W końcu po to ma się psa, żeby z nim spacerować, prawda? Prawda! Zakładamy maluchowi wygodne szelki albo obrożę, a w rękę bierzemy smycz i jesteśmy gotowi na przygodę. Chcesz wiedzieć jak zrobić to dobrze, aby poza samym spacerem zacząć od razu budować dobrą relację ze swoim psiakiem? Postaram się to wyjaśnić w tym artykule.

Pierwszy spacer szczeniaka – akcesoria

Akcesoria to ważna sprawa, więc warto się tym zainteresować zanim psiak pojawi się w naszym domu. Moim zdaniem na początek wystarczą nam szelki albo obroża – oczywiście dostosowane do wielkości naszego psa. Do tego smycz lub linka. Szczeniaki szybko wyrastają z akcesoriów, więc nie musimy od razu wybierać sprzętu z najwyższej półki. Najważniejsze, aby szelki i obroża były wygodne i bezpieczne. Jeśli szelki to nie wybierajmy tej z poziomym pasem na klatce piersiowej (typ norweski lub easy-walk), ponieważ blokują one pełną ruchomość stawów, więc psu nie będzie wygodnie. Jeśli obroża to moim zdaniem najbezpieczniejsza jest taka na klamrę metalową (nie plastikowy zatrzask, ponieważ zdarza się, że się odpina).

Smycz polecam dłuższą – nawet taką 3-5 metrów, a najlepiej długą linkę (10 m). Mały szczeniak nie potrafi jeszcze chodzić grzecznie na smyczy, więc dłuższe akcesoria ułatwią nam wspólne wyjście i nie będą uczyć psa ciągnięcia. Na pewno odradzam smycz automatyczną.

Pierwszy spacer szczeniaka – wychodzimy na spacer

Pierwszy spacer szczeniaka to na pewno ogromne emocje, ale nie ma sensu się stresować. Najważniejsze jest, aby cały spacer był przyjemny dla malucha. Im więcej pozytywnych skojarzeń z samym spacerem oraz najważniejsze – opiekunem, tym lepiej. Na pierwsze wyjście warto wybrać spokojniejsze miejsce. Zatłoczone centrum miasta lub park z wieloma psami mogą być dla szczeniaka zbyt mocnymi wrażeniami. O ile socjalizacja szczeniaka jest bardzo ważna, tak trzeba realizować ją z głową. Nie wrzucajmy młodego psa w sytuacje, gdzie tych emocji i bodźców jest za dużo. Wszystko trzeba robić na spokojnie.

Sam spacer również powinien być spokojny. Dostosowujmy się do tempa szczeniaka i obserwujemy go. Nie gonimy, nie pośpieszamy – jeśli szczeniak stanie coś powąchać lub obejrzeć to pozwólmy mu na to. Od samego początku warto budować u psa pewną samodzielność i pewność siebie. Z drugiej strony warto też pokazać od pierwszego spaceru, że spacer oczywiście jest fajny, ale opiekun też nie jest gorszy.

Weźmy ze sobą kilka fajnych zabawek oraz różne przysmaki. Co jakiś czas róbmy przerwę w spacerze, aby się z psem pobawić. To nasze pierwsze chwile razem, więc głównie skupmy się na:

• uczeniu ładnej zabawy i budowaniu motywacji psa na zabawkach
• skupianiu uwagi psa na opiekunie
• chętnego przyjmowania przysmaków z ręki

Te trzy elementy mocno pomogą nam na początku oraz będą podstawą do dalszego szkolenia. Prawidłowa zabawa piłkami lub szarpakami przyda nam się jako alternatywny sposób nagradzania psa – zabawki doskonale się do tego nadają, ale pies musi nauczyć się je lubić. Bawmy się razem z psem i bądźmy entuzjastyczni, a na pewno będziemy na dobrej drodze.

Skupienie uwagi na opiekunie to bardzo ważna umiejętność, która zawsze się przydaje, a w szczególności podczas spaceru. Nie chcemy, aby nasz szczeniak wyłączał się w trakcie wyjścia i tylko parł do przodu. Chcemy, aby zwracał czasami na nas uwagę. Dlatego zachęcamy psa, aby spojrzał na nas i nagradzamy go za to. Przyjmowanie przysmaków z ręki to również podstawa, bez której trudno sobie wyobrazić wspólną naukę. Pokaż szczeniakowi, że zawsze masz coś ciekawego i smacznego w kieszeni.

Życzę udanych spacerów!

Pierwszy spacer szczeniaka to fantastyczna przygoda, a jednocześnie doskonała okazja do budowania wspólnej relacji. Od samego początku warto pokazać maluchowi, że to Ty – opiekun, jesteś źródłem najfajniejszych rzeczy na spacerze. Drzewka i krzaczki są ciekawe, pewnie, ale jak opiekun wyciąga szarpaka to wtedy dopiero zaczyna się prawdziwa zabawa.

Jak najbardziej warto dać psu trochę przestrzeni do eksplorowania. Pies powinien wąchać i poznawać okolicę. Jednak warto również robić przerwy pod drzewem i poświęcić dosłownie 2-3 minuty na krótką sesję nauki skupienia lub zabawy, które dodatkowo wiążą się z dużą ilością pysznych nagród.

Post Pierwszy spacer szczeniaka pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

15 listopada 2018 w życie weszła nowelizacja kodeksu wykroczeń, gdzie znalazły się również aktualizacje dotyczące wyprowadzanie psa na spacer. Głownie chodzi o zwiększenie kary za brak zachowania odpowiednich środków ostrożności podczas spaceru. Wcześniej mandat w tym przypadku wynosił 250 zł, teraz ma to być 1 000 zł, a nawet 5 000 zł w przypadku psów agresywnych.

Jednocześnie wiele serwisów podaje nieprawidłowe dane, gdzie informują, że kara jest za wychodzenie z psem bez smyczy. Niektóre nawet rozszerzają to do ”bez smyczy i kagańca”. W komentarzach widać już, że ludzie zrozumieli tę nowelizację jako masowy nakaz trzymania psów na smyczy (i kagańcu), a to nie jest do końca prawda. Z tego powodu ten wpis, żeby nie było nieporozumień i niepotrzebnego strachu.

Kara za spacer bez smyczy? Niekoniecznie

Wiele serwisów informacyjnych stosuje nagłówki typu: ”Zaostrzenie prawa. 5 tys. zł i ograniczenie wolności za prowadzenie psa bez smyczy” – czytamy w Gazeta Lubuska lub ”Nowe przepisy obowiązują właścicieli psów. 5 tys. zł kary za brak kagańca i puszczanie bez smyczy” – prosto z Polsat News.

Jak można to zinterpretować? Tylko tak, że wychodząc na spacer z psem bez smyczy i kagańca narażamy się na karę 5 tysięcy złotych. Prawda jest taka, że nowelizacja dotyczy tylko i wyłącznie zwiększenia kar, ale nie precyzuje za co są nakładane.

Generalnie ”w psach” jest tak, że kodeks wykroczeń wskazuje stawkę kary za brak zachowania środków ostrożności. Środki te jednak precyzuje ustawa konkretnego miasta.

Najpierw jednak jak wygląda znowelizowana treść:

”Art. 77 § 1. Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.”

Jak widać – nie ma nic o nakazie stosowania smyczy i kagańca.

”§ 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w § 1 przy trzymaniu zwierzęcia, które swoim zachowaniem stwarza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.”

Również brak sprecyzowania, że pies musi być na smyczy i kagańcu. Warto również zauważyć, że wiele serwisów informuje, że kara 5 000 zł dotyczy psów ras agresywnych, a to również nie jest prawda.

Nowelizację w skrócie można interpretować w następujący sposób:

• jeżeli pies będzie wyprowadzany bez zachowania środków ostrożności nakazanych w ustawie miasta lub bez zachowania zdrowego rozsądku to kara może wynieść do 1 000 zł. Czyli przykładowo, jeśli ustawa miasta zakazuje wyprowadzania psa na placu zabaw (ze smyczą czy bez – bez znaczenia) to możemy otrzymać karę. Jeżeli ustawa nakazuje stosowanie smyczy w danych miejscach (najczęściej to miejsca publiczne) to również brak stosowania smyczy może oznaczać karę. Natomiast jeżeli ustawa danego miasta nie nakazuje stosowania smyczy w jakimś miejscu (np: miejsca niezagospodarowane, niepubliczne) to nie powinno być problemu.
• jeżeli pies stwarza niebezpieczeństwo – czy będzie na smyczy czy nie – możemy narazić się na większą karę. Czyli przede wszystkim chodzi o zwiększenie kar dla osób, które nie zachowują bezpieczeństwa podczas wyprowadzania psa, który ma tendencję do agresji. Skala kary zależna jest od stopnia niebezpieczeństwa – pies podbiegający i straszący innych to również pewne niebezpieczeństwo i warto o tym pamiętać.

Ustawa miasta najważniejsza

Nowelizacja ustawy zwiększa tylko kary, ale sposób trzymania psa określany jest przez konkretne miasto w uchwale rady miasta. Oznacza to, że nowelizacja tak naprawdę tylko aktualizuje stawki i zwiększa kary, ale nie określa i absolutnie nie nakazuje trzymania psa wyłącznie na smyczy lub kagańcu.

Przykładowo w uchwale miasta Rybnik znajdziemy następujący zapis:

”1. Zwierzęta domowe mogą być wyprowadzane tylko pod opieką osoby zdolnej do panowania nad nimi. Psy należy prowadzić na smyczy, przy czym psy rasy uznanej za agresywną lub zagrażające otoczeniu muszą mieć założony kaganiec.

2. Zwalnianie psa ze smyczy dozwolone jest tylko w terenach nie zagospodarowanych, poza miejscami przeznaczonymi do wspólnego użytkowania jak: parki, zieleńce, place zabaw, osiedla mieszkaniowe itp.

3. Zwierzęta domowe nie mogą być wprowadzane do obiektów użyteczności publicznej, z wyłączeniem obiektów przeznaczonych dla zwierząt, jak schroniska, lecznice, wystawy itp. Postanowienie to nie dotyczy osób niepełnosprawnych, korzystających z pomocy psów asystujących.”

Z tego zapisu wynika: w miejscach publicznych nakazane jest trzymanie psa na smyczy – psy agresywne oraz psy ras agresywnych muszą mieć założony kaganiec. W kontekście nowelizacji, jeżeli ktoś w miejscu publicznym wyjdzie z psem bez smyczy i kagańca (czyli luzem) to może spodziewać się mandatu do 1000 zł. Natomiast uchwała miasta Rybnik wskazuje, że na terenach niezagospodarowanych możliwe jest zwalnianie psa ze smyczy i w tego typu miejscach kary być nie powinno.

Natomiast przykładowo w uchwale miasta Knurów znajdziemy:

”2. Prowadzenie psa na uwięzi, a psa rasy uznawanej za agresywną dodatkowo w nałożonym na pysku kagańcu.

3. Zwolnienie psa ze smyczy jest dozwolone tylko w miejscach mało uczęszczanych i pod warunkiem, że pies ma założony kaganiec, a właściciel lub opiekun psa ma możliwość sprawowania bezpośredniej kontroli nad jego zachowaniem.”

Różnica jest mała, ale jednak znacząca. W tym mieście psa można spuszczać ze smyczy w miejscach mało uczęszczanych, ale tylko w kagańcu. Także można spuszczać w większej ilości miejsc, ale za to trzeba stosować inny element zabezpieczający w postaci kagańca. Jednocześnie sprecyzowane jest, że opiekun powinien mieć możliwość sprawowania bezpośredniej kontroli nad psem. Czyli pies powinien się słuchać lub powinna być zastosowana długa linka.

Nowelizacja ustawy, czyli co z tym spacerem?

Generalnie całą nowelizację wiele serwisów podsumowało jako ”kara za wyprowadzanie  psa bez smyczy i kagańca”. Przez to wielu psiarzy już zaczęło się denerwować, że teraz już nigdzie z psem nie można wyjść. Moim zdaniem mają rację – psich parków jest bardzo mało, a trudno oczekiwać, że pies całe życie spędzi w świecie o zakresie 3 metrów, bo cały czas musi być na smyczy.

Jednak jak widać to nie do końca jest prawda. Najpierw warto sprawdzić jak sprawę precyzuje uchwała miasta i upewnić się kiedy i w jakich miejscach można z psem spacerować oraz jakie środki bezpieczeństwa są nakazane.

Oczywiście warto zawsze pamiętać, że jest również coś takiego jak zdrowy rozsądek. Nie można spuścić agresywnego psa w środku zatłoczonego parku, nawet jeżeli uchwała by na coś takiego zezwalała. Zawsze bierzemy odpowiedzialność za naszego psa i dostosowujemy spacer do jego zachowania.

Jeszcze na sam koniec. ”Czym spowodowane są tak wyraźnie zaostrzone przepisy? Zdaniem ekspertów ma to pomóc w ograniczeniu przypadków napaści czworonogów m.in. na dzieci: „Nowe przepisy mają mieć w dużej mierze działanie odstraszające. Właściciele mający świadomość kary będą chętniej zakładali swoim psom kaganiec i smycz” – twierdzi w rozmowie z WP mec. Robert Kornalewicz”

Po tym wycinku widać dobrze jaki duży jest poziom niezrozumienia między tym, czego oczekują zwykli psiarze, a o czym myślą osoby tworzące ustawy. Brak smyczy nie jest zazwyczaj dyktowany jakimś brakiem strachu lub lenistwem. Po prostu psiarze uważają, że nie powinno się zamykać psa całe życie w przestrzeni wokół smyczy. Pies też chce pobiegać i pobyć luzem. W miastach trudno o coś takiego – psich parków często brak, większych terenów zielonych również. W lesie nie wolno, w parku nie wolno – to gdzie wolno?

To jest właśnie problem, bo z jednej strony zakazuje się znęcania nad zwierzętami i wymyśla głupie przepisy w stylu ”od dzisiaj psy będą mogły mieć łańcuch 5 metrów zamiast 3!’‘, a zaraz potem zwiększa się kary za brak smyczy. Jakby ludzie chcieli być złośliwi to by masowo zaczęli wychodzić z linką 20 metrów, bo zawsze mogą stwierdzić ”to smycz, a ustawa nie precyzuje długości smyczy” :)

Moim zdaniem problem jest gdzieś indziej i myślę, że jakby było więcej psich parków i generalnie miejsc, gdzie psa można bezpiecznie spuścić to ludzie właśnie tam by się skupiali, a przestrzeń publiczna zostałaby uwolniona od tych ”agresywnych psów bez smyczy”.

Ciekawy jestem jakie jest Wasze zdanie na ten temat. Czy brak smyczy to taki problem? Czy zwiększenie kar pomoże? I ostatecznie – może jest jakieś lepsze rozwiązanie problemu?

Post Kara do 5 tys. zł za spacer z psem bez smyczy? Niekoniecznie pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dzisiaj rozpoczynamy pierwszą serię na naszym blogu – będzie ona dotyczyła przygód, które spotykają nas na spacerach. Często mamy dziwne/zabawne/niepokojące sytuacje i myślę, że warto byłoby je czasami opisać :) W komentarzach możecie dzielić się własnymi historiami – jestem ciekawy, czy tylko my tak mamy!

TE OCZY!

Dzisiejsza sytuacja była mega dziwna. Wyszliśmy z Levim na dłuższy spacer do parku – na miejscu przepiąłem malucha na linkę i pozwoliłem, żeby się wybiegał. Trochę się goniliśmy, trochę rzucaliśmy piłeczkę, ale znaleźliśmy również czas na trening (głównie nauka przywołania).

Mały, biały szczeniaczek zawsze spotyka się z zainteresowaniem ludzi, więc kilka osób podchodziło – tak po prostu popytać lub pogłaskać malucha. Jednak w pewnym momencie w odległości ok. 15 metrów zauważyłem dzieciaka, który stoi i cały czas się przygląda. Niby norma – może nieśmiały, a jednak chce pogłaskać?

Ignorujemy, bo przecież nie będę na siłę nikogo zachęcał – jak będzie chciał to podejdzie. Chłopak rzeczywiście powoli się zbliżał. W żółwim tempie, ale zawsze :) Może boi się psów?

Jak stał już w odległości 3 metrów to trochę mnie zaczął irytować – mały dzieciak, może z 10 lat? Powiedziałem do niego, że jak chce to może pogłaskać. Chłopak podchodzi i wywiązał się taki dialog:

Dzieciak: On ma czerwone oczy!

Ja: Słucham? Ma brązowe

Dzieciak: JA widzę czerwone!

Ja: No ok, głaskasz czy nie?

Dzieciak: Nie mogę z czerwonymi!

i uciekł…

Aż się zdziwiłem i musiałem sprawdzić – patrzę na pysk Samoyeda i widzę piękne, brązowe oczyska. Nie wiem teraz czy dzieciak był jakiś nawiedzony czy co? Nawet jeżeli widział czerwone oczy (załóżmy, że jakoś dziwnie światło padało i mogły mieć takie zabawienie) to czy jest to powód, aby uciekać? Czy jest jakiś mit, że psy z czerwonymi oczami są jakieś złe? :)

Nie wiem nawet czy chłopak rzeczywiście chciał pogłaskać szczeniaka czy po prostu próbował mnie uświadomić, że mam demonicznego psa?

”Jestę Demonę! Pochłonę Twoją duszę i wszystkie kiełbaski z Twojej lodówki!”

A Wy? Mieliście jakieś dziwne/nietypowe sytuacje na spacerze z psem ostatnio?

Post Przygody spacerowe #1 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Jedzenie przygotowywane jest dzień wcześniej, żeby nie trzeba było tracić czasu przed porannym spacerem. Warto być przygotowanym, żeby człowieka nie złapało ”zaczniemy jednak jutro”. Kolejny problem to mentalne przygotowanie się do treningu. Zazwyczaj rano mieliśmy krótkie wyjście ”na siku”, potem koło 14 dłuższy spacer do parku i znowu coś krótszego wieczorem. 3 razy w tygodniu zamiast wyjścia wieczorem jest trening biegowy, a w południe jest normalny spacer.

Teraz niby nic się nie zmienia, ale nie ma już ”szybkich wyjść”, nawet rano. Trzeba ładnie wstać, przygotować psiaka i zrobić rundę po parku, jednocześnie pilnując, żeby psisko chodziło ładnie. Jak jednak nam wyszło?

Dzisiejszy poranny spacer (ok. 8.00) był fatalny. Po wyjściu z klatki Legion wyczuła jakiegoś kota, więc z koncentracji nici. Jak tylko udało mi się ją ogarnąć kombinacją siad+smakołyk to przybiegł do nas jakiś bezdomny kundelek i nie chciał się odczepić. Podbiegał ok. metra od nas, szczekał i uciekał. Legion oczywiście pełna furia, więc ponownie nici ze skupienia. Nie było co robić, więc jakoś wróciliśmy do mieszkania.

Spacer popołudniowy (ok. 15.00) był już o wiele lepszy. Lało, ale przynajmniej żadnych kotów i kundelków ;) Legion bardzo ładnie chodzi na smakołyki. Wystarczy pokazać jej przekąskę, a świat znika. Robiliśmy kilka metrów, gdzie psisko było przy nodze – nagroda + pochwała i tak co kilka metrów.

Spacer wieczorny (ok. 18.00) również całkiem nieźle. Smakołyki działają i jak na razie jestem zadowolony. Jednak to dopiero początek testu – bardzo ważne jest to, czy po pewnym czasie (kilku dniach) Legion nie znudzi się nagrodami i nie uzna, że jednak okoliczne krzaki są ciekawsze. Zobaczymy ;)

Post Jak nauczyć psa chodzić na smyczy – dzień 1 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.