Osobiście polecam taki sposób socjalizacji – absolutnie nie namawiam tu na korzystanie z usług psiego przedszkola, ale jednak fakt jest taki, że kontrolowane warunki są najlepsze do zapoznawania psiaków. Nie jestem miłośnikiem przeprowadzania spontanicznej socjalizacji podczas spaceru – kontakty szczeniaka z innymi psami będą się przekładać na nasze dalsze, wspólne życie. Jeżeli zrobimy to źle, to może się okazać, że nasz psiak będzie bać się innych zwierząt lub reagować na nie agresywnie.

Oczywiście nie zawsze tak jest, a wiele zależy od samego osobnika – niektóre w standardzie mają taką śmiałość do ”nowego” i z takimi nie będzie problemów. Natomiast delikatniejsze psiaki wymagają odpowiedniego traktowania.

Psie przedszkole – co robiliśmy?

Lubię takie psie przedszkola, gdzie stawia się na naukę oraz wychowanie szczeniaka. Nie jest dobrym pomysłem, aby po prostu puścić na siebie maluchy, które po prostu się ze sobą bawią. Naturalnie uczy to psich interakcji, ale nic więcej, a powinniśmy oczekiwać czegoś lepszego.

Na samym początku ”zajęć” w ogóle nie dopuszczaliśmy do siebie psiaków. Każdy ustawił się w rozsądnej odległości od innych i przeprowadzał trening. Najpierw zaliczaliśmy tor przeszkód – szczerze mówiąc nie mam pojęcia jak nazywają się fachowo te pochylnie, wzniesienia i ławeczki, ale to własnie robiliśmy.

Co to? Smaczek? Już biegnę!

Jestem generalnie zachwycony postawą Leviego, ponieważ bez żadnego strachu spróbował każdej przeszkody. Pamiętam, że Legion wskakiwała na stoliki, ale na pochylnię i kładkę już się nie zgodziła. Nasz Samoyed natomiast szybciutko wskakiwał na wszystko i całkiem fajnie mu to wychodziło. Spróbował też tunelu – na początku miał pewne obawy, ale delikatna zachęta jednak przekonała go do przejścia na drugą stronę :)

Levi również bardzo chętnie przeskakiwał przez przeszkodę – widać, że jest o wiele bardziej skoczny niż Legion kiedyś. Tutaj wspomnę, że ze skakaniem warto uważać – oczywiście nie trzeba chuchać i dmuchać na psiaka, ale jednak nie polecam zbyt dużej ilości skoków w wykonaniu dorastającego szczeniaka.

Hopsa!

Psie przedszkole pozwoliło nam również zaliczyć podstawowy trening. Psiaki siadały na polecenie, uczyliśmy się również ”do mnie” oraz wstępu do aportu. Widać, że nasze wczesne szkolenie z psiakiem przynosi rezultaty, ponieważ maluch pięknie się skupiał i chętnie wykonywał polecenia – nawet w obecności obcych ludzi i innych zwierząt.

Psie przedszkole – po co szkolenie?

Bardzo dobre pytanie! Jeżeli po prostu spuścimy psiaki, żeby się ze sobą zapoznamy to wynik będzie taki, że pupile po prostu będą się socjalizować. Warto jednak zawsze pójść o krok dalej w treningu i wykorzystać taką sytuację do wychowania malucha.

Jeżeli najpierw wykonamy kilka ćwiczeń, a potem ”w nagrodę” pozwolimy psom się pobawić to będzie to jasny sygnał dla naszego pupila. Najpierw pracujemy z przewodnikiem, a dopiero potem poznajemy inne psy. Chodzi o priorytety – nasz pies nie powinien decydować sam i bez naszej zgody rozpoczynać interakcji z obcymi.

Oczywiście wiele osób może to zbagatelizować i nic się nie stanie – świetnie. Czasami jednak możemy zrobić tak, że nasz pies będzie wolał zabawę z innymi zwierzakami niż z nami. My popełniliśmy ten błąd z Legion – tak baliśmy się o jej socjalizację z psami, że pozwalaliśmy jej na wszystko, byleby interakcje były poprawne. Potem mieliśmy problem, ponieważ nasza psina wolała podbiec do innego psa w parku niż słuchać się nas. Dopiero niedawno, po długiej pracy udało nam się uzyskać zadowalające wyniki i Legion w końcu się nas trzyma.

Jeśli aport to tylko na ośmiorniczkę :D

Ostrzegam więc przed takim ”rumakowaniem” z innymi psiakami :)

Psie przedszkole – psie spotkania

Po torze przeszkód i podstawowym szkoleniu przyszła pora na nagrodę, czyli zabawę z psiakami. Nie wiedzieliśmy jak Levi zareaguje, ponieważ było to praktycznie jego pierwsze tego typu spotkanie z obcymi psami. Było jakieś spontaniczne ”obwąchiwanie” na spacerach z psiakami, które znam, ale maluch był raczej niechętny i chował się za nami.

Mieliśmy takie szczęście, że akurat nie było zbyt wielu psiaków. Osobiście nie lubię takich spotkań w psim przedszkolu, gdzie grupa jest bardzo liczna. Trudno wtedy kontrolować sytuację i psiaki praktycznie robią to co chcą bez większego nadzoru.

”Ciebie lubię – zjem Cię na końcu!”

Jednak na spotkaniu był 3 miesięczny szczeniak rasy Border Collie, drugi szczeniak Seter Gordon (ok. 5 miesięcy) oraz dwa dorosłe psy. Grupa była mała, więc spokojnie mogliśmy puścić malucha bez zbędnego chaosu.

Jaki wynik? Było bardzo dobrze – Levi oczywiście zainteresował się najbardziej swoim rówieśnikiem, czyli malutkim borderem. Natomiast drugi psiak był bardziej wystraszony i na początku kulił ogon. Szczeniaki jednak szybko doszły do porozumienia i zaczęły się świetnie bawić.

”HELP!”

Jak już maluchy były wybawione to zaczęły dobierać się do większych psiaków – do zabawy został zaproszony Seter. Natomiast dorosłe psiska tylko spoglądały spokojnie na to co się dzieje. Nie miały długo spokoju, ponieważ i im się dostało od ”szczeniaków”. Leviemu wystarczyła jedna sesja, żeby czuć się stosunkowo swobodnie przy różnych psiakach.

Z tego co pamiętam to Legion na pierwszym spotkaniu raczej trzymała się nas i tylko okazyjnie obwąchiwała się z innymi – dopiero na kolejnej sesji poczuła się luźniej i rozpoczęła zabawy.

Po krótkiej chwili niepewności szczeniaki przystąpiły do zabawy :)

Jak już kiedyś wspomniałem – każdy pies jest inny i trzeba mieć tego świadomość. Ważne jest, żeby pozwolić szczeniakowi na poznawanie innych psów w swoim tempie.

Psie przedszkole – wycisk dla szczeniaka

Generalnie muszę przyznać, że szczeniak dostał niezły wycisk. Psie przedszkole rozpoczynało się o godzinie 11.00, ale w drogę wyruszyliśmy już po 10. Na miejsce dojechaliśmy autobusem – teoretycznie mogliśmy się tam przespacerować, ale chcieliśmy przy okazji zapoznać malucha z komunikacją publiczną. Na szczeniaku autobus nie zrobił żadnego wrażenia, więc próba uznana za udaną :)

Na miejscu spotkania byliśmy sporo przed czasem, więc pozwoliliśmy psiakowi oswoić się z nowym miejscem. Akurat przed nami była inna grupa, gdzie większe psiaki trenowały PT – Levi miał okazję, aby spokojnie poobserwować jak ćwiczą.

Samo psie przedszkole trwało do 12.00, ale spędziliśmy jeszcze dodatkowe pół godziny na gadaniu o ”pierdołach”. Osobiście lubię takie spotkania, ponieważ można tam poznać ciekawe osoby – zostaliśmy zachęceni do spróbowania swoich sił na wystawach dla szczeniąt i dostaliśmy kilka cennych rad. Chyba się zdecydujemy, aby zapewnić maluchowi oraz nam jakieś nowe doświadczenia. Nigdy nie wystawiałem psa, a szczeniak to najlepsza do tego okazja :)

Do domu wróciliśmy również autobusem, a szczeniak już w środku zaczął zamulać i myślał tylko o spanku. Doszliśmy jeszcze kawałek z przystanku do mieszkania i to w sumie byłoby na tyle – całość zajęła nam ponad 3 godziny, co jest ogromną ilością czasu jak na małego szczeniaka.

Psie przedszkole – filmik!

Post Szczeniak i psie przedszkole pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Uczęszczanie do psiego przedszkola maksymalnie nas męczy. Całość trwa dla nas ok 4-5 h. Dojazd godzinę, prawie dwie godziny zajęć oraz godzina powrót – jeżeli autobusy nie dopasują to jest jeszcze dłużej. Jednak czego się nie robi dla ukochanego psiaka? ;) To były już nasze 6-te zajęcia i jak zwykle rozpoczęliśmy jeszcze przed wejściem. Legion robi się strasznie szczekliwa, kiedy widzi inne pieski. Wszystkie trzeba obszczekać i zaczepić.

Jak zwykle obecny był również Egon (w sumie nie takie jak zwykle, ponieważ to było nasze trzecie spotkanie z tym psiakiem). Egon to chyba najlepszy kumpel Legion, ponieważ są podobnej budowy ciała, wagi i postury, więc dobrze do siebie pasują. Po wejściu udaliśmy się do miejsca dla szczeniaków, gdzie wszyscy puścili je wolno. Uwielbiam patrzeć jak zwierzaki się bawią – przewracają, zaczepiają łapami, podgryzają, przeskakują i wyczyniają inne cuda. Legion niestety po całej podróży nie ma zbyt wiele energii, więc po kilkunastu minutach przeszła w tryb oszczędzania energii. Psie zabawy bywają czasem brutalne, więc wielu właścicieli patrzy na to ze strachem w oczach. Szczególnie osoby, które przyszły do przedszkola po raz pierwszy a ich ”niuniuś” strasznie się boi. Prawda jest taka, że każdy szczeniak powinien przez to przejść – w domu jest w centrum uwagi, ma wszystko, często stara się wymusić wiele rzeczy od właścicieli. W grupie psów nie jest już najważniejszym stworzeniem – musi się dopasować. Pierwsze zabawy często odbywają się w akompaniamencie pisków, skomlenia i biednego szczekania. Nie można się na psem litować, ponieważ tak musi być. Legion uciekała, piszczała i błagała, żeby już sobie iść a teraz sama zaczepia inne psy i ochoczo się bawi, aż miło popatrzeć.

Etap ćwiczeń zaczęliśmy od skupienia, aby psy zrozumiały, że zabawa się skończyła. Ćwiczeniem dnia była komenda awaryjna ”do mnie”, którą postaram się opisać w osobnym wpisie, ponieważ jest jedną z najważniejszych. Nie jest to typowa komenda użytkowa, ale przeznaczona wyłącznie na wyjątkowe sytuacje – odpowiednie wprowadzenie i używanie jej może uratować psu życie.

Legion pobawiła się pięknie z wszystkimi pieskami, miała drobną sprzeczkę z Egonem (epicka bitwa o bujanego konia) oraz poznała nowego pieska – małego Jack Russell Terrier, którego imienia niestety nie pamiętam.
Po wszystkim czas do domu – Monika (instruktorka z TRIK’a ) podwiozła nas do Gliwic, więc nie było tak źle. W drodze pogadaliśmy jeszcze ogólnie o psach i branży szkoleniowej. Legion standardowo padła na pyszczek w domu i słodko zasnęła. To był dobry dzień.

Post Psie zabawy pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Nasz szczeniak miewał problemy z nadpobudliwymi psami, które na niego skakały i zbyt mocno gryzły. Egon od razu przypadł naszej psince do gustu, więc całe zajęcia ślicznie się ze sobą bawiły. Wreszcie jakiś porządny kumpel do zabawy ;) Mamy nadzieję, że będzie często przychodził.  Jeżeli chodzi o ćwiczenia, to dzisiaj był następujący zestaw:  skupienie, awaryjna komenda ”do mnie”, chodzenie na luźnej smyczy oraz przyzwyczajenie psa do różnych badań (sprawdzanie zębów, uszek i innych). Było pracowicie, ale Legion większość z tego umiała lub znała podstawy, więc mieliśmy z górki.  Najwięcej pracy musimy włożyć w chodzenie na luźnej, ponieważ często zdarza się jej ciągnąć. Może nawet nie chodzi o ciągnięcie, ponieważ nie wyrywa się szaleńczo. Legion po prostu zbyt szybko chodzi, więc albo ona zwolni albo my przyspieszymy.

Nasza psinka nienawidzi, kiedy ktoś obcy bierze ją na smyczy. Przekonała się o tym Monika, która chciała na niej zademonstrować luźną smycz. Niestety Legion strasznie się wyrywała – ćwiczenie nie zostało wykonane, ale przynajmniej wiemy, że nikt nam psiaka nie porwie ;)

Podsumowując: są efekty socjalizacji, więc udanie się do psiego przedszkola nie było błędem. Oczywiście wiedziałem, że socjalizacja to mus, ale nie byłem pewien jakich dokładnie efektów oczekiwać. Teraz mam bardzo dobry obraz Legiona przed zajęciami oraz po. Szczeniak, który szczekał z nienawiścią na każde stworzenie, uciekał od kontaktu, piszczał i skomlał zmienił się w odważnego i zadowolonego psiaka, który uwielbia bawić się z innymi psami.

Post Efekty socjalizacji pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Muszę przyznać, że druga instruktor (p. Elwira Swadźba)  jest całkowicie inna od Moniki, a same zajęcia różnią się w każdym elemencie. TRIK stawia na bardziej swobodną i rekreacyjną pracę z psem, gdzie właściciel i szczeniak mogą wykonywać polecenia w indywidualnym tempie.  Trening u p. Elwiry jest bardzo restrykcyjny a tempo zajęć ściśle określone – pani ćwiczy psy głównie do egzaminów, więc chyba to jest tego powodem.

Najpierw szybkie zapoznanie z przybyłymi szczeniakami. Psów było tylko kilka, więc Legion bez stresu mogła się ze wszystkimi oswoić. Miły czas został przerwany – pora na ćwiczenia. Na początku wszystkie psy musiały przejść tor przeszkód, który składał się z podwyższonej kładki, przeszkody do przeskoczenia, tunelu oraz pochylni. Nasz szczeniak nigdy nie miał tego typu treningu, więc trudno było od niej wymagać perfekcyjnego wykonania. Instruktor jednak nalegał i pospieszał, więc w efekcie wyszło nam bardzo topornie. Pieska musiałem mocno naprowadzać smakołykiem, ale jakoś się udało. Dobrze poszło nam na pochylni i tunelu, ale trochę gorzej na płotku do przeskoczenia. Legion nie jest zbyt skoczna, więc raczej luźno przekroczyła przeszkodę niż ją pokonała. Przyznam, że tempo ćwiczeń spowodowało, że najgorzej czułem się ja ;) Błoto, mokra trawa, masa komarów a do tego smakołyki w jednej ręce, smycz w drugiej i pies do poskromienia – trudna sprawa. Po przeszkodach przyszła pora na przerwę, która pozwoliła szczeniakowi ostatecznie oswoić się z innymi psami. Zaczęła nawet je delikatnie zaczepiać. Widać, że coraz lepiej jej idą kontakty z innymi, więc byłem bardzo zadowolony.

Po przerwie czas na kolejne ćwiczenia – tym razem wstęp do aportu. Akurat to bardzo nam się przydało, ponieważ Legion reaguje wyłącznie na smakołyki. Chciałbym, żeby była bardziej podatna na zabawę, a w przyszłości planuję mocny trening aportu oraz frisbee. Wstępny trening jest bardzo prosty i polega na tym, że energicznie bawimy się z psem daną zabawką. W zależności od temperamentu psiaka trzeba bardziej lub mniej zachęcać słownie oraz na inne sposoby. Legion nie jest mocno zainteresowana tego typu sprawami, więc musiałem się mocno nagimnastykować, aby łaskawie zauważyła zabawkę. Jak pies już złapie przedmiot to trzeba się trochę poprzeciągać i pobawić, aby szczeniak złapał mocno i solidnie. Po chwili trzeba nagle się zatrzymać tak, aby zabawka była unieruchomiona. Szczeniak powinien zorientować się, że przedmiot staje się nudny i powinien wypuścić go z pyska. Wtedy mocno chwalimy i ponawiamy zabawę – jest to tzw. nakręcanie psa na zabawkę. Warto wspomnieć, że do tego celu powinniśmy wyposażyć się w specjalną zabawkę, która jest niedostępna dla psa poza treningiem. Chodzi o to, aby  nie był to typowy, nudny przedmiot, który szczeniak ma do swojej dyspozycji. Psiak powinien cieszyć się na sam widok zabawki i chętnie brać udział w zabawie. My musimy kupić coś nowego, ponieważ wszystkie gryzaki, sznurki i piłki były cały czas dostępne dla naszego pieska, więc nie są zbyt atrakcyjne.

Po ćwiczeniach kolejna przerwa i czas na zabawy. Legion już mocno zmęczona, więc głownie leżała i obserwowała inne psy. Była też chwila na napicie się wody.

Kolejnym punktem psiego przedszkola był trening zostawania. Pani Elwira prowadzi to w sposób stricte egzaminacyjny, więc nie ma mowy o luźnych komendach. Psa usadzamy w pozycji waruj przy lewej nodze. Następnie dajemy komendę ”zostań”, odchodzimy dwa kroki, czekamy i wracamy do pozycji wyjściowej obok psa. Legion znała już komendę leżeć oraz zostań, więc poszło nam całkiem dobrze, pomimo nowych rozproszeń. Mogło to być również spowodowane faktem, że była okropnie zmęczona, ale wolę myśleć, że mam zdolnego psa ;)

Po ćwiczeniach ostatnia przerwa na zabawę i porozmawianie z instruktorem. Zajęcia mają taki tempo, że w trakcie nie ma nawet możliwości zgłoszenia swoich sugestii czy uwag. Po zakończeniu zajęć mogliśmy wrócić do domu, jednak od celu dzieli nas ok. 2 km spaceru. Legion ledwo bo ledwo, ale dała radę i padła na pyszczek w korytarzu. Niech śpi.

Istnieją różne przedszkola, które mają na celu poprawną socjalizację szczeniaka. Niektóre są bardziej wymagające lub stawiają na mniejsze grupy psów. Inne mają luźniejszy charakter i nie trzymają się struktury egzaminacyjnej. Każdy powinien znaleźć odpowiednie miejsca dla swoich potrzeb. My na razie zostajemy w TRIK’u, ponieważ głównym celem uczęszczania na zajęcia jest chęć socjalizacji z psami, a nie trening sam w sobie. Legion nie miała być przeznaczona do egzaminów, więc to nie są nasze priorytety.

Post Dwa różne przedszkola – porównanie pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Na zajęciach pojawiło się bardzo dużo psów i na szczęście kilka szczeniaków, więc różne kontakty z psami gwarantowane. Zwierzęta zostały spuszczone ze smyczy i na początku miały czas wolny na zabawę. Legion była bardzo przestraszona nową sytuacją – bardzo dużo psów, różnych ras, rozmiarów i wszystkie zainteresowane naszym maluszkiem. Ogólnie wyglądało to tak, że inne psiaki przychodziły się przywitać i pobawić a Legion uciekała z piskiem do nas, chowała się za nogami i skomlała. Trudno – tak musi być, najważniejsze jest, żeby dać szczeniakowi czas na oswojenie się z nową sytuacją. Głównym wrogiem była Mia – młoda alaskan malamute, która jest strasznie energicznym szczeniakiem. Niestety Legion nie była zadowolona, kiedy kilkunasto kilogramowy ”pociąg” wjechał w nią z całym impetem. Czuję, że malamuty nie będą ulubionymi kolegami naszego szczeniaka ;)

Po wstępnej zabawie przyszedł czas na szkolenie. Bardziej zaawansowani kursanci zostali oddzieleni od szczeniaków, gdzie mogli realizować własny program. Młodsi uczestnicy mieli ćwiczyć skupienie. Ogólnie bardzo dużo ćwiczyliśmy to we własnym zakresie, jednak koncentracja w warunkach domowych a otoczeniu obcych psów to dwie różne sprawy. Udało się zrealizować kilka dobrych powtórzeń, ale było widać, że Legion średnio ma ochotę na trening. Mówi się trudno – w sumie przyjechaliśmy tu dla szczeniaków a nie samych ćwiczeń. Reszta zajęć odbyła się w podobnym rytmie – zabawy + ćwiczenia. Nasz szczeniaczek nie odważył się na bardziej śmiałą interakcję z towarzyszami i do końca zajęć był dość pasywny.

Ogólnie zajęcia prowadzone są w bardzo dobrym miejscu, ale oddalonym od centrum, więc dojazd trochę zajmuje. Całość odbywa się na terenie należącym do hotelu dla psów – Psilton. Miejsce czyste, ogrodzone i względnie bezpieczne. Znajdzie się tam kilka przeszkód dla psów, różnych krzaków i parę drzew, czyli wszystko co jest potrzebne, aby psie przedszkole mogło funkcjonować.

Post Różne kontakty z psami pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.