Jak widać na zdjęciu – mamy nową obrożę, tym razem niebieską. Uważamy, że ten kolor lepiej pasuje do naszej psiny i chyba takie akcesoria dokupimy. Nie jest to jeszcze docelowy element – podobają nam się takie szerokie, ale z tym trzeba poczekać aż szczeniak podrośnie. Jednak wróćmy do treningów – komendę ”do mnie” już opisywałem, ale przypomnę.

Komenda ta polega na tym, że pies wraca do właściciela i przed nim siada. Jest to awaryjne przywołanie i nie mylimy go z luźniejszym ”chodź”. Tego polecenia nie używamy od tak sobie, ponieważ istnieje ryzyko spalenia komendy – wtedy jej skuteczność znacznie spada. Z tego powodu możemy ją ćwiczyć jedynie w konkretnych sesjach, gdzie mamy pewność poprawnego wykonania. Bardzo ważne jest, aby komenda słowna padła w momencie, kiedy szczeniak już kończy jej wykonanie, czyli podczas siadania. Niejako nie uczymy przychodzenia do nas, ale dajemy informację, że wymagamy siadu przy przewodniku, ale z odległości. Chodzi o sam efekt, a nie proces – pies ma usiąść pod naszymi nogami, bez względu na okoliczności.

Nam idzie coraz lepiej, ale wolę nie sprawdzać jej w praktyce ;)

Poniżej filmik z naszego treningu. Bez głosu i szczegółów, ale zawsze coś (nagrywane kalkulatorem ze słabym mikrofonem). Gratis energetyczna muzyka i krótki opis.

Trening przywołania

Post Trening przywołania pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Nasz szczeniak miewał problemy z nadpobudliwymi psami, które na niego skakały i zbyt mocno gryzły. Egon od razu przypadł naszej psince do gustu, więc całe zajęcia ślicznie się ze sobą bawiły. Wreszcie jakiś porządny kumpel do zabawy ;) Mamy nadzieję, że będzie często przychodził.  Jeżeli chodzi o ćwiczenia, to dzisiaj był następujący zestaw:  skupienie, awaryjna komenda ”do mnie”, chodzenie na luźnej smyczy oraz przyzwyczajenie psa do różnych badań (sprawdzanie zębów, uszek i innych). Było pracowicie, ale Legion większość z tego umiała lub znała podstawy, więc mieliśmy z górki.  Najwięcej pracy musimy włożyć w chodzenie na luźnej, ponieważ często zdarza się jej ciągnąć. Może nawet nie chodzi o ciągnięcie, ponieważ nie wyrywa się szaleńczo. Legion po prostu zbyt szybko chodzi, więc albo ona zwolni albo my przyspieszymy.

Nasza psinka nienawidzi, kiedy ktoś obcy bierze ją na smyczy. Przekonała się o tym Monika, która chciała na niej zademonstrować luźną smycz. Niestety Legion strasznie się wyrywała – ćwiczenie nie zostało wykonane, ale przynajmniej wiemy, że nikt nam psiaka nie porwie ;)

Podsumowując: są efekty socjalizacji, więc udanie się do psiego przedszkola nie było błędem. Oczywiście wiedziałem, że socjalizacja to mus, ale nie byłem pewien jakich dokładnie efektów oczekiwać. Teraz mam bardzo dobry obraz Legiona przed zajęciami oraz po. Szczeniak, który szczekał z nienawiścią na każde stworzenie, uciekał od kontaktu, piszczał i skomlał zmienił się w odważnego i zadowolonego psiaka, który uwielbia bawić się z innymi psami.

Post Efekty socjalizacji pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.