Dla nas rok 2017 był bardzo nierówny. Z jednej strony udało nam się zrobić wiele ciekawych rzeczy z psami, spróbować tropienia, pójść na wystawy z Levim, uruchomić nową markę i kończyć prace nad kolejną. Jednak z drugiej strony druga połowa roku wiązała się z problemami zdrowotnymi Legion, ciągłym okresem rekonwalescencji, dużą ilością pracy i małą ilością spacerów.

Psie aktywności w 2017

W 2017 roku udało nam się z psami zrobić mega ciekawe rzeczy i z tego jesteśmy naprawdę zadowoleni. Odkryliśmy miłość Legion do aktywności węchowych – spróbowaliśmy tropienia oraz nosework. Maty węchowe robiliśmy już wcześniej, ale dopiero w tym roku spróbowaliśmy bardziej zaawansowanych zabaw węchowych.

Na początku byłem sceptyczny i nie chciałem uwierzyć, że Legion nagle będzie chciała szukać obcego człowieka. Jak bardzo się zdziwiłem :) Legion od razu rozpoczynała poszukiwania i szło jej to fantastycznie. Naprawdę polecam tropienie, ponieważ satysfakcja z obserwowania pracującego psa jest ogromna. Jedynym minusem jest fakt, że trzeba znaleźć odpowiednią grupę szkoleniową. My mieliśmy z tym sporo problemów, bo niektóre wymagały zamykania psa samego, a tego nie chciałem. My braliśmy udział w zajęciach Dog Everest w Katowicach i naprawdę było super.

Trochę o naszym tropieniu dowiecie się tutaj: tropienie użytkowe.

W tym roku nauczyliśmy się również odpuszczać, jeśli chodzi o niektóre aktywności. Zawsze chciałem biegać z psem i niejako namawiałem do tego Legion. Jej entuzjazm do tej dyscypliny był ”taki sobie” – czasami biegała, czasami nie chciała. Postanowiliśmy, że spróbujemy jednego startu na zawodach canicross i wtedy zdecydujemy co dalej.

W marcu biegliśmy w Lubieszowie i nie byłem jakoś wybitnie zadowolony – nie podobała mi się atmosfera, a i Legion nie udzielił się klimat zawodów. Postanowiliśmy oficjalnie, że nie będziemy psa zachęcać do biegania, jeśli tego nie chce. Od tej pory już nie biegamy, a Legion realizuje się w innych aktywnościach :)

Nasza relacja ze startu tutaj: zawody canicross.

W 2017 zaliczyliśmy również dwa zajęcia PT, które gdzieś tam nam wisiały (przerwaliśmy szkolenie pod koniec z powodów zdrowotnych Legion). Legion szło bardzo dobrze, chociaż trochę się irytowała, jak jakiś pies zbyt blisko obok niej przechodził. Ogólnie byłem zadowolony, ponieważ nie robiliśmy specjalnie jakichś treningów obedience, a na tle innych psów wypadła bardzo dobrze.

Generalnie resztę czasu spędzaliśmy na ukochanej aktywności Legion, czyli frisbee. Ona za dyskiem może biegać praktycznie w nieskończoność i praktycznie bez jej dysku nie można mówić o udanym spacerze.

Samojed w 2017

Na samojeda był trochę inny plan w tym roku. Przede wszystkim nie chcieliśmy z nim popełnić tych błędów, które popełniliśmy przy Legion. Legion jest świetnym psem, ale bardzo nadpobudliwym, nerwowym i borykającym się z agresją smyczową. Trudno mi określić na ile to nasza wina, a na ile cechy rasowe (wiele owczarków niemieckich zachowuje się podobnie do niej), ale jednak chcieliśmy zrobić co możemy, aby Levi takich problemów nie miał.

Postanowiliśmy pierwszy raz w życiu wziąć udział w wystawach, które miały zapewnić młodemu odpowiednią socjalizację. Przyzwyczajenie do psów, do obcych ludzi, hałasów, tłoku i tak dalej.

Informacje o wystawie Leviego znajdziecie tutaj: wystawy z psem.

Ogólnie wzięliśmy udział w 3 wystawach i jeżeli chodzi o kwestie socjalizacyjne to jesteśmy bardzo zadowoleni. Levi poradził sobie super i nie można mu nic zarzucić. Natomiast jeśli chodzi o same wystawy to  raczej taka zabawa nie jest dla mnie – dziwna atmosfera i niepotrzebne dramy :)

Jeśli chodzi o Leviego to postanowiliśmy, że zastosujemy u niego całkowicie inne podejście niż do Legion. Na Legion chuchaliśmy i dmuchaliśmy. To był nasz pierwszy pies, więc sporo panikowaliśmy. Jak był jakiś problem to od razu na szkolenie – od pierwszych dni treningi w domu, było przedszkole, pt, zajęcia grupowe i indywidualne. Jeździliśmy na wszelkie spotkania z psami, żeby zapewnić jej jak najwięcej pozytywnych emocji związanych z innymi zwierzętami i generalnie robiliśmy wszystko tak, jak przeczytaliśmy w internecie. Chcieliśmy dla niej jak najlepiej.

Finalnie wyszło jak wyszło. Trudno mi sobie coś zarzucić, chociaż mam pewne wrażenie, że przegięliśmy z nią i może to jest powodem jej problemów. Może gdybyśmy tak nie naciskali na spotkania z psami to byłaby lepsza? Może za dużo tych szkoleń, a za mało prawdziwej komunikacji? Teraz już tego nie zmienimy. Jednak zauważyłem, że od kiedy przestaliśmy z nią jeździć na szkolenia, a zaczęliśmy pracować nad poprawieniem naszych relacji to Legion jest o wiele lepszym psem.

Z tego powodu postanowiliśmy, że Levi będzie się wychowywał sam, a nie przy pomocy specjalistów. Będziemy również stawiać na komunikację, a nie ćwiczenie sztuczek. I naprawdę, naprawdę uważam, że to najlepsze wyjście dla nas i obecnie Levi jest najlepszym psem świata. Z poleceń zna tylko ”zostaw”, ”siad” i ”leżeć” – to polecenia, które sami go uczyliśmy. Nawet nie potrafi ich w jakimś świetnym stopniu – po prostu je rozumie.

Wszystkiego innego nauczył się sam z siebie, z własnych doświadczeń i obserwacji. Przykładowo Legion przywołania uczyła się zgodnie z poleceniami szkoleniowców – na metody pozytywne, nagrody i tak dalej. Dobre przywołanie uzyskaliśmy dopiero w ok. 2-3 roku. Levi wcale nie był uczony przywołania, a mogę go spokojnie puszczać luzem już teraz. Na początku chodził na długiej lince i po prostu jak się oddalił to się go wołało miłym słowem, a po przybiegnięciu chwaliło. Bez przysmaków, bez specjalnych metod.

Naprawdę muszę napisać, że wychowywanie psa na ”relacje i zaufanie” jest o wiele lepsze i łatwiejsze niż stosowanie wymyślnych metod szkoleniowych. Z Levim po prostu żyjemy, a on sam się uczy. Nie zna poleceń, ale rozumie sytuacje. Wydaje mi się, że jeśli od małego stosuje się metody pozytywne to szybko pies przyzwyczaja się, że ma pracować za nagrodę. Zmienia się wtedy psu podejście i cały czas jest w trybie pracy. Bardzo długo walczyliśmy z tym, że Legion bez przysmaków nie chciała pracować. Jak widziała saszetkę to rozumiała, że idziemy na treningi. Nie było saszetki? Znaczy, że spacer jest free for all i nie trzeba słuchać.

Levi nie pracuje, on po prostu żyje. Nie musi znać konkretnego polecenia – po prostu wie jak działa świat. Oczywiście na samym początku stosowaliśmy przysmaki jako zachętę, ale to wydawało nam się potrzebne. W końcu czemu pies miałby coś zrobić dla obcego człowieka? Zanim nie wyrobi się zaufania z psem to trudno skupić go na sobie bez czegoś dobrego. Jednak jak tylko zauważyliśmy pierwsze oznaki psiego zaufania to od razu przestaliśmy stosować przysmaki jako nagrodę.

Naprawdę jestem ogromnie z Leviego zadowolony, bo wyszedł nam z niego po prostu dobry pies. Bez żadnych konkretnych metod osiągnęliśmy z nim w rok to, co z Legion zajęło nam 3 lata. Obecnie jestem raczej przeciwnikiem metod awersyjnych lub pozytywnych. Myślę, że najlepszą metodą na wychowanie psa jest metoda, którą stosowało się dawniej, czyli brak metod.

Kiedyś psy po prostu żyły i nikt nie zawracał sobie głowy treningami. Psy były odważne, czujne, sprytne i mądre. Teraz wszyscy chodzą na szkolenia i mamy plagę psów lękliwych. Bardzo dobrze to widać w okresie sylwestrowym, gdzie wszyscy krzyczą i płaczą na grupach, żeby zakazać strzelania, bo się psy boją. Oczywiście nie zawsze to wynik szkolenia i wina właściciela, ale jednak widać pewną tendencję, że im bardziej rozpieszczamy te nasze psy tym więcej z nimi problemów.

Podsumowanie roku 2017

W tym roku udało nam się bardzo dużo – z Legion w końcu jesteśmy na etapie zdrowej relacji i udało nam się wyjść z takiego szkoleniowego szoku. Wydaje mi się, że zbyt duże ”ciśnienie” na wychowanego psa odbiło się na nas tym, że Legion przez pewien czas funkcjonowała jako ”pies robot”. Zaprogramowana przez szkolenia, gdzie nie potrafiła sama myśleć. W sytuacji stresowej, na którą nie przygotowało ją szkolenie reagowała agresywnie. Dopiero jak wyluzowaliśmy ze szkoleniami i postawiliśmy na relację pies-człowiek to Legion zaczęła się otwierać.

Obecnie Legion ma cały czas luz i nie ciśniemy jej zbędnymi oczekiwaniami. Jest dobrym psem taka jaka jest. Staramy się stawiać na spacery luzem, ponieważ smycz powoduje u niej dziwne spięcie i reakcje agresywne. Dużo rzucamy dyskiem, bo to lubi. I tak sobie żyjemy spokojnie i jest naprawdę lepiej :)

Z Levim również nie pracujemy, bo nie ma za bardzo nad czym. Kiedyś jak czytałem sporo blogów to trochę zazdrościłem umiejętności psów. Niektóre potrafią kilkadziesiąt różnych sztuczek. Wskakiwanie na plecy, odbijanie się od drzewa, przynoszenie zabawek i tak dalej. Natomiast teraz się z tego mocno wyleczyłem. Mi sztuczki nie są potrzebne – Levi potrafi o wiele mniej od Legion, a żyje się z nim idealnie. Levi jest grzeczny, przyjazny, odważny i bardzo ciepły. Na spacerach trzyma się blisko, z innymi psami ma bardzo dobre relacje, a na smyczy nie ciągnie. Oczywiście jakieś tam mikroproblemy są, ale nauczyliśmy się, że nie można mieć wszystkiego.

Trudno mi tak naprawdę to wszystko określić. Zanim Legion pojawiła się w naszym życiu to marzyliśmy o byciu takim zaawansowanym psiarzem. Zawody obedience, agility, canicross, mnóstwo sztuczek, wystawy i tak dalej. Chcieliśmy robić z psem wszystko tak, żeby korzystać z tej relacji na 100%. Jednak Legion skorygowała nasze poglądy.

Teraz jednak takie podejście wydaje mi się głupie. Jak ktoś lubi brać udział w zawodach i jego pies również to super – powodzenia. Jednak nie zazdrościmy, bo wolimy po prostu poleniuchować z psami, posiedzieć na wiosnę na trawie, trochę porzucać dyskiem i tyle. Bez ciśnienia i zbędnych oczekiwań. Nam jest tak lepiej, a i psy wydają się bardziej zadowolone.

Post Podsumowanie roku 2017 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.