Czego dzisiaj się nauczyliśmy? Że koty to niezłe dupki. Siedzą takie na samochodzie i się nie ruszą. Próbuję iść tu – kot. Zawracam i próbuję inną drogą – kot. Tak specjalnie. Z tym też coś zrobimy (z zachowaniem Legion przy kotach, a nie z samymi kotami oczywiście), ale jedna rzecz na raz ;)

Jeżeli chodzi o chodzenie na smyczy to brak progresu jakiegoś, nawet lekko musieliśmy się cofnąć. Wydaje mi się, że to naturalne u psów – nie można wymagać za wiele. Po prostu czasem już myślimy, że pies coś potrafi i próbujemy ustawić poprzeczkę trochę wyżej i okazuje się, że to jednak za wysoko. Wtedy trzeba się cofnąć i spróbować czegoś łatwiejszego. U nas etap, na którym teraz jesteśmy to takie porządne chodzenie przy nodze w sytuacji, gdzie nie ma żadnych rozproszeń. Taki poziom ”siad” w domu.

Teraz trzeba by dodać do tego jakieś rozproszenia, ale wtedy Legion gorzej idzie – widać, że się rozprasza, szuka, jest czujniejsza (uszy w górze itd.). Musimy po prostu ćwiczyć dalej i próbować. Jeszcze postaram się nie wprowadzać lub przynajmniej próbować omijać rozproszenia. Damy radę!

Tak jeszcze muszę się tylko trochę pochwalić. Byliśmy rano w parku i standardowo rzucamy Legion frisbee, kiedy w pobliżu pojawił się jakiś pan z Husky na smyczy. Młoda bestia, a ciągnęła jak smok. Kojarzę tego psa, bo czasami ten pan właśnie z nim przychodzi do parku, sadza i pozwala ”pooglądać” jak inne pieski się bawią. No i Legion tak pięknie skupiona na frisbee, przynosi talerz, biega, łapie i takie tam, a właściciel z Huskym podchodzi powoli coraz bliżej.

Ogólnie tak miło się zrobiło, takie milczące ”dawaj koleś, trenuj, dacie rade, też byliśmy w tym miejscu”. Bo z jednej strony miło, że się właściciel stara, widać, że podchodzi powoli z pieskiem, usadza go, stara kontrolować i ogólnie po prostu ćwiczą przy rozproszeniu (Legion). Z drugiej strony pamiętam jak Legion potrafiła odbiec ode mnie przez cały park, bo gdzieś daleko zauważyła psi ogon. Teraz nasze psisko jest idealne w parku i nie obawiam się, że mi gdzieś ucieknie. Wiem więc, że nie jest łatwo z takim psem :)

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 13 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Do teraz trenowaliśmy wokół parku i w drodze do parku – szło świetnie. Jednak wycieczka w nowe miejsce szła już gorzej, ponieważ Legion była bardziej zainteresowana ciekawszymi zapachami. Poradziliśmy sobie idąc wolniej, wydając więcej smaczków i tak dalej, ale jednak od jutra będziemy zmieniać trasy, aby psina sobie bardziej zgeneralizowała to chodzenie przy nodze.

Warto to mieć na uwadze, bo tak naprawdę to o tym zapomniałem. Mamy dość statyczne trasy, pewnie jak większość psiarzy – ulubione miejsca i ścieżki. Dopiero jak nagle sytuacja zmusi nas do zmiany otoczenia to możemy zauważyć jak mało pies ma zgeneralizowane ćwiczenie. Od jutra więc będziemy ćwiczyć w nowych miejscach, tak myślę :)

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 12 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Potem przed każdym spacerkiem pakujemy saszetkę smakołykami i dajemy psu trochę na zachętę jeszcze przed wyjściem. Następnie przez cały spacer pięknie nagradzamy, a po spacerze w mieszkaniu dajemy jeszcze trochę mięska, żeby nie było smutno. Wieczorem gotujemy mięso, żeby było gotowe na kolejny dzień treningowy…

Zapomniałbym – jeszcze w ciągu dnia jak Legion się nudzi to jeszcze robimy trochę ćwiczeń, żeby mogła ”zasłużyć” na kawałek mięska ;) Jak człowiek czasami nie ma ochoty lub postanowi ”zapomnieć” o ćwiczeniach to psisko bardzo chętnie przyjdzie i będzie tak długo szturchało łapą, aż człowiek sobie przypomni i znajdzie jednak tę ochotę.

Kto kogo trenuje ja się pytam?

Wracając do samej nauki chodzenia na smyczy to cały czas idzie nam dobrze. Poranny i popołudniowy spacer zaliczone – Legion dobrze chodzi przy nodze, stara się trzymać, chociaż przy dłuższej trasie widać, że zaczyna się trochę nudzić i coraz częściej spogląda na krzaczki. Wtedy robimy przerwę, żeby mogło sobie psisko powąchać.

O 17 zamiast spacery poszliśmy na trening biegowy. Najpierw na obroży ładnie idziemy przy nodze, a na trasie już przepinamy na szelki i biegamy :)

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 11 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Popołudniu zmiana taktyki i jako nagroda była zabawa skarpetą (testowana ostatnio SlingSock) – psisko bardzo ładnie się koncentruje na zabawce i ogólnie chętnie chodzi przy nodze. Mam tylko problem z samym nagradzaniem – z jednej strony Legion lubi łapać, więc mógłbym jej rzucić skarpetę. Jednak wtedy by się oddaliła, a chcę, żeby była blisko. Mogę się też z nią szarpać, ale wtedy trochę za bardzo się nakręca. Jeszcze będę myślał nad tym ;)

Tyle na dzisiaj.

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 9 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Powoli wydłużamy częstotliwość wydawania smaków, więc jeżeli psisko nie dostanie nic przez te pierwsze 2-3 kroki to bardziej uważa na drogę, ale uszy ma bardzo skupione, żeby wyłapać kiedy padnie komenda nagradzająca. Psy głupie nie są, więc jak za dużo sobie pozwalam (w sensie, że za długo nie daję nagrody) to już pysk do góry i Legion daje znać, że dawno nic nie było w pysku, a brzuszek pusty.

Popołudniowy spacer również standardowo – na smakach ”dojechaliśmy” aż do drugiego (większego parku), potem przerwa na trochę frisbee i powoli powrót do domu. W trakcie powrotu nie ćwiczymy bo psiak i tak zmęczony bieganiem, więc nawet nie myśli, żeby jakoś odbiegać ;)

Wieczorem kolejna rundka wokół okolicznego parku – również bez przygód. Ogólnie dzień bardzo udany, nie ma jakiejś fenomenalnej poprawy, ale nie ma też stagnacji. Obecnie skupiam się na tym, żeby Legion trzymała się równo przy nodze. Czasami znienacka staję, żeby psisko nie szło na autopilocie tylko orientowało się w sytuacji. Jak staję to Legion ma usiąść – tego nauczyła się na szkoleniach, więc akurat ten element idzie jej bardzo dobrze. Druga rzecz to oczywiście wydłużanie marszu bez przysmaków. Finalnie chciałbym, żebyśmy cały spacer zrobili tylko na poleceniach słownych z finalną mega-przekąską w ramach nagrody :)

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 7 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.