Ogólnie trudno się dziwić, że młody pies sprawia problemy. Szczeniak to prawdziwa mieszanka wybuchowa. Duża ilość energii, ogromne zainteresowanie światem i chęć spróbowania wszystkiego. To sprawia, że młody piesek może zamienić nasze życie w prawdziwy koszmar, jeśli nie jesteśmy tego przygotowania.

Jak ogarnąć szczeniaka i w ogóle po co?

Na początek odpowiem na jedno pytanie ”po co?” – wiele osób może tak zapytać, głównie tych, które już nie pamiętają jak to było ze szczeniakiem. Wieloletni właściciele dorosłych psów bardzo często mają przejawy amnezji i na pytanie o problemy wieku szczenięcego odpowiadają ”ee tam, mój był grzeczny”.

Dopiero w cichy, spokojny wieczór przychodzą takie retrospekcje ze szczeniakiem w roli głównej. Poszarpane obicie fotela, rozwalone kapcie, zniszczone i obgryzione meble, ucieczki na spacerze i tym podobne sytuacje.

Bardzo łatwo zapomnieć, że szczeniak potrafi być prawdziwym szatanem. Na wielu grupach można spotkać się z naprawdę ekstremalnymi stwierdzeniami.

”Już nie dam rady, chyba go oddam”

”Zniszczył mi wszystko, całe mieszkanie do remontu!”

”Ciągle szczeka, gryzie i sika – mam tego dość!”

”Pomóżcie, bo nie wytrzymam z nim”

”Nie mam na niego siły, terroryzuje wszystkich i ciągle czegoś chce”

Moim zdaniem szczeniaka trzeba wziąć na serio i porządnie się do tego przygotować, szczególnie mentalnie. Trzeba zdać sobie sprawę, że to realne zagrożenie dla ludzkiego zdrowia fizycznego i psychicznego. Ktoś może się zaśmiać, że przesadzam, ale naprawdę kilka nieprzespanych nocy w związku z maluszkiem potrafi skutecznie zszargać nerwy nawet najspokojniejszego człowieka. To, że jest mały i słodki wcale nie oznacza, że jest niegroźny. Wręcz przeciwnie!

Jednak spokojnie. Zanim Twoje mieszkanie i życie legnie w gruzach postaram się doradzić Tobie jak przetrwać. Jak ogarnąć szczeniaka? Już ruszam z pomocą.

Gryzaki i zabawki to Twoja najlepsza broń

Szczeniaka warto traktować jak takie szalone, nieprzewidywalne bóstwo siejące zniszczenie. Każdy szczeniak jest inny, ale każdy jest właśnie taki – nieprzewidywalny. Codziennie przez miesiąc może spokojnie omijać Twój ulubiony fotel, żeby nagle obgryźć całe obicie w 30 minut. Szczeniak usypia Twoją czujność, a potem przechodzi do ataku.

Moim zdaniem zawsze warto mieć pod ręką jakiś szarpak lub gryzak, nawet w nocy. Pomoże to w nagłych sytuacjach, gdzie piesek nam po prostu zacznie przeszkadzać. Pamiętajmy, że na początku szczeniak jeszcze nie wie co mu wolno, a co nie. Wielu opiekunów ma na przykład problem z maluchem, który w nocy wskakuje do łóżka i próbuje ząbkami zachęcić opiekuna do zabawy.

Najlepiej obserwować szczeniaka i wyczuć ten moment, że się nudzi. Jak maluch wstał i się kręci to znaczy, że szuka rozrywki. Wtedy warto dać mu gryzaka lub trochę się poszarpać. Pierwsze tygodnie maluch nie ma z nami takiej specyficznej więzi, ale warto już od pierwszych dni próbować go przywoływać i proponować zabawę. Dzięki temu przekierujesz uwagę szczeniaka na siebie i zabawkę.

Gryzaki i szarpaki mogą pomóc na wiele różnych problemów. Na niszczenie, szczekanie i gryzienie.. To naprawdę taka tajna broń, która pomoże przetrwać te pierwsze tygodnie.

Uwaga: czasami zdarza się tak, że szczeniak jest wybitnym indywidualistą i zabawek po prostu nie lubi, a gryzaki mu nie pasują. Warto jednak się nie załamywać i próbować innych rzeczy. Szarpaki, pluszaki, różne smakołyki – na pewno znajdziesz coś, co zwróci uwagę Twojego psiaka.

Jak ogarnąć szczeniaka i jego sikanie?

Sikanie to jeden z największych problemów ze szczeniakami. Niestety rozwiązania są tylko 2 i żadne nie jest idealne. Pierwsze to po prostu wychodzenie ze szczeniakiem non stop. Tak, non stop. Non stop, czyli co 30-60 minut. Po każdej zabawie, po każdym posiłku i po każdej drzemce. To momenty, kiedy zazwyczaj szczeniak sika. Plus do tego każdy moment kiedy widzisz, że się wierci.

Jeżeli chcesz jak najszybciej nauczyć psa załatwiać się na dworze, to najprostszą drogą jest po prostu wychodzenie. Pomyśl o tym tak: każde siku na dworze to +1 punkt, każde siku w domu to -2 punkty. Musisz robić wszystko, żeby suma punktów zawsze była dodatnia. Jak raz wyjdziesz i Wam się uda, a potem będzie wpadka w domu to zrobiliście jeden krok do przodu i dwa w tył.

Można krzyczeć, złościć się, płakać i błagać, ale tak to wygląda. Nie da się nauczyć szczeniaka sikać na dworze, bez wychodzenia z nim na dwór. Po prostu tak to jest. Im mniejszy pies tym mniejszy ma pęcherz i mniejszą nad nim kontrolę. To nie jest tak, że on sika specjalnie. On po prostu tego nie kontroluje i nie potrafi ”wytrzymać”. Trzeba więc wyjść ze szczeniakiem na dwór zanim mu się zachce.

Drugie rozwiązanie to specjalne maty do sikania. Stawiamy taką matę w określonym miejscu i zamiast na dwór zanosimy psa na matę. Po kilku-kilkunastu powtórzeniach szczeniak sam powinien zacząć tam chodzić się załatwić. Jaki plus? Nie musisz wychodzić na dwór.Jaki minus? Zapach psich sików w mieszkaniu + brak roli edukacyjnej.

Potem ludzie mają problemy, że pies nie potrafi się przestawić z sikania na matę na sikanie na dworze. Są problemy, że trzeba na każdy spacer brać matę i ją podstawiać na trawie, żeby psa zachęcić i tym podobne triki. Naszym zdaniem to robienie sobie dodatkowych problemów. Jednak nie każdy może sobie pozwolić na wychodzenie ze szczeniakiem co kilkadziesiąt minut, więc zostaje mata treningowa.

Szczeniak sieje zniszczenie

Jakiś czas temu czytałem wpis na grupie psiej, że ktoś ma ogromny problem ze szczeniakiem, który wszystko niszczy. Było nawet zdjęcie zniszczeń – szczeniak zdjął wazon ze stołu i go rozbił. Jak inna osoba zwróciła uwagę, że ”może warto usunąć takie dekoracje, żeby pies nie miał do nich dostępu” to autor się obruszył, że dla psa nie będzie całego mieszkania przestawiać.

Taka mentalność właśnie pokazuje pewien problem w kwestii szczenięcego zniszczenia. Mały szczeniak nie ma pojęcia co jest zabawką, a co meblem. Psy nie rozróżniają tego, szczególnie na początku. Wraz z wiekiem nabierają doświadczenia i rozpoznają przedmioty, które po prostu sobie są i te, którymi wolno się bawić.

Tak zwane “zarządzanie środowiskiem” to bardzo pomocne narzędzie w wychowaniu psa. O wiele łatwiej nam zrobić małe przemeblowanie i odsunąć pewne rzeczy z zasięgu psich zębów niż uczyć psa prawidłowego zachowania.

Szczeniaki interesują się wszystkim, bo to dla nich naturalne w tym etapie rozwoju. Potem dorastają i przestają się ekscytować na widok każdego mebla lub nowego przedmiotu.

Dlatego na samym początku trzeba iść na kompromis i pochować zbędne gadżety. Polecam ukryć lub przenieść w inne miejsce wszystko, do czego szczeniak może mieć dostęp. Wazony, ozdoby, ramki ze zdjęciami, pamiątki, buty i tak dalej.

Także pierwszy punkt za nami – pochowanie wszystkiego, co możliwe. Co jednak z fotelami, meblami i innymi? To ciężka kwestia, ale generalnie są dwie rzeczy:

• jak psiak się nudzi to szukamy mu rozrywki, tutaj wracamy do zabawek, szarpaków i gryzaków
• musimy się mentalnie przygotować, że pewne straty będą. Możemy je minimalizować, ale gdzieś tam w głowie musimy się pogodzić ze stratami

Możemy się starać ciągle kontrolować szczeniaka, ale są pewne rzeczy, których nie upilnujemy. Czasami człowiek robi sobie kanapki, a szczeniak już zniszczył ulubioną poduszkę. Tak to po prostu jest.

Jak ogarnąć szczeniaka i jego ucieczki?

Spory problem wielu opiekunów to szczenięce uciekanie na spacerach. Bardzo łatwo sobie z tym poradzić, a jednak wiele osób nadal ma z tym problemy. Sam zakup lub adopcja szczeniaka nie oznacza automatycznie, że ten będzie nam ufał. Przez pierwsze tygodnie jesteś dla niego nikim więcej niż takim zabawnym ludzikiem, który daje mu jeść i zapewnia rozrywkę. Nie ma więzi, nie ma komunikacji, nie ma zaufania.

Nie mam więc pojęcia czemu tyle ludzi się dziwi, że mały szczeniak nie przybiega na zawołanie. Czemu miałby przybiegać? Dla głupiego szarpaka? Przecież tu jest cały interesujący świat, a nie jakiś szarpak.

Najłatwiejszym rozwiązaniem jest zastosowanie długiej, 10-20 metrowej linki treningowej. Dzięki niej szczeniak ma zapas do biegania, ale jednocześnie mamy nad nim kontrolę w razie czego. Naprawdę nie wychodź ze szczeniakiem na spacer bez długiej linki – to niezbędnik dla początkującego przewodnika. Może też być dłuższa smycz.

Linka treningowa pozwala na spokojny i bezpieczny spacer ze szczeniakiem. Po prostu jest to wygodniejsze niż krótka smycz, która nie jest zbyt komfortowa dla szczeniaka.

Jak ogarnąć szczeniaka – podsumowanie

Naprawdę warto się przygotować mentalnie na szczeniaka. W artykule jest trochę rzeczy delikatnie podkoloryzowanych, ale mały pies to nie tylko słodkość i przytulasy. Naturalnie są szczeniaki spokojne i grzeczne, ale to raczej taka mniejszość.

Większość młodych psów jest energicznych i ciekawskich. Serio problemy ze szczeniakiem to jedne z najbardziej powszechnych. Wielu opiekunów rwie sobie włosy z głowy, więc muszę trochę tak postraszyć, żeby każdy mógł się przygotować.

Szczeniak to taki głupol trochę i nie ogarnia tego świata. Zadaniem opiekuna jest mu pomóc się odnaleźć. Do tego trzeba dużo cierpliwości i empatii. Polecam również ten artykuł o budowaniu relacji z psem.

Post Jak ogarnąć szczeniaka – nasze rady jak poradzić sobie z młodym psem pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

To jeden z tych problemów, które wiążą się z ogromnym ładunkiem emocjonalnym u opiekunów. Wielu uważa psie podgryzanie za takie złamanie pewnego zaufania.

Ten tekst zainspirowany został pytaniem, które otrzymałem od czytelnika:

”Witam jestem szczęśliwą posiadaczką 6 miesięcznego labradora, od kilku tygodni zaczął mnie gryźć po udach, rękach, dłoniach po pupie wszędzie. Ja najwięcej spędzam z nim czas,bawimy się odpoczywamy, nie mam pojęcia dlaczego tak mu się odmieniło,tak nie gryzł, nie uderzyłam go nie krzyczę kocham go tak bardzo, nie wiem co mam robić? Proszę o jakąś poradę”

Warto zwrócić uwagę właśnie na ten czynnik emocjonalny. Moim zdaniem pies nie myśli w takich kategoriach i nie rozumie pewnej koncepcji zależności. Pies nie myśli ”Człowiek mnie nie bije, więc go nie gryzę”. Również to, że psa bardzo kochamy nie ma dla niego znaczenia w kontekście podgryzania. Dla jasności – w tym tekście skupiam się na psie młodym lub wręcz szczeniaku, ponieważ dla wczesnego wieku podgryzanie jest najbardziej powszechne.

Gryzienie przez dorosłego psa to inna sprawa, która najczęściej związana jest z zachowaniami agresywnymi lub na tle lękowym.

Pies mnie podgryza – dlaczego?

W kontekście podgryzania trzeba przede wszystkim zrozumieć jedno – pies nie chce nam zrobić krzywdy. Człowiek i pies to różne gatunki, które nie zawsze się rozumieją. Pies nie rozumie dlaczego smażymy mięso, zamiast zjeść na surowo. My nie rozumiemy dlaczego pies nas gryzie, zamiast zwyczajnie powiedzieć, o co mu chodzi.

Na sam początek – dlaczego pies mnie podgryza?  Możemy sprawę uprościć do 3 powodów:

Młody pies mnie podgryza, bo swędzą go zęby

Najczęstsza sprawa. Młody pies ma dwa takie etapy w życiu, gdzie nieprzyjemnie swędzi go w pyszczku. Jako szczeniak, czyli na etapie wyrastania zębów mlecznych oraz w okolicy okresu dojrzewania, czyli w okresie wymiany zębów z mlecznych na stałe. W obu przypadkach swędzą psa dziąsła.

W związku z tym, że trudno sobie z tym poradzić samodzielnie to pies zaczyna gryźć. Często zaczyna niszczyć meble lub właśnie podgryzać człowieka. Rozwiązanie? Dać mu gryzaki (najlepiej naturalne – można je znaleźć u nas w sklepie). Jeżeli niepokoi nas zachowanie psa to możemy również udać się do weterynarza, aby sprawdził, czy etap wyrastania lub wymiany zębów przebiega prawidłowo.

Młody pies mnie podgryza, bo się nudzi

Człowiek może mówić i używać rąk. Może pisać, gestykulować i generalnie komunikować się na wiele sposobów. Pies może szczekać, bić łapami i gryźć. Jak widać możliwości bezpośredniej komunikacji z człowiekiem są u psa ograniczone. W związku z tym, że od pierwszych dni do zabawy z rodzeństwem korzysta raczej z zębów to właśnie ten element jest dla niego najbardziej powszechny w tym momencie.

Nic więc dziwnego, że jeśli pies chce zwrócić na siebie uwagę to używa właśnie zębów. Tutaj wszystko zależy od psa, ale również etapy używania zębów pokrywają się z etapami ich wymiany. Na początku szczeniak przychodzi do nas oderwany prosto od rodzeństwa. W związku z tym komunikuje się z nami tym sposobem, który zna najlepiej. Pamiętajmy, że psy między sobą również bawią się używając zębów.

Kolejny etap to etap dojrzewania. Pies staje się coraz bardziej pewny siebie i śmiały. Dodatkowo w tym okresie pies może być niespokojny, drażliwy i generalnie bardziej znudzony. W związku z tym może bardziej niż zazwyczaj próbować zwrócić na siebie uwagę. Zaczyna się delikatnie – od jakiegoś szczekania lub zaczepiania łapą. To jednak łatwo zignorować, więc jeśli nie przynosi skutków to zaczyna się podgryzanie. Nie ma nic zabawniejszego niż piszczący i uciekający człowiek.

Rozwiązanie? Uczenie psa nowych zabaw i przekierowywanie z gryzienia nas na inne czynności. Jak pies próbuje nas gryźć to zamiast tego pobawmy się z nim szarpakiem. Generalnie na tym etapie warto psa czymś zająć. Próbujmy fajnych aktywności i testujmy nowe zabawki. Ciekawym sposobem są zabawki na inteligencję lub bardzo polecana przez nas mata węchowa.

Młody pies mnie podgryza, bo mnie nienawidzi

Nie wiem dlaczego tak wiele osób próbuje sobie wmówić, że pies gryzie z jakiejś wewnętrznej złośliwości. Psy raczej nie myślą w takich kategoriach. Pies chce coś osiągnąć i robi rzeczy, które mu w tym pomagają. Naturalnie pies może również wyładowywać swoją frustrację, szczególnie powszechną w okresie dojrzewania.

Pies w trakcie dojrzewania może być wkurzony, szczególnie, jeśli w okolicy są inne psy. Frustracja narasta, więc jeśli nie pomożemy psu wyładować się w inny sposób to finalnie to on może nas do tego zmusić właśnie poprzez podgryzanie.

Zapewniam jednak, że Twój pies nie ma do Ciebie negatywnych emocji typu nienawiść.

Pies mnie podgryza – co z tym zrobić?

Rozwiązania są bardzo proste i są tylko 3. I teoretycznie każdy o nich wie, bo nie wierzę, że ktoś czyta tylko mój blog i pisze tylko do mnie. Na pewno czytaliście inne wpisy na innych serwisach i tam też o tym pisali, ale jednak wiele osób łudzi się, że ”kurczę, może jednak będzie coś łatwiejszego”. Otóż niestety nie… są zazwyczaj tylko 3 opcje.

Psa swędzą dziąsła – dajemy psy coś do gryzienia. Nie ma innej opcji. Jak coś swędzi to chcemy sobie ulżyć. Można próbować wszystkiego, bo na każdego psa działa coś innego. Są naturalne gryzaki, są gryzaki sztuczne, są gryzaki do chłodzenia, są pluszaki do rozrywania. Można psu dać szarpaki lub jakiekolwiek inne zabawki. Wszystko, co można gryźć. Jak psu tego nie dasz to nic dziwnego, że pogryzie meble lub Ciebie.

Pies dojrzewa i się nudzi – dajemy rozrywkę lub szkolenie. Również nie ma innej opcji. Trudno oczekiwać, że dorastający, wypełniony energią pies będzie leżał na kanapie cały dzień jak staruszek. Nie ma tak i już. Młody pies potrzebuje aktywności. Jaką aktywność wybrać? To co lubisz i to co lubi Twój pies. Możesz chodzić biegać, ćwiczyć sztuczki, trenować frisbee, aportować. Możesz się szarpać, przeciągać. Świetnym pomysłem jest spróbowanie nowych aktywności – osobiście polecam tropienie użytkowe. W domu można również spróbować maty węchowej, kongów i zabawek na inteligencję. Tak naprawdę najlepiej robić wszystko i zobaczyć co najlepiej działa na psa. Jedne psy lepiej czują się po aktywności fizycznej, a inne bardziej uspokajają się przy zabawach umysłowych.

Dasz radę

Jeśli wszystko zawodzi – przetrwaj. Osobiście nie wierzę, że na psa nic nie działa. Można oszukiwać innych, ale siebie nie oszukasz. Naprawdę dając psu gryzaki i masę aktywności, on nadal Cię gryzie? Jednak zakładając absurdalną opcję, że nic nie działa to zostaje jedno – przetrwać. Kup grube spodnie i jeszcze grubszą bluzę, załóż rękawice i podwójne skarpety. Etap podgryzania mija. Najczęściej po zakończeniu okresu dojrzewania, bo wtedy większość psów się uspokaja. Jeśli naprawdę nie dajesz rady to najlepiej skorzystać z usług behawiorysty, który zobaczy i oceni zachowanie Twojego psa.

Proste? Proste! A teraz do boju i pokaż temu psu, co robimy z podgryzaczami. Dajemy fajne rzeczy i ciekawe rozrywki :)

Post Pies mnie podgryza – co robić? Pies szczypie i łapie za nogi pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Potwór, niszczyciel, demon – tylko tak ukrywa się pod postacią małej, słodkiej kuleczki. Tylko udaje, że jego małe ząbki są nieszkodliwe. Chowa ostre pazurki i czeka na swój moment. Czeka aż się odwrócisz, czeka aż pójdziesz spać, czeka aż stracisz czujność. Wtedy zaatakuje.

Masz problem z agresywnym szczeniakiem? Podgryza, gryzie, szczypie nogi i atakuje ręce? Dzisiaj wpis właśnie dla Ciebie. O tym czy rzeczywiście szczeniaki są agresywne i jak można sobie z problemami poradzić. Zapraszam do czytania!

A jeśli szukasz pomocy z hiperaktywnym maluchem to spróbuj maty węchowej – to świetne narzędzie do pracy umysłowej i węchowej, który uczy psa samodzielności, koncentracji i spokoju. Zbyt często opiekunowie próbują wymęczyć szczeniaka poprzez zabawy fizyczne, które tylko małego niepotrzebnie nakręcają i pobudzają. Lepiej spróbować zabaw umysłowych i węchowych, które mają inny skutek – męczą, ale przy tym uspokajają i wyciszają.

Agresywny szczeniak – skąd ten problem?

Niektórzy mogą się głośno zaśmiać czytając wstęp. Szczeniak? Agresywny? Głupota. Mały psiak nie dąży do tego, aby zrobić człowiekowi krzywdę. Uwaga są dwa wyjątki: ekstremalnie straumatyzowany szczeniak lub ekstremalnie niesocjalizowany (np: przez pierwsze miesiące życia nie widział w ogóle człowieka). Jednak to naprawdę bardzo rzadkie przypadki, a zazwyczaj z podgryzającymi szczeniakami mają opiekunowie, którzy malucha wzięli z hodowli, więc tutaj o agresji raczej nie może być mowy.

Minimum raz w tygodniu dostaję maila z prośbą o pomoc. Mały szczeniak, dopiero co dotarł do nowego domu. Kuleczka 8-16 tygodni terroryzuje dom. Gryzie po nogach i dłoniach. Rozszarpuje ulubione przedmioty. Niszczy meble. Głośno szczeka. Sika po nowym dywanie. Generalnie sieje chaos i zniszczenie. Dzieci piszczą, dorośli krzyczą i wszyscy uciekają przed tym strasznym potworem.

Czy Twój szczeniak jest agresywny?

W 99% przypadków w mailu znajdzie się coś w stylu ”mam problem z agresywnym szczeniakiem”, ”czy mój szczeniak jest agresywny?”, ”dlaczego mój szczeniak jest agresywny?”.

Ja bardzo dobrze wiem jak wygląda taki schemat. Ktoś marzy o pięknym psiaku. Może dla siebie, może dla dziecka. Ukochana rasa, o której myślało się od dłuższego czasu lub po prostu pies w modnym obecnie typie. W internecie mnóstwo słodkich zdjęć, hodowcy zachwalają, na grupach FB też same ”oh i ah” o rasie. Na instagram mnóstwo testerów, szkoleniowców, behawiorystów i blogerów – wszyscy zakochani w swoich psiakach. Najlepszy przyjaciel człowieka – cudownie byłoby mieć takiego w swoim domu. Lojalny obrońca, czarujący przytulas, zabawny towarzysz.

W końcu pojawia się ”on” – hodowca go przywozi albo sami odbieramy. Jest piękny, słodki i w ogóle najlepszy. Tylko schrupać te jego śliczne łapki. Bierzemy do domu, układamy delikatnie w salonie na dywanie i patrzymy – to ideał.

Szczeniak gryzie? Zazwyczaj sami go zachęcamy!

Głaskamy, dajemy mu ręce do powąchania, pokazujemy jakieś szmatki, bawimy się kupionymi wcześniej zabawkami. Szczeniak jest trochę nieswój, ale to przecież kwestia aklimatyzacji i tęsknoty za dawnym domem. Może trochę piszczy, szuka wyjścia? Taki smutny maluszek – trzeba go otoczyć opieką, bo pewnie płacze za mamusią. Głaskamy go, dotykamy, śmiejemy się jak próbuje nieporadnie ugryźć naszego kapcia. Czasem dajemy mu palec do pyszczka, bo jesteśmy pewni, że to go uspokaja.

Naturalne gryzaki są super dla szczeniaka, którego swędzą ząbki. Dla malucha warto wybierać coś bardziej miękkiego i przyjemnego. Zabawki do ”memłania” też się przydadzą.

Po kilku dniach szczeniak jest już bardziej odważny. Nie piszczy, nie szuka dawnego domu, nie tęskni za mamą. Jest ciekawy świata i chętnie eksploruje otoczenie. Lubi smakować nowych rzeczy, lubi ugryźć kapcia, złapać za nasz sweter, skakać nam na kolana. Pozwalamy my na wszystko, bo jest taki słodki!

Szczeniak szybko dorasta

Kolejne kilka dni to już konkretne zmiany. Maluch jest odważny i chce sprawdzić wszystko. To nowy świat, więc wszystko go interesuje. Buty, ulubiona koszula, dywan, parapet, stół, szafka, wycieraczka, zasłony, zabawki dzieci – trzeba wszystkiego spróbować. Chce ciągle od nas uwagi – szczeka i zaczepia, a jak nie reagujemy to łapie za nogawki.

Denerwujesz się, bo przecież już nie jest ”biednym szczeniakiem szukającym mamy” tylko dorosłym szczeniakiem. Powinien znać swoje miejsce i wiedzieć, że przecież teraz nie masz czasu na zabawę. Psiak nie daje za wygraną i gryzie coraz bardziej, więc łapiesz za jakąś zabawkę i mu rzucasz. Bawi się chwilę i znowu przychodzi – zabawka nie wydaje takich dziwnych dźwięków jak Ty i nie jest taka zabawna. ”Kocham Cię człowieku, Ty mój prywatny parku rozrywki – dawaj nogawkę”.

Świetne są też zabawki z naturalnej skóry – skóra jest miękka, elastyczna i dla psa bardzo atrakcyjna (piękny zapach robi swoje)

Dlaczego szczeniak gryzie?

Skończmy jednak tę opowieść, bo warto zająć się konkretami. Oczywiście nie zawsze wygląda to tak samo, ale problemy ze szczeniakiem to kwestia wielu czynności i naszego ogólnego zachowania. Zawsze trzeba pamiętać, że ten słodki maluch kiedyś urośnie. Nie wyrośnie jednak z zachowań, których sami go nauczymy. A warto wiedzieć, że o wiele łatwiej nauczyć psa nowego zachowania niż oduczyć już istniejącego. Z tego powodu od początku warto skupić się na budowaniu poprawnej relacji ze swoim psem.

Jeśli maluch dostaje od nas zabawę jeśli zacznie nas gryźć po nogach to bardzo szybko nauczy się, że to jest sposób na aktywację ”tryb rozrywka”. Jeżeli od małego wsadzasz mu łapska do mordki to nie dziw się, że będzie uważał gryzienie po ręce za coś całkiem normalnego. Mały szczeniaczek ma delikatne ząbki mleczne, więc wiele osób pozwala mu na taką zabawę. Jednak w okolicy 8 miesiąca zaczną zmieniać się na stałe, a wtedy już będzie boleć.

Generalnie co jest ważne –szczeniak nie jest agresywny. Szczeniak nie wie czym jest agresja i absolutnie nie chce zrobić nam krzywdy. Większość problemów ze szczeniakiem to wynik naszego podejścia i tego, na co pozwalamy mu przez pierwsze wspólne tygodnie.

Legion jak była mała to też bardzo lubiła niszczyć – dopiero potem się uspokoiła i zaczęła szanować swoje otoczenie :)

Agresywny szczeniak – walka na zęby i pazury

Warto wiedzieć jedną ważną rzecz – pies używa zębów i pazurów nie tylko w formie agresji/ataku. Zachęcam do obserwacji jak bawią się ze sobą inne psy. Często biją się łapami, łapią za karki, wywracają, skaczą na siebie i tak dalej. Tak szczeniaki bawią się również ze swoim rodzeństwem i to jest dla nich zupełnie naturalne. Jak maluch trafia do nowego domu to właśnie w ten sposób będzie się próbował bawić z domownikami.

Jeżeli chcesz być psim kumplem to bez problemu możesz bawić się tak ze swoim psem. Jednak pamiętaj, że pies ma wyższy próg bólu od człowieka, więc psie zabawy mogą okazać się dla Ciebie zbyt ekstremalne. Bezpieczniej i bardziej komfortowo jest pokazać szczeniakowi lepsze, alternatywne metody zabawy, które będą akceptowalne dla ludzi.

Także ”agresywny szczeniak” to tak naprawdę całkiem zwykły szczeniak, który nie został nauczony poprawnych interakcji z człowiekiem. Jeśli malucha tego nie nauczymy to pies będzie nas traktował w taki sposób jaki zna, czyli będzie się z nami bawił jak z psami. Ciągnął za nogawki, skakał po nas, drapał i gryzł po ręce. Pies nie podejdzie, nie ukłoni się i nie zaproponuje zabawy klockami niestety.

Pies ma bardzo ograniczone opcje komunikacyjne – szczekanie, drapanie i gryzienie. Często jest tak, że szczeniak najpierw szczeka na człowieka, żeby zwrócić jego uwagę. Jeśli to nie działa to zaczyna drapać, a finalnie przechodzi do gryzienia, aby upewnić się, że osiągnie swój cel. Jak inaczej ma pokazać, że się nudzi?

Szczeniak gryzie – sami na to pozwalamy?

Wielu opiekunów nieświadomie samemu nie tylko pozwala, ale wręcz  wzmacnia u szczeniaka podgryzanie. Od pierwszych dni szczeniak najczęściej bombardowany jest pieszczotami, a interakcja ze szczeniakiem realizowana jest głównie rękoma. Dotykamy malucha, głaskamy, sami wsadzamy mu palce do pyszczka, pozwalamy na nas skakać i podgryzać. W końcu jak robi to maluszek to jest to słodkie. Jak robi tak 40 kg psisko to już słodkie to nie jest. Naprawdę warto wziąć to pod uwagę.

Większość problemów ze szczeniakiem to właśnie nieświadome wzmacnianie zachowań psa. Opiekunowie sami bawią się z psem rękoma i się z tego śmieją, bo maluch jest słodki. Po 3 miesiącach jest już większy, a zabawa przestaje być taka słodka niestety.

UWAGA TO PUŁAPKA! On tylko czeka aż zaczniesz głaskać po brzuszku – wtedy zaatakuje!

Agresywny szczeniak – jak sobie radzić?

Ten wpis przede wszystkim ma być przestrogą przed pewnym sposobem myślenia, jeśli chodzi o szczeniaka. Agresywny szczeniak to mit, ale upierdliwy i roszczeniowy szczeniak to fakt. Pies, któremu pozwolimy na wszystko nie będzie potrafił się sam kontrolować.

Często jest tak, że opiekunowie biorą urlop dla szczeniaka, żeby być z nim przez pierwszy tydzień lub dwa. To fajna sprawa, ale jeśli ten czas spędzimy cały czas z maluchem to potem może się okazać, że powrót do pracy będzie dla nas bolesny. Maluch przyzwyczajony do ciągłych rozrywek i obecności człowieka nie będzie potrafił sobie poradzić z samotnością. Wtedy rozrywkę zapewnią mu meble, kapcie, nasze ciuchy i generalnie sianie zniszczenia w domu. I jak najbardziej urlop jest super przy szczeniaku, ale warto wykorzystać go efektywnie, aby był to dla psa czas nauki.

Jak więc radzić sobie ze szczeniakiem? Przede wszystkim od pierwszych dni starajmy się tak traktować malucha jakby był dużym psem. Nie dokarmiamy w czasie własnego posiłku (to nie będzie potem żebrał), nie pozwalamy na gryzienie nas (to nie będzie gryzł), nie pozwalamy na skakanie na nogi (to nie będzie na nas skakał) i tak dalej. Oczywiście możemy to robić, jeśli oczekujemy tego typu zachowań.

Generalnie od samego początku powinniśmy być konsekwentni – nagradzać za prawidłowe zachowania, a ignorować (a na pewno nie zachęcać) do zachowań, które nie są przez nas mile widziane. Od pierwszych dni wyobraźmy sobie nasz styl życia i przyzwyczajajmy do niego psa.

Warto wprowadzić zmiany

Zamiast tego wprowadzamy konkretny harmonogram dnia. Posiłki o stałych porach, zabawy w ograniczonym przedziale czasowym i konkretnymi zabawkami, sporo sesji treningowych i węchowych. Dzięki temu pies będzie wiedział, kiedy je – przez to będzie spokojniejszy. Zabawa zabawkami sprawi, że zrozumie, że w taki sposób odbywa się interakcja z człowiekiem – poprzez konkretne przedmioty, a nie zabawę w ”pociągnę za nogawkę tak mocno jak potrafię, aż człowiek zacznie śmiesznie mówić”. Sesje szkoleniowe będą dobrą alternatywą dla bezmyślnych zabaw fizycznych, a pozwolą ćwiczyć umysł i koncentrację psiaka.

Do tego sporo wyciszających i uspokajających zabaw umysłowych oraz węchowych. Mata węchowa to naprawdę ogromna pomoc przy szczeniaku.

Tak ”bawią” się psy ze sobą. Nie ma tu miejsca na delikatność – to jest życie, a życie kopie po dupie. Trzeba silnym być, a nie ”miętkim” :)

Agresywny szczeniak – już nas terroryzuje. Pomocy!

Przede wszystkim spokojnie, bo ze wszystkim można sobie poradzić. Na początku trzeba znaleźć przyczynę gryzienia, a potem realizować odpowiednie rozwiązania. Przyczyny gryzienia:

• wyrastanie zębów mlecznych lub wymiana ich na stałe – szczeniaka swędzą zęby i szuka ulgi, a często ręce człowieka są do tego najlepsze.
• szczeniak nie wie jak się bawić z człowiekiem
• szczeniak jest sfrustrowany i nie panuje nad swoimi emocjami

W pierwszym przypadku najlepszym rozwiązaniem będą gryzaki dla psa (naturalne lub gumowe) oraz pokazanie szczeniakowi, że to lepsza alternatywa na poradzenie sobie ze swędzeniem. Psy generalnie mają wysoką potrzebę gryzienia, więc szczególnie naturalne gryzaki są świetnym rozwiązaniem nawet po okresie szczenięcym.

Brak umiejętności zabawy z człowiekiem to wynik zbyt częstego używania rąk w kontakcie ze szczeniakiem lub braku zabawek. Piłki, maskotki i szarpaki to świetna sprawa i bardzo polecam. Warto zwrócić uwagę, aby zabawki pozwalały na odsunięcie się od psa, dlatego moim wyborem są szarpaki, które są bardzo uniwersalne, a psiaki je uwielbiają. Chodzi przede wszystkim o to, żeby pokazać szczeniakowi, że zabawa jest fajna, ale do tego służą odpowiednie przedmioty, a nie ręce lub nogi człowieka.

Sfrustrowany szczeniak

I ostatnia sprawa jest zazwyczaj najtrudniejsza – szczeniak ma dużo energii i nie wie jak prawidłowo ją rozładować. Też często opiekunowie mocno nakręcają swojego szczeniaka i skupiają się wyłącznie na dynamicznych aktywnościach. Jeśli połączymy to z brakiem szkolenia i nauki cierpliwości to mamy wynik w postaci nabuzowanego szczeniaka, który ciągle chce coś robić. Tutaj jednak trzeba czasu i cierpliwości. Przede wszystkim warto wprowadzić szkolenie z psem (siad, leżeć, zostaw i tego typy sprawy) oraz wyciszające zabawy umysłowe i węchowe.

Aktywność fizyczna jest super, ale pobudza większość psów. Potem szczeniakowi trudno się uspokoić. Z drugiej strony jeśli wykorzystamy matę węchową to psiak będzie mógł mądrze się wyładować, a przy okazji nauczy się spokojnej pracy i wyciszenia. Jeśli chcecie wiedzieć więcej o matach węchowych to zapraszam tutaj.

Podsumowując: Posiłki w konkretnych porach, zabawa w określonych godzinach (polecam przed spacerem, żeby pies na samym spacerze był spokojniejszy), zabawa zabawkami (bez udziału naszego dotyku) oraz regularne sesje szkoleniowe i węchowe. Spacery też dobrze realizować spokojniejsze i nastawione na eksplorację.

Agresywny szczeniak – problemy dorastania

Problem z zakresu ”agresywny szczeniak” też może mieć całkowicie inne podłoże. Czasem ktoś pisze, że naprawdę dobrze zajmuje się psiakiem, a on nagle zaczyna być agresywny. Są szkolenia, są polecenia, a on nagle zaczyna gryźć po rękach i nogach.

I teraz tak – psiak może się tak zachowywać z powodu dorastania. Problem z dorastaniem to burza hormonów. Na tym etapie psiaki mogą zaczynać być nerwowe. Często szczeniaki nie potrafią sobie poradzić z tymi zmianami, a też czują się bardzo pewne siebie, a to niefajne połączenie. Szczególnie jak w okolicy są psy innej płci. Generalnie tutaj dużo zależy od bezpośredniej przyczyny – czasami są to hormony, a czasami problem z frustracją i pies nie potrafiąc sobie poradzić odreagowuje na człowieku.

Wsadź palec, a pokażę Ci sztuczkę – ”znikający palec” :D

Agresywny szczeniak – nie ma się czego bać

Tak naprawdę większość psów wyrasta z takiego okresu buntowniczego. Kończy się okres dojrzewania, ząbki już wyrosły i psiaki zaczynają ogarniać. Jest taka mityczna bariera ”2 lat”, gdzie wielu psiarzy zapewnia, że psiak się uspokoił. I to często jest prawda. Jak pies osiągnie pełną dojrzałość to jest o wiele lepiej. Tutaj jednak wszystko zależy od naszego podejścia przez te 2 lata, bo samo się nic nie robi.

Jeśli byliśmy konsekwentni, dawaliśmy psu prawidłowe wzorce, były realizowane podstawowe potrzeby, gryzaki, maty węchowe, szarpaki, szkolenie i tak dalej to te wszystkie nasze działania będą widoczne w zachowaniu naszego dorosłego już psa. Jednak z drugiej strony jeśli pies cały czas był pobudzony, nakręcony, nie nauczył się cierpliwości, a do tego jest mocno sfrustrowany i znudzony to cóż… nie spodziewajmy się cudów.

Dlatego naprawdę zachęcam do prawidłowego podejścia do wychowania szczeniaka już od pierwszych dni, bo to najważniejszy etap w życiu Twojego psa. Jeśli chcecie poczytać więcej o tym temacie, a przy okazji o matach węchowych to zapraszam do przeczytania tego artykułu.

Na osiedlu pojawił się nowy szczeniak – rodzice chrońcie swoje dzieci!

Jednak jeżeli naprawdę czujesz się niepewnie przy swoim psie to próbuj behawiorysty, bo to na pewno pomoże, jeśli specjalista doradzi co dokładnie zrobić.

Jeśli miałbym podsumować ten wpis to napisałbym tak: szanujmy się. Szanujmy psa i traktujmy jak ogarniętą istotę. Nie traktujmy jak pluszaka, ani jak zabawkę. Szanujmy psa, postępujmy z nim godnie i postępujmy z nim od początku tak jakby był dużym, dorosłym psem.

Powodzenia!

Post Agresywny szczeniak, czyli mały terrorysta w domu pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Na naszym blogu pojawił się już wpis na ten temat – jak Legion zagryzała nas w okresie szczenięcym. Można go znaleźć tutaj. Natomiast Levi to całkowicie inna para zębów, więc zasługuje na swój własny wpis o tym, jak gryzienie szczeniaka może wprowadzić chaos w życiu :)

Gryzienie szczeniaka – jak to wygląda?

Levi już od pierwszego dnia pokazał, że ma ostre zęby i uwielbia je wykorzystywać. Mały gryzie wszystko – podłogę, ściany, poduszki, ale przede wszystkim ukochał sobie ludzkie mięso :)

Ostatnio spotkaliśmy się z Obim z forum samoyedowego :)

Ogólnie nasz Samoyed jest bardzo ”gryźliwy” – potrafi wskoczyć na głowę w środku nocy, przygryźć nos, a potem z zapałem wgryzać się w brodę. To dla niego normalka. O ile Legion za szczeniaka wolała nogawki i nadgarstki – tak Levi upodobał sobie okolice twarzy – taki głupol się trafił :)

Dostajemy bardzo dużo pytań o gryzienie szczeniaka – jak sobie z tym radzimy, jak potrafimy to przetrwać. Tylko właściciele szczeniaczków wiedzą jak uciążliwa jest niekończąca się walka z podgryzającym maluchem. Psiaki mają w praktyce 3 formy komunikacji z otoczeniem – szczekanie (lub inne głosowe – warczenie itd.), łapy oraz zęby. Jest jeszcze ewentualnie mowa ciała, ale w tym przypadku nas to nie interesuje. To nie jest więc tak, że szczeniak robi nam na złość – po prostu ”próbowanie” zębami to dla niego instynktowna czynność. Dopiero po pewnym czasie maluchy zaczynają wyrabiać w sobie świadomość łap i chętniej z nich korzystają.

Tak, czy inaczej – biorąc małego szczeniora do domu musimy być przygotowani na gryzienie. W ten sposób psiak poznaje świat oraz nas – próbując jak smakujemy :) Po pewnym czasie dochodzi do tego jeszcze wyrastanie ząbków (najpierw mleczaki, a potem zęby stałe). W tym okresie dziąsła swędzą i w pewien sposób szczeniak musi to odreagować (chce sobie ulżyć).

Na początku Levi był trochę wycofany – Obi jest większy, więc budzi respekt. Później jednak mały się rozkręcił :)

Gryzienie szczeniaka – dlaczego?

Możemy wyróżnić 4 sytuacje, w których szczeniak gryzie:

• Poznawanie świata – smakowanie nowych rzeczy, struktur itd.
• Próba uśmierzenia swędzenia – szczeniak gryzie, żeby ulżyć sobie w niekomfortowej sytuacji
• Zabawa – szczeniak bawi się przy pomocy zębów
• Nuda – szczeniak gryzie, bo nie ma co robić, chce zachęcić nas do zabawy lub (jeżeli został sam) szuka sobie rozrywki

Gryzienie szczeniaka – jak temu zaradzić?

Naszym zadaniem jest więc reagowanie na poszczególne sytuacje. Jeżeli widzimy, że szczeniak gryzie nas z nudów/chęci zabawy to powinniśmy nauczyć go, jak robić to ”po naszemu”. Przykładowo, jeżeli szczeniak wskakuje do nas na kanapę i gryzie po ręce to warto przerwać mu tę czynność, wziąć zabawkę i trochę się poprzeciągać. W taki sposób pokazujemy, że gryzienie niekoniecznie nas kręci, ale szarpanie owszem.

Na śniegu Samoyedy nie wydają się już takie białe :)

Jeżeli widzimy, że gryzienie szczeniaka skupia się na jakimś elemencie – może to być listwa przypodłogowa lub rant biurka to warto przekierować uwagę malucha na coś innego. My wtedy staramy się przywołać Leviego do siebie i zacząć zabawę. Niech szczenior wie, że są fajniejsze rozrywki.

Jednak łatwo można pomylić takie ”gryzienie” mebli przez zabawę z próbą ulżenia sobie podczas ząbkowania. Warto mieć w domu różne gryzaki – głównie naturalne, aby można było je podać szczeniakowi. Jeśli maluch gryzie meble lub inne przedmioty z powodu swędzących dziąseł to żadna zabawa nie pomoże na dłużej. Fajnym pomysłem są takie gryzaki, które można włożyć do zamrażalnika – chłodne zabawki świetnie będą działać na swędzenie.

Wiele osób pyta o gryzienie szczeniaka w koncepcji ”jak tego oduczyć”. Warto wiedzieć, że to bardziej kwestia wyrastania z takiej ”działalności” niż wychowanie i nauka. To nie jest tak, że kilka razy przekierujemy szczeniaka i mamy gryzienie z głowy. Niestety nie :)

Oczywiście po pewnym czasie szczeniak oduczy się, że nie lubimy gryzienia nas w formie zabawy – o ile będziemy często przekierowywać takie zachowanie na zabawkę. Jednak dla małego psa jest to naturalna forma rozrywki – tak bawił się ze swoim rodzeństwem i tak bawi się z innymi psami (widzimy to po zabawach Leviego z Legion). Trudno opanować taki instynkt, ale da się – trzeba tylko cierpliwości. Jednak najtrudniejsze jest przetrwanie okresu ząbkowania – z oczywistych względów mało możemy z tym zrobić. Można tylko próbować pomóc szczeniakowi ulżyć w niekomfortowej sytuacji, aby on nie musiał robić tego samodzielnie – na nas :) Polecam wszelkie gryzaki – jeżeli widzimy, że szczeniak wkłada do pyska byle co ”żeby pogryźć” to znaczy, że go swędzi i wtedy można podać coś specjalnego.

Na chwilę pojawił się również inny towarzysz zabaw

Gryzienie szczeniaka – jak to wygląda z Levim?

Sytuacja z Levim jest dość specyficzna, ponieważ ma towarzystwo w postaci dorosłego psa. Trzeba wiedzieć, że Legion gryzła bardzo, a wyrosła z tego w okolicach 6 miesiąca. Levi w ciągu dnia skupia się raczej na naszej biednej psince i to na niej się wyżywa, jeżeli chodzi o zabawę. Naprawdę czasami wygląda to strasznie – wskakuje jej na głowę, chwyta za futro całym pyskiem i ciągnie z całych sił. Nie zazdroszczę :)

Natomiast są często takie momenty, że Levi przychodzi do nas się pobawić i oczywiście pierwsze co robi to chwyta za ręce – a jak dosięgnie to i do nosa potrafi doskoczyć. W całym mieszkaniu mamy zabawki porozkładane, że zawsze mamy dostęp do czegoś fajnego. Jak Legion odpoczywa i maluch zaczyna zaczepiać nas to zanim jeszcze spróbuje chwytać zębami to już mamy zabawkę i zachęcamy do szarpania.

Uwielbiam zjadać małe Samoyedy ”om nom nom”

W nocy podobnie – szczeniak potrafi w środku nocy urządzać sobie zabawę w gryzienie – wyciągamy wtedy jakąś maskotkę spod poduszki, trochę się przeciągamy i wracamy spać. Trzeba uważać, żeby w nocy za bardzo nie szaleć z maluchem, bo możemy skończyć na zabawie do rana :) Trochę przeciągania, potem trochę dać ”pomemlać” w pyszczku, mówić spokojnie – jakoś zaśnie :)

Nie ukrywam jednak, że my nie mamy absolutnego zakazu gryzienia w domu. Lubię jak nasze psy mają ”miękki pysk”, czyli potrafią złapać człowieka zębami, ale na tyle delikatnie, że nie robi krzywdy. Jak maluch chce sobie trochę potrzymać rękę w pyszczku to mu na to pozwalam – jak przegnie do przekierowuję na zabawkę. Ogólnie nie polecam, jeżeli ktoś nie wie co robi – lub nie jest gotowy na konsekwencje. Ja nie wiem co robię, ale jestem gotowy – czasami Legion ugryzie mocniej :) Czytałem trochę o wyrabianiu u psa miękkiego pyska, ale nie do końca to rozumiem, więc robię po swojemu.

A jak gryzą Wasze szczeniaki?

Post Gryzienie szczeniaka – jak sobie z nim poradzić? pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Tekst na pewno nie ma zniechęcić do zakupu/adopcji szczeniaka, ale ma przygotować przyszłego (lub początkującego) właściciela na to, czego można się spodziewać. Co więc warto wiedzieć o szczeniaku?

Będzie sikał wszędzie

Tak – wiele osób nie spodziewa się ile ”sików” może wyprodukować takie małe ciałko. Okazuje się, że całkiem sporo. Bardzo łatwo poczytać w internecie lub pooglądać filmiki o tym, jak nauczyć szczeniaka załatwiać się na dworze. To naprawdę całkiem prosta sprawa i wydaje mi się, że wiele osób nie ma z tym problemów. Co jest więc kłopotem? Częstotliwość :)

”Nie ważne ile będziemy spacerować – i tak dokończę w domu!”

Mały szczeniak jak ma ”dobry dzień” potrafi sikać co chwilę. Możesz wyjść z maluchem na długi spacer, gdzie załatwi się kilka razy, a i tak po powrocie do domu zsika się na ulubione kapcie. Czasami wracam z Levim, a mały potrafi patrząc mi prosto w oczy i z pełną premedytacją załatwić się w pokoju :)

Czy szczeniak robi to specjalnie? Absolutnie nie. Po prostu ma praktycznie zerową kontrolę nad swoim pęcherzem – wystarczy drobna ekscytacja i już mamy kałużę. Maluch potrafi zsikać się z byle powodu – bo się cieszy, bo się zmęczył, bo ”tak” :)

Trzeba mieć po prostu świadomość i trzeba się przygotować na to, że wpadki w mieszkaniu na pewno będą. Możemy mieć klatkę kennelową, pilnować szczeniaka 24/7 i wychodzić z nim na spacer co 60 minut, a i tak znajdziemy kałużę w domu. Maluchy tak po prostu mają i to warto wiedzieć o szczeniaku.

Rada od nas? Przygotować się na to mentalnie i po prostu przeżyć. Wychodzić jak najczęściej, ale absolutnie nie karać za wpadki w domu. Z czasem jak szczeniak będzie dorastał to coraz lepiej będzie kontrolował swój pęcherz, a wpadki będą zdarzać się coraz rzadziej, a w końcu małe kałuże przestaną się w ogóle pojawiać. Zła wiadomość? Legion zdarzały się wpadki nawet w ok. 12 miesięcy, więc powodzenia i życzymy determinacji oraz dobrej szmaty! :)

Będzie niszczył

Szczeniaki niszczą – jedne rasy bardziej, inne mniej, ale generalnie małe psy mają tendencję do interesowania się wszystkim. Czy psy robią to specjalnie? Nie – po prostu wszystko muszą sprawdzić i posmakować, a zęby i łapki są do tego idealne.

Mały tylko myśli, co by tu zbroić :)

Szczeniak nie ma pojęcia jakie przedmioty są dla nas ważne oraz do czego służą. Piękny pluszaczek nie różni się dla niego niczym od naszych nowych kapci – oba są super do zabawy i gryzienia. Maluchy po prostu tak mają i jest to całkowicie naturalne, że chcą poznawać otoczenie. Nie powinniśmy szczeniaka za to karać, ponieważ to nie jest wina zwierzaka.

Czy można całkowicie uniknąć zniszczeń? Moim zdaniem nie. Z Levim spędzamy praktycznie każdą chwilę, ma pełno zabawek, a dodatkowo jeszcze drugiego psiaka do dyspozycji. Straty? Podarte kapcie, rozerwana poszewka od poduszki, rozgryziony zamek od pościeli, rozwalone plastikowe elementy od listew przypodłogowych i tym podobne.

To nie jest tak, że szczeniaki coś ”niszczą” – one po prostu sprawdzają to, co je interesuje, a w efekcie udaje im się lekko zmodyfikować dany obiekt. Poza samym zainteresowaniem otoczeniem wpływ na tego typu zabawy mają również swędzące ząbki, które wcale nie pomagają w samokontroli :) My stosujemy różne gryzaki, ale jak widać – mniejsze zniszczenia nadal są.

Rada od nas? Przede wszystkim warto wiedzieć o szczeniaku, że może trochę niszczyć. Lepiej schować ulubione/drogocenne przedmioty lub przełożyć je poza zasięg małych ząbków. Dużo obserwować szczeniaka, zapewnić sporo zabawy (zmęczony szczeniak śpi, więc nie może niszczyć), dać trochę gryzaków na ząbki. Trzeba jednak się przygotować, że jakieś tam zniszczenia będą :)

Będzie zjadał wszystko

Szczeniak musi wszystkiego spróbować samodzielnie – nie uwierzy Ci na słowo, że ”tego nie wolno”, bo może akurat mu zasmakuje? Jak maluch widzi coś nowego to pierwsze co robi – pcha to do gęby. Widać to szczególnie na spacerach, gdzie do pyska lądują liście, papierki, chusteczki, skorupki, kamienie, trawa, butelki oraz wszelkie inne śmieci.

”O! Darmowy bufet – ciekawe co dzisiaj dają!”, czyli szukanie śmieci na spacerze :)

Warto wiedzieć o szczeniaku, że nie ma on żadnej samokontroli w tym względzie. Nie posiada również tajemnej wiedzy ”co wolno, a czego nie”. My, jako właściciel musimy pełnić tu rolę nadzorczą i weryfikować wszystko co wpada do buźki naszego słodkiego pupilka. Śpieszę jednak z informacją, że jeżeli będziemy regularnie ”przeszkadzać” szczeniakowi w takich degustacjach to po pewnym czasie przestanie on to robić. Jak możemy przeszkadzać? Niepozwalanie na zbieranie śmieci poprzez przekierowanie na coś lepszego lub wyciąganie śmieci z pyska w razie wpadki – to nasze sposoby.

Legion miała taki etap ”jedzenia śmieci” i jej przeszło. Teraz ten etap ma Levi – wszystko musi wylądować w tej małej gębie :)

Nasza rada? Przerywać konsumpcję śmieci lub przekierowywać uwagę ze śmiecia na smaczka. Regularność i systematyczność doprowadzą do tego, że psiak będzie ignorował takie elementy. Zła wiadomość? Taki trening to nie 2-3 dni pracy – trzeba przygotować się na miesiące pilnowania malucha na spacerach :)

”ale bym sobie opierdzielił batona…takiego z papierkiem”

Będzie gryzł

Szczeniaki i gryzienie to praktycznie synonim. Nie można mieć gryzienia bez szczeniaka tak jak nie można mieć szczeniaka bez gryzienia – a raczej bycia gryzionym :) Warto wiedzieć o szczeniaku, że będzie nas gryzł, tarmosił, podgryzał, szarpał, zjadał, przeżuwał i jeszcze trochę gryzł. Maluchy są bardzo dumne ze swoich malutkich zębów i muszą po prostu wypróbować, a nic nie jest lepsze niż smak ludzkiego mięsa :>

Ciekawe skąd te wszystkie pogryzienia na kołnierzu? No skąd?

Tak naprawdę to jest tak, że szczeniaki chcą poznawać świat oraz mieć z nim pewną interakcję. Wykorzystują do tego właśnie pysk – dopiero potem uczą się bardziej wykorzystywać łapki. Legion jak była szczeniakiem to bardzo gryzła – głównie ręce oraz nogi. Tłumaczyliśmy sobie to owczarkowym ”zaganianiem” oraz swędzącymi ząbkami.

Jednak teraz mamy Leviego i widzimy jak bawi się z naszym owczarkiem i wiecie co? Nie zazdroszczę. Maluch potrafi złapać ją za duży kawał sierści i po prostu szarpać. Legion też małego podszczypuje za policzki i nic się nie dzieje. Psy tak po prostu się bawią i trzeba to zrozumieć. Jeżeli ktoś nie ma drugiego psa, aby pozwolił szczeniakowi się wyładować to niestety, ale ta rola zostaje przypisana nam. Szczeniak ze swoim rodzeństwem też się tak bawił, więc nie rozumie, dlaczego my nie lubimy dotyku jego pięknych zębów – no dlaczego? ”Patrz jakie są ostre człowiek!”.

Nasz Levi dużo bawi się z Legion, ale to nie znaczy, że my mamy spokój. Maluch potrafi w środku w nocy wskoczyć na takiego człowieka i zacząć szarpać mu nos lub ucho :) Fantastyczne doświadczenie, nie polecam. Warto wiedzieć o szczeniaku, że będzie gryzł i raczej nie miałbym nadziei, że akurat Wam się poszczęści i maluch będzie obchodził się z kimś delikatniej :)

Co radzimy? Przeżyć – ubierać grubsze bluzy i skarpetki, ale również wyposażyć się w szarpaki oraz gryzaki. Jak szczeniak zaczyna podgryzać to próbujemy przekierować go na szarpanie. Jeżeli nie mamy czasu na zabawy to dajemy maluchowi jakiś naturalny gryzak, aby go zająć. Jednak to nie załatwi sprawy – tylko odwraca uwagę szczeniaka. Nie da się gryzienia wyeliminować moim zdaniem – można je jedynie komfortowo przetrwać. Jak maluchowi zmienią się zęby na stałe to przestaną tak swędzieć i będzie mniejsze parcie na gryzienie.

”Ogarnij te zęby człowiek! – patrz jakie ostre”

Jeżeli będziemy regularnie przekierowywać to szczeniak też przestanie nas podgryzać jako zabawę, ponieważ nauczymy go innej formy rozładowywania się :) Powodzenia!

Będzie małym wariatem

Przede wszystkim jednak warto wiedzieć o szczeniaku, że będzie szczeniakiem. Możemy go trenować, ćwiczyć, wychowywać, ale zawsze będzie w nim taka dziwna, niespożyta energia. Maluchy są bardzo specyficzne – w jednej chwili grzecznie śpią, aby w następnej sekundzie skakać po właścicielu tylko po to, żeby za chwilę odejść na bok i zsikać się na łóżko, a finalnie wrócić na swoje legowisko, aby się chwilę przespać. To wszystko w ciągu 5 minut.

”Dalej człowiek! Biegamy!”

Żaden trening, ani wychowanie tego nie zmieni. Możemy odwrócić uwagę szczeniaka, ale musimy mieć świadomość, że to mały pies o niewielkich umiejętnościach do skupiania, ale ogromnej energii. Krótko trwającej, ale ogromnej :) Nie możemy więc wymagać od psiaka, że cały czas będzie zachowywał się grzecznie i spokojnie. Musimy mu pozwolić się wyładować.

Rada na dziś: jeżeli nie chcesz, żeby szczeniak w swojej kreatywności sam znalazł sobie obiekt do rozładowania swojego napięcia to warto samodzielnie się z nim bawić. Szarpanie, aport, uciekanie – to wszystko jest dla malucha fajne. Wiem, że wielu właścicieli trochę tłumi swoje szczeniaki – główną formą zabawy jest przekierowanie szczeniaka z rzeczy ”ciekawych” na te ”pożądane” – z gryzienia na gryzak, z niszczenia na gryzak, z wariowania na gryzak. Często gryzaki są taką naszą linią obrony, którą wykorzystujemy zbyt często. Niestety rzadziej stosuje się przekierowanie na zabawę :)

Nie można się bać, że szczeniak wyrośnie nam na furiata. Jeżeli zapewnimy maluchowi zabawę, naukę oraz spokojniejsze aktywności w odpowiednich proporcjach to nic się nie stanie. Warto jednak dać psiakowi trochę luzu i pozwolić się wymęczyć. Nie pozwalajmy jednak, aby mały robił to na swoich warunkach – gryząc domowników lub niszcząc mieszkanie. Weźmy zabawki w swoje ręce i sami zmęczmy tego urwisa :)

5 rzeczy, które warto wiedzieć o szczeniaku

Życie ze szczeniakiem to naprawdę fajna sprawa – trzeba tylko mieć świadomość pewnych minusów tej sytuacji. Jeżeli przygotujemy się to będzie nam po prostu łatwiej reagować na pewne zachowania i lepiej na nie odpowiadać.

Szczeniaki to tylko młode psiaki, więc mają swoje potrzeby. Nie wszystko da się wyeliminować w ciągu kilku dni – większość wymaga kilku miesięcy, aby maluch dorósł i zrozumiał, o co nam chodzi. Dla wielu szczególnie problematyczne jest gryzienie – jest to związane z młodzieńczym zapałem do zabawy, ale również swędzącymi ząbkami, które przeszkadzają.

Wydaje mi się, że jeżeli przyszły właściciel szczeniaka przygotuje się mentalnie na pewne problemy to wszystko pójdzie łatwiej. Taki maluch to wiele radości, ale niestety jeszcze więcej obowiązków. Systematyczność, regularne postępowanie oraz umiejętność kontrolowania szczeniaka to podstawy, aby wszystkim żyło się lepiej.

Życzymy powodzenia ze szczeniakiem – wytrwałości i konsekwencji :)

A jak Wy wspominacie Wasze początki ze szczeniakiem? Jak radziliście sobie z tymi problemami?

Post 5 rzeczy, które warto wiedzieć o szczeniaku pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Postanowiliśmy więc jeszcze raz wrócić pamięcią do tamtych dni i opisać nasze doświadczenia związane z gryzącym szczeniakiem :) Warto wiedzieć, że Legion lubiła, oj lubiła sobie pogryźć – czasem rękę, czasem nogę, a czasami nawet nos!

Nos? Jaki nos?

Ogólne informacje pojawiły się już u nas przy okazji wpisu: Nie daj się zjeść, czyli szczeniak gryzie – tutaj bardziej skupimy się na samym gryzieniu właściciela i przede wszystkim – z naszej perspektywy jako posiadaczy gryzącego owczarka niemieckiego (nie jest to malutki psiaczek).

Przy okazji – dzisiaj dużo archiwalnych zdjęć szczeniaczkowych w gratisie ;)

Szczeniak gryzie

Jest – zdecydowaliśmy się na szczeniaka, odczekaliśmy swoje (lub nie) i nareszcie w naszym życiu pojawiła się mała kuleczka. Szczęściu i radości nie ma końca, a my jesteśmy zauroczeni słodkim grubaskiem – co złego może się stać?

Po pewnym czasie maluch przyzwyczaja się do otoczenia i zaczyna się tzw. rumakowanie (cwaniakowanie – jakkolwiek nazwiemy ten etap). Mała, nieśmiała kuleczka zaczyna panoszyć się w naszym życiu.

Wszystko jest moje!

Zaczyna się niewinnie – pierwsze zaczepianie i ogólne bycie ”złym psiakiem”. Maluch nas obserwuje i w tym momencie sprawdza, na co może sobie pozwolić. Raz ugryzie w ucho, potem lekko pociągnie za rękaw, następnie złapie za kostkę. Takie niewinne zabawy przecież.

Po pewnym czasie mała kuleczka rośnie – nadal ma umysł szczeniaczka, ale budowę już całkiem całkiem. Legion bardzo szybko uzyskała gabaryty dorosłego owczarka, a bardzo późno dojrzewała psychicznie. W efekcie mieliśmy 6-miesięcznego rekina zamiast słodkiego psiaczka.

W tym etapie słodkie, delikatne podszczypywanie zamienia się w już nie-takie-słodkie podgryzanie. Tutaj najczęściej właściciel zdaje sobie sprawę, że ‘ups, mamy problem’.

Szczeniak gryzie – geneza problemu

Trudno stwierdzić z całą pewnością skąd u psów taka potrzeba do podgryzania. Oczywiście są różne teorie, różne opracowania, ale finalnie można stwierdzić, że ”tak jest i już”.

Na dworze słodki piesek – w domu gryząca bestia

Ciekawostką w tej sprawie są ogólne twierdzenia, że w części spowodowane jest to zbyt szybkim odłączeniem szczeniaka od rodziców i rodzeństwa. Generalnie poleca się wydanie szczeniaka do nowego domu w okresie 8 tygodni, czyli 2 miesięcy życia. Niektórzy specjaliści twierdzą jednak, że wydanie szczeniaka w okresie 10-12 tygodni znacząco zmniejsza szanse, że mały szczeniak będzie podgryzał.

Socjalizacja szczeniaka ze swoją rodziną ma bardzo duży wpływ na rozwój malucha. Różne badania twierdzą, że właśnie do 10-12 tygodnia życia szczeniaki uczą się prawidłowego zachowania w stadzie. Próby podgryzania rodzeństwa lub matki kończą się dla malca dość nieprzyjemnie, więc po pewnym czasie zachowanie przestaje występować.

Potwierdzeniem są tutaj nawet różne poradniki, które polecają oduczanie szczeniaka gryzienia przy pomocy pisków lub łapania za kark – te reakcje symulują zachowanie innych szczeniaków i psiej matki i w efekcie mają maluchowi wybić z głowy podgryzanie.

Po prostu Legion :)

My Legion odbieraliśmy w 8-mym tygodniu i u nas gryzienie przez szczeniaka było sporym problemem. Od razu zaznaczam, że te porady z 10-12 tygodniem nie są potwierdzone i raczej nie powinno się ich brać za pewnik. Jedni specjaliści twierdzą tak, a inni – inaczej.

Gryzienie szczeniaka można wytłumaczyć też inaczej – prościej. Maluch się nudzi, potrzebuje uwagi i swędzi go w pyszczku (ząbki rosną albo właśnie się wymieniają), więc robi co mu pomaga.

Szczeniak się nudzi?

Często bywa też tak – u nas akurat nie było tego problemu, ale warto o nim napisać, że szczeniak po prostu się nudzi. Jak maluch przybywa do naszego domu to zazwyczaj spotyka się z ogromnym entuzjazmem – wszyscy nad nim stoją, głaskają i przytulają. Jest cały czas w centrum uwagi.

Po tych 2 tygodniach wszystko się stabilizuje, a domownicy wracają do swojego życia. Szczeniak nie cieszy się już taką uwagą, niektórzy właściciele wracają do pracy, a maluch spędza dnie samotnie. W takiej sytuacji szczeniak może (i zazwyczaj tak robi) próbować zwrócić na siebie uwagę. Najprościej to zrobić właśnie przez zaczepki i podgryzanie.

Zjadam paczki, zjadam ręce

Jeżeli ktoś ma problem z gryzącym szczeniakiem to powinien najpierw sprawdzić, czy poświęca mu wystarczająco dużo czasu. Jeżeli od pierwszych dni spędzamy z nim cały wolny czas, a potem nagle idziemy do pracy i zostawiamy malca na 8 godzin samemu – nie ma co się dziwić.

Szczeniak gryzie – jak to było u nas?

Z Legion spędzaliśmy większość czasu (jak była szczeniakiem – teraz w sumie też :)), więc dość szybko z nieśmiałego malucha stała się niezłym cwaniakiem. Wskakiwała na łóżko i wołała jeść (do teraz jej zostało), a jak to nie działało to wyrywała poduszki, a ostatecznie gryzła po ręce.

Za dużo piłek i za mało piłek jednocześnie

Jak była mała to było to do wytrzymania, ale potem już mocno bolało. Zresztą z młodu bardzo lubiła również gonić za ”uciekającymi” nogami i podgryzać kostki. Typowy szczenior ;)

Sami testowaliśmy chyba wszystkie metody i możemy teraz z dumą powiedzieć – Legion już nie gryzie, chociaż to zależy ;)

Najpierw piszczenie

Metoda z piszczeniem lub udawaniem psiej matki to chyba najpopularniejsza metoda. Wyskakuje na pierwszych stronach google i youtuba, więc trudno się pomylić. Sposób ten polega na tym, aby po ugryzieniu zacząć skomleć lub piszczeć jak mały szczeniak. Podobno ma to aktywować jakieś pokłady współczucia w szczeniaku, czy coś takiego. Generalnie u nas się nie sprawdziło. Na początku było takie ”coooo?”, ale potem Legion jeszcze bardziej się na to nakręcała, bo śmieszne odgłosy są śmieszne.

Ence pence zjadam ”rence” :)

To łapanie za kark i ”karcenie” psa + unieruchamianie też nie jest dobre. Legion lubi się wyrywać i urządzań sobie takie dzikie szarpanki, więc nawet sama psociła, żeby ktoś nią ”potarmosił”.

Ignorowanie

Ignorowanie polega na tym, że po prostu szczeniaka olewamy. Najlepiej robić to jak maluch jest rzeczywiście mały – niech gryzie. Nie ruszamy się, nie zachęcamy w żaden sposób do gryzienia. Szczeniak ma przestać się tym interesować bo nudno.

Później można również próbować czegoś takiego, że jak szczeniak ugryzie to od niego odchodzimy, odwracamy się plecami i udajemy, że nas nie ma. Również ma to pokazać psu, że gryzienie oznacza koniec zabawy, więc nudy.

U nas oczywiście to nie działało to Legion od małego jest dość samodzielna. Jak ktoś się z nią nie bawi to ona sobie świetnie radzi sama – coś tam rozszarpie ewentualnie.

Dodatkowo – u nas nie było typowego problemu, że Legion po prostu podgryzała. Ona głównie robiło to rano, aby osiągnąć swój cel (właściciel wychodzi z łóżka). Nie bawiła się w ten sposób, a raczej wymuszała (wstawaj/daj jeść/chodź na spacer/zejdź z fotela bo Pani-Legion chce itd.). Jakbym wierzył w teorię stada i samca alfa to bym napisał, że chciała być samcem alfa ;) Z tego względu, że w to nie wierzę to napiszę, że po prostu była cwana.

Izolowanie

Izolacja polega na tym, że odcinamy się fizycznie od psa, albo psa od nas. My zamykaliśmy Legion w łazience. Nie chodzi tu o męczenie i przetrzymywanie psa w małym pomieszczeniu – izolacja powinna trwać maksymalnie minutę.

Legion jak była bardzo mała, bardzo spokojna i bardzo grzeczna :)

Szczeniak gryzie, więc dajemy go do łazienki. Czekamy minutę i wypuszczamy. Jak znowu ugryzie to powtórka. U nas działało tak sobie – po izolacji Legion nie gryzła, ale po pewnym czasie znowu sobie o tym przypomniała.

Szczeniak gryzie – koniec męczarni

Jak więc Legion przestała gryźć? Może to okazać się odpowiedzią, której niewielu się spodziewało lub nie chciało się spodziewać, ale po prostu to przetrwaliśmy.

Żaden sposób opisany w internecie nie działał w naszym przypadku. Warto wspomnieć, że Legion gryzła dla zabawy lub dla wymuszania – nie było to związane z ząbkowaniem/swędzeniem. Po prostu się nudziła lub chciała coś osiągnąć, czyli najgorszy typ gryzienia z możliwych ;)

Tu też bywała grzeczna :)

Próbowaliśmy wszystkiego i nic nie działało lub działało na krótko. Generalnie po pewnym czasie po prostu olaliśmy temat. Ubieraliśmy długie rękawy i staraliśmy się Legion nie nakręcać w żaden sposób. W domu sobie leżała/spała, a na zewnątrz mogła biegać. Zwiększyliśmy trochę czas na dworze tak, aby po powrocie jak najdłużej odpoczywała.

Przestaliśmy również się z nią czochrać i tarmosić, aby nie nakręcać jej na ręce. Generalnie robiliśmy tak, aby w domu głównie odpoczywała, a swoją energię rozładowywała na zewnątrz. Jak nie było takiej możliwości to w domu zajmowaliśmy ja nauką komend lub zabawkami.

Wydaje mi się, że to najlepszy sposób – po prostu nie bawić się z psem rękoma i pomóc pupilowi rozładować w inny sposób swoją energię. Legion sobie tak żyła i coraz rzadziej używała zębów. Teraz rano jak chce nas obudzić to wskakuje do łóżka i trąca nas łapami. Jak nie reagujemy to trochę piszczy, a ewentualnie szczeka.

Duże uszy – nie mam pomysłu na podpis

Teraz możemy się z nią normalnie tarmosić i czochrać – oczywiście czasem złapie zębami, ale nic poważnego. Trzeba wiedzieć, że jednak po coś te zęby psu są potrzebne i czasami musi z nich korzystać ;)

Podsumowanie

Legion to książkowy wręcz przypadek i definicja  ”szczeniak gryzie”. Gryzła ręce, nogi, ciągła za rękawy i nogawki. Próbowaliśmy wielu metod opisanych w internecie, ale nawet mimo tego Legion gryzła nawet w wieku 6-8 miesięcy.

Ostatecznie udało się ją tego oduczyć. Kluczem okazało się zaprzestanie zabaw rękoma (szarpanie, czochranie) z psem oraz przekierowanie psiej energii (więcej czasu na dworze, a w domu więcej treningu posłuszeństwa). Po pewnym czasie takiej strategii po prostu przestała gryźć.

Witam :)

Moim zdaniem duży wpływ na ten problem ma przede wszystkim czas. Pies nie będzie gryzł wiecznie, jeżeli go do tego nie zachęcamy (zabawy rękoma, po których pies dostaje to czego chce). W pewnym wieku każdy szczeniak dojrzewa mentalnie i nie jest już takim ”głupkiem”.

Niestety, ale trzeba to po prostu przeżyć. Nie ma szybkich i sprawdzonych metod, które zadziałają w ciągu tygodnia. U nas szczeniak gryzł od przyjścia do nas do wieku ok. 8 miesięcy, czyli całe 6 miesięcy podgryzania i poszarpanych rękawów ;)

Wszystkim, którzy mają taki problem – współczuję i życzę dużo siły ;) I dużo cierpliwości.

Post Szczeniak gryzie – jak to było u nas pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Oto 5 kroków do wychowania szczeniaka, który nie gryzie.

Krok 1: Ustal dlaczego szczeniak gryzie

To bardzo ważny punkt, o którym wiele osób zapomina. Nie można po prostu szczeniaka karać, ponieważ może to przynieść negatywne skutki w jego zachowaniu. Zacznijmy od początku, psiak ugryzł właściciela – co teraz? Obserwuj szczeniaka i zastanów się nad przyczynami jego zachowania. Czy pupil gryzie z nudów? A może ze strachu? To bardzo ważne, ponieważ postępowanie będzie inne w zależności od powodu gryzienia. Jeżeli chodzi o niszczenie mebli i innych przedmiotów to sprawa wygląda tak, że może to być spowodowane jednym z poniższych:

• nudy i chęć zabawy
• próba zwrócenia na siebie uwagi
• wyrastanie zębów mlecznych/stałych
• frustracja

Krok 2: Szczeniak gryzie ze strachu – przyzwyczajamy psiaka

Wszystko jest zależne od temperamentu i charakteru szczeniaka, ale często gryzienie ze strachu występuję w pierwszych dniach w nowym domu oraz podczas poznawania nowych rzeczy. Obce otoczenie, straszni ludzie, a do tego masa chaotycznych dotyków i piskliwych słów. Psiak nie czuje się pewnie w takim otoczeniu i często może się bronić przed dotykiem. Jeżeli szczeniak gryzie podczas prób kontaktu, odsuwa się, unika to oznaka, że się po prostu boi.

Warto zauważyć, że szczeniak nie rozumie naszego postępowania, więc nie ma różnicy czy próbujemy założyć mu obrożę, uczesać czy po prostu pogłaskać. To wszystko jest niemile widziany kontakt.Rozwiązanie jest bardzo proste – daj psu spokój przez pierwsze dni. Strachliwego szczeniaka trzeba przyzwyczajać powoli i stopniowo. Niech sam zbada nowe otoczenie i oswoi z warunkami. Dotykania również przyzwyczajajmy, nie bierzmy za pewnik, że taka słodka kuleczka na pewno uwielbia się przytulać. Do oswajania z rękoma warto użyć smakołyków.

Dajemy psu kawałek jedną ręką, a drugą powoli głaskamy po boku (dotyk po głowie czy nasadzie ogona nie jest mile widziany). Starajmy się, aby nasze ruchy były powolne i delikatne. Z czasem pupil powiąże dotyk z przyjemnością, jaką na pewno jest smaczna nagroda. Jeżeli psiak gryzie, ponieważ boi się nieznanego – tajemniczych przedmiotów, strasznych worków, szeleszczących papierów itd. to trzeba przeprowadzić odpowiedni proces socjalizacji szczeniaka.

Nie daj się oszukać – ten maluch zagryzie ci wszystko!

Krok 3: Szczeniak gryzie z nudów i chęci zabawy – eliminujemy zachowanie

Małe szczenięta bardzo chętnie się bawią. W hodowli miały dostęp do swoich braci i sióstr, które mogły dowolnie przewracać i podgryzać. W nowym domu ochota na zabawy wcale nie maleje ale nie ma już dawnych partnerów. Z tego względu często małe psiaki podgryzają, aby zachęcić przewodnika do zabawy. Teraz mamy dwie ścieżki rozwoju naszego psiaka – albo oduczamy całkowicie psa gryzienia albo uczymy tzw. miękkiego pyska.

Wspomnę tylko, że druga metoda polega na tym, że uczymy szczeniaka gryzienia, ale wyłącznie delikatnego. Ma to na celu naukę mądrej zabawy przy jednoczesnym zachowaniu predyspozycji psa do używania pyska (przydaje się w wielu sportach oraz tresurze pod kątem obronnym).Obie metody mają swoich zwolenników i przeciwników. My skupiamy się na psie domowym, rodzinnym, więc opiszę metodę eliminacji zachowania, ponieważ jest prostsza.Żeby nie było łatwo – nie ma jednego sposobu na rozwiązanie problemu. Wszystko zależy od nas oraz samego psiaka.

Trzeba stosować wszystko i sprawdzić, które rozwiązanie jest najlepsze w konkretnej sytuacji. Nasza sunia to po prostu szał gryzienia, więc stosowaliśmy wszystko, a nadal mamy drobne problemy w tym zakresie ;)

Piszczenie

Szczeniaki się gryzą i jest to fakt. Jednak w małej, psiej społeczności również są pewne zasady. Jeżeli maluch przegina i ugryzie zbyt mocno to  czeka go symfonia piszczenia ze strony pogryzionego. Zgodnie z teorią wystarczy więc jedynie piszczeć jak szczeniaczek, aby nasze psisko zaprzestało takich zabaw. Prościej napisać niż wykonać. Polecam obejrzenie kilku filmików w sieci, aby zobaczyć o jaki pisk chodzi. Faceci mogą mieć z tym spore problemy ;)

Pokrótce napiszę schemat działania: szczeniak gryzie, właściciel piszczy, psiak przestaje gryźć (bo co to za piski?!), właściciel chwali psiaka. Powtarzać do skutku ;)

U nas metoda kompletnie nietrafiona. Legion strasznie się nakręcała na takie piszczenie i gryzła jeszcze mocniej i zacieklej. Zauważyłem nawet, że w pewien sposób zachęcało ją to do procederu, który zaczął się powtarzać coraz częściej. Trzeba więc uważać.

Przekierowanie

Metoda ta polega na tym, że odwracamy uwagę szczeniaka z gryzienia przewodnika na coś akceptowalnego. W momencie ugryzienia podsuwamy psu pod pysk gryzak lub szarpak, a w momencie przekierowania zainteresowania mocno chwalimy. Chodzi o to, aby pokazać psu, że są inne, alternatywne sposoby. Nie wolno gryźć rąk, ale szarpak już wolno. Jasna informacja dla psa, co może robić.

My uwielbiamy szarpaki polarowe, więc polecamy Psiarpaki

Ignorowanie

Kolejna ciekawa metoda, która polega na olewaniu psiaka. Szczeniaki kochają zainteresowanie i obecność swojego przewodnika, więc teoretycznie ignorowanie powinno utemperować zapędy gryzące. Tu już wszystko zależy od psa. Nasza Legion była od początku bardzo niezależna. Jest również zaborcza i cwana.

Schemat metody wygląda następująco:

szczeniak gryzie ->  właściciel odsuwa rękę i odwraca się od psa -> psiak smutny (bo co to za fochy?) -> po chwili właściciel wraca do psiaka i ponawia zabawę – jeżeli nie ma gryzienia to chwalimy i bawimy się dalej. Powtarzamy do skutku.

Jednak to działa przy psach, które są dość niesamodzielne i muszą być w stałym kontakcie z przewodnikiem. U nas było tak, że Legion chwilę się smuciła (sekundę może, bestia jedna) i zaczynała szukać sobie innej rozrywki. Robiła to jeszcze tak perfidnie, że olewała wszelkie zabawki i celowała np.: w fotel. W tym momencie trzeba było interweniować, więc pies wygrywał w sumie.

Izolowanie

Najmocniejsza metoda, ostateczne rozwiązanie. Jest to w sumie ignorowanie, ale o mocy o wiele większej, ponieważ zabieramy psu wszystko. Schemat jest następujący:

szczeniak gryzie ->  właściciel spokojnie bierze psa za obroże (lub przypina smycz) i wyprowadza do oddzielnego pomieszczenia -> po 2-3 minutach (lub jak pies się uspokoi) wypuszczamy i obserwujemy.

Nie można przegiąć z izolowaniem. Nie chodzi tu o zapewnienie sobie spokoju na pół godziny, ale o krótką lekcję dla psa. Za pierwszym razem szczeniak zapewne będzie się mocno buntował, drapał drzwi, szczekał, piszczał. W takiej sytuacji czekamy aż się uspokoi i dopiero wtedy wypuszczamy (aby nie nauczyć schematu: piszczysz to cię wypuszczam). Warto odpowiednio przygotować ”izolatkę”, aby nie było tam nic niebezpiecznego dla psa, ani zbyt wartościowego (pies może niszczyć).

U nas ta metoda działała. Legion nie gryzie już tak mocno i długo, ale nadal lekko podgryza. Często zapiera się i nie chce iść, ale dobrze wie, że za ugryzienie czeka ją kara. Czasami robi tak, że gryzie i szybko ucieka – nawet ją to bawi bo cieszy się jak głupia ;)

W tych metodach tylko konsekwencja może nas uratować. Trzeba każde wystąpienie problemu szybko gasić i zastosować wybraną metodę. Nie można czasami pozwalać na gryzienie, a czasami karać – to wyższa szkoła jazdy.

Słodkie oczka, które tylko wypatrują, co można jeszcze zjeść

Krok 4: szczeniak gryzie z powodu zębów

Częsta przypadłość i równie często ignorowana. Psiakowi wyrastają najpierw zęby mleczne, co powoduje mocne swędzenie. Szczeniak będzie szukał możliwości zniwelowania dyskomfortu, często gryząc po ręce lub atakując inne przedmioty. Rozwiązanie jest proste – kup psu gryzaki i naucz ich używać. Specjalne urządzenia do masowania dziąseł i gryzienia to skuteczny sposób na załagodzenie sytuacji.

Gumowe kości z wypustkami, krowie ucho i tym podobne. Trzeba jednak szczeniaka nauczyć, że trzeba tego używać. Jeżeli psiak ugryzie to odsuwamy rękę i podsuwamy gryzak. Jeżeli psiak się zainteresuje i zacznie gryźć przedmiot to mocno chwalimy pupila. Powinien szybko załapać, że gryzaki wolno podgryzać, a przewodnika niespecjalnie.

Ciekawym rozwiązaniem jest również podawanie psu kostek lodu (lub np:  kostek ze zmrożonego bulionu) – chłodny element ukoi ból, a samą kostkę można łatwo żuć.

Krok 5: szczeniak gryzie wszystko

Gryzienie mebli i przedmiotów codziennego użytku zasługuje na specjalny, własny punkt. Trzeba pamiętać, że szczeniak nie chce nam zniszczyć nic celowo. Cały świat jest jego placem zabaw, a wrodzona ciekawość nakazuje wszystkiego spróbować. Możemy dać psu tonę zabawek, ale on i tak posmakuje wszystkiego w domu. Legion gryzła fotele, meble, kapcie, buty, smycz, własne posłanie, miski, opakowania po jedzeniu, wykładzinę, fotele, materac od łóżka, a nawet całe ściany (wygryzała farbę , taka rada: często oznacza to brak wapnia w diecie psa, ale tylko, jeżeli robi to regularnie i często).

Jedyną naszą możliwością jest nauczenie psa, że takie zachowanie nie jest akceptowalne. Jednak nie można po prostu na szczeniaka krzyczeć – trzeba pokazać prawidłowe zachowania. W momencie gryzienia przedmiotu odwracajmy uwagę psiaka, a następnie podajemy zabawkę. Jeżeli szczeniak się zainteresuje to mocno chwalimy. Powtarzanie tego wielokrotnie pokaże pupilowi, że zabawki są dobre do gryzienia, a zwykłe przedmioty nie. Po pewnym czasie wyposażenie domu spowszednieje i nie będzie stanowić dla psa rozrywki.

Inaczej wygląda sprawa podczas niszczenia podczas nieobecności domowników. Jest to bardzo irytujące dla wielu właścicieli.  W celu eliminacji zachowania trzeba interweniować przy każdej próbie gryzienia, kiedy jesteśmy w domu. Da to szczeniakowi podstawową informację, że pewne zachowanie nie jest akceptowalne. Podczas nieobecności zapewnijmy psu rozrywkę.

Najlepiej zostawić kilka specjalnych zabawek – dobrym rozwiązaniem jest również specjalne urządzenie z pustym wnętrzem, do którego można nałożyć jedzenia. Popularnie nazywa się to kongiem lub kulą smakulą. Psiak musi się nagimnastykować, aby zjeść całą zawartość, więc jest to ciekawsze i bardziej stymulujące niż standardowe jedzenie z miski. Warto również zostawić w mieszkaniu włączony telewizor lub radio, aby martwa cisza nie doskwierała psiakowi.

Ważna jest jeszcze jedna rzecz – piszę to wszystko zakładając, że psem się jednak interesujemy i zajmujemy prawidłowo. Jeżeli nie ma Cię cały dzień w domu, psiak nie ma wystarczającej ilości spacerów i aktywności, to nie ma się co dziwić, że podczas Twojej nieobecności zjada mieszkanie. W takiej sytuacji najpierw popraw swoje stosunki ze szczeniakiem. Wyprowadzaj często, baw się i trenuj swojego przyjaciela. Dzięki temu psiak będzie zmęczony i nie będzie miał ochoty na rozrabianie.

Życzę powodzenia w wychowywaniu szczeniaka – na pewno się przyda ;) Moje ręce wyglądają już normalnie i większość blizn już znika, ale pamiętam pierwsze tygodnie, gdzie wyglądałem jakbym miał poważne problemy ;)

Post Nie daj się zjeść, czyli szczeniak gryzie pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.