Seth Casteel od 2007 roku jest również czynnym wolontariuszem i działaczem na rzecz zwierząt. Naturalnie przede wszystkim skupia się na wykonywaniu atrakcyjnych zdjęć bezdomnych psów, dzięki czemu mają one większą szansę na znalezienie domu. Od marca na kanale Polsat Viasat Nature emitowany będzie program TV ”Finding Fido” z Sethem Casteelem jako prowadzącym. Program będzie skupiał się na pomocy w znalezieniu domu dla bezdomnych psiaków, czyli super :)

Osobiście z twórczością Setha byłem obeznany. Zdjęcia ”Underwater Dogs” są po prostu niesamowite. Jako bardzo początkujący fotograf nie ukrywam, że zazdroszczę sprzętu, kreatywności i przede wszystkim umiejętności. Osobiście uwielbiam zdjęcia zwierząt, a kreatywne podejście do tematu zawsze wzbudza u mnie pozytywne emocje. Moim drugim ulubionym fotografem jest więc oczywiście Andrius Burba, który zasłynął swoją sesją ”Under-Horse”, czyli zdjęciami wykonanymi koniom od dołu.

Uwaga – to nie jest koń :D

Nie ukrywam więc, że byłem bardzo miło zaskoczony, kiedy otrzymaliśmy propozycję wywiadu ”na wyłączność w Polsce’‘ z Sethem Casteelem. Byłem ogromnie ciekawy pewnych elementów jego pracy i generalnie odnośnie samego programu TV Finding Fido.

Mam nadzieję, że ktoś wśród Was również jest fanem twórczości Setha i zainteresuje się wywiadem!

Seth Casteel – wywiad

Pyt: Od 2007 roku fotografujesz bezdomne psy, dzięki czemu pomagasz im znaleźć dom. Jak bardzo, Twoim zdaniem, wysokiej jakości zdjęcia pomagają w tym i dlaczego pierwsze wrażenie jest takie ważne?

Odp: Jedno zdjęcie może ocalić życie bezdomnego psa lub kota. Coraz więcej rodzin rozpoczyna poszukiwania nowego członka rodziny poprzez internet, co powoduje, że pierwsze wrażenie często jest najważniejsze. Jeżeli zdjęcie nie pokazuje w odpowiedni sposób zwierzaka, nie zwrócimy na nie uwagi. Jednak jeżeli fotografia dobrze odzwierciedli osobowość psa, to może on bardzo szybko znaleźć idealny dom. Przykładowo, niedawno mój brat i jego żona zdecydowali się na adopcję psa i rozpoczęli cały proces od poszukiwań online na stronach internetowych schronisk dla zwierząt oraz fundacji. Od razu zakochali się w jednym małym psiaku o imieniu Luna, a to wszystko dzięki kilku zdjęciom, które idealnie pokazywały jej naturę – uśmiechniętą i pełną nadziei. Już po kilku dniach tuliła się do poduszek w ich domu.

Pyt: Znalazłeś swoją niszę fotografując psy pod wodą i chyba każdy może sobie wyobrazić, że takie zdjęcia to nie jest najłatwiejsze zadanie (szczególnie, że nie każdy pies jest urodzonym modelem). W jaki sposób pracujesz z takimi psami, aby otrzymać najlepsze wyniki?

Odp: Cóż mogę powiedzieć? Mam świetną pracę. Pozwolę sobie najpierw powiedzieć, że chociaż wszystkie psy instynktownie potrafią pływać, niektóre są lepsze od innych. Jedne uwielbiają tę aktywność, a inne wolą pozostać na lądzie. Uwielbiam fotografować psy robiące to, co lubią, więc jeśli jakiś pies nie jest zainteresowany pływaniem ze mną, to nie ma problemu. Zamiast tego zrobimy zwykłą sesję zdjęciową. Podwodna sesja zdjęciowa sama w sobie jest całkiem prosta. Spotykam psa i przez kilka minut bawimy się na lądzie w aportowanie. Następnie robimy to samo w basenie. Zaprojektowałem kilka niesamowitych zabaw wodnych, za którymi psy szaleją. Podczas takich zabaw robię setki zdjęć psów, które pływają, nurkują i rozchlapują wodę. Pozostaje mi mieć nadzieję, że przynajmniej jedno lub dwa zdjęcia będą udane!

Pyt: Czy masz jakieś rady dla początkujących fotografów, którzy również marzą o podobnych sesjach zdjęciowych?

Odp: Najważniejszą rzeczą jest to, żeby pies był podekscytowany udziałem w sesji. Jeśli nie chce się bawić w wodzie, to spróbuj sesji na lądzie. Sam proces powstawania zdjęć jest dla psa bardzo wyczerpujący, więc postaraj się, aby czas sesji był jak najkrótszy. Ja zazwyczaj pracuję z psem 20-25 minut z przerwami co kilka minut. Fotograf również potrzebuje chwili na złapanie oddechu! Jest jeszcze coś, co zawsze robię. Uczę każdego psa, z którym pracuję, jak komfortowo wejść do basenu i bezpiecznie z niego wyjść. Jeśli pies to zrozumie, to od razu będzie czuł się pewniej i będzie mógł skupić się na zabawach.

Pyt: Finding Fido to Twój nowy projekt, który skupia się na pomocy bezdomnym psom w odnalezieniu swojego domu. Jakie jest Twoje zdanie na temat relacji psów i ludzi? Jak ważny jest pies w naszym życiu?

Odp: Dla mnie jedno jest jasne – psy wybierają nas tak samo, jak my wybieramy psy. To z powodu ludzi psy istnieją i wydaje mi się, że czasami o tym zapominamy. Psy nie pojawiły się w magiczny sposób na naszej planecie lądując w statku kosmicznym. Przez tysiące lat rozwijały się i dopasowywały, by stać się najlepszym przyjacielem człowieka. Dla ludzi najmocniejszą więzią jest ta z drugim człowiekiem. Tuż po niej jest więź z psem. Nasze dwa gatunki kroczą tą samą drogą, pomagając sobie nawzajem. Wierzę, że psy są największym darem dla naszego gatunku i nigdy nie powinniśmy o tym zapominać. Wierzę również, że naszym zadaniem jest zapewnić im taką samą ilość szczęścia i szacunku, jaką one zapewniają nam. Nie każdy ma na tyle szczęścia w życiu, by móc je dzielić ze swoim psem. Natomiast ci, którzy je mają, na pewno potwierdzą, że psy czynią nas lepszymi, bardziej otwartymi, z empatią w stosunku do innych ludzi.

Pyt: Szukając idealnego psa dla siebie, na co powinniśmy zwrócić uwagę? Czy chodzi tylko o dopasowanie pod względem poziomu energii czy o coś więcej?

Odp: Każdy człowiek jest wyjątkowy. Z psami jest tak samo. Sekretem jest dopasowanie siebie pod względem stylu życia oraz charakteru, co spowoduje, że wspólna egzystencja będzie korzystna zarówno dla człowieka, jak i psa. Należy zadać sobie kilka prostych pytań: jaki jest Twój plan dnia? jak dużo masz wolnego czasu? jaki jest Twój tryb życia oraz zainteresowania? I przede wszystkim – dlaczego chcesz adoptować psa akurat teraz? Jest niezliczona ilość cech psa, które można brać pod uwagę: wiek, rasa, wielkość, historia, temperament lub poziom energii – to tylko kilka z nich. Pamiętaj również, żeby poznać i spędzić trochę czasu z różnymi psami, co pozwoli Ci zrozumieć, jakich cech szukasz u swojego idealnego przyjaciela.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że te kilka odpowiedzi kogoś zainteresuje, a może nawet da kilka wskazówek na temat fotografii lub poszukiwania idealnego psa. Wiadomo, że wywiad z osobą, która znajduje się setki kilometrów od ”pytającego” nie jest najłatwiejszą sprawą i nie ma za bardzo możliwości ciągnięcia pewnych tematów dalej. Z tego powodu na pewno odpowiedzi nie są najbardziej wyczerpujące, ale na pewno jakiś tam wgląd w podejście Setha pokazują.

Osobiście jestem zaskoczony, że proces sesji zdjęciowej podwodnych psów jest taki prosty. Szczerze mówiąc byłem przekonany, że tam więcej zaawansowanych procesów zachodzi. Jak widać wcale nie sprzęt jest najważniejszy. Najważniejsze jest dobre podejście do psa, ciekawy pomysł i próbowanie do skutku. Nawet najlepsi fotografowie robią mnóstwo zdjęć, spośród których wybierają te idealne. To nie jest tak jak wiele osób myśli, że sprzęt ”sam” robi zdjęcia i przy odpowiednim budżecie wystarczy pstryknąć i każda fotka wychodzi piękna jak marzenie.

Tylko praca, doświadczenie i ogromna ilość czasu. Mam nadzieję, że będzie to motywacja dla początkujących fotografów spośród Was. Dla mnie na pewno, bo bardzo rzadko zwalam winę na sprzęt i mam myśli w stylu ”jakbym tylko miał wypasiony obiektyw to na pewno zdjęcia byłyby lepsze” :)

A może ktoś z Was ma swoich ulubionych fotografów? Czyje prace cenicie najbardziej?

Post Seth Casteel – wywiad z fotografem i prowadzącym programu Finding Fido pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Muszę od razu na wstępie zaznaczyć, że porady oraz wiedza z tego wpisu przyda się głównie użytkownikom aparatów, które mają dostęp do opcji manualnych. Z programami automatycznymi trudno coś zrobić, ponieważ wszystko ustawia nam sprzęt i jesteśmy trochę ograniczeni.

Poznajemy aparat i nasze możliwości

Jak rozpoznać czy nasz aparat obsługuje funkcję nastaw manualnych? Najczęściej taka opcja oznaczona jest jako ”M” w miejscu, gdzie znajdują się nasze programy – może to być wyświetlacz lub okrąg nastaw na korpusie aparatu. Poza programem manualnym są również programy z preselekcją – zasłony lub migawki. Wtedy aparat pozwala nam nastawić jeden parametr, a pozostałe dostosowywane są przez nasz sprzęt.

Dostęp do tych nastaw pozwala nam wybrać odpowiednie parametry przysłony, czas naświetlania (migawka), iso oraz inne. Odpowiednie zastosowanie tych elementów pozwala nam osiągnąć zdjęcie zgodnie z naszymi oczekiwaniami, a wykonana ”fotka” nie jest wyłącznie dziełem przypadku. Uważam, że każdym aparatem można zrobić zdjęcia poprawne, ale tylko nastawy manualne pozwalają przejąć kontrolę nad efektem końcowym. Pomijam tu magów photoshopa, którzy wyretuszują praktycznie wszystko :)

Robiąc zdjęcia zwykłym kompaktem czasami ”udało” się zrobić coś fajnego. Było akurat dobre światło, pies się nie ruszał, zawiał dobrze wiatr i efekt był zadowalający. Nie mogłem jednak nigdy kontrolować kadru i zrobić dokładnie takiego zdjęcia, na jakie miałem pomysł.

Żeby zrobić dobre zdjęcia psa trzeba przede wszystkim potrafić wykorzystać opcje manualne, aby wykonana fotografia cechowała się taką głębią ostrości i takim motywem poruszenia, jaki chcemy.

Warto jednak wiedzieć, że czasami sprzęt nas ogranicza. Nie wszystko zrobimy jednym aparatem i jednym obiektywem. W fotografii jest tak, że znajdziemy optykę przystosowaną do każdego rozwiązania – dedykowany sprzęt do zdjęć makro, do zdjęć sportowych, portretów i tak dalej. Możemy mieć uniwersalny obiektyw, ale musimy mieć świadomość, że są granice tego, co możemy z nim zrobić. Oczywiście dużo zależy od naszych umiejętności, ale taki amator jak my musi wiedzieć, że nie zawsze uda się zrobić podobne zdjęcie jak zawodowy fotograf, który wydał 10 000 zł na same obiektywy :)

Nie warto jednak się martwić z tego powodu. Myślę, że do zastosowań hobbystycznych nie trzeba wydawać wcale takich sum. Porządny aparat, standardowy obiektyw i nastawy manualne – tyle nam trzeba na początek. Chyba najgorsze co możemy zrobić jako amator to kupienie zbyt dużej ilości sprzętu, którego nie potrafimy wykorzystać. Zakup drogiej lustrzanki z 5 obiektywami wydaje się super, ale co z tego, jeżeli będziemy korzystać tylko z funkcji auto, ponieważ nie mamy pojęcia jak działają poszczególne parametry.

Podstawą dobrych zdjęć psa jest więc znajomość swojego sprzętu oraz świadomość własnych umiejętności :)

Czym jest ISO?

Czułość ISO to pierwszy parametr, o których chciałbym napisać. Jeżeli miałbym krótko odpowiedzieć na pytanie ”jak zrobić dobre zdjęcia psa?” to powiedziałbym – trzeba mieć dobre oświetlenie. W fotografii oświetlenie pełni ogromnie istotną rolę i praktycznie jest podstawą do wykonywania zdjęć.

Niskie wartości ISO pozwalają na uzyskanie dobrej jakości zdjęcia bez szumów

ISO tak w skrócie określa czułość matrycy naszego aparatu na światło. Nie będziemy tu wdrażać się w techniczne aspekty działania tych urządzeń oraz szczegółowe informacje odnośnie matryc – na studiach były z tego dobre wykłady, ale niekoniecznie interesuje to amatora-hobbystę. Także mamy ISO – ustawienia tego parametru powinniśmy znaleźć w swoim aparacie (czasami jest na kółku, a czasami trzeba poklikać – zależne od modelu). W Olympus E-PL trzeba kliknąć przycisk OK i w menu możemy ustawić ISO.

Teraz jak to działa w praktyce – wysokie wartości ISO pozwalają ”zapisać” więcej światła, więc idealnie nadają się do fotografii w miejscach, gdzie mamy gorsze oświetlenie. Minusem tego rozwiązania jest fakt wystąpienia tzw. szumów, pewnie każdy wie o co chodzi. Na zdjęciu pokazuje się takie jakby ziarno i całość wydaje się złej jakości.

Natomiast niskie wartości ISO pozwalają uniknąć szumów i zdjęcie jest super jakości. Jednak w ciemniejszych lokacjach fotografia wyjdzie nam niedoświetlona lub wręcz czarna (nie będzie nic widać). Dobry fotograf-amator musi więc znaleźć kompromis. Dobrać taki parametr ISO, aby osiągnąć jak najmniej szumów, ale jednocześnie zapisać wystarczającą ilość światła. Nie ma jednego rozwiązania i trzeba eksperymentować. Mogę jednak doradzić, aby na zewnątrz i słoneczny dzień stosować jak najmniejsze wartości ISO. Może to być przedział 50-200 (taki standard w aparatach).

Słaby aparat, mało światła i wysokie ISO – szumy aż miło :)

Podsumowując – robienie zdjęć to szukanie dobrze oświetlonych miejsc, które pozwolą nam stosować parametry gwarantujące najlepszą jakość zdjęcia. Jeżeli chcemy zrobić dobre zdjęcie psa w słabo oświetlonej lokalizacji to trzeba kombinować z ISO.

Czas naświetlania, czyli migawka

Czas naświetlania to czas otwarcia migawki (takie coś w obiektywie, nie wchodzimy w szczegóły), który decyduje o tym jak długo naświetlana jest matryca. Wyobraźmy sobie, że im dłużej mamy otwarty ten element tym więcej światła możemy zapisać.

Czasy otwarcia migawki mogą być naprawdę różne – od 1/2000 sekundy do nawet kilku minut (a czasami i godzin). I teraz dlaczego nas to interesuje? Otóż ten parametr jest najważniejszy do zrobienia dobrych zdjęć psa, który jest w ruchu. Im krótszy czas otwarcia migawki tym ruch w kadrze jest bardziej ”zamrożony” – czyli po prostu nie mamy takich zamazów. Krótki czas pozwala również zniwelować wszelkie poruszenia fotografa. Na pewno mieliście kiedyś tak, że robiliście zdjęcia słabym aparatem i nawet statyczny obiekt wydawał się ”poruszony”. To jest efekt ruszania aparatem przy zbyt długim czasie naświetlania.

Krótki czas otwarcia migawki pozwala robić zdjęcia ”zamrożone” w ruchu. Jak widać nawet lecące frisbee nie jest w żaden sposób zamazane

Jak zrobić dobre zdjęcia psa w ruchu? Ustawić bardzo krótki czas naświetlania. Dzięki temu otrzymamy wyraźne i ostre zdjęcie psa nawet podczas biegu lub skoku. W fotografii nie ma jednak tak łatwo i każde rozwiązanie ma swój minus. Oczywiście jest nim światło – im krótszy czas otwarcia migawki tym mniej światła zapisze nasza matryca.

W efekcie możemy mieć super nieporuszone zdjęcie, ale jednocześnie bardzo ciemne i niedoświetlone.  W celu zniwelowania tego zjawiska musimy podbić jakoś światło – np: wartością przysłony, ISO lub innymi metodami, na które pozwala aparat.

Zbyt długi czas naświetlania psa w ruchu powoduje taką właśnie ”smugę” i niewyraźne zdjęcie

Jeszcze jedno – czasami warto świadomie wydłużyć czas otwarcia migawki, dzięki czemu otrzymamy ciekawe efekty ”smug” na zdjęciu. Nie wszystkie zdjęcia muszą być super wyraźne, ale to wymaga już wiedzy, pewnej techniki oraz świadomości tego, jakie zdjęcie chcemy osiągnąć. Przykładowo nocne zdjęcia poleca się robić na długich czasach naświetlania oraz ze statywem. Pozwala to otrzymać nieporuszone i dobrze oświetlone zdjęcia w trudnych warunkach – tylko w przypadku fotografowania obiektów statycznych oczywiście.

Dobre zdjęcia psa, a przysłona

Wszyscy lubimy zdjęcia ze specyficzną głębią ostrości. Piękna psia morda na pierwszym planie z pięknie rozmazanym tłem – super, prawda? Na taki efekt pozwala właśnie manipulowanie parametrem przysłony (czasami nazywana przesłoną).

Niska wartość przysłony pozwala na ciekawy efekt ”zamazanego” tła

Przysłona określana jest jako f np: f2,8 lub jako sama wartość. Sam parametr leci tak: 1,4 – 1,8 – 2,8 – 3,5 – 4 – 5,6 – 8 i tak dalej. Im wyższa wartość tym mniej światła przepuszcza przysłona do naszego aparatu (matrycy). Poza manipulacją ilością światła, te wartości określają również tzw. GO, czyli Głębię Ostrości.

GO wskazuje na obszar zdjęcia, który będzie wyostrzony. Im wyższa wartość przysłony tym więcej ostrości na zdjęciu. Napiszmy to inaczej i bardziej praktycznie. Jeżeli robimy fotografię krajobrazową to chcemy, aby wszystkie elementy na zdjęciu były ostro. W tym przypadku stosujemy większe wartości przysłony, aby ostrość ”złapała” jak najwięcej zdjęcia. Niestety przepuścimy mniej światła, więc znowu trzeba manipulować czasem naświetlania oraz iso. Możemy na przykład wydłużyć czas otwarcia migawki i zastosować statyw do aparatu w celu zminimalizowania poruszeń.

Zastosowanie przysłony wraz z wyostrzeniem na danym obiekcie pozwala również na taki efekt :) (zdjęcie zrobione przypadkiem zwykłym kompaktem)

Natomiast jeżeli chcemy zrobić piękny portret psa – pysio na pierwszym planie + zamazane tło (piękna jesień, zamazane liście i takie tam) to stosujemy jak najniższy parametr przysłony. Tak niski jak pozwala nam obiektyw.

Rola obiektywu w aparacie

Tutaj warto wspomnieć o obiektywach do aparatu. Dzielimy je na zmiennoogniskowe oraz stałoogniskowe. Te pierwsze pozwalają na zmianę ogniskowej czyli tzw. zoom. ”Kręcąc” pierścieniem obiektywu możemy kadr oddalać lub przybliżać. Są to bardziej uniwersalne obiektywy, które mogą być stosowane w wielu sytuacjach. Minusem tego rozwiązania jest nieznacznie gorsza jakość zdjęć, ponieważ wykorzystanie większej ilości soczewek obniża zdolność rozdzielczą obiektywu.

Zdjęcie zrobione obiektywem ustawionym na 14 mm

Natomiast optyka stałoogniskowa nie ma zoom i nie pozwala przybliżać ”obrazu”. Cechuje się natomiast lepszą jakością, ale często również niższymi wartościami przysłony. Przykładowo standardowy obiektyw zmiennoogniskowy cechuje się najniższą wartością przysłony ok. f2,8 – f3,5. Obiektyw portretowy może już oferować przysłonę f1,4, co pozwala na uzyskanie lepszego zamazania tła i jeszcze lepszego wyeksponowania pierwszego planu.

Ten sam kadr, ale zdjęcie robione obiektywem ustawionym na 25 mm

Oczywiście nie oznacza to, że jeden obiektyw jest gorszy od drugiego. Po prostu każdy ma inne zastosowanie – zoom przydaje się do fotografii sportowej lub oddalonych obiektów. Stałoogniskowe są lepsze do portretów oraz fotografii produktowej.

Kompromisy w fotografii

Fotografia to taka specyficzna ”sztuka”. Moim zdaniem dla amatora jest to dążenie do uzyskania jak najlepszego oświetlenia, które pozwoli zastosować dane rozwiązanie. Nie da się mieć wszystkiego i trzeba zawsze szukać kompromisów. Nie ma szans zrobić nieporuszonego zdjęcia, bez szumów i z dużym obszarem ostrości, jeżeli próbujemy to zrobić w ciemnym miejscu.

O wiele łatwiej robi się dobre zdjęcia na zewnątrz i w słoneczne dni. Naprawdę polecam na początek właśnie zdjęcia na dworze. Możemy wtedy skupić się nad ekspozycją i zastosowaniem ciekawych efektów, a nie nad uzyskiwaniem dobrego oświetlenia.

Trochę prześwietlone, ale mi się podoba :)

Jeżeli jednak musimy zrobić zdjęcie tam, gdzie niekoniecznie znajdziemy dużo światła to trzeba już kombinować. Chcesz nieporuszonego zdjęcia? Zastosuj krótki czas naświetlania, ale podbij ISO oraz zmniejsz przysłonę. Za dużo szumów? Zmniejsz ISO i spróbuj trochę wydłużyć czas naświetlania. Jakość ok, ale za mało światła? Zmniejsz jeszcze trochę przysłonę. Zawodowy fotograf zapewne na pamięć zna gotowe i sprawdzone nastawy, ale my nie jesteśmy profesjonalistami.

Polecam taką metodę prób i błędów, dzięki której zobaczymy co działa, a co nie. Na jakie nastawy możemy sobie pozwolić w danych warunkach, a które kompletnie się nie sprawdzają. Na początku nie polecam robić zdjęć jakościowych, a ilościowe. Nie nastawiałbym się, że każde zdjęcie będzie prawdziwą sztuką. Rób dużo zdjęć na różnych nastawach, a potem w domu zobacz co działa i się podoba.

Jak już wspomniałem – fotografia to sztuka, ale kompromisu. Czasami warto zastosować dodatkowe oświetlenie (np: robiąc zdjęcia w mieszkaniu), a czasem sprawdzi się statyw. Jeżeli nie mamy dobrego światła to musimy sobie radzić :)

Podsumowanie

Na tym zakończymy nasze rozważania nt ”jak zrobić dobre zdjęcia psa?”. Myślę, że dowiedzieliśmy się dużo – czym jest czułość ISO, czas naświetlania oraz jak działa przysłona. To takie kompletne podstawy, które pozwolą nam przejąć kontrolę nad zdjęciem. Fotografia w ruchu? Zmniejszamy czas naświetlania. Zdjęcia portretowe? Niskie wartości przysłony.

Nie do końca o to chodziło, ale cóż :)

Polecam pobawić się i posprawdzać co dla nas działa. Robienie zdjęć psu to nie jest wcale prosta ”dziedzina” fotografii. Psy są dynamiczne, często nieprzewidywalne. Zawsze warto mieć aparat gotowy do ”strzału”, aby ciekawa chwila nam po prostu nie uciekła. Psy to również bardzo wdzięczne i eleganckie zwierzęta do fotografowania – osobiście uwielbiam oglądać zdjęcia psów :)

Duży plus, że można zrobić dobre zdjęcia psa na dworze. Mamy tam dużo światła i możemy bardziej skupić się na efekcie zdjęcia niż na jego doświetlaniu. Także co? Aparaty w dłoń i do parku :)

Post Jak zrobić dobre zdjęcia psa? Podstawy pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.