Sam wpis jednak nie będzie bezpośrednio o samej książce, a raczej o tematyce, którą porusza. Czytając tytuł ”Dramat zwierząt domowych” na pewno większość wyobraża sobie te okropne krzywdy, których doznają zwierzaki z rąk prawdziwych zwyrodnialców. Widzimy stereotypowego rolnika zbijającego psa siekierą lub bandę napitych nastolatków znęcających się nad biednym kotkiem.

Jednak nie o tym przede wszystkim jest ta książka. Dramat zwierząt domowych skupia się głównie na małych, nieświadomych działaniach opiekunów, które powodują cierpienie ukochanego pupila. Skupia się również na aspekcie profesjonalistów i organizacji, które nie do końca biorą odpowiedzialność za swoje działania – w dłuższej perspektywie czasu prowadzące do krzywdy zwierząt.

Książkę można nabyć tutaj: Dramat zwierząt domowych

Dramat zwierząt domowych  – o Tobie i o mnie

Książka jest o zwykłych ludziach – o mnie i o Tobie. O opiekunach zwierząt, którzy starają się robić dobrze, ale czasem nie wychodzi. W końcu każdemu może zdarzyć się błąd, prawda? Świat jest skomplikowany, więc pomyłki są całkowicie normalne.

Mimo wszystko cierpienie to cierpienie – czy wyrządzone z bestialską premedytacją, czy spowodowane zupełnie niechcący. Książka zmusza do refleksji na temat naszej roli w życiu zwierząt. Niejako poszerza również perspektywę i pokazuje jak niewinne sprawy mogą prowadzić do choroby, a nawet śmierci ukochanego przyjaciela.

Często tak właśnie jest, że staramy się zapewnić psu najlepsze możliwe warunki, ale niestety popełniamy błędy. Jeszcze częściej jest tak, że gdzieś tam w serduszku wiemy, że robimy źle, ale jednak usprawiedliwiamy swoje działania.

W książce na przykład znajdziemy fragment o chorym psiaku, któremu nikt nie potrafił pomóc. Właścicielka dwoiła się i troiła, żeby zapewnić mu najlepszą pomoc. Odwiedzała wielu fachowców i specjalistów, ale nic nie pomagało. Finalnie okazało się, że źródłem problemów była ona sama – stosowała krem androgenowy, a psiak liżąc ją po twarzy również wprowadzał go do swojego organizmu.

Każdy się chyba zgodzi, że nie było to świadome działanie – na pewno opiekunka nie chciała szkody psa. Po prostu nie wiedziała lub nie pomyślała. Ktoś powie bezmyślnie ”ale idiotka!”, ale ilu z nas ma w domu rośliny trujące dla psa, a nawet o tym nie wie? Kto zna na pamieć wszystkie produkty spożywcze, których pies nie może jeść?

Bardzo łatwo zaszkodzić psu lub kotu – nawet nieświadomie lub niechcący. Wiele problemów nawet nie jest spowodowanych naszym działaniem, a raczej zaniechaniem działania. Mnóstwo psów można było uratować, jeśli właściciel nie zignorowałby pierwszych objawów. Szczególnie jest to widoczne podczas skrętu żołądka, który wymaga natychmiastowej operacji.

Kto nigdy nie zignorował małego guzka, apatii, porannych wymiotów lub innych drobnych objawów? Może nie chciało nam się jechać do lekarza, a może uznaliśmy, że to samo przejdzie. Może pomyśleliśmy ”zobaczymy do jutra”. Naturalnie nie chodzi o to, aby teraz każdego uznać za winnego. Chodzi o to, aby spojrzeć na te sprawy z szerszej perspektywy i zwyczajnie bardziej uważać.

Dramat zwierząt domowych – kto jest za to odpowiedzialny?!

Dramat zwierząt domowych objawia się również poprzez działania specjalistów i profesjonalistów. W książce dużo jest o kwestii działalności hodowli i przerasowienia zwierząt. Jest też o rasach brechyli.. no, tymi z płaskim pyskiem.

O problemach takich psiaków mówi się sporo w ostatnich latach, ale jakoś popularność takich ras nie maleje. Kto jest odpowiedzialny? Kto jest winny i kto krzywdzi te zwierzęta? Czy są to zwykli ludzie, którzy bez zastanowienia decydują się na takie psy? Wiele grup mówi, że tak – w końcu jakby nie było chętnych to hodowle by nie prowadziły takiej działalności.

Może jednak winne są same hodowle? Wprowadzają na świat szczeniaki ras, o których z pewnością wiedzą, że mają sporo problemów. Problem jest właśnie w takim braku odpowiedzialności. Czemu hodowca ma sam z siebie zrezygnować, jeśli hodowla po drugiej stronie ulicy nadal ma zamiar działać? Czemu Ty masz zrezygnować z wymarzonego psiaka – przecież na instagramie mnóstwo ludzi ma.

I ponownie – absolutnie nie chodzi o wytykanie palcami kto jest winny. Chodzi o pokazanie pewnego problemu z brakiem odpowiedzialności. Pewne rasy z powodu błędów hodowców (lub ślepego podążania do wyidealizowanego wzoru psa) mają ogromne problemy zdrowotne i wszyscy chyba o tym wiedzą. Wiedzą, ale nie za bardzo chcą coś z tym zrobić. To jest właśnie główny kłopot.

Dramat zwierząt domowych – serio poczytaj

Dramat zwierząt domowych to książka, którą bardzo polecam. Trzymam za nią kciuki, ale obawiam się, że nie zdobędzie dużej popularności. Nie dlatego, że jest zła. Dlatego, że mówi o rzeczach, o których nie chcemy wiedzieć. Ignorancja to wspaniała sprawa. Dzięki niej możemy robić rzeczy łatwe i nie mieć wyrzutów sumienia.

Czy ktoś, kto całe życie karmi swojego psiaka bardzo słabej jakości dietą chce wiedzieć, że to on jest powodem tego nowotworu? Raczej nie sądzę. Czy po nieudanej operacji wolimy wiedzieć ”nic nie dało się zrobić” czy ”przyjechaliby Państwo dzień wcześniej i byłaby szansa”? Wydaje mi się, że to pierwsze.

Tak jest i nie ma co się na to obrażać. Nikt nie lubi wyrzutów sumienia. Jednak nie zwalnia nas to z odpowiedzialności. Książka naprawdę warta jest przeczytania, ale przede wszystkim wyciągnięcia wniosków.

Ostatecznie uważam, że z drugiej strony też trzeba sobie potrafić dużo wybaczyć. Nie ma chyba idealnego opiekuna psa – zawsze można być lepszym. Zawsze można karmić psa lepiej, wychodzić na spacery częściej lub spędzać z psem więcej czasu.

Nie chodzi więc o to, żeby w ogóle nie popełniać błędów, a raczej o to, żeby mieć świadomość pewnych konsekwencji. Są osoby początkujące i jasne jest, że pojawią się jakieś niedopatrzenia. Sami nie karmiliśmy najlepiej Legion przez jej pierwsze miesiące, bo hodowca i weterynarz polecali nam konkretną karmę, która okazała się bardzo słaba. Jednak chcieliśmy dla psa dobrze, więc się czytało i wyrabiało własną opinię, a dietę polepszało. I to jest moim zdaniem dobra droga.

Jednak są również osoby, które karmią syfem, ale na zwrócenie uwagi potrafią od razu sobie swoje działanie usprawiedliwić. ”Ludzie też nie jedzą najlepiej, a żyją”, ”Ta karma mu smakuje!”, albo legendarne ”Je ją tyle lat i nic się nie dzieje”. A potem psiak zachoruje i jest zdziwienie.

Czy jak się psu coś stanie to czy jest ważne czy byliśmy początkujący, nie wiedzieliśmy, nie chcący, nieświadomie, czy świadomie? Na to już trzeba sobie samemu odpowiedzieć.

Post Dramat zwierząt domowych – książka, którą warto przeczytać pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Najpierw jednak kilka słów o książce, jeżeli komuś nie chce się czytać poprzedniego wpisu (a powinno się chcieć :)). Tytuł to bardzo prosty poradnik dla całkowicie początkujących psiarzy. Przedstawia samą koncepcję szkolenia pozytywnego, zalety tej metody, ale również prowadzi ”za rączkę” przez wiele etapów. Dzięki książce nauczycie swojego psa siadania, warowania i innych sztuczek.

Osobiście bardzo polecam ten tytuł dla początkujących, ale nawet jeśli jesteś bardziej zaawansowanym psiarzem to jak najbardziej bierz udział w konkursie. Ciebie książka może troszeczkę znudzić, ale przecież możesz ją sprezentować komuś, kto dopiero zaczyna swoją przygodę ze szkoleniem psów, a może dopiero myśli o własnym przyjacielu?

Pozytywne szkolenie psów – konkurs

Tym razem konkurs ”fejsbukowy”, bo trzeba wprowadzić trochę innowacji, a nie tylko te konkursy fotograficzne cały czas :) Zadanie konkursowe będzie trochę złożone, ale wierzę, że dacie radę.

Trzeba wejść na naszą stronę facebook – link tutaj. Odnaleźć wpis konkursowy (ten, który teraz czytacie, ale jego odnośnik na Facebook) – polubić go, wstawić zdjęcie swojego psiaka (myśleliście, że będzie bez zdjęć, co? Nie ma mowy!) i napisać trochę o szkoleniu psów. Mogą to być Wasze przemyślenia ”dlaczego warto szkolić psa” lub własna historia ”jak szkolenie nam pomogło”.

Wybierzemy 3 najlepsze naszym zdaniem zgłoszenia i nagrodzimy książką. Główny nacisk jest na ten opis, więc tu się postarajcie, ale zdjęcia również są ważne. Zdjęć piesków nigdy za dużo :)

Podsumowując – krótki poradnik ”Jak ja mam wygrać tę książkę?!”:

• Wejdź na naszą stronę facebook – kliknij TUTAJ
• Znajdź wpis konkursowy ”Pozytywne szkolenie psów – konkurs”
• Polub ten wpis
• Dodaj komentarz ze zdjęciem swojego psa oraz napisz coś na temat szkolenia. Może to być Wasza historia treningowa, ciekawa informacja, zalety szkolenia i tak dalej. Nie ma ograniczeń – liczy się kreatywność i pomysł
• Wybierzemy 3 najlepsze zgłoszenia i nagrodzimy książkami

Do kiedy czekamy na Wasze zgłoszenia? Do 8 Września 2017 :)

Powodzenia!

Post Pozytywne szkolenie psów – konkurs! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Sam tytuł kosztuje normalnie 46 zł, ale obecnie można go ”dorwać” za 37, więc jak ktoś nie może się doczekać to polecam :)

Od razu napiszę, że książkę uważam za bardzo dobry poradnik, który doskonale sprawdzi się u osób kompletnie początkujących. Ktoś kto zastanawia się nad pierwszym psem, przewodnik psa problemowego lub dziecko dopiero marzące o psie w przyszłości – takim osobom naprawdę warto polecić ten tytuł.

Natomiast na pewno nie jest to lektura dla ”starego wyjadacza”, ponieważ po prostu się wynudzi. Książka nie oferuje nic nowego, czego nie wiedzielibyśmy po wertowaniu blogów, for i grup dyskusyjnych. Jednak szczegóły znajdziecie poniżej :)

Pozytywne szkolenie psów – o czym to jest?

Uwaga spoiler: książka jest o pozytywnym szkoleniu psów. Ciii…

Na samym początku jednak – o czym jest w ogóle ta książka? Poniżej opis ze strony wydawnictwa:

”Pozytywne szkolenie psów – tresura bez stosowania przymusu
Twój pies notorycznie ciągnie cię na smyczy? Ciągle szczeka? Ucieka, szaleje w obecności innych psów i szarpie za nogawki biegające dzieci? STOP! Nie używaj wobec niego siły i przymusu! Dzięki szkoleniu pozytywnemu nie tylko oduczysz swojego pupila wszystkich uciążliwych zachowań, ale też nawiążesz z nim silną więź i zyskasz prawdziwego czworonożnego przyjaciela. Z tego doskonałego poradnika zawodowej treserki dowiesz się m.in.:
– na czym polega warunkowanie i jak je wykorzystać w szkoleniu;
– jak eliminować niepożądane i wpajać dobre zachowania za pomocą różnych systemów wzmocnień;
– jakie są zasady psiej etykiety przy drzwiach wyjściowych, podczas jedzenia, spaceru i przebywania w domu oraz jak na stałe zaznajomić z nimi psa.
Książka ta oferuje ci:
– praktyczne rady na temat uczenia psa odpowiednich zachowań i manier (np. grzeczne chodzenie na smyczy, spokój w obecności obcych ludzi i innych psów, wykonywanie poleceń „Waruj”, „Siad”, „Leżeć”, „Zostań”);
– rozpisane na małe kroki ćwiczenia z psem i trzytygodniowy plan szkolenia;
– porady, jak wprowadzić czworonoga do domu i nauczyć przebywania z małymi dziećmi.
Pamela Dennison jest właścicielką firmy Positive Motivation Dog Training. Od lat polega wyłącznie na metodach szkolenia pozytywnego i mimo niestosowania kar odnosi znaczące sukcesy w tresurze zarówno agresywnych, jak i przyjacielskich psów. Pisze artykuły do czasopisma „Clicker Journal” i jest autorką m.in. książki Bringing Light to Shadow: A Story of a Recovering Aggressive Dog. Należy do znanych amerykańskich stowarzyszeń kynologicznych.”

Żadne szkolenie – smaczki powinny być za darmo! #freethesnacks #snacskfreedom #snacksshouldbefree

Książka na samym początku przedstawia samą formę szkolenia pozytywnego, zalety tej metody, kilka argumentów przeciw ”tradycyjnemu” szkoleniu. Jest to więc świetny wstęp dla osób, które naprawdę nie wiedzą, o co chodzi. Osobiście podoba mi się fakt, że sama książka unika zbędnej ideologii, a większość informacji przedstawiona jest w normalny, neutralny sposób. Oczywiście jest trochę ”nie karać pieska, bo straci do nas zaufanie”, ale generalnie całość przedstawiona jest w edukacyjnym tonie, więc osoba, która wcześniej stosowała inne metody nie ma poczucia, że ktoś ją za to będzie rozliczał w treści.

Trzeba również wiedzieć, że tytuł ten przedstawia naprawdę podstawowe elementy szkolenia pozytywnego. Brakuje mi trochę szczegółów – przykładowo ”eliminowanie zachowań niepożądanych” sprowadzono do ”zachowania, których nie wzmacniamy będą zanikać, a nagradzane się powtarzać”. Większość z nas wie, że tak kolorowo nie jest, a eliminacja zachowań niepożądanych to spory kłopot.

Natomiast musimy zrozumieć, że ta książka to poradnik dla kompletnych początkujących, więc też nie możemy oczekiwać dogłębnej analizy i studium behawiorystycznego.

Pozytywne szkolenie psów – dla żółtodziobów?

Sam tytuł książki otwarcie pokazuje nam dla kogo została całość wydana i jak najbardziej się z tym zgadzam. Lektura skupia się głównie na przedstawieniu podstaw i to czasami w bardzo infantylny sposób – patrz ”Reksio wyjaśnia”. W ogóle Reksio przypomina mi Pana Spinacza, jeśli ktoś go jeszcze pamięta :D

Reksio wyjaśnia :D To jest pies dammit! Psy niczego nie wyjaśniają ”domyśl się” :( Aha i uwaga na słowo ”treser” – prosimy się nie triggerować :D

Już informacja, że w książce będziemy uczyć psa ”siadu” pokazuje nam do kogo jest tytuł kierowany. Do całkowitego, kompletnego nooba w psim szkoleniu. Do osoby, która wcale tego nie ogarnia i nie wie jak rozpocząć. Jednak czy to źle? Absolutnie nie. Dla mnie ta książka powinna być takim podstawowym elementem w domu każdego początkującego psiarza. Może nawet powinna być dodawana przez hodowcę w wyprawce :) Informacje przekazane są w prosty, zrozumiały sposób, więc nikt nie powinien mieć problemu z podstawowym szkoleniem.

Oczywiście ogarnięta osoba poszuka w internecie i praktycznie takie same informacje znajdzie w kilkanaście minut, ale:

• Niektórzy po prostu lubią mieć fizyczną kopię, aby móc poczytać w wolnej chwili. Pozytywne szkolenie psów dla żółtodziobów to idealny poradnik dla osób, które lubią czytać :)
• Wydana w ten sposób wiedza jest kompaktowa. Nie trzeba szukać po różnych stronach, a wszystkie informacje mamy w jednym miejscu
• To idealna książka dla osób, które nie są przekonane do ”internetuf”. a wpisy blogowe dla nich nie istnieją. Po prostu dla wielu książki są bardziej godne zaufania niż inne media :)

Dla kogo jest ta książka? Moim zdaniem dla ciotki, która niedawno adoptowała psa ze schroniska. Dla starszej córki, która marzy o swoim pierwszym psie. Dla znajomego, który kupił ostatnio psa, ale widać, że nie bardzo daje sobie z nim radę. Dla męża, który uparł się na okoliczną szkołę dla psów, ale wiemy, że nie jest to odpowiednie miejsce ze względu na stosowane metody.

Podstawy podstaw, ale dlaczego obok ”siad” i ”waruj” jest ”zdechł pies”? Czy ja o czymś nie wiem i to polecenie ma jakieś ukryte, funkcjonalne właściwości? :)

Ogólnie dla każdego kto dopiero zaczyna swoją przygodę z psami, nie słyszał o metodach pozytywnych lub nadal ma dawne myślenie, gdzie najlepszą metodą szkoleniową jest kolczatka :)

Pozytywne szkolenie psów dla żółtodziobów – czy warto?

Moim zdaniem tak, o ile wiemy, czego potrzebujemy. Jeżeli mamy psa od kilku lat, a na metodach pozytywnych zjedliśmy już zęby to raczej niczego nowego się z tej lektury nie dowiemy. Chociaż niektórzy po prostu lubią mieć dobre książki w swojej biblioteczce :)

Warto jednak sprezentować ten tytuł każdemu, kto naszym zdaniem potrzebuje podstawowych informacji. Warto również ten tytuł polecić każdemu początkującemu, kto jeszcze nie słyszał o takich metodach lub nie jest ich pewien i woli zostać ”przy tradycji”.

Brzmi dobrze? Zainteresował Cię ten tytuł? W przyszłym tygodniu ogłosimy konkurs, gdzie będzie można wygrać własny egzemplarz. Także bądź czujny! :)

Tak wygląda szczęśliwy pies, którego informujesz, że od dzisiaj przechodzicie na metody pozytywne. Kolczatki niestety chowamy do szafy i tylko czasami głaskamy je z sentymentem…eh te stare, dobre czasy…

Post Pozytywne szkolenie psów dla żółtodziobów – czy warto? pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.