Ogólnie trudno się dziwić, że młody pies sprawia problemy. Szczeniak to prawdziwa mieszanka wybuchowa. Duża ilość energii, ogromne zainteresowanie światem i chęć spróbowania wszystkiego. To sprawia, że młody piesek może zamienić nasze życie w prawdziwy koszmar, jeśli nie jesteśmy tego przygotowania.

Jak ogarnąć szczeniaka i w ogóle po co?

Na początek odpowiem na jedno pytanie ”po co?” – wiele osób może tak zapytać, głównie tych, które już nie pamiętają jak to było ze szczeniakiem. Wieloletni właściciele dorosłych psów bardzo często mają przejawy amnezji i na pytanie o problemy wieku szczenięcego odpowiadają ”ee tam, mój był grzeczny”.

Dopiero w cichy, spokojny wieczór przychodzą takie retrospekcje ze szczeniakiem w roli głównej. Poszarpane obicie fotela, rozwalone kapcie, zniszczone i obgryzione meble, ucieczki na spacerze i tym podobne sytuacje.

Bardzo łatwo zapomnieć, że szczeniak potrafi być prawdziwym szatanem. Na wielu grupach można spotkać się z naprawdę ekstremalnymi stwierdzeniami.

”Już nie dam rady, chyba go oddam”

”Zniszczył mi wszystko, całe mieszkanie do remontu!”

”Ciągle szczeka, gryzie i sika – mam tego dość!”

”Pomóżcie, bo nie wytrzymam z nim”

”Nie mam na niego siły, terroryzuje wszystkich i ciągle czegoś chce”

Moim zdaniem szczeniaka trzeba wziąć na serio i porządnie się do tego przygotować, szczególnie mentalnie. Trzeba zdać sobie sprawę, że to realne zagrożenie dla ludzkiego zdrowia fizycznego i psychicznego. Ktoś może się zaśmiać, że przesadzam, ale naprawdę kilka nieprzespanych nocy w związku z maluszkiem potrafi skutecznie zszargać nerwy nawet najspokojniejszego człowieka. To, że jest mały i słodki wcale nie oznacza, że jest niegroźny. Wręcz przeciwnie!

Jednak spokojnie. Zanim Twoje mieszkanie i życie legnie w gruzach postaram się doradzić Tobie jak przetrwać. Jak ogarnąć szczeniaka? Już ruszam z pomocą.

Gryzaki i zabawki to Twoja najlepsza broń

Szczeniaka warto traktować jak takie szalone, nieprzewidywalne bóstwo siejące zniszczenie. Każdy szczeniak jest inny, ale każdy jest właśnie taki – nieprzewidywalny. Codziennie przez miesiąc może spokojnie omijać Twój ulubiony fotel, żeby nagle obgryźć całe obicie w 30 minut. Szczeniak usypia Twoją czujność, a potem przechodzi do ataku.

Moim zdaniem zawsze warto mieć pod ręką jakiś szarpak lub gryzak, nawet w nocy. Pomoże to w nagłych sytuacjach, gdzie piesek nam po prostu zacznie przeszkadzać. Pamiętajmy, że na początku szczeniak jeszcze nie wie co mu wolno, a co nie. Wielu opiekunów ma na przykład problem z maluchem, który w nocy wskakuje do łóżka i próbuje ząbkami zachęcić opiekuna do zabawy.

Najlepiej obserwować szczeniaka i wyczuć ten moment, że się nudzi. Jak maluch wstał i się kręci to znaczy, że szuka rozrywki. Wtedy warto dać mu gryzaka lub trochę się poszarpać. Pierwsze tygodnie maluch nie ma z nami takiej specyficznej więzi, ale warto już od pierwszych dni próbować go przywoływać i proponować zabawę. Dzięki temu przekierujesz uwagę szczeniaka na siebie i zabawkę.

Gryzaki i szarpaki mogą pomóc na wiele różnych problemów. Na niszczenie, szczekanie i gryzienie.. To naprawdę taka tajna broń, która pomoże przetrwać te pierwsze tygodnie.

Uwaga: czasami zdarza się tak, że szczeniak jest wybitnym indywidualistą i zabawek po prostu nie lubi, a gryzaki mu nie pasują. Warto jednak się nie załamywać i próbować innych rzeczy. Szarpaki, pluszaki, różne smakołyki – na pewno znajdziesz coś, co zwróci uwagę Twojego psiaka.

Jak ogarnąć szczeniaka i jego sikanie?

Sikanie to jeden z największych problemów ze szczeniakami. Niestety rozwiązania są tylko 2 i żadne nie jest idealne. Pierwsze to po prostu wychodzenie ze szczeniakiem non stop. Tak, non stop. Non stop, czyli co 30-60 minut. Po każdej zabawie, po każdym posiłku i po każdej drzemce. To momenty, kiedy zazwyczaj szczeniak sika. Plus do tego każdy moment kiedy widzisz, że się wierci.

Jeżeli chcesz jak najszybciej nauczyć psa załatwiać się na dworze, to najprostszą drogą jest po prostu wychodzenie. Pomyśl o tym tak: każde siku na dworze to +1 punkt, każde siku w domu to -2 punkty. Musisz robić wszystko, żeby suma punktów zawsze była dodatnia. Jak raz wyjdziesz i Wam się uda, a potem będzie wpadka w domu to zrobiliście jeden krok do przodu i dwa w tył.

Można krzyczeć, złościć się, płakać i błagać, ale tak to wygląda. Nie da się nauczyć szczeniaka sikać na dworze, bez wychodzenia z nim na dwór. Po prostu tak to jest. Im mniejszy pies tym mniejszy ma pęcherz i mniejszą nad nim kontrolę. To nie jest tak, że on sika specjalnie. On po prostu tego nie kontroluje i nie potrafi ”wytrzymać”. Trzeba więc wyjść ze szczeniakiem na dwór zanim mu się zachce.

Drugie rozwiązanie to specjalne maty do sikania. Stawiamy taką matę w określonym miejscu i zamiast na dwór zanosimy psa na matę. Po kilku-kilkunastu powtórzeniach szczeniak sam powinien zacząć tam chodzić się załatwić. Jaki plus? Nie musisz wychodzić na dwór.Jaki minus? Zapach psich sików w mieszkaniu + brak roli edukacyjnej.

Potem ludzie mają problemy, że pies nie potrafi się przestawić z sikania na matę na sikanie na dworze. Są problemy, że trzeba na każdy spacer brać matę i ją podstawiać na trawie, żeby psa zachęcić i tym podobne triki. Naszym zdaniem to robienie sobie dodatkowych problemów. Jednak nie każdy może sobie pozwolić na wychodzenie ze szczeniakiem co kilkadziesiąt minut, więc zostaje mata treningowa.

Szczeniak sieje zniszczenie

Jakiś czas temu czytałem wpis na grupie psiej, że ktoś ma ogromny problem ze szczeniakiem, który wszystko niszczy. Było nawet zdjęcie zniszczeń – szczeniak zdjął wazon ze stołu i go rozbił. Jak inna osoba zwróciła uwagę, że ”może warto usunąć takie dekoracje, żeby pies nie miał do nich dostępu” to autor się obruszył, że dla psa nie będzie całego mieszkania przestawiać.

Taka mentalność właśnie pokazuje pewien problem w kwestii szczenięcego zniszczenia. Mały szczeniak nie ma pojęcia co jest zabawką, a co meblem. Psy nie rozróżniają tego, szczególnie na początku. Wraz z wiekiem nabierają doświadczenia i rozpoznają przedmioty, które po prostu sobie są i te, którymi wolno się bawić.

Tak zwane “zarządzanie środowiskiem” to bardzo pomocne narzędzie w wychowaniu psa. O wiele łatwiej nam zrobić małe przemeblowanie i odsunąć pewne rzeczy z zasięgu psich zębów niż uczyć psa prawidłowego zachowania.

Szczeniaki interesują się wszystkim, bo to dla nich naturalne w tym etapie rozwoju. Potem dorastają i przestają się ekscytować na widok każdego mebla lub nowego przedmiotu.

Dlatego na samym początku trzeba iść na kompromis i pochować zbędne gadżety. Polecam ukryć lub przenieść w inne miejsce wszystko, do czego szczeniak może mieć dostęp. Wazony, ozdoby, ramki ze zdjęciami, pamiątki, buty i tak dalej.

Także pierwszy punkt za nami – pochowanie wszystkiego, co możliwe. Co jednak z fotelami, meblami i innymi? To ciężka kwestia, ale generalnie są dwie rzeczy:

• jak psiak się nudzi to szukamy mu rozrywki, tutaj wracamy do zabawek, szarpaków i gryzaków
• musimy się mentalnie przygotować, że pewne straty będą. Możemy je minimalizować, ale gdzieś tam w głowie musimy się pogodzić ze stratami

Możemy się starać ciągle kontrolować szczeniaka, ale są pewne rzeczy, których nie upilnujemy. Czasami człowiek robi sobie kanapki, a szczeniak już zniszczył ulubioną poduszkę. Tak to po prostu jest.

Jak ogarnąć szczeniaka i jego ucieczki?

Spory problem wielu opiekunów to szczenięce uciekanie na spacerach. Bardzo łatwo sobie z tym poradzić, a jednak wiele osób nadal ma z tym problemy. Sam zakup lub adopcja szczeniaka nie oznacza automatycznie, że ten będzie nam ufał. Przez pierwsze tygodnie jesteś dla niego nikim więcej niż takim zabawnym ludzikiem, który daje mu jeść i zapewnia rozrywkę. Nie ma więzi, nie ma komunikacji, nie ma zaufania.

Nie mam więc pojęcia czemu tyle ludzi się dziwi, że mały szczeniak nie przybiega na zawołanie. Czemu miałby przybiegać? Dla głupiego szarpaka? Przecież tu jest cały interesujący świat, a nie jakiś szarpak.

Najłatwiejszym rozwiązaniem jest zastosowanie długiej, 10-20 metrowej linki treningowej. Dzięki niej szczeniak ma zapas do biegania, ale jednocześnie mamy nad nim kontrolę w razie czego. Naprawdę nie wychodź ze szczeniakiem na spacer bez długiej linki – to niezbędnik dla początkującego przewodnika. Może też być dłuższa smycz.

Linka treningowa pozwala na spokojny i bezpieczny spacer ze szczeniakiem. Po prostu jest to wygodniejsze niż krótka smycz, która nie jest zbyt komfortowa dla szczeniaka.

Jak ogarnąć szczeniaka – podsumowanie

Naprawdę warto się przygotować mentalnie na szczeniaka. W artykule jest trochę rzeczy delikatnie podkoloryzowanych, ale mały pies to nie tylko słodkość i przytulasy. Naturalnie są szczeniaki spokojne i grzeczne, ale to raczej taka mniejszość.

Większość młodych psów jest energicznych i ciekawskich. Serio problemy ze szczeniakiem to jedne z najbardziej powszechnych. Wielu opiekunów rwie sobie włosy z głowy, więc muszę trochę tak postraszyć, żeby każdy mógł się przygotować.

Szczeniak to taki głupol trochę i nie ogarnia tego świata. Zadaniem opiekuna jest mu pomóc się odnaleźć. Do tego trzeba dużo cierpliwości i empatii. Polecam również ten artykuł o budowaniu relacji z psem.

Post Jak ogarnąć szczeniaka – nasze rady jak poradzić sobie z młodym psem pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Potwór, niszczyciel, demon – tylko tak ukrywa się pod postacią małej, słodkiej kuleczki. Tylko udaje, że jego małe ząbki są nieszkodliwe. Chowa ostre pazurki i czeka na swój moment. Czeka aż się odwrócisz, czeka aż pójdziesz spać, czeka aż stracisz czujność. Wtedy zaatakuje.

Masz problem z agresywnym szczeniakiem? Podgryza, gryzie, szczypie nogi i atakuje ręce? Dzisiaj wpis właśnie dla Ciebie. O tym czy rzeczywiście szczeniaki są agresywne i jak można sobie z problemami poradzić. Zapraszam do czytania!

A jeśli szukasz pomocy z hiperaktywnym maluchem to spróbuj maty węchowej – to świetne narzędzie do pracy umysłowej i węchowej, który uczy psa samodzielności, koncentracji i spokoju. Zbyt często opiekunowie próbują wymęczyć szczeniaka poprzez zabawy fizyczne, które tylko małego niepotrzebnie nakręcają i pobudzają. Lepiej spróbować zabaw umysłowych i węchowych, które mają inny skutek – męczą, ale przy tym uspokajają i wyciszają.

Agresywny szczeniak – skąd ten problem?

Niektórzy mogą się głośno zaśmiać czytając wstęp. Szczeniak? Agresywny? Głupota. Mały psiak nie dąży do tego, aby zrobić człowiekowi krzywdę. Uwaga są dwa wyjątki: ekstremalnie straumatyzowany szczeniak lub ekstremalnie niesocjalizowany (np: przez pierwsze miesiące życia nie widział w ogóle człowieka). Jednak to naprawdę bardzo rzadkie przypadki, a zazwyczaj z podgryzającymi szczeniakami mają opiekunowie, którzy malucha wzięli z hodowli, więc tutaj o agresji raczej nie może być mowy.

Minimum raz w tygodniu dostaję maila z prośbą o pomoc. Mały szczeniak, dopiero co dotarł do nowego domu. Kuleczka 8-16 tygodni terroryzuje dom. Gryzie po nogach i dłoniach. Rozszarpuje ulubione przedmioty. Niszczy meble. Głośno szczeka. Sika po nowym dywanie. Generalnie sieje chaos i zniszczenie. Dzieci piszczą, dorośli krzyczą i wszyscy uciekają przed tym strasznym potworem.

Czy Twój szczeniak jest agresywny?

W 99% przypadków w mailu znajdzie się coś w stylu ”mam problem z agresywnym szczeniakiem”, ”czy mój szczeniak jest agresywny?”, ”dlaczego mój szczeniak jest agresywny?”.

Ja bardzo dobrze wiem jak wygląda taki schemat. Ktoś marzy o pięknym psiaku. Może dla siebie, może dla dziecka. Ukochana rasa, o której myślało się od dłuższego czasu lub po prostu pies w modnym obecnie typie. W internecie mnóstwo słodkich zdjęć, hodowcy zachwalają, na grupach FB też same ”oh i ah” o rasie. Na instagram mnóstwo testerów, szkoleniowców, behawiorystów i blogerów – wszyscy zakochani w swoich psiakach. Najlepszy przyjaciel człowieka – cudownie byłoby mieć takiego w swoim domu. Lojalny obrońca, czarujący przytulas, zabawny towarzysz.

W końcu pojawia się ”on” – hodowca go przywozi albo sami odbieramy. Jest piękny, słodki i w ogóle najlepszy. Tylko schrupać te jego śliczne łapki. Bierzemy do domu, układamy delikatnie w salonie na dywanie i patrzymy – to ideał.

Szczeniak gryzie? Zazwyczaj sami go zachęcamy!

Głaskamy, dajemy mu ręce do powąchania, pokazujemy jakieś szmatki, bawimy się kupionymi wcześniej zabawkami. Szczeniak jest trochę nieswój, ale to przecież kwestia aklimatyzacji i tęsknoty za dawnym domem. Może trochę piszczy, szuka wyjścia? Taki smutny maluszek – trzeba go otoczyć opieką, bo pewnie płacze za mamusią. Głaskamy go, dotykamy, śmiejemy się jak próbuje nieporadnie ugryźć naszego kapcia. Czasem dajemy mu palec do pyszczka, bo jesteśmy pewni, że to go uspokaja.

Naturalne gryzaki są super dla szczeniaka, którego swędzą ząbki. Dla malucha warto wybierać coś bardziej miękkiego i przyjemnego. Zabawki do ”memłania” też się przydadzą.

Po kilku dniach szczeniak jest już bardziej odważny. Nie piszczy, nie szuka dawnego domu, nie tęskni za mamą. Jest ciekawy świata i chętnie eksploruje otoczenie. Lubi smakować nowych rzeczy, lubi ugryźć kapcia, złapać za nasz sweter, skakać nam na kolana. Pozwalamy my na wszystko, bo jest taki słodki!

Szczeniak szybko dorasta

Kolejne kilka dni to już konkretne zmiany. Maluch jest odważny i chce sprawdzić wszystko. To nowy świat, więc wszystko go interesuje. Buty, ulubiona koszula, dywan, parapet, stół, szafka, wycieraczka, zasłony, zabawki dzieci – trzeba wszystkiego spróbować. Chce ciągle od nas uwagi – szczeka i zaczepia, a jak nie reagujemy to łapie za nogawki.

Denerwujesz się, bo przecież już nie jest ”biednym szczeniakiem szukającym mamy” tylko dorosłym szczeniakiem. Powinien znać swoje miejsce i wiedzieć, że przecież teraz nie masz czasu na zabawę. Psiak nie daje za wygraną i gryzie coraz bardziej, więc łapiesz za jakąś zabawkę i mu rzucasz. Bawi się chwilę i znowu przychodzi – zabawka nie wydaje takich dziwnych dźwięków jak Ty i nie jest taka zabawna. ”Kocham Cię człowieku, Ty mój prywatny parku rozrywki – dawaj nogawkę”.

Świetne są też zabawki z naturalnej skóry – skóra jest miękka, elastyczna i dla psa bardzo atrakcyjna (piękny zapach robi swoje)

Dlaczego szczeniak gryzie?

Skończmy jednak tę opowieść, bo warto zająć się konkretami. Oczywiście nie zawsze wygląda to tak samo, ale problemy ze szczeniakiem to kwestia wielu czynności i naszego ogólnego zachowania. Zawsze trzeba pamiętać, że ten słodki maluch kiedyś urośnie. Nie wyrośnie jednak z zachowań, których sami go nauczymy. A warto wiedzieć, że o wiele łatwiej nauczyć psa nowego zachowania niż oduczyć już istniejącego. Z tego powodu od początku warto skupić się na budowaniu poprawnej relacji ze swoim psem.

Jeśli maluch dostaje od nas zabawę jeśli zacznie nas gryźć po nogach to bardzo szybko nauczy się, że to jest sposób na aktywację ”tryb rozrywka”. Jeżeli od małego wsadzasz mu łapska do mordki to nie dziw się, że będzie uważał gryzienie po ręce za coś całkiem normalnego. Mały szczeniaczek ma delikatne ząbki mleczne, więc wiele osób pozwala mu na taką zabawę. Jednak w okolicy 8 miesiąca zaczną zmieniać się na stałe, a wtedy już będzie boleć.

Generalnie co jest ważne –szczeniak nie jest agresywny. Szczeniak nie wie czym jest agresja i absolutnie nie chce zrobić nam krzywdy. Większość problemów ze szczeniakiem to wynik naszego podejścia i tego, na co pozwalamy mu przez pierwsze wspólne tygodnie.

Legion jak była mała to też bardzo lubiła niszczyć – dopiero potem się uspokoiła i zaczęła szanować swoje otoczenie :)

Agresywny szczeniak – walka na zęby i pazury

Warto wiedzieć jedną ważną rzecz – pies używa zębów i pazurów nie tylko w formie agresji/ataku. Zachęcam do obserwacji jak bawią się ze sobą inne psy. Często biją się łapami, łapią za karki, wywracają, skaczą na siebie i tak dalej. Tak szczeniaki bawią się również ze swoim rodzeństwem i to jest dla nich zupełnie naturalne. Jak maluch trafia do nowego domu to właśnie w ten sposób będzie się próbował bawić z domownikami.

Jeżeli chcesz być psim kumplem to bez problemu możesz bawić się tak ze swoim psem. Jednak pamiętaj, że pies ma wyższy próg bólu od człowieka, więc psie zabawy mogą okazać się dla Ciebie zbyt ekstremalne. Bezpieczniej i bardziej komfortowo jest pokazać szczeniakowi lepsze, alternatywne metody zabawy, które będą akceptowalne dla ludzi.

Także ”agresywny szczeniak” to tak naprawdę całkiem zwykły szczeniak, który nie został nauczony poprawnych interakcji z człowiekiem. Jeśli malucha tego nie nauczymy to pies będzie nas traktował w taki sposób jaki zna, czyli będzie się z nami bawił jak z psami. Ciągnął za nogawki, skakał po nas, drapał i gryzł po ręce. Pies nie podejdzie, nie ukłoni się i nie zaproponuje zabawy klockami niestety.

Pies ma bardzo ograniczone opcje komunikacyjne – szczekanie, drapanie i gryzienie. Często jest tak, że szczeniak najpierw szczeka na człowieka, żeby zwrócić jego uwagę. Jeśli to nie działa to zaczyna drapać, a finalnie przechodzi do gryzienia, aby upewnić się, że osiągnie swój cel. Jak inaczej ma pokazać, że się nudzi?

Szczeniak gryzie – sami na to pozwalamy?

Wielu opiekunów nieświadomie samemu nie tylko pozwala, ale wręcz  wzmacnia u szczeniaka podgryzanie. Od pierwszych dni szczeniak najczęściej bombardowany jest pieszczotami, a interakcja ze szczeniakiem realizowana jest głównie rękoma. Dotykamy malucha, głaskamy, sami wsadzamy mu palce do pyszczka, pozwalamy na nas skakać i podgryzać. W końcu jak robi to maluszek to jest to słodkie. Jak robi tak 40 kg psisko to już słodkie to nie jest. Naprawdę warto wziąć to pod uwagę.

Większość problemów ze szczeniakiem to właśnie nieświadome wzmacnianie zachowań psa. Opiekunowie sami bawią się z psem rękoma i się z tego śmieją, bo maluch jest słodki. Po 3 miesiącach jest już większy, a zabawa przestaje być taka słodka niestety.

UWAGA TO PUŁAPKA! On tylko czeka aż zaczniesz głaskać po brzuszku – wtedy zaatakuje!

Agresywny szczeniak – jak sobie radzić?

Ten wpis przede wszystkim ma być przestrogą przed pewnym sposobem myślenia, jeśli chodzi o szczeniaka. Agresywny szczeniak to mit, ale upierdliwy i roszczeniowy szczeniak to fakt. Pies, któremu pozwolimy na wszystko nie będzie potrafił się sam kontrolować.

Często jest tak, że opiekunowie biorą urlop dla szczeniaka, żeby być z nim przez pierwszy tydzień lub dwa. To fajna sprawa, ale jeśli ten czas spędzimy cały czas z maluchem to potem może się okazać, że powrót do pracy będzie dla nas bolesny. Maluch przyzwyczajony do ciągłych rozrywek i obecności człowieka nie będzie potrafił sobie poradzić z samotnością. Wtedy rozrywkę zapewnią mu meble, kapcie, nasze ciuchy i generalnie sianie zniszczenia w domu. I jak najbardziej urlop jest super przy szczeniaku, ale warto wykorzystać go efektywnie, aby był to dla psa czas nauki.

Jak więc radzić sobie ze szczeniakiem? Przede wszystkim od pierwszych dni starajmy się tak traktować malucha jakby był dużym psem. Nie dokarmiamy w czasie własnego posiłku (to nie będzie potem żebrał), nie pozwalamy na gryzienie nas (to nie będzie gryzł), nie pozwalamy na skakanie na nogi (to nie będzie na nas skakał) i tak dalej. Oczywiście możemy to robić, jeśli oczekujemy tego typu zachowań.

Generalnie od samego początku powinniśmy być konsekwentni – nagradzać za prawidłowe zachowania, a ignorować (a na pewno nie zachęcać) do zachowań, które nie są przez nas mile widziane. Od pierwszych dni wyobraźmy sobie nasz styl życia i przyzwyczajajmy do niego psa.

Warto wprowadzić zmiany

Zamiast tego wprowadzamy konkretny harmonogram dnia. Posiłki o stałych porach, zabawy w ograniczonym przedziale czasowym i konkretnymi zabawkami, sporo sesji treningowych i węchowych. Dzięki temu pies będzie wiedział, kiedy je – przez to będzie spokojniejszy. Zabawa zabawkami sprawi, że zrozumie, że w taki sposób odbywa się interakcja z człowiekiem – poprzez konkretne przedmioty, a nie zabawę w ”pociągnę za nogawkę tak mocno jak potrafię, aż człowiek zacznie śmiesznie mówić”. Sesje szkoleniowe będą dobrą alternatywą dla bezmyślnych zabaw fizycznych, a pozwolą ćwiczyć umysł i koncentrację psiaka.

Do tego sporo wyciszających i uspokajających zabaw umysłowych oraz węchowych. Mata węchowa to naprawdę ogromna pomoc przy szczeniaku.

Tak ”bawią” się psy ze sobą. Nie ma tu miejsca na delikatność – to jest życie, a życie kopie po dupie. Trzeba silnym być, a nie ”miętkim” :)

Agresywny szczeniak – już nas terroryzuje. Pomocy!

Przede wszystkim spokojnie, bo ze wszystkim można sobie poradzić. Na początku trzeba znaleźć przyczynę gryzienia, a potem realizować odpowiednie rozwiązania. Przyczyny gryzienia:

• wyrastanie zębów mlecznych lub wymiana ich na stałe – szczeniaka swędzą zęby i szuka ulgi, a często ręce człowieka są do tego najlepsze.
• szczeniak nie wie jak się bawić z człowiekiem
• szczeniak jest sfrustrowany i nie panuje nad swoimi emocjami

W pierwszym przypadku najlepszym rozwiązaniem będą gryzaki dla psa (naturalne lub gumowe) oraz pokazanie szczeniakowi, że to lepsza alternatywa na poradzenie sobie ze swędzeniem. Psy generalnie mają wysoką potrzebę gryzienia, więc szczególnie naturalne gryzaki są świetnym rozwiązaniem nawet po okresie szczenięcym.

Brak umiejętności zabawy z człowiekiem to wynik zbyt częstego używania rąk w kontakcie ze szczeniakiem lub braku zabawek. Piłki, maskotki i szarpaki to świetna sprawa i bardzo polecam. Warto zwrócić uwagę, aby zabawki pozwalały na odsunięcie się od psa, dlatego moim wyborem są szarpaki, które są bardzo uniwersalne, a psiaki je uwielbiają. Chodzi przede wszystkim o to, żeby pokazać szczeniakowi, że zabawa jest fajna, ale do tego służą odpowiednie przedmioty, a nie ręce lub nogi człowieka.

Sfrustrowany szczeniak

I ostatnia sprawa jest zazwyczaj najtrudniejsza – szczeniak ma dużo energii i nie wie jak prawidłowo ją rozładować. Też często opiekunowie mocno nakręcają swojego szczeniaka i skupiają się wyłącznie na dynamicznych aktywnościach. Jeśli połączymy to z brakiem szkolenia i nauki cierpliwości to mamy wynik w postaci nabuzowanego szczeniaka, który ciągle chce coś robić. Tutaj jednak trzeba czasu i cierpliwości. Przede wszystkim warto wprowadzić szkolenie z psem (siad, leżeć, zostaw i tego typy sprawy) oraz wyciszające zabawy umysłowe i węchowe.

Aktywność fizyczna jest super, ale pobudza większość psów. Potem szczeniakowi trudno się uspokoić. Z drugiej strony jeśli wykorzystamy matę węchową to psiak będzie mógł mądrze się wyładować, a przy okazji nauczy się spokojnej pracy i wyciszenia. Jeśli chcecie wiedzieć więcej o matach węchowych to zapraszam tutaj.

Podsumowując: Posiłki w konkretnych porach, zabawa w określonych godzinach (polecam przed spacerem, żeby pies na samym spacerze był spokojniejszy), zabawa zabawkami (bez udziału naszego dotyku) oraz regularne sesje szkoleniowe i węchowe. Spacery też dobrze realizować spokojniejsze i nastawione na eksplorację.

Agresywny szczeniak – problemy dorastania

Problem z zakresu ”agresywny szczeniak” też może mieć całkowicie inne podłoże. Czasem ktoś pisze, że naprawdę dobrze zajmuje się psiakiem, a on nagle zaczyna być agresywny. Są szkolenia, są polecenia, a on nagle zaczyna gryźć po rękach i nogach.

I teraz tak – psiak może się tak zachowywać z powodu dorastania. Problem z dorastaniem to burza hormonów. Na tym etapie psiaki mogą zaczynać być nerwowe. Często szczeniaki nie potrafią sobie poradzić z tymi zmianami, a też czują się bardzo pewne siebie, a to niefajne połączenie. Szczególnie jak w okolicy są psy innej płci. Generalnie tutaj dużo zależy od bezpośredniej przyczyny – czasami są to hormony, a czasami problem z frustracją i pies nie potrafiąc sobie poradzić odreagowuje na człowieku.

Wsadź palec, a pokażę Ci sztuczkę – ”znikający palec” :D

Agresywny szczeniak – nie ma się czego bać

Tak naprawdę większość psów wyrasta z takiego okresu buntowniczego. Kończy się okres dojrzewania, ząbki już wyrosły i psiaki zaczynają ogarniać. Jest taka mityczna bariera ”2 lat”, gdzie wielu psiarzy zapewnia, że psiak się uspokoił. I to często jest prawda. Jak pies osiągnie pełną dojrzałość to jest o wiele lepiej. Tutaj jednak wszystko zależy od naszego podejścia przez te 2 lata, bo samo się nic nie robi.

Jeśli byliśmy konsekwentni, dawaliśmy psu prawidłowe wzorce, były realizowane podstawowe potrzeby, gryzaki, maty węchowe, szarpaki, szkolenie i tak dalej to te wszystkie nasze działania będą widoczne w zachowaniu naszego dorosłego już psa. Jednak z drugiej strony jeśli pies cały czas był pobudzony, nakręcony, nie nauczył się cierpliwości, a do tego jest mocno sfrustrowany i znudzony to cóż… nie spodziewajmy się cudów.

Dlatego naprawdę zachęcam do prawidłowego podejścia do wychowania szczeniaka już od pierwszych dni, bo to najważniejszy etap w życiu Twojego psa. Jeśli chcecie poczytać więcej o tym temacie, a przy okazji o matach węchowych to zapraszam do przeczytania tego artykułu.

Na osiedlu pojawił się nowy szczeniak – rodzice chrońcie swoje dzieci!

Jednak jeżeli naprawdę czujesz się niepewnie przy swoim psie to próbuj behawiorysty, bo to na pewno pomoże, jeśli specjalista doradzi co dokładnie zrobić.

Jeśli miałbym podsumować ten wpis to napisałbym tak: szanujmy się. Szanujmy psa i traktujmy jak ogarniętą istotę. Nie traktujmy jak pluszaka, ani jak zabawkę. Szanujmy psa, postępujmy z nim godnie i postępujmy z nim od początku tak jakby był dużym, dorosłym psem.

Powodzenia!

Post Agresywny szczeniak, czyli mały terrorysta w domu pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.