Rzeczy typowo rozrywkowe to wiadomo… rozrywka jest wszędzie. Lolcontent, standupy, śmieszne filmiki i memy to codzienność większości z nas. Wydaje mi się, że wystarczy :) Naprawdę proszę się nie obrażać o to. Zachęcam do pisania jeszcze lepszych i bardziej przydatnych treści. Trzeba się motywować, a nie obniżać poprzeczkę.

Jedziemy!

Psie internety – luty 2019

Psi kawałek internetu – miesiąc z Lumos – wpisy o szczeniakach są na wagę złota, bo większość początkujących ma z tym problem. Socjalizacja, kwarantanna i tego typu sprawy potrafią przyprawić o zawrót głowy. Dlatego największą dawkę wiedzy można wziąć właśnie z wpisów, gdzie inni informują co sami robią. Nie porady internetowych ekspertów, a rzeczywistych ludzi, którzy przechodzą to tu i teraz :)

Dama z lisem – słaba karma – ja jestem ogromnym zwolennikiem dbania o dietę swojego psa. Dieta to w ogóle moim zdaniem najważniejszy element w psim życiu. Cenię jednak szczerość i rozumiem, że jak ktoś ma gorszy miesiąc i trzeba przycisnąć pasa to jednak trzeba szukać kompromisu. Lepsze to niż udawanie, że te ”marketowe granulki” są dla psa wręcz zdrowe. Pamiętajcie, że dobry pokarm jest najważniejszy.

Pies berek – psi podrostek – kolejny o szczeniaku i bardzo dobrze. Lempo teraz też wchodzi w ten niefajny wiek dojrzewania, więc jest hiperaktywny, uciążliwy i w ogóle fe. Fajny szczeniaczek, ale jak wbiega o 4 rano, bo chce się bawić szarpakiem to już tak miło nie jest :D Uroki szczeniaka.

Psy i ludzie – rezultaty – nie ukrywam, że bardzo lubię ten blog. Skupia się na sprawach bardzo ważnych i kontrowersyjnych. Bardzo specyficzny sposób budowania zdań, mega złożonych. Kiedyś myślałem, że ja zbyt rzadko robię kropeczkę, ale tu to już całkiem nowy poziom. Tak czy inaczej naprawdę polecam.

Pies mojego życia – psie wybiegi – generalnie istnieje taka myśl wśród psiarzy, że pies musi mieć kontakt z innymi psiarzami. Także jak ktoś ma inny sposób myślenia to od razu wiem, że warto przeczytać. Sami już dawno zrezygnowaliśmy z przypadkowych spotkań z obcymi psami i wyszło nam to na dobrze. Pies najlepiej czuje się mimo wszystko z człowiekiem. Tak przynajmniej powinno być. Jeśli Twój pies woli inne psy od Ciebie to coś tu poszło nie tak :>

B the great – psie problemy – bardzo ważne jest uczyć się na własnych błędach. Na początku zawsze są problemy, jeśli chodzi o pierwszego psa. Potem człowiek się uczy i jest coraz lepiej, zmienia swoje podejście i takie tam :)

Ajriszzona – znęcanie się nad zwierzętami bezpłatna pomoc prawna – wielokrotnie spotkałem się z wypowiedziami w internecie typu ”tak u mnie też sąsiad znęca się nad swoim psem”, a jak ktoś spyta czy było to gdzieś zgłoszone to cisza. Wszyscy jesteśmy odważni w internecie, ale dopiero nasze czyny mają szansę wprowadzić realne zmiany.

Z tego mema jestem dumny, bo sam go wymyśliłem. Z przeciętnego oglądacza memów w prawdziwego twórcę. To dopiero awans :D

Tyle na dzisiaj misiaczki :D Niech marzec będzie równie silny, a nawet silniejszy!

Post Psie internety – luty 2019 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Pamiętacie jeszcze o czym to było? W skrócie jest to takie zestawienie najciekawszych moim zdaniem wpisów z całego miesiąca. Nie jest to jednak takie po prostu ”wklejam linki i nara”, ale pod każdym wpisem znajdzie się krótki komentarz. Dla jasności jeszcze. ”Najciekawsze” wpisy nie zawsze znaczy najlepsze. Będą tu też linki do takich całkowicie bullshitowych wpisów. Najczęściej głupie wypociny PR z dużych firm. Co oni mają w głowach to ja czasami…

Aha, będą też czasami memy z psami.

Jedziemy!

Psie internety – styczeń 2019

Vuk Vuk – Kupogedon – ”Vukowscy” mają małego szczeniaczka. Piękna bestia, ale wiadomo, że szczenior daje popalić. Ja uwielbiam wszystkie wpisy o szczeniaczkach, wychowaniu i ogólnie takich pierwszych dniach i tygodniach. Zresztą poczytajcie sami.

Psi kawałek internetu – Początek nowej przygody – To samo co u góry. Serio. Również szczeniak i nawet z tej samej hodowli.

Jimmy Can Fly – Koszmarne dzieciaki – bardzo przyjemny wpis. Lubię takie ”z życia wzięte”, bo uważam, że z cudzych doświadczeń możemy dowiedzieć się najwięcej. Eksperckie rady są suche, ale życiowe historie mają w sobie jakąś naukę. Nie zawsze, ale często.

Ulubiony wpis na Życie z psem

Postanowiłem, że w psich internetach będę też wyróżniał mój ulubiony wpis z tego bloga – bo czemu nie? Generalnie lubię wszystkie wpisy, ale nie ukrywam, że niektóre są bliskie memu chłodnemu sercu.

W tym miesiącu jest to oczywiście: Najlepszy pies – ten wpis jest tylko o Legion

Nie da się ukryć, że do Legion mam ogromny sentyment. Pierwszy pies w pierwszym mieszkaniu po pierwszym ślubie z pierwszą żoną :D Generalnie nowe życie i wspaniały psiak. Legion skopała nam dupska, ale teraz to już tylko przyjemne wspomnienia.

Koniec

”Zaraz…jak to koniec? 3 linki tylko koleś i koniec? DAWAJ LINKI ziomek!”. Proszę nie zabijać posłańca – absolutnie nie moja wina, że blogerzy się w styczniu obijają :D W ogóle mi się wydaje, że w psich blogach bieda jest i tyle. Zazwyczaj jednak początek roku jest słaby, bo wszyscy odpoczywają po świętach i takie tam.

Też nie da się ukryć, że bardzo wiele psich blogów zmieniło się w ”lajfstajlowe”, więc merytorycznych treści bezpośrednio dotyczących psów jest mniej. Jak najbardziej poleciłbym Wam ciekawe treści tylko luźno nawiązujące do psiaków, ale staram się wybierać to, co w danym miesiącu jest najbardziej przydatne i pomocne.

Ogólnie niestety nadal jest aktualny trend testowania byle czego – tanie karmy, jakieś darmowe próbki od firm oraz suplementy. Nie mówię też, że znam każdego bloga. Na pewno są jakieś wspaniałe treści, których po prostu nie odkryłem. Jeśli znacie jakieś fajne wpisy ze stycznia lub ogólnie blogi warte polecenia to dajcie znać :)

Także tego… tyle. Pa! :D

EDIT:

Zauważyłem, że ten wpis spotkał się z pewnym niezrozumieniem. W serii ”Psie internety” wyróżniam najlepsze, najbardziej przydatne MOIM ZDANIEM wpisy z danego miesiąca. Nie ”prawie najlepsze”, ”trochę dobre” lub ”całkiem ok”. Zakładam, że czytelnicy tego bloga czytają również inne blogi. Nie będę więc po prostu linkował do wszystkiego, bo to nie ma sensu. Polecam tu wpisy, które MOIM ZDANIEM są szczególnie ciekawe i warto, żeby ich nie przeoczyć.

Bardzo proszę nie obrażać się, że czyjś wpis nie został wyróżniony – zawsze jest szansa w kolejnych miesiącach. Jeżeli ktoś stawia na treści bardziej rozrywkowe to super, ale staram skupiać się przede wszystkim na treściach, które mogą być dla kogoś pomocne.

Post Psie internety – styczeń 2019 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Moim ulubionym hasłem w ostatnich dniach jest ”Wszystko jest możliwe jeśli kłamiesz”. Jest idealne w odniesieniu do tych wszystkich influencerów, którzy kreują się na osoby, które mogą wszystko. Młodzi, piękni, wysportowani, z dziećmi, z psami, z dwoma etatami, z własnym biznesem i jeszcze do tego wszystkiego mający czas na dietę wegańską, crossfit i studiowanie prawa.

Ja wstaję i czuję się jak gówno. Psy nie przestawiają zegarków, więc pomimo zmiany czasu budzą nas bardzo wcześnie. Legion na wiosnę robi się głodna, więc już o 6.00 domaga się żarcia. Wstajemy więc i ledwo ogarniamy. Dajemy psom jeść, chwila na śniadanie dla nas i idziemy na spacer. Wracamy jest około 9.00 – czas do pracy. Ledwo człowiek siada, a już jest 22. Trzeba spakować wysyłki na kolejny dzień – jak się kończy to praktycznie już jest jutro i trzeba iść spać.

Nie mam pojęcia jak te fenomenalne ludziki z internetu mają na to wszystko czas :D Jednak tak jak głosi to piękne hasło – wszystko jest możliwe jeśli kłamiesz!

Przynajmniej pogoda ładna się zrobiła :D

Jednak wracamy do psich internetów. Co tam było w marcu do czytania? Niestety… było tego bardzo mało. Może ludzie weny nie mieli w tym miesiącu, a może po prostu te psie blogi padają jeden po drugim? Jednak pamiętajmy, że liczy się jakość, a nie ilość. Lepiej, żeby było kilka dobrych blogów z ciekawymi tekstami niż 100 zapełnionych recenzjami słabych produktów :)

Psie internety – Marzec

Beryl i spółka – pies po przeprowadzce – Beryl praktycznie co miesiąc w ”Psich internetach” się pojawia. Jednak nie jest to przypadek, ale po prostu świetny dobór tematów. Przeprowadzka z psem to dla nas coś bardzo aktualnego, ponieważ od dłuższego czasu myślimy i wymianie naszego mieszkania na coś większego. Nie mamy jeszcze nic konkretnego na oku i raczej jesteśmy jeszcze w fazie ”rozglądania się” niż decyzji, ale o takich rzeczach warto poczytać. Levi jest jeszcze młody, więc ogarnie. Natomiast nie mam pojęcia jak Legion dałaby sobie radę w nowym miejscu. Ona to mentalny staruszek jest i zmian raczej nie lubi :D

Paula Pojnar – mata węchowa – Pauli obiecałem, że się w psich internetach pojawi, więc jest! Opinie zadowolonych klientów są dla nas najważniejsze i za każdym razem ogromnie się cieszymy jak nasza mata się psiakowi spodoba :)

Psi wymiatacz – szkolenie psa – w społeczności psiarzy jest pewien konflikt na temat szkoleń. Jest grupa, która uważa, że z psem trzeba robić jak najwięcej – szkolenia, aktywności, sporty. Natomiast druga grupa uważa, że z psem wystarczy żyć i specjalne atrakcje nie są potrzebne. Dla jednych szkolenia to ”dziwna moda”. a dla innych konieczność. Mi się wydaje, że najlepiej znaleźć taki złoty środek :)

Nasz Toller – Ciri już w domu – kocham szczeniaki i kocham ten etap w życiu, kiedy poznajemy nowego szczeniaka. Blog ”Nasz Toller” poznałem poprzez nasz sklep, więc ogromnie im kibicuję :) Życzę, żeby życie ze szczeniakiem było jak najlepsze. Łatwo na pewno nie będzie, ale warto!

Post Psie internety – Marzec pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Jest również spory wysyp recenzji, głównie dla firm zgłaszających się w grudniu, ale dla których recenzji nie udało się opublikować. Naprawdę bardzo dużo firm budzi się w środku grudnia, że jednak warto byłoby zrobić jakąś promocję na święta, a potem dziwią się, że nie ma szans :)

Czy było coś ciekawego do czytania w styczniu? Pewnie, że tak!

Psie internety – Styczeń

Psowaty – znudzony malamut – dobry wpis pokazujący problemy z psem, który się nudzi. Generalnie to jest tak, że jak człowiek zdrowy i ma dużo czasu to i pies jest zadowolony. Sporo zabaw i spacerów gwarantuje rozrywki. Kłopoty zaczynają się jak coś wypadnie i przez pewien czas mamy mniej wolnego na psa. Psiaki nie zawsze są wyrozumiałe :D

Śledź też pies – agresywny szczeniak – wpis i pewnej tendencji właścicieli szczeniaków do przesadzania. Niby taka mała, słodka kuleczka, a potrafi zamienić życie człowieka w koszmar. Grupy na fejsie są pełne błagań o pomoc :) Znaczy wiecie… ja rozumiem problem ze szczeniakiem i wiem, że to nie są słodkie aniołki. Jednak z drugiej strony – czego się człowieku spodziewałeś od szczeniaka? :D

Filozof i pies – wykształcenie czy doświadczenie – bardzo ciekawy wpis odnośnie szkolenia psów. O różnicy pomiędzy różnymi szkoleniowcami oraz o kwestii wykształcenia oraz doświadczenia. Muszę napisać też, że to blog, który dopiero odkryłem i na pewno postaram się częściej czytać. Zazwyczaj nie lubię blogów powiązanych z psimi szkoleniowcami, bo zawsze wydaje mi się, że tak tworzą swoje wpisy, żeby dać jak najmniej wartości merytorycznej, a jak najwięcej zachęcić do wzięcia udziału w szkoleniu. Filozof i pies taki nie jest – tekst napisany bardzo merytorycznie i ciekawie.

Psi kawałek internetu – idealna rasa – tekst praktycznie wcale nie merytoryczny, bo w sumie nic tu nie ma :D (ale w sumie chyba taki miał być). Natomiast zadaje ciekawe pytanie, które przynajmniej mnie skłania do przemyśleń. Czy rzeczywiście trzeba szukać rasy idealnej? Praktycznie zawsze jak ktoś pyta o rasę dla siebie to ludzie zaczynają pytać o to jak dany człowiek żyje, jak pracuje, jak się rusza. Czy to takie ważne?

Oczywiście w wielu przypadkach tak, ale też nie zawsze. Jak ktoś pracuje na 3 zmiany 12 godzin 7 dni w tygodniu to na pewno malamuta nikt nie poleci. Jednak z drugiej strony…czy ktoś kto tyle pracuje na pewno chce i potrzebuje psa? Czy dobrym pomysłem jest mieć psa tylko na te kilka wolnych chwil? Człowiek wraca do domu, 2 godzinki posiedzi przed TV, pogłaska psa, coś zje, ogarnie się i w sumie już czas spać.

Wiele osób też ma tak, że jak już zdecyduje się na jedną rasę to potem wszystkie psy ma już takie same. Niby tłumaczy to miłością do rasy, ale często prawda jest taka, że ludzie nie lubią nowych i nieznanych elementów w życiu, więc zostają przy tym, co jest już poznane.

Co pies na to – klatka kennelowa – jak już autorzy napisali na wstępie – o klatce napisano już sporo. Ja jednak zauważam pewną tendencję i sprzeczność u psich szkoleniowców oraz psich przewodników. Bo to jest tak, że szkoleniowcy zawsze podają masę argumentów ”za” klatką kennelową, gdzie skupiają się na aspektach praktycznych tego rozwiązania. Natomiast po drugiej stronie są psi przewodnicy, których głównym ”przeciw” są aspekty emocjonalne wprowadzania klatki.

Właśnie z tego powodu nigdy nie będzie zgody w tym temacie, bo szkoleniowcy nie potrafią odnieść się do opornych przewodników. Przewodnicy mówią ”to więzienie psa!” (czynnik emocjonalny), a szkoleniowcy odpowiadają ”nieprawda, bo to dla psa bezpieczne miejsce, w którym może się wyciszyć i uspokoić”. Dla przewodnika to żaden argument, bo przecież w domu pies wszędzie czuje się bezpieczny, bo w końcu jest u siebie :)

Psi szkoleniowcy mają generalnie duży problem ze skupieniem się na człowieku. Tak bardzo uczą się komunikować z psami, że często nie potrafią rozmawiać z ludźmi i słuchać ich problemów. Mój główny problem z psią klatką jest właśnie taki, że nie widzę jej sensu. Jak Legion chce się położyć pod stołem to idzie pod stół, jak chce na łóżko to idzie tam. Co pies na to pisze – klatka jest azylem, a nie więzieniem. Prawda, ale po co psu azyl w tej konkretnej klatce, jeśli może być gdziekolwiek zechce?

W ciągu dnia większość czasu spędzam przy biurku, a Legion zazwyczaj leży obok. Natomiast teraz, jak piszę ten tekst to leży sobie z Levim w przedpokoju. Jak potrzebuje obecności człowieka to przychodzi, a jak potrzebuje tego swojego azylu i spokoju to idzie do innego pomieszczenia.

Nie chodzi mi teraz o to, że klatka jest zła – uważam, że każde rozwiązane ma swoje zastosowanie. Jednak czasami wydaje mi się, że klatka to taka współczesna kolczatka – polecana jest na każdy problem i w każdym przypadku. Kiedyś szło się do behawiorysty z problemem to słyszało się ”ciągnie? To polecamy kolczatkę!”. Teraz idziemy i słyszymy ”pies jest nadpobudliwy? Spróbujcie klatki!”.

Nie jestem ani zwolennikiem ani przeciwnikiem klatki. Na pewno jednak szkoleniowcy muszą potrafić odnieść się do czynnika emocjonalnego przewodnika, a nie tylko skupiać się na praktycznych zaletach.

Beryl i spółka – co to znaczy mieć psa – u Beryla zrobiło się filozoficznie :D Warto poczytać, szczególnie przed podjęciem decyzji o pierwszym psiaku. Przewodniczenie psu nie jest wcale takie łatwe, a wymaga również sporego poświęcenia.

A Wy czytaliście coś ciekawego w tym miesiącu? Dajcie linki w komentarzach :)

Post Psie internety – Styczeń pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Opóźnienie wynika głównie z problemów Legion z łapakami. Postanowiłem, że wpis o zwyrodnieniu stawów jest ważniejszy i dlatego tak wyszło. No, ale nie ma co przeciągać, bo w listopadzie działo się sporo. Zaczynamy!

Psie internety – Listopad

Dziabongowo – kilka faktów o psach – osobiście lubię tego typu wpisy, które dają jakieś informacje w bardzo skondensowanej formie, czyli w punkcikach. Oczywiście akurat w tym wpisie nie jest to jakaś wiedza niezbędna, a ciekawostki w stylu ”Kolczatki były już wykorzystywane w starożytnej Grecji”, ale każda wiedza to w końcu jakaś wartość.

Powerteam – Paputy – muszę przede wszystkim napisać, że ten blog mi się spodobał, ze względu na cytat w swoim banerze ”We could be immortals” (piosenka Immortals by Fall Out Boy), bo to jedna z moim ulubionych piosenek do biegania – polecam :D Sam wpis również jest bardzo ciekawy, ponieważ porusza trudny temat samych początków posiadania psa. Takich początków, że jeszcze tego psa nie ma.

W czasach internetu bardzo trudno podjąć świadomy wybór, a i tak ktoś potem dokopie ”masz owczarka niemieckiego i nie wiedziałeś, że X i Y? Nawet pluszowego psa nie powinieneś mieć!” i tego typu historie. Serio tak jest, wystarczy poczytać grupy na fejsie :) Potem jest taki mit, że każda rasa jest trudna. Zapytać ”Jakie są samojedy, bo chcę?” to zaraz dostaniesz listę argumentów, które mają Cię przekonać, że to najtrudniejsza rasa na świecie. Niezależna, hałaśliwa, nie słucha, obraża się, bardzo delikatna – normalnie bomba, a nie pies :)

Łapcie piosenkę gratis!

Blog psiego wymiatacza – pies problemowy – autorka zadaje ważne pytanie ”Czy to wstyd mieć problemowego psa?” – wstyd jak mało co. Naprawdę czasami trudno wyjść na spacer, bo czuje się te wszystkie spojrzenia ”patrz Stefan jak go ciągnie ten pies – potwór, a nie zwierze!”. Serio nie zawsze jest łatwo, tym bardziej, że są dwie kategorie ludzi. Jedni, którzy od razu skreślają psa ”takiego to tylko uśpić” oraz drudzy, którzy mają magiczne rozwiązanie na wszystko.

Kolczatka elektryczna! Kolczatka! Łańcuszek! Paralizator! Wystarczy iść do sklepu i PUFF – problemów nie ma :)

EnzoBC – szczeniak – lubię takie wpisy, bo sami tak zaczynaliśmy. Od opisów tego co nam się udaje, co nam się nie udaje i co musimy jeszcze poprawić. Takie typowe życie z młodym psem, z którym człowiek stara się wypracować jakieś zaufanie.

Ukalyny – modne słowa w kynologii – moda jest i mija, ale zawsze znajdzie się kilka modnych słów, którzy wszyscy kochają powtarzać. Poza tymi wymenionymi przez Kalynę dodałbym jeszcze prawdziwe towarzyskie masakratory. Wystarczy powiedzieć takie słowo odnośnie psa i już jesteś ekspertem, więc uwaga!

Motywacja, drive, zaufanie, komunikacja, spokój, komunikacja i oczywiście najmodniejsze w kynologicznym świecie #niekupujadoptuj :) Po prostu nie da się nie zabłysnąć w towarzystwie stosując te słowa, najlepiej w kombinacji. Podaję przykład ”ja z moim psem to ciągle pracuję nad drive z zabawką, bo uważam, że tylko tak można osiągnąć prawdziwą komunikację z psem. Komunikację i zaufanie oczywiście, bo to naturalnie prowadzi do motywacji! Co? Nie znasz się potworze z rasowym psem #niekupujadoptuj!”.

Gotowy niszczator każdej konwersacji z innym psiarzem :)

Beryl i spółka – złe miłego początki – lubię czytać wpisy Moniki, bo ona pisze po prostu dobrze i zrozumiale, więc czytanie jest komfortowe. Tym razem o problemie z psem związanym z agresją przy misce.  Wiele osób ma podobne problemy, więc na pewno się przyda.

To tyle na ten moment – widzimy się za miesiąc :D Tradycyjnie, jeśli znacie jakieś ciekawe wpisy z listopada to piszcie w komentarzach!

Post Psie internety – Listopad pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Październik to był dobry miesiąc, przynajmniej jeśli chodzi o blogowanie. Całkiem normalna rzecz, bo już przyszła jesień i ludzie mają więcej czasu. Zrobiło się ciemno, więc łatwiej coś napisać niż iść na miasto – czy cokolwiek młodzież teraz robi :D Ja na ”mieście” to już 10 lat nie byłem chyba :)

No, ale jakie wpisy w tym miesiącu mógłbym Wam polecić? Trochę tego jest, także zapraszam do czytania!

Psie internety – Październik

Psi kawałek internetu – najważniejsze w psich sportach – nie zawsze czytam wszystkie wpisy wnikliwie, a raczej na szybko przeglądam w poszukiwaniu ciekawej myśli. Tak naprawdę nie interesują mnie psie sporty jako takie, więc wpis mógłbym olać, ale moją uwagę przykuła jedna rzecz. Opis, że niektórzy po nieudanej próbie/starcie trochę gnoją swoje psy. Widziałem sam takie coś na starcie canicross, gdzie pies odmawiał biegu to dostał lekko z buta w tyłek.

Chodzi o to, że wiele osób strasznie się spina – psy mają być idealne, widowiskowe. Po zawodach selfik na insta, jakiś wpisik na fejsbunia, więc publicznie wygląda to jak wspaniałe, szczęśliwe życie człowieka z psem. Często tak naprawdę wygląda to jak ostry zapieprz, gdzie pies jest mocno rozliczany ze swoich wyników i musi pracować pod mocną presją. Im większy prestiż imprezy i większa stawka tym ciężej dla psa.

Beryl i spółka – Beryl jest chory – Beryla dopadła choroba, więc ma taki problem jak wszystkie chore psy, czyli nie wie, że jest chory. Legion ciężko znosi wszelkie choroby nie przez to, że coś boi, a przez to, że trzeba ”odpoczywać”. Pies się nudzi i szuka sposobów na rozładowanie energii. Nie ma lekko z takim psem :D

Poczwary – przygoda z jeżami – nie lubię jeży :D Są dziwne i podejrzanie szybko się przemieszczają.

Malinowa Milka – w schronisku – ten wpis zwrócił moją uwagę przede wszystkim pewnym potwierdzeniem moich spostrzeżeń. Zobaczcie na ”dary” dla schroniska – sam syf z marketu. Większość schronisk z uśmiechem przyjmuje tego typu przysmaki, ale potem szybko chowają je gdzieś daleko do magazynku. Tak naprawdę większość placówek ma tego typu pokarmu pod dostatkiem, a brak im specjalistycznych karm i leków dla psów z problemami zdrowotnymi.

Oczywiście wszystko zależy od samego schroniska i może akurat w tym było takie zapotrzebowanie, ale warto wiedzieć, że efektem wszelkich zbiórek szkolnych/marketowych/innych są właśnie takie karmy niskiej jakości. Nie jest to absolutnie wina osób, które takie karmy chcą podarować. To raczej wina marketingu i reklam, które zwykłemu zjadaczowi chleba dają jasny przekaz – to jest karma premium, jest zdrowa i super. W końcu nie każdy musi się znać – kupują, bo myślą, że to dobre.

Poza tym zawsze fajnie poczytać o innych schroniskach, warunkach i psiakach.

Dama z lisem – 15 sposób na nudę – osobiście lubię ten typ wpisów, a jest ich zawsze mnóstwo w tym okresie.  W końcu pogoda nie rozpieszcza, a psiaki domagają się rozrywek. Dodatkowo gdzieś tam wspominają o matach węchowych, a każdy blog promujący maty węchowe jest moim przyjacielem <hint hint mrug mrug> :D

Śledź też pies – mity o karmach – jestem jak najbardziej ZA tego typu wpisami, bo mitów o karmach jest całkiem sporo. Ostatnio próbowałem komuś wytłumaczyć, że karmy holistyczne to ściema, ale mi się nie udało. Serio to ściema – koncerny wymyślają coraz to nowe innowacje, aby dopasować się do nowej niszy. Jest boom na weganizm? Zrobimy karmę wegańską dla psów. Jest moda na karmy bezglutenowe? Zaraz taką wprowadzimy na rynek.

Niestety tak to wygląda, dlatego osoby świadome powinny działać w przeciw temu, czyli informować o tym jak jest naprawdę.

Psy i ludzie – o hoarderach – świetny moim zdaniem wpis, który trafia w sedno pewnego niepopularnego problemu. Otóż nałogowe pomaganie zwierzętom to wcale nie jest nic dobrego. Ktoś bierze jednego adopciaka, potem drugiego, trzeciego znalazł gdzieś na fejsie ”bo biedny taki” i naprawdę idzie już z górki.

Tak naprawdę większość nałogowych ”ratowników” nie robi tego dla zwierząt, a dla własnego ego. Po prostu po ”ratunku” czują się dobrze sami ze sobą, a podopiecznym dość szybko tracą zainteresowanie. W końcu na horyzoncie widać nowego, jeszcze biedniejszego psa. W oczach innych zwierzolubów to często prawdziwi bohaterowie, bo w końcu poświęcają się dla dobra zwierząt. Niestety często tak naprawdę te zwierzaki czeka nudne życie w okropnych warunkach i na diecie składającej się z najtańszego gówna.

Tyle na ten miesiąc – jeśli znacie jakieś ciekawe wpisy to polecajcie w komentarzach, bo naturalnie mogłem jakieś perełki przegapić :D

Post Psie internety – Październik pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Psie internety – Wrzesień

Beryl i Spółka – Witaj! – nie mógłbym zacząć inaczej, skoro właśnie w tym miesiącu wystartował blog Moniki i Beryla. Dlaczego dla nas to ważne? Bo w sumie trochę za naszą sprawą ten blog powstał. Monika i Beryl zostali ambasadorami naszej nowej marki Pawesome i jakoś tak wyszło, że zaproponowaliśmy im wykonanie bloga :) W końcu gdzieś ta fala całkowicie obiektywnych recenzji musi się pojawić.

Beryl jak najbardziej jest chętny do pozowania, a Monika do blogowania, więc czemu nie? :) Jestem pewien, że ten blog będzie takim powiewem świeżości w obecnej blogsferze!

Jimmy Can Fly – Psiarz – to pierwszy wpis, który przeczytałem na tym blogu – wcześniej go nie znałem. Co do samego wpisu to osobiście nigdy nie widziałem tego w taki sposób – nie dzielę ludzi na psiarzy i przeciwników zwierząt. Dla mnie każdy jest po prostu człowiekiem, często dupkiem – nawet jeśli ma psa. Generalnie raczej wolę zwierzęta niż samych ludzi, bo na tych drugich zbyt często można się przejechać.

Osobiście kiedyś uważałem psiarzy za lepszych ludzi, ponieważ myślałem, że posiadanie psa zwiększa pokłady empatii. Natomiast niestety nie zawsze jest to prawda i nawet najlepszy pies nie zmieni dupka w dobrego człowieka :)

NordicGold – Rasy dla rodziny – ten wpis zaciekawił mnie tylko i wyłącznie z jednego powodu, a mianowicie komentarza pod nim. Sam wpis jest tak sztampowy jak można się spodziewać od marki karmy dla psów, gdzie autor podaje kilka ras razem z podstawowym opisem ściągniętym z neta. Niemniej wpis jest o RASACH psów.

Oczywiście jednak zawsze znajdzie się wojownik schroniskowy i musi dopisać własną RASĘ psów dla rodziny, czyli ”4. Schroniskowe kundelki”. Nie mam pojęcia skąd taki nacisk, żeby wszędzie te biedule ze schronu wciskać. Tak, wszyscy rozumiemy, że są bezdomne psy szukające domu. Jednak wciskanie tego każdemu i w każdej sytuacji jest niezdrowe.

Dziabongowo – Szczeniaczek – Dziabongowo to blog, na którym nie byłem już jakiś czas, więc bardzo zaskoczyła mnie decyzja o nowym psiaku. Zawsze jednak kibicuję każdemu, kto decyduje się na ten krok – życzymy więc powodzenia! :)

Psi kawałek internetu – Autorytety – wpis porusza kwestię, z którą jak najbardziej się zgadzam, ale jednocześnie się nie zgadzam. Typowe dla mnie :D Zgadzam się, ponieważ również myślę, że autorzy wpisów powinni pisać głównie o tym, na co mają ochotę.

Jednak z drugiej strony nie można kompletnie zignorować tematów, które są potrzebne z różnych powodów. Często piszę tu o czymś, na co nie mam ochoty, ale niestety trzeba. Dlaczego? Bo widać, że ludzie mają z czymś problem – piszą do nas maile, pytania na fejsbuku i tak dalej. Jeżeli tak interesuje czytelników na przykład kwestia ”szczenięcego podgryzania” to myślę, że warto o tym napisać.

Czasami również mam jakiś harmonogram wpisów, a w sieci nagle pojawi się kwestia lub akcja, do której potrzebuję się odnieść, bo jest to istotne (np: ostatnia głupia akcja charytatywna pewnej fundacji).

Jeszcze z ostatniej strony napiszę, że ja osobiście uwielbiam ciężkie tematy – często filozoficzne lub psychologiczne, a także społeczne. Natomiast trzeba przyznać, że ludzie lubią po prosty przeczytać czasami coś lżejszego podczas przerwy w czasie pracy. Blogi są dla blogera, ale również (a może nawet przede wszystkim) dla czytelników. Trzeba więc znaleźć pewien kompromis.

To tyle w tym miesiącu. Pewnie było więcej ciekawych wpisów, ale ich nie przeczytałem – niestety krucho z czasem u mnie ostatnio, więc czas na czytanie został drastycznie skrócony.

Jeżeli znacie jakieś interesujące twory, które pojawiły się we wrześniu to linkujcie w komentarzach :)

Post Psie internety – Wrzesień pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Psie internety – Sierpień

Co pies na to – Zielone szczenięta – bardzo ciekawy wpis, który trochę bardziej przybliża kwestię porodu szczeniaków. Wszyscy niby interesują się hodowlami, pseudohodowlami, ale niewiele osób realnie interesuje się jak to wygląda i czym naprawdę jest posiadanie hodowli. To nie tylko posiadanie wielu, słodkich szczeniaczków :)

Plemię Apacza – Noc w dziczy – lubię takie wpisy, bo są po prostu prawdziwe. Nie ma złotych myśli, recenzji i innych marketingowych zabiegów, a zwyczajne życie z psem. Poza tym taka tęsknota za biwakami z młodości :)

Poczwary – Psie emocje – Kalyna się ze swoimi psami nie cacka, więc panują u niej konkretne zasady. Trochę zazdroszczę, bo u nas raczej to psy rządzą właśnie. Jakoś nie potrafię odmówić psu zabawy, jeśli przychodzi z zabawką w pysku :D Ogólnie u nas psy mogą robić wszystko i nie mamy żadnych zakazów. Wyjątkiem jest kradzież jedzenia – Legion ostatnio uczy się otwierać lodówkę, więc musimy jej pilnować :D

Psowaty – Kaganiec – to jeden z nowych blogów, które od teraz będę czytał. Podoba mi się styl pisania, dość krótka forma i szczere podejście do posiadania psa.

Jak owczarek z kotem – Psie haj faszyn? – kolejny blog z ”nowych”, który przypadł mi do gustu i na pewno będą dalej czytał. Handmade to naprawdę fajna sprawa. Dla twórców pozwala na założenie małej firmy z indywidualnym podejściem, która ma szansę zaoferować nową jakość w danej branży. Natomiast klientom pozwala na otrzymanie czegoś nowego, a nie kolejnej masówki wykonanej zachodnimi rączkami. Natomiast wiele osób zapomina, że pewna krytyka jest zawsze potrzebna – szczególnie w odniesieniu do niewielkich firm, które dopiero zaczynają. Dzięki temu mogą się po prostu poprawić.

Owczarki dwa – o anielskich aniołach – trzeci blog, który będę od teraz czytał. Temat bardzo mi podszedł, ponieważ mam podobne zdanie. Wiele osób angażuje się w ratowanie psów przede wszystkim w celu leczenia własnego ego, a przy tym niestety pośrednio krzywdzą zwierzęta, którym mają pomóc. Jest kilka historii, gdzie obrońcy zwierząt próbowali uratować danego przedstawiciela swojego gatunku, a w efekcie niestety doprowadzili do śmierci zwierzęcia (np: głośna historia homara Larry’ego”). Często ludzie po prostu przesadzają i na siłę zmuszają do leczenia psa, który naprawdę nie ma szans na komfortowe życie. Rozumiem, że sprawa jest trudna, ale często tak to wygląda, że to tylko przedłużenie cierpienia.

Jedyny minus bloga, że wpisy są bardzo nieregularne :)

BONUS

Dzisiaj trochę memów :D

Jako bonus taka ciekawa historyjka, na którą ostatnio natknąłem się na grupie FB. Bardzo ciekawa sprawa pokazująca jak gówniane jest obecnie nasze społeczeństwo.

Sprawa wygląda tak – pewna kobieta wstawiła na grupie filmik, gdzie młoda dziewczyna kopie swojego psa na oczach koleżanki. Do tego napisała, że jest to okropne zachowanie, pewna fundacja zgłosiła sprawę już do dyrektora szkoły, a sama dziewczyna otrzyma stosowną karę. Na zakończenie napisała, że nie łamie praw autorskich, ponieważ filmik znalazła na profilu instagram dziewczyny, więc jest publiczny i może go udostępnić.

W komentarzach prawdziwa burza. Dorosłe osoby pisały, że dałoby tej dziewczynie ”w ryj” (przypominam, że to młoda dziewczyna, która jeszcze chodzi do szkoły – na oko 14-15 lat, chociaż teraz dzieci szybko rosną, więc trudno powiedzieć na pewno), że trzeba ją znaleźć i ”dać nauczkę”, że sama kara od dyrektora to za mało i tak dalej.

I teraz trzy kwestie ode mnie. Przede wszystkim po samej treści filmu widać, że dziewczyna tak się czasami bawiła ze swoim psem. Kopniaki były ”markowane” i nie były wykonane, aby celowo zrobić krzywdę psu. Przynajmniej ja miałem takie odczucie po obejrzeniu tego materiału. Po kilku takich ”ciosach” pies skoczył na nią, merdał ogonem i tak dalej. Nie było widać, aby pies był poszkodowany.

Z jednej strony rozumiem oburzenie, że nie wolno bić zwierząt. Takie mamy teraz społeczeństwo. Jednak jestem pewien, że wielu z Was również często bawi się ostrzej ze swoimi pupilami. Po zapoznaniu się z tą sytuacją obawiam się, że jak ktoś mi i Legion zrobi kiedyś taki filmik to od razu wyląduję w psim więzieniu za katowanie psa :D Naszą ulubioną zabawą jest po prostu ostra bijatyka – obwiązuję sobie ręce grubymi ręcznikami i robimy sobie profesjonalne MMA.

Legion to w ogóle jest pierwsza do gryzienia, ale tylko wtedy jak mam owinięte ręce – bez tego nigdy się nie rzuca. Natomiast wystarczy zapewnić sobie grubszą ochronę, a od razu próbuje dopaść – są siniaki, ale bez siniaków nie ma zabawy.

Druga kwestia to wypowiedzi osób dorosłych – i to nie tylko 25-30 lat, a również ludzi sporo po 40. Naprawdę nie rozumiem jak dojrzała kobieta może napisać, że dałaby małej dziewczynce ”w ryj”. Wydawało mi się, że czasy samosądów dawno się skończyły, ale widocznie w internecie można sobie o wiele więcej pozwolić. Brak kultury i chamstwo.

Trzecia kwestia to zachowanie samej autorki postu oraz tej fundacji. Przede wszystkim publikacja takich materiałów to nadal naruszenie prawa osobistego. Każdy może udostępnić w internecie co chce na swoim profilu – jeżeli ja udostępniam coś na swojej prywatnej stronie to nie znaczy, że chcę to pokazywać innym, więc nikt nie ma prawa tego udostępniać bez mojej zgody. Co innego profile firmowe – one są przeznaczone dla ogółu osób. Natomiast w tej sytuacji było to działanie bezprawne. Również fundacja postąpiła bardzo niefajnie. Jeżeli miała jakieś podejrzenia, że psu dzieje się krzywda to mogła skontaktować się przede wszystkim z dziewczyną lub jej rodzicami. Mogła również zawiadomić policję.

Jednak nie – takie załatwienie sprawy nie jest medialne, prawda? Kulturalna rozmowa się nie ”lajkuje”. Dlatego lepiej od razu poinformować dyrektora szkoły i zrobić dziecku problemy – dzięki temu będzie fejm w internecie jak to wspaniała fundacja ratuje zwierzęta.

I generalnie rozumiem, że ludzie się ”troszczą” o te zwierzaki i nie chcą, aby działa im się krzywda. Jednak często taka nadgorliwość robi wiele problemów. Pomyślcie jak łatwo zrobić filmik wyrwany z kontekstu, upublicznić go w internecie i zrobić problemy danej osobie. Każdemu się zdarzy walnąć psa w tyłek jak za bardzo świruje – ktoś Ci zrobi zdjęcie i już jedzie ”fundacyjna policja”. I nie jedzie do Ciebie wyjaśnić sprawę, a bezpośrednio do pracodawcy, dyrektora Twoich dzieci lub nawet Twojego księdza z okolicznej parafii. A dodatkowo grupa anonimowych prostaków zacznie grozić Tobie i Twojej rodzinie.

Nowy wymiar samosądów – w takich czasach żyjemy, gdzie nie liczy się tak naprawdę sam pies, a pewna iluzja władzy.

Post Psie internety – Sierpień pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

”Darmoszka” to gratis od firmy, która wysyła go w zamian za link/recenzję/pierwsze wrażenia/unboxinb/haul zakupowy czy jakkolwiek inaczej to nazwiemy. W skrócie chodzi o zapłatę barterową za wpis. Bloger dostaje dany przedmiot za napisanie o nim wpisu. W teorii wszystko jest super – firma może dotrzeć do nowych klientów, a bloger ma jakąś zapłatę za swój czas.

Wszystko jest dobrze w takich branżach jak life style, moda, gadżety i innych, gdzie testujemy rzeczy dla siebie i na sobie. Natomiast trochę inaczej wygląda to w psich blogach, gdzie otrzymane produkty testuje się zazwyczaj na swoich psach. Jeszcze można zrozumieć testowanie legowiska, smyczy lub nowej szczotki, ale jakoś mało się mówi o ciągłych testach nowych karm lub suplementów. To był wstęp, a teraz do szczegółów!

Wszystko jest dobre, co za darmo

Z jednej strony rozumiem, że wielu psich blogerów nie ma możliwości założenia działalności gospodarczej, która pozwalałaby na otrzymywanie normalnego wynagrodzenia za reklamę. Znaczy możliwość taką ma każdy, ale często się po prostu to nie opłaca, ponieważ nie wystarczyłoby na sam ZUS. Rozumiem więc, że wynagrodzenie barterowe jest często jedynym rozwiązaniem i szansą na otrzymanie czegoś za swoją pracę.

Jednak z drugiej strony wielu blogerów w żaden sposób nie weryfikuje przedmiotów, które ma otrzymać. Z regularnych recenzji na blogach widać, że testują wszystko i w każdej ilości. Jednego dnia wciskają psu glukozaminę, a następnego suplementy dla psów trenujących. W tym tygodniu karma bezglutenowa, a w przyszłym zwykła marketówka. 

I to wszystko mnie trochę przeraża, bo gdzie tu jest pies? W psich blogach raczej jest tak, że najpierw mamy psa, łapiemy bakcyla i wpadamy w prawdziwą pasję, a  z tego wszystkiego rodzi się blog. Nie słyszałem jeszcze, aby ktoś zdecydował się na psa tylko i wyłącznie po to, aby móc prowadzić takiego bloga. Czyli wydaje mi się, że prawdziwym jest tok myślenia, że w psim blogu najważniejszy jest pies, ponieważ to właśnie taki czynnik zapalny i motywator do prowadzenia swojej strony.

Skąd więc taka fala ciągłych recenzji na wielu blogach? Firmy bardzo chętnie korzystają z tej formy promocji, ponieważ koszty są bardzo niskie. Wystarczy rzucić kilka worków karmy i w sieci pojawia się sporo recenzji. Natomiast po ilości recenzji na niektórych blogach można odnieść wrażenie, że pies jest karmiony tylko i wyłącznie tym, co otrzyma do recenzji. Firma zadowolona, bo ma linki. Bloger zadowolony, bo dostaje coś za swoją pracę, a jednocześnie ma mniejsze koszty żywienia psa. Wszystko wydaje się idealnie, prawda?

Czy darmoszki szkodzą psu?

Problem jest jednak taki, że to rozwiązanie niekoniecznie jest dobre i zdrowe dla naszego psa. Bardzo dużo mówi się o tym, że nowe bodźce i urozmaicenie są ważne dla psa i oczywiście jest to prawda. Jednak zawsze są od tego wyjątki.

Przykładowo karmiąc psa BARF ważne jest, aby dieta nie była monotonna – nie składała się wyłącznie z indyka, ale czasami również z innych rodzajów mięs. Jest to ważne, ponieważ każde mięso się od siebie różni w zakresie zawieranych składników, aminokwasów i tak dalej. Karmiąc psa gotowymi produktami również warto od czasu do czasu zmienić karmę, chociażby po to, aby nie zanudzić psa podawaniem ciągle tego samego jedzenia. Jednak nie powinniśmy robić tego zbyt często, a jednocześnie zwrócić uwagę, aby nowa karma była podobnej lub wyższej jakości niż poprzednia.

Nie można jednak powiedzieć, aby dieta darmoszkowa miała na celu urozmaicenie psu jedzenia. Nie będę tu wyróżniał konkretnych blogów, ale często widać bardzo drastyczne zmiany w recenzowanych produktach. Raz karma ze średniej półki, bezglutenowa, a w kolejnym tygodniu jakiś tani syf. Pominę już fakt, że niskiej jakości karma nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem, ale takie ciągłe zmiany w diecie również mogą prowadzić do problemów zdrowotnych.

Ktoś może napisać ”Tak? Przecież ludzie też jedzą sporo syfu i ciągle inaczej, a żyją” – oczywiście ma rację. Jednak nasza osobista dieta to nasz wybór. My decydujemy co jemy, wiemy jak się po tym czujemy i mamy swoje powody wybierając dane produkty. Pies nie ma tego wyboru i jest skazany na nasze decyzje. Jeżeli Ty dostaniesz raka, bo jesz mnóstwo syfu to tylko i wyłącznie Twoja wina. Jeżeli pies dostanie raka, bo jest zmuszany do okropnej karmy to również jest Twoja wina.

Obecnie problem nowotworów u psów jest ogromny, tak samo jak inne problemy zdrowotne – psy są coraz grubsze, w młodym wieku dostają nowotowór, są osłabione i nie mają energii. 90% tego typu problemów spowodowane jest nieprawidłową dietą psa, a nie wyłącznie genami, jak wiele osób uważa.

Poniżej film, który każdy psiarz powinien zobaczyć:

Masowa suplementacja

Jakiś czas temu w psiej branży pojawiła ”nowinka”, która masowo zalała internety – oczywiście mowa o suplementach dla psów. Suplementacja sama w sobie nie jest naturalnie niczym złym, ale powinna być stosowana w prawidłowy sposób.

Suplementacja, jak sama nazwa wskazuje – ma tylko uzupełniać braki, których nie potrafimy zdobyć poprzez pożywienie. Teoretycznie wszystko można regulować dietą, ale nie zawsze mamy do tego głowę/umiejętności/fundusze/wstaw inną wymówkę. Fakt jest taki, że suplementacja to rozwiązanie często dla osób leniwych, ale nie da się ukryć, że swoje znaczenie ma i sama w sobie nie jest groźna.

Suplementacja działa głównie przy długotrwałym, regularnym stosowaniu. Nie wystarczy kilka tabletek, ponieważ nasz organizm potrzebuje witamin oraz minerałów cały czas, a nie z ”doskoku”. Z tego powodu działanie wielu blogerów, którzy korzystają głównie z ”darmoszek” może mieć swoje negatywne konsekwencje.

Jeżeli podaje się psu w większości to, co firmy nam dają to nie oszukujmy się – nie ma to na celu poprawienie zdrowia naszego psa. W tym tygodniu pies dostaje MSM na stawy (bo przecież trenuje!), ale po zakończeniu puszki raczej nie kupuje kolejnego opakowania – chyba, że je ponownie dostanie :) W przyszłym tygodniu glukozamina, potem jakiś pyłek na odporność i tak dalej.

Naprawdę nie można nie odnieść wrażenia, że ten sposób podawania produktów nie ma wcale na celu zdrowie psa blogera, a zwykłe testy do recenzji.

Skąd wiesz? Może wcale tego nie podaje psu?!

Oczywiście możliwe, że to wszystko tylko medialna szopka i zabieg marketingowy. Może sprytny bloger tak naprawdę nie podaje całego tego syfu swojemu psu tylko od zrobi kilka fotek, a potem biegnie na grupę FB i sprzedaje ”tanio, prawie pełne opakowanie”? Biorę takie rozwiązanie pod uwagę.

Jednak wtedy to wszystko jest jednym oszustwem. Bloger chwali w recenzji produkt, którego tak naprawdę nie sprawdził i poleca coś, czego sam nie ma zamiaru stosować. Jaki w tym sens i gdzie tu logika?

I w sumie to przeraża najbardziej, że obecnie takie opinie w sieci są gówno warte. Kiedyś jak człowiek chciał dowiedzieć się czegoś więcej o produkcie to szukał na blogach – opinie na stronie producenta przecież mogą być przekłamane, a na blogu mamy konkretną informację od użytkownika. Natomiast teraz trudno być pewnym.

Recenzje wypruwane są z szybkością karabinu maszynowego, więc tak naprawdę nie mamy nawet pojęcia czy produkt był sensownie testowany. Już pominę fakt zasadności recenzowania samych suplementów, gdzie rzadko widzimy jakiekolwiek zmiany w zachowaniu lub zdrowiu psa. Zresztą, aby osiągnąć jakiś efekt potrzeba często kilkumiesięcznego stosowania. Nie oszukujmy się – żaden suplement nie zrobi różnicy w tydzień :)

I co z tego?

Tak naprawdę to nie wiem. Może taki apel, aby niektórzy się uspokoili i przestali traktować swoje psy jako króliki doświadczalne dla dużych koncernów? Może, żeby bardziej racjonalnie podchodzić do kwestii testowanych produktów i decydować się tylko na takie, które rzeczywiście będą dla nas dobre, a dla psa zdrowe?

Dziwi mnie często to takie podejście ”na siłę” – dają to biorę. I coraz częściej zastanawiam się co zmieniło się w tych psich blogach i na którym miejscu obecnie jest pies. Jestem przekonany, że na początku był najważniejszy, ale czytając niektóre blogi obecnie trochę to przeraża.

Sami otrzymujemy ogromne ilości zapytań o ”darmoszki” – cokolwiek, choćby najmniejszy gadżet. Czasami wchodzę na profile tych osób, aby zobaczyć co tam piszą i często prawdziwy szok. Zdjęcia, pełno zdjęć próbek produktów, worków karmy, puszek suplementów. Całe góry – wręcz stosy. I jak pomyślę, że to wszystko, całkowicie losowe produkty zostaną wepchnięte w tego psiaka to się słabo robi.

Znęcanie się nad zwierzętami ma różne formy. Jedną z nich jest również głupota. Pamiętajmy, że podstawowym obowiązkiem właściciela psa jest zapewnienie mu takich warunków, które pozwolą mu na zdrowe i szczęśliwe życie. Testowanie wszystkiego na swoim pupilu na pewno zdrowe nie jest i nigdy nie będzie.

Mam tylko nadzieję, że to nie jest złośliwe i celowe działanie, a po prostu pewien brak logicznego myślenia lub mała wiedza na temat diety zwierząt. Może ten wpis kogoś przekona, aby surowiej podchodził do wybierania produktów do testów? Nie wiem, ale taką mam nadzieję.

Oczywiście nic się nie stanie, jak ”od czasu do czasu” zrobimy recenzję, a produkty żywieniowe zastosujemy jako przysmaki. W rozsądnych ilościach i jako uzupełnienie obecnej diety psa. Natomiast losowe karmy i suplementy nigdy nie powinny stanowić podstawy jadłospisu naszego pupila. 

Jakie jest Wasze zdanie na temat ”darmoszek” i ciągłych recenzji na niektórych blogach? A może sam stosujesz takie praktyki i masz jakieś kontrargumenty?

Post HateON #6 – w królestwie darmoszek pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Jednak zawsze się coś znajdzie, więc nie jest też tak, że nic nie było :) Lecimy z tym lipcem!

Psie internety – Lipiec

Co pies na to – nosework – wpis o nosework, czyli od razu wiadomo, że coś ciekawego. Przyznam, że liczyłem na większą ilość wskazówek i informacji jak dokładnie ćwiczyć nosework. Szczególnie, że przecież robią z tego szkolenia, więc na pewno potrafią więcej o tym napisać niż taki ja, który ćwiczy typowo amatorsko. Mam nadzieję, że w przyszłości zrobią więcej wpisów na ten temat :)

Psy i ludzie – miłośnicy bezkompromisowi – kolejny wpis o głupocie ludzkiej. Tak jakby grupy FB były dobrym miejscem na konstruktywne dyskusje, ale widać są dobrym źródłem inspiracji na wpisy blogowe :)

Shauni – nie każdy wet to dobry wet – weterynarzami w naszym kraju jest trochę problem, bo większość studiowała w czasach, gdzie główny nacisk kładziono na nauki związane ze zwierzętami gospodarskimi. Także zwierzęta domowe nie były wtedy priorytetem. Nawet jak lekarz jest młodszy i teoretycznie można zakładać, że wiedzę i podejście również powinien mieć nowoczesne to zdarza się, że popełnia różne gafy.

Chyba każdy psiarz miał jakiś problem z weterynarzem, także wszyscy rozumieją ten ból.

Pieskie sprawy – chodzenie wszędzie z psem – bardzo przyjemny moim zdaniem wpis, chociaż nie z każdym punktem się zgadzam (wystawy to dobre miejsce do socjalizacji psa, więc ja nie widzę tu problemu). Ogólnie właśnie teraz jest ogromna moda, aby na siłę wszędzie z tym psem się pchać, a nie zawsze jest to dobre rozwiązanie.

Pies Hermes – dlaczego nie przytulać psa – z tym przytulaniem psa i psią komunikacją to zawsze jakieś problemy są. Z jednej strony rzeczywiście nie każdy pies lubi taką bezpośrednią bliskość, ale jednak wiele psiaków same przychodzi na jakieś ”przytulaski”. Wpis bardzo krótki, ale najbardziej moją uwagę przykuło zdanie:

”Idziesz ze swoim psem po parku. Twój pies spotyka obcego psa. Czy widziałeś kiedyś, żeby witał się poprzez przytulenie? Przytulanie jest naturalnym odruchem ludzkim, ale nie psim!”

I zawsze w podobnych sytuacjach włącza mi się myślenie, że przecież są tysiące rzeczy, które robimy naszym psom, a one same między sobą nie robią. Czy widziałeś kiedyś, żeby Twój pies mówił do obcego psa ”siad!”, a ten wykonał polecenie? Nie sądzę :D

Także dla mnie życie z psem to pewna sztuka kompromisu. Nie mówię tu, żeby na siłę przytulić psa jak bardzo nie chce, ale też nie generalizowałbym, że psy tego nienawidzą. Psy to towarzysze człowieka od wielu tysięcy lat, więc do niektórych rzeczy się przytuliły. Trudno też każdej interakcji pies-człowiek szukać w interakcji pomiędzy psami. Bo psy to nie ludzie :)

Don’t settle – pies a ukąszenie węża – dobry wpis na tą ”1 na 1 000 000” sytuację, kiedy na spacerze natraficie na dorodny okaz Kobry Królewskiej :) My mieszkamy chyba już na takim zadupiu, że nawet węże omijają to miasteczko, bo nigdy tu takiego stworzenia nie widziałem. Co innego w Bydgoszczy – tam to na każdym zakręcie czai  się zaskroniec :D

I na sam koniec coś graficznego z internetów. Mój ulubiony pieseł chyba :)

Best.Joke.Ever.

Jeszcze taka informacja na koniec – otrzymaliśmy zaproszenie do wzięcia udziału w biegu HDR (Hard Dog Race), także jeśli ktoś nie wie to niech poczyta, a jak ktoś też bierze udział to niech się pochwali :) Będziemy jeszcze pisać więcej o tym biegu, bo to super sprawa. Sam od dawna myślałem o wzięciu udziału w Runmageddon (podobny bieg do HDR, ale bez psa), ale jakoś nie było motywacji.

Post Psie internety – Lipiec pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.