nikt raczej tego nie robi, a psa kopać wypada i jeszcze będzie aprobata okolicznej, ławeczkowej społeczności.

A jak Wam minął ostatni czas? Jakieś powodu do nerwów? Zrzućcie to z siebie w komentarzach, a na pewno będzie lepiej. To działa!

Post HateON #3 – gęsty beton umysłowy pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Tropienie dla psa to zespół aktywności, które polegają na wykorzystaniu węchu naszego pupila do wykonywania różnych zadań. Dla niektórych jest to sport, a dla innych po prostu zabawa – nie ma przymusu brania udziału w różnych zawodach. Ważne jest, że po prostu spędzamy aktywnie czas ze swoim psem.

Tropienie – co to?

Tropieniem nazywamy ogólnie wszelkie dyscypliny związane z wykorzystaniem psiego nosa. Nie znalazłem oficjalnej definicji tego pojęcia, ale generalnie tak to brzmi najrozsądniej. Wydaje mi się, że wystarczy wiedzieć, że to po prostu aktywności węchowe, w których pies musi coś znaleźć/wytropić przy pomocy swojego nosa.

Najpopularniejsze aktywności związane z tropieniem:

• mantrailing – pies poszukuje człowieka, co ma imitować pracę użytkową psów policyjnych i wojskowowych (poszukiwanie zaginionych osób)
• tracking – praca na śladzie, gdzie pies musi znaleźć konkretny zapach lub przedmiot
• tropienie IPO – podobne do trackingu, ale ma konkretniejsze zasady, które związane są z wymogami egzaminacyjnymi
• nosework – nie każdy zalicza ten sport do tropienia, ale moim zdaniem jak najbardziej spełnia wszelkie przesłanki, aby być aktywnością tropiącą. W końcu w nosework pies musi znaleźć (wytropić) konkretną próbkę zapachową, często na zewnątrz w warunkach plenerowych

Czy poszukiwanie przysmaków w mieszkaniu, ukrytych w kartonach lub praca na matach węchowych może być zaliczana do tropienia? W sumie zależy od naszego podejścia. Moim zdaniem to bardziej taki wstęp do aktywności węchowych i dlatego wiele osób nazywa to ”zabawami węchowymi”. Najczęściej można spotkać się z podejście, że tropienie dla psa to coś, co można trenować – rozwijać umiejętności psa oraz przewodnika.

Tropienie dla psa łączy się bardzo często z określeniem ”tropienie użytkowe” co już jasno sugeruje, że wynikiem aktywności powinno być praktyczne zastosowanie przez człowieka. Przykładowo właśnie wynikiem powinno być znalezienie zaginionej osoby w lesie, wytropienie konkretnego przedmiotu po zapachu i tak dalej.

Takie tam foto z lasu :) Do tropienia używamy takiej 5 metrowej smyczy taśmowej :)

My musimy przede wszystkim wiedzieć, że to fantastyczna zabawa zarówno dla przewodnika, jak i psa. Naprawdę gorąco polecam wszelkie aktywności węchowe, a tropienie użytkowe już przede wszystkim :)

Mantrailing, czyli tropienie użytkowe

O mantrailingu słyszałem już bardzo dawno i od razu spodobała mi się koncepcja tej aktywności. Mi w ogóle bardzo podobają się wszelkie czynności z psem, które pozwalają nabyć praktyczne umiejętności. Z tego względu założenie, że pies szuka ludzi zaginionych wzorem najlepszych psów użytkowych, jest bardzo przyjemne dla mnie i praktycznie od razu zdecydowaliśmy, że weźmiemy w tym udział.

Problemem okazało się znalezienie idealnego kursu. W internecie można znaleźć luźne grupki amatorów, które jednak trenują często bez jakiegoś nadzoru. Na początek wolałem mniejszą grupę, która ćwiczy pod okiem kogoś doświadczonego. Jak już znalazłem jakieś ciekawe szkolenia to problemem okazały się wymagania.

Większość wymaga, aby członkowie szkolenia pracowali również jako pozoranci. Oznacza to, że trzeba swojego psa zostawić (np: w samochodzie lub kennelu) i iść samemu chować się dla innych psów. Od razu odrzuciła mnie taka sprawa, ponieważ nie po to poświęcam czas, żeby spędzić go schowany za krzakami. Oczywiście rozumiem, jeśli ktoś lubi tego typu rozrywki, ale mnie to nie przekonuje. Nie przekonują mnie też wszelkie ideologie, które tłumaczyli mi szkoleniowcy, że niby chodzi o kompleksowe szkolenie, że praca pozoranta też jest ważna i chcą każdego dobrze przygotować.

Nagrodą w tropieniu mogą być również zabawki – Legion uwielbia frisbee i świetnie sprawdziło się na szkoleniu :)

Na moje pytanie, czy w takim razie mogę zrezygnować z tego luksusu (w końcu płacę za pełne szkolenie, a chcę mniejszy jego zakres!) i oddać moje pozorowanie innemu członkowi grupy, reagowano negatywnie. Skoro to taka świetna zabawa to na pewno ktoś zechce pozorować więcej, ale widać nie jest to praktykowane.

Udało się jednak znaleźć fantastyczny kurs na Dog Everest, który nie ma takich dziwnych wymagań. Napiszę więcej – po odbyciu pierwszego szkolenia jestem w stanie stwierdzić, że argumenty innych to pic na wodę. Po prostu nie stać ich na zatrudnienie pozoranta lub nie mają do niego dostępu i dlatego zachęcają uczestników kosztem komfortu psa. Jeśli szkolenie trwa np: 2 godziny dla 4 osób, z czego każdy pies ma założone 30 minut tropienia to wychodzi na to, że z 2 godzin z psem spędzimy tylko te pół godziny, a większość spędzimy jako pozorant. Dla mnie bez sensu.

W Dog Everest skupiamy się na pracy z psem, a nie siedzeniu w krzakach (powinni to mieć jako hasło przewodnie kursu :D). Oczywiście rozumiem jak ważną rolę pełni pozorant, ale to powinno być przeznaczone dla osób, które tego chcą, lubią to i potrafią. Zrobiliśmy pierwsze zajęcia i absolutnie nie czułem potrzeby, aby pozorować. A i tak obserwując pozoranta mniej więcej czuję, o co w tym chodzi :)

Tropienie – pierwsze zajęcia mantrailing

Przejdźmy teraz do samych zajęć. Od razu muszę napisać, że było super i jesteśmy mega zadowoleni, że się zdecydowaliśmy na to szkolenie :) Pierwsze zajęcia wyglądały tak, że najpierw wyjaśniono nam jaki sprzęt jest konieczny do uprawiania mantrailingu. Oczywiście wcześniej informowano nas mailowo co ze sobą zabrać, ale na zajęciach omówiono dokładniej sprzęt.

Takich szelek używamy do tropienia(typ guard) – ważny jest ten pas na klatce piersiowej, który pozwala na komfortową pracę!

Przede wszystkim potrzebne są szelki z pasem na klatce piersiowej – nie powinny to być raczej sledy, ani popularne szelki typu norweskiego. Pamiętajmy, że pies podczas tropienia mocno ciągnie, więc musi mieć zapewniony komfort.

Drugim niezbędnym elementem jest linka, powinna mieć długość ok. 5-8 m. W zasadzie nie musi to być linka, długa smycz też się nada. Ważne, żeby była wygodna i łatwa do trzymania.  I trzecia sprawa to nagrody – warto wiedzieć co pies lubi, ale można też poeksperymentować. Ja wziąłem sporo kiełbasy oraz frisbee.

I teraz jak to wygląda? Przewodnik przytrzymuje psa (w sensie, że mocno trzyma linkę/smycz i nie pozwala swobodnie biegać), przychodzi Pan Pozorant i próbuje być fajny dla psa. Coś tam mówi, zaczepia, daje trochę nagrody (częstuje kiełbasą lub zachęca do zabawy), a następnie ucieka wołając psa. Pies oczywiście zdziwiony, jak to tak? Trochę niekulturalnie się człowiek zachował i wypadałoby wyjaśnić z nim pewne zależności między ludźmi oraz psami.

Przewodnik daje psu polecenie (może to być cokolwiek: tropimy, człowiek, konewka, łap dziada) i pozwala psu ruszać. Legion od razu wystartowała – na początku biegła na pamięć tak jak widziała, gdzie ucieka pozorant. Potem nie było rady i trzeba zacząć pracę nosem. Pierwsze sesje zakładają dość krótką trasę, aby dać początkującemu psu szansę. Legion bardzo szybko znalazła pozoranta, który w nagrodę dał jej trochę kiełbasy.

I… to w sumie tyle. To cały mantrailing. Pozorant zachęca psa i ucieka, a zadaniem psiaka jest go znaleźć po zapachu. Tak naprawdę w tropieniu nie chodzi o nauczenie pracy nosem samej w sobie- psy to dobrze rozumieją i potrafią. W tropieniu chodzi o to, żeby nauczyć psa czego my oczekujemy i w jaki sposób ma nam to pokazać. Dodatkowo kluczową sprawą jest budowanie motywacji, ponieważ bez tego pies będzie szukał ”byle jak”.

W mantrailingu chodzi o to, aby pies znalazł ”zaginionego”. Na początku pozorant chowa się za pobliskim drzewem, ale docelowo pies musi znaleźć daną osobę na sporym obszarze wyłącznie przy użyciu swoich zmysłów.

Tropienie użytkowe – opinie

Osobiście jestem zachwycony zajęciami i już wiem, że będziemy stałymi bywalcami. Naprawdę bardzo, bardzo mocno polecam. Strasznie trudno opowiedzieć dlaczego to jest takie ciekawe – uważam, że każdy powinien sam spróbować.

Tak przy okazji tylko – patrzcie jaki Levi był mały jeszcze kilka miesięcy temu :)

Moim ulubionym momentem było szukanie pozoranta za skrzyżowaniem. Legion szła trochę na pamieć i zamiast skręcić (pozorant siedział na ławce po lewej stronie skrzyżowania) to poleciała szybko do przodu. Szybko jednak straciła trop i widać było po jej minie, że panikuje i nie wie co robić. Przewodnik nie może w żaden sposób pomagać psu, aby nauczyć go samodzielności, więc psina musiała sobie radzić sama.

Legion chwilę pomyślała i zdecydowała się zawrócić na skrzyżowanie do momentu, kiedy miała ostatni trop. Trochę powąchała i od razu pobiegła w stronę pozoranta. Nie było to najlepsze szukanie, ale świetne było zobaczyć jak pies ma problem i samodzielnie stara się go rozwiązać.

Wydaje mi się, że to właśnie jest najfajniejsze w sportach węchowych – samodzielność. Wszyscy wymagamy od naszych psów posłuszeństwa, wykonywania poleceń i robienia dokładnie tak, jak chce przewodnik. Tu usiądź, teraz zostań – masz smaczka, dobry piesek. Nie jest tak, że trochę robimy z psa swojego osobistego robota? Tak trochę?

Nasze psy uczą się, że nie powinny dawać nic od siebie. Mają tylko wykonywać polecenia, a wszystko będzie dobrze. Mieć podane wszystko na tacy rozleniwia i tyle. Natomiast dyscypliny węchowe takie jak tropienie wymagają od psa ogromnej ilości nie tylko samodzielności, ale również pewności siebie i swoich umiejętności. Przewodnik ma ograniczoną wiedzę na temat warunków – nie wie gdzie schował się pozorant w mantrailing, ani gdzie ukryta jest próbka zapachowa w nosework. Musi polegać na psu – często pierwszy raz w życiu to pies decyduje i prowadzi, a nie człowiek.

I w sumie bardzo mi się to podoba. Lubię patrzeć jak Legion kombinuje i stara się robić po swojemu. Nie musi robić idealnie – powinna uczyć się na własnych błędach i wyjść spod tego opiekuńczego klosza, który jej zapewniamy. Nie mówię, że szkolenie posłuszeństwa jest złe, bo nie jest. Po prostu warto robić z psem również takie rzeczy, które uczą go samodzielności.

A teraz taki duży już, że szyszki wpierdziela :D

Tropienie a zabawy węchowe

Chciałbym jeszcze wspomnieć o roli zabaw węchowych w takich dyscyplinach jak tropienie, tracking lub mantrailing. Jednym z pierwszych pytań na szkoleniu, które nam zadano było ”czy pies miał przeprowadzane jakieś zajęcia lub zabawy węchowe?”. To dobrze pokazuje jak ważny jest taki element.

Legion sporo bawi się na matach węchowych, ale robimy również nosework. Z tego powodu nie ma ona problemu z wykorzystaniem swojego nosa – wie do czego służy oraz że może być zastosowany w różnych zajęciach. Jest to ważne dlatego, że zazwyczaj nie wymagamy ”nosa” w codziennym życiu. Pies musi polegać głównie na wzroku (nasza mowa ciała) oraz słuchu (polecenia wydawane werbalnie). Zabawy najczęściej zawierają szarpanie, aport i ogólnie trzymanie różnych przedmiotów w łapach lub pysku. Po prostu nos nie jest zazwyczaj stosowany podczas pracy z człowiekiem.

Co to mata taka pusta? Nie ma smaków to nie ma wąchania!

Dlatego niektóre psy mogą na początku mieć problem z tropieniem – mogą próbować szukać przy pomocy innych, mniej efektywnych zmysłów. Z tego powodu bardzo polecam robić psu jakieś zabawy węchowe, nawet jeśli nie planujemy kariery w tropieniu. Aktywności węchowe są po prostu dobre dla naszych psów.

Tropienie – podsumowanie

Tropienie to moim zdaniem fantastyczna aktywność dla psa i naprawdę polecam spróbować. Osobiście szczególnie lubię mantrailing, ale to już kwestia osobistych preferencji. Każda dyscyplina węchowa jest dla naszego psa dobra – rozwija, pomaga się skupić oraz skoncentrować, ale również wycisza, uspokaja, pobudza intelektualnie, buduje pewność siebie, a także uczy samodzielności. Bardzo dużo pozytywów jak na jedną aktywność, prawda?

Spróbujcie, poszukajcie – może w Waszej okolicy są jakieś ciekawe szkolenia? Nawet jeśli nie to spróbujcie czegoś w domu – ostatnio na blogu mat węchowych opublikowaliśmy wpis o różnych zabawach węchowych dla psa. Nosework również jest super, jeśli ktoś ma cierpliwość :)

A jakie jest Wasze zdanie na temat tropienia? Tropi ktoś z Was? :)

Post Tropienie użytkowe – mantrailing pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.