Zanim w ogóle dowiemy się szczegółów dotyczących wychowania psa to powinniśmy najpierw zastanowić się czy pies w naszym życiu to dobry pomysł. Naturalnie każdy z nas sam powinien wiedzieć na co może sobie pozwolić, a co przekracza nasze możliwości. Artykuł ma niejako na celu zniechęcić do posiadania psa. Jeżeli ktoś naprawdę tego chce to będzie potrafił się dostosować i trochę poświęcić. Jeśli jednak ktoś żyje tylko iluzją ”jak fajnie byłoby mieć psa” to mam nadzieje, że zrozumie, że pies to sporo utrudnień w życiu. Pies po prostu nie jest dla każdego. Bardzo często jest tak, że pewna wyidealizowana idea przesłania nam rzeczywistość, a potem wiele lat ponosimy tego konsekwencję.

Pies to nie tylko pies

Na samym początku trzeba zrozumieć jedno: pies to nie jest tylko pies, to kolejne 10-15 lat naszego życia. Decyzja o zaproszeniu psa do swojego życia to decyzja na wiele kolejnych lat. Nie powinniśmy podejmować jej spontanicznie ani pod wpływem chwili. Tym bardziej nie powinniśmy decydować się na psa np: dla dziecka, ponieważ dziecko zdąży podrosnąć i zmienić swoje priorytety, a pies nadal będzie żył z nami.

Na pewno łatwo zrozumieć, dlaczego wizja posiadania psa jest taka przyjemna. Wyobrażamy sobie lojalnego przyjaciela, który zawsze będzie z nami. Przyjemne popołudnia spędzone w słoneczne dni, gdzie możemy wybrać się z psem na odprężający spacer. W ciepłe wieczory można z psem wyjść pobiegać i w końcu wziąć się trochę za siebie. Dla prawdziwych sportowców pies to wspaniała wizja wymagających, wielogodzinnych podróży po górach. Dla rodziców to wyobrażenie słodkich weekendów, gdzie dzieciaki przytulają się do swojego psiaka i bawią z nim.

Pies może wprowadzić w nasze życie mnóstwo szczęścia, jeśli mu na to pozwolimy. Jednak decyzja powinna być dobrze przemyślana!

Szczęście, sielanka, przygoda. To wszystko daje nam pies. Tyle tylko, że nie zawsze jest tak kolorowo.

Chcę mieć psa – pies to same obowiązki

Ja wiem, że takie gadanie o obowiązkach to raczej coś, co rodzice mówią dziecku, żeby mu tego psa wybić z głowy. Szkoda tylko, że sami dorośli często nie potrafią racjonalnie o tym elemencie myśleć. Naprawdę bardzo często nie doceniamy jak dużo jest z psem ”roboty”. Rozumiem, że generalnie takie czepianie się tych obowiązków może wydawać się nudne. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że każdego roku porzuca się setki psów to sugeruje, że wiele osób nie jest na to gotowych.

Pies to nie tylko spacery w ciepłe, wiosenne południa. To również spacery w deszczu i śniegu. Niezapowiedziane wyjścia ”za potrzebą” w najmniej spodziewanych momentach oraz nagłe wyjścia do weterynarza. Pies nie rozumie, że śpieszymy się do pracy, mamy ważny projekt, ślub koleżanki lub cokolwiek innego. Pierwsze spacery z psem to coś nowego i ciekawego. Tysięczny spacer już takiej euforii u człowieka raczej nie wywołuje. Nie każdy ma tyle pasji, aby po kilku latach nadal pasjonować się spacerami.

Pamiętaj, że decydując się na psa musisz z nim wychodzić na spacery przez kolejne, długie lata. Nie tylko w weekendy, kiedy jest się wypoczętym. Zazwyczaj to konieczność wychodzenia jak człowiek czuje się źle, jest chory lub właśnie wrócił wyczerpany po ciężkim dniu w pracy.

Pies wymaga czasu

Spacery to jednak nie wszystko. Psu trzeba przygotować i podać posiłki. Pilnować, żeby miał świeżą wodę. Trzeba pamiętać o regularnych wizytach u weterynarza. Psa trzeba pielęgnować, czesać, kąpać, odrobaczać. Ogólnie przy psie jest dużo roboty i pies pochłania bardzo dużo naszego czasu. Naprawdę nie jest tego mało.

Piękny obraz, prawda? Puszysty śnieg, słoneczko – coś niesamowitego. Jednak spacery z psem to również wyjścia w największe mrozy i deszcze. Warto o tym pamiętać.

Ja naprawdę wiem, że to tak się nie wydaje. Myśli się o psie i pewne problemy upraszcza. Coś w stylu ”te pół godzinki dziennie to dla mnie żaden problem”. Jednak finalnie okazuje się, że to wcale nie jest pół godzinki, a czasami nawet kilka godzin każdego dnia.  Przy pracy na etacie z dojazdami, ogarnięciu własnego życia i spędzaniu czasu ze znajomymi lub rodziną to może się okazać, że tego czasu nie mamy. Pytanie wtedy do Ciebie jest takie – z czego zrezygnujesz najpierw?

Chcę mieć psa – pies to spore koszty

”Pies to koszty? Jakie koszty? Trochę karmy z marketu i szczepienie raz w roku to żadne koszty!” Nawet nie wiecie jak wiele osób w taki sposób bagatelizuje sprawę pieniędzy, które trzeba przeznaczyć na psa.

Dieta to najważniejszy element życia psa, który w ogromnej mierze decyduje o zdrowiu naszego przyjaciela. Naprawdę warto to zrozumieć – nie wolno, absolutnie nie wolno karmić psa najtańszym, suchym syfem. Zakładam, że jeśli ktoś chce psa to chce o niego dbać. Pies nie może być ładnym tłem dla naszego życia. Nie mówię, że trzeba robić to od razu dobrze, bo nikt od początku nie robi wszystkiego idealnie. Trzeba jednak chcieć. Dawanie psu najprostszego i najtańszego żarcia to nie jest ”chcieć” – to pójście na łatwiznę.

Nawet starając się karmić psa ”tanio” to nadal jest to więcej niż 0 zł – zawsze będzie stanowiło pewne obciążenie budżetu.

Pies to często również spore koszty weterynaryjne. Naprawdę nie warto łudzić się, że zawsze wszystko pójdzie gładko i wystarczy szczepienie raz w roku. Przez lata życia naszego psa okaże się, że u weterynarza bywa się regularnie. Problemy są od tych najprostszych jak biegunki, kłopoty żołądkowe i skaleczenia aż po skomplikowane operacje, wypadki, skręty żołądka i nowotwory. Nie chodzi o to, żeby kogoś straszyć – takie jest po prostu życie. Ludzie chorują i chodzą do lekarza. Tak samo psy.

Słodki szczeniaczek w domu to ogromna radość przez pierwsze dni. Maluch jest piękny, a wszyscy chcą z nim spędzać czas. Jednak w końcu przychodzi szara codzienność, a niektórzy niestety tracą zainteresowanie. Naprawdę trzeba się zastanowić czy pies to marzenie naszego życia, czy chwilowa zachcianka.

Pies nie tylko dla bogatych, ale…

Nie mam na myśli, że psy są tylko dla bogatych, bo to nieprawda. Decydując się na psa trzeba jednak mieć świadomość, że trzeba przeznaczyć na swojego przyjaciela konkretną część swojego budżetu. Czy na pewno jesteś na takim etapie życia, że możesz sobie pozwolić na psa?

Pies to po prostu sztuka kompromisów. Psiak nie powinien być tłem naszego życia, gdzie dostaje ochłapy, które nam zostaną. Powinien być członkiem rodziny, a opiekunowie powinni mieć odłożone fundusze na zapewnienie psu pewnego komfortu życia. Nie powinniśmy o psie myśleć ”jakoś to będzie”. Pies powinien być dla nas, ale też my powinniśmy być dla psa.

Chcę mieć psa – pies to dużo poświęceń

Wydaje mi się, że wiele osób bagatelizuje jaki wpływ na nasze życie ma pies. Widzimy zazwyczaj same pozytywy – głaskanie, tęcze i inne słodkości. Nie zawsze jednak myślimy o tym, czy pies będzie kompatybilny z życiem, o którym marzymy. Warto usiąść, pomyśleć o tym, czego chcemy i zastanowić się, czy pies nie będzie nam w dłuższej mierze przeszkadzał.

Pies utrudnia sporo rzeczy. Jeżeli kochamy podróże to taki przyjaciel może nie pasować do naszego trybu życia lub przyszłych marzeń. Wszelkie wyjazdy, spotkania lub święta będą trudniejsze, jeśli mamy psa. Oczywiście jeśli ktoś bardzo chce to może próbować sobie poradzić. Można zdecydować się na małą rasę, z którą łatwiej będzie podróżować. Można znaleźć dobry hotel dla psów lub przyzwyczaić go do zostawania u rodziny.

Zawsze można, ale nie każdy tego chce. Trudno takie sprawy wyjaśnić, bo na etapie zauroczenia psem zawsze ktoś rzuci ”ludzie podróżują z psami, więc się da”. Oczywiście, że się da. Pytanie tylko, czy Ty dasz radę. Często nie widzimy ile wyrzeczeń kosztowało przyzwyczajenie psa do podróżowania – często to rezygnacja z pewnych miejsc, skupianie się na wygodnym dla psa transporcie, zatrzymywanie się w ośrodkach, gdzie psy są mile widziane i tak dalej.

Myśląc o psie raczej skupiamy się na pozytywnych aspektach, a nie zauważamy potencjalnych problemów. Wspólne święta z psem wydają się czymś przyjemnym. Jednak często okazuje się, że obowiązków jest dużo, a pies nam przeszkadza. Niestety w okresie zimowym często zwiększa się ilość porzuconych psiaków…

Pies kontra marzenia

Jednak nie tylko o podróżowanie chodzi – chodzi o wszystko. Przykłady można mnożyć. Może marzysz o pięknym ogrodzie, a Twój pies okaże się mistrzem kopania w ziemi? Uwielbiasz uprawiać sport, a akurat Twój pies będzie miał dysplazję, która uniemożliwi mu bieganie? Chcesz mieć pięknie umeblowany dom, a okaże się, że Twój pies nienawidzi poduszek?

W każdym przypadku zawsze można znaleźć rozwiązanie. Ogródek można oddzielić płotem,  można przestawić się z biegania na spokojne spacery, a z poduszek można zrezygnować. Trzeba się po prostu zastanowić, czy w razie czego będziemy w stanie pójść na kompromis lub się poświęcić dla psa. To kwesta pytania – czy pies naprawdę będzie dla Ciebie ważny?

Chcę mieć psa – pies to problemy

Życie z psem nie zawsze jest łatwe. Powinno być łatwe i jak najbardziej może być łatwe, ale niestety trzeba być gotowym na problemy. Akademia życia z psem jest między innymi po to, żeby każdego początkującego przygotować na to wszystko, ale na tym etapie trzeba po prostu wiedzieć, że czasami jest pod górkę.

Z psami może być masa problemów. Dużo zależy od naszego charakteru, jednemu pewne rzeczy bardziej przeszkadzają. Niektóre rzeczy też są dla psa zwyczajnie standardowe, a nadal dla wielu osób bywają zaskoczeniem. Dobrym przykładem jest szczekanie. Zawsze bawi mnie jak na jakiejś grupie ktoś zada pytanie ”Czy rasa X dużo szczeka?” albo ”Mój pies szczeka, co robić”.

Naprawdę niesamowite jest jak wiele osób decyduje się na psa, a jednocześnie nie toleruje szczekania. Uwaga mam dla wszystkich taki news – psy szczekają. Niektóre bardziej, niektóre mniej. Jedne głośniej, inne o mniej przyjemnej tonacji. Fakt jest taki, że pies szczeka i rzadko da się przewidzieć jaki typ szczekacza nam się trafi. Jeżeli nienawidzimy psiego szczekania to nie decydujmy się na psa. Jeśli wiemy, że w naszym bloku ludzie nienawidzą szczekania i będziemy mieli same problemy to również nie decydujmy się na psa.

Decydując się na psa warto mieć pozytywne nastawienie, ale trzeba również być świadomym tego, że mogą pojawić się różne problemy. Często widzimy idealne psy z internetu – na facebooku lub instagramie. Nie widzimy jednak tych wszystkich problemów i kłopotów, bo nimi za bardzo nikt dzielić się nie chce.

Psy to nie zawsze sama słodycz

Kolejna sprawa, która powinna być logiczna, a dla wielu nie jest. Psy robią kupkę i siusiu. Wiele robi dużą kupę i bardzo dużo siku. Często są biegunki, wymioty i tym podobne, raczej nieprzyjemne rzeczy. Jak pies zrobi kupę na trawnik w parku to trzeba ją posprzątać, a to dla wielu problem jak wszyscy chyba wiemy z doświadczenia.

Ja wiem, że to może wydawać się śmieszne, ale naprawdę trzeba być świadomym, że pies to zwierzę – żywa istota. Chodzi, rusza się, bije mu serce, ma potrzeby fizjologiczne i generalnie… robi rzeczy. Czasami wydaje mi się, że dla niektórych pies to taki większy, interaktywny pluszak. Jeśli chcemy zabawkę to kupmy sobie zabawkę.

Pies to również sporo problemów, o których nie zdajemy sobie sprawy. Pies może nam coś zniszczyć lub zrobić nam niechcący krzywdę. Zadrapania się zdarzają – pies nie robi tego specjalnie. Pies może szczekać na obcych, skakać na gości i tak dalej.

Do czego dążę – pies może robić rzeczy, których się nie spodziewamy, których nie chcemy i które są dla nas problematyczne. Nie możemy łudzić się, że weźmiemy psa i wszystko będzie idealnie. Życie to nie film. Z tego powodu trzeba być świadomym, że decydując się na psa będziemy musieli problemy rozwiązywać. Wiele zrobimy sami, niektóre będą wymagały konsultacji ze specjalistą, a zdarzą się również sprawy, których nie naprawimy i będziemy musieli nauczyć się z nimi żyć.

Chcę mieć psa – zastanów się dobrze

W obecnych czasach pies z ekonomicznego i praktycznego punktu widzenia to okropny pomysł. Wymaga od nas nakładów finansowych oraz poświęcenia dużej ilości czasu. Pies od siebie tak naprawdę nie daje nic, nie daje konkretnych korzyści.

Z tego względu uważam, że naprawdę trzeba się zastanowić, czy to dobry pomysł dla nas. Wiele osób tylko myśli, że chce psa, a tak naprawdę myśli o pewnej idei psa. Trudno przedstawić plusy i minusy posiadania psa, bo dla każdego będzie to coś innego.

Wiem, że dla wielu osób pies miał być pewnym rozwiązaniem na lepsze życie. Kompanem, przyjacielem i towarzyszem. Jednak często okazuje się, że jest źródłem frustracji i złości. Nie ukrywajmy – te wszystkie psy w schroniskach i fundacjach to często właśnie skutek podjęcia decyzji, gdzie tak naprawdę wcale nie chciano psa. Po czasie okazało się, że pies to tylko koszty i problemy. W związku z tym pozbycie się psa było dla tego kogoś lepszą decyzją niż trwanie w tej nieprzyjemnej sytuacji przez kolejne lata.

Naprawdę uważam, że pies nie jest dla każdego. Każdy z nas ma inny tryb życia i priorytety. Nie do każdego życia pies pasuje. Na pewno fajnie jest mieć przyjaciela, który zawsze czeka na nas w domu. Czy jednak na pewno jesteśmy w stanie się nim odpowiednio zająć? Większość psów w schroniskach to psy, które ktoś kiedyś chciał, ale w pewnym momencie zdecydował, że jednak ”to nie jest dla mnie”. Naprawdę warto się bardzo dobrze zastanowić.

Szkoda psa

Moim zdaniem szkoda psa, bo wiem, że są ludzie, którzy naprawdę tego psa chcą. Dlatego myślę, że takie wpisy jak ten są potrzebne. Wpisy, gdzie raczej zniechęca się do posiadania psa i pokazuje problemy z nim związane. Jeśli ktoś naprawdę chce to nie będzie to mu przeszkadzać. Natomiast komuś, kto tak naprawdę nie chce psa lub nie jest na niego gotowy w tym momencie to tego typu artykuł uświadomi, że nie jest to dobra decyzja.

Uważam, że psy są świetne, ale uważam również, że nie są dla każdego. Dlatego naprawdę dobrze się zastanów, czy jest to dla Ciebie. W innym przypadku ani Ty ani pies nie będziecie szczęśliwi. Chyba nie ma nic smutniejszego niż pies, który jest uwięziony w domu, gdzie nikt go nie chce.

Post Chcę mieć psa – czy to dobry pomysł? pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Niedawno pisałem o tym, dlaczego warto mieć więcej psów. Szczerze wierzę, że psy to fantastyczna sprawa. Psy czynią nasze życie lepszym. Jednak to stwierdzenie jest tylko prawdziwe w jednym przypadku – naprawdę trzeba kochać psy. Bo jeżeli ktoś wskakuje w ten temat na pół gwizdka to obiecuję, że się nieprzyjemnie rozczaruje.

Lempo widać, że taki jeszcze nieogarnięty jest :D

Dzisiaj więc wpis o tym, dlaczego nie warto mieć psa. Przeczytaj to zanim się zdecydujesz, bo możesz oszczędzić sobie i psu wielu zmartwień. Pies zasługuje na dobrego człowieka bardziej niż człowiek zasługuje na psa. Warto o tym pamiętać.

Marzenia kontra rzeczywistość

Wiele osób żyje trochę w takiej bańce swoich wyobrażeń. Niektórzy myślą, że pies wypełni jakąś pustkę w ich życiu lub jakoś je zmieni na lepsze. Jak najbardziej tak jest, ale tylko pod warunkiem, że sami tego chcemy.

Każdy z nas ma jakiś standard życia, do którego się przyzwyczaił. Wstajemy rano, pijemy kawę, czytamy gazetę. Potem się ubieramy i jedziemy do pracy. Wracamy do domu, włączamy TV, jemy jakieś kanapeczki i sobie odpoczywamy.

Ktoś inny ma rodzinę i dzieci. W weekendy jadą na narty w góry, a na wakacje wybierają się All-Inclusive do Egiptu. Dzieci mają jakieś swoje hobby i zajęcia pozaszkolne. Karate, malarstwo.

I teraz żyjemy sobie w tym takim naszym świecie i nagle pojawia się myśl ”a może pies?”. Trudno powiedzieć od czego się zaczyna. Niektórzy w młodości mieli psa i w pewnym wieku pojawia się taki sentyment. Czy to prawdziwe uczucie czy po prostu chęć powrotu do dawnych, prostszych czasów? Nie wiem.

Wracasz po pracy i widzisz to – co robisz? Ja się cieszę, że ten niespodziewany wybuch poduszki nie zrobił krzywdy psu. Wiesz ile psów rocznie cierpi w powodu wybuchowych poduszek?!

Ktoś inny może przeczytać ciekawy artykuł w internecie o tym, jak to pies pozytywnie zmienia życie. Wprowadza radość, zachęca do sportu, ale przede wszystkim pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. I ten ktoś może akurat ma trochę dołek w swoim życiu i poszukuje takiej pozytywnej zmiany?

Jeszcze ktoś inny właśnie wrócił od przyjaciółki, która właśnie zdecydowała się na psa. Widzisz jak jej dzieci bawią się ze szczeniakiem i aż się ciepło w sercu robi. Przecież pies to taka fantastyczna istota dla dziecka. Delikatna, wyrozumiała. Pięknie tak marzyć o wspólnej przyszłości. Dzieci dorastają, a przy ich boku dorasta również pies. Będzie je bronił, opiekował się nimi i zawsze im towarzyszył. Pięknie.

Gówno prawda. Pies to same problemy i osoba, która nie wie na co się pisze będzie ostro zawiedziona. Nie warto mieć psa, ponieważ pies nie wprowadza do naszego życia konkretnej, dodatniej wartości. Wszystkie plusy posiadania psa związane są tylko i wyłącznie z tym, co sami z tego zrobimy.

Pies zachęca do sportu? Tak, ale tylko osoby, które chcą ruszyć tyłek. Jeżeli całe życie jesz czipsy i łudzisz się, że pies przyjdzie, da Ci w mordę i powie ”Krzysztof kurwa zrób coś ze sobą. Idziemy biegać” – nie ma szans.

Pies jest najlepszym przyjacielem? Tak, ale tylko wtedy, jeśli również Ty będziesz najlepszym przyjacielem psa. Jeśli ktoś ma psa w dupie i woli wypić piwko przed TV zanim zwrócić na niego jakąkolwiek uwagę to trudno oczekiwać cudów.

Pies to cudowny towarzysz dziecka? Tak, ale tylko w rodzinie, w której kładzie się nacisk na empatię i zrozumienie. Jeżeli myślisz, że pies to darmowa opiekunka to grubo się rozczarujesz. Jeśli dziecko będzie męczyć psa to licz się z mocnym i stanowczym zachowaniem ze strony psa.

Pies wzbogaca życie? Tak, ale tylko jeśli sami tego chcemy i równie dużo dajemy od siebie. Pies nie jest antydepresantem, psychologiem i trenerem personalnym w jednym.

Nie warto mieć psa

Jeżeli spojrzymy na istotę psa logicznie w zakresie plusów i minusów to szybko zauważymy pewną zależność. Plusy posiadania psa są iluzoryczne – to takie chwytliwe hasła, które nie są materialne. Takie tam pieprzenie o wzbogaceniu duchowym i tak dalej. Niektórzy potrafią to wykorzystać, ale wielu niestety nie.

Biegaj z psem – mówili. Będzie fajnie – mówili. Bieganie jest straszne… nogi bolą i w ogóle.

Minusy natomiast są bardzo, bardzo materialne. Jeśli ktoś nie jest gotowy to nie dziwię się, że myśli o oddaniu psa. Pies to same problemy, jeśli się zastanowić. Trzeba wychodzić na spacery, sprzątać, karmić, opiekować się, chodzić do weterynarza, szczepić, wychowywać i wiele, wiele innych.

I teraz dla prawdziwego psiarza to są plusy. Kochamy dbać o nasze psy i spędzać z nimi czas. Ja uwielbiam – Ty też pewnie uwielbiasz. Jednak wiele osób nie jest prawdziwymi psiarzami i pasjonatami. Wiele osób decyduje się na psa własnie z powodu takich dziwnych, przejaskrawionych wyobrażeń, które napędzane są przez media.

Jak wcześniej napisałem każdy ma swój standard życia, a mało kto lubi wychodzić ze swojej strefy komfortu. Jeśli ktoś długo pracuje, a wolny czas lubi spędzać na odpoczynku to trudno spodziewać się, że nagle stanie się miłośnikiem aktywnego trybu życia. Jak ktoś ma bardzo napięty grafik – praca, dzieci, jakieś hobby to też trudno, żeby nagle ta osoba znalazła kilka dodatkowych godzin na psa.

Pies to również duże koszty. Psa trzeba nakarmić i pójść do weterynarza. To takie absolutne minimum. Dla psiarza to nie jest problem – to normalna sprawa. Jednak jak ktoś ma już problemy finansowe i myśli, że weźmie psa, żeby go pocieszał to trudno, żeby ta relacja skończyła się w pozytywny sposób. Z drugiej strony ktoś może mieć kasy dużo, ale woli wydawać ją na wakacje i hobby – wtedy pies będzie tylko problemem.

Czego szukasz mały piesku? Szczęścia i kiełbasy.

Nie warto mieć psa, jeżeli myślimy, że psy są idealne. Czasami tak siedzę na kanapie i myślę. I jak tak myślę o tym, jakie są psy to ogromnie się dziwię, że tyle osób się na psa decyduje. Pies to problem. Chce na spacer, wskakuje na głowę, kradnie poduszkę, chce jeść. Trzeba się o psa martwić, trzeba się psem zajmować.

Kryzys egzystencjalny

Moim zdaniem decydując się na psa powinniśmy być całkowicie pewni swojej decyzji. Jeśli kupisz samochód i uznasz, że jednak Cię na niego nie stać lub nie masz czasu nim jeździć to go sprzedajesz i tyle. Pies to żywa istota, więc bierzemy za nią odpowiedzialność. Oczywiście psa można oddać, ale trzeba mieć świadomość, że nie jest to bez znaczenia dla psiej psychiki.

Wiele osób właśnie oddaje psy z takiego powodu, że nie byli gotowi na zmiany. To nie jest tak, że akurat ktoś miał psa demona. Najgorszego na świecie, agresywnego, nadpobudliwego i niebezpiecznego. Są oczywiście ekstremalne przypadki, ale w sporej większości psy są ”normalne”. To ludzie mają dziwne wyobrażenia.

Ktoś ma spokojne, ułożone życie i nagle ma głupią myśl ”chcę psa”. I wtedy to spokojne życie już takie spokojne nie jest. Okazuje się, że już nie można spać do 10 w sobotę, bo psiak budzi rano, że chce na spacer. Okazuje się, że po pracy nie można sobie odpocząć przed TV, bo psiak wskakuje na nas i domaga się uwagi. W wakacje trudno znaleźć opiekę, więc zamiast do Egiptu można jechać najwyżej do Sosnowca. Zresztą ”dlaczego psie hotele są takie drogie?! Kto to widział? Złodziejstwo.”

4 lata wychodzenia na spacery codziennie. Deszcz i śnieg – nie ważne, bo trzeba wyjść. Dopiero teraz psi bogowie wynagrodzili nam trudy i dali ogród. Dzięki!

Nagle okazuje się, że pies nie tylko daje, ale też wymaga. Czasem nawet wydaje się, że wymaga więcej niż daje. Nie ma psich plusów bez poświęcenia mu uwagi, czasu i pieniędzy. I wtedy ten ktoś siada na swoim fotelu i uświadamia sobie ”teraz tak już będzie przez kolejne 8-12 lat”. I ogarnia tego kogoś strach, bo przecież dawne życie było lepsze. Było więcej kasy, więcej czasu dla siebie i rodziny. Były wakacje, hobby. I okazuje się, że pies wcale taki fajny nie jest. Te plusy to wcale nie są takie plusy. Pies wcale magicznie nie przedłuża życia, nie leczy chorób, a nawet dziad kapci nie przyniesie.

I okazuje się, że najlepszym rozwiązaniem jest tego psa oddać. Do schroniska, do kogoś. A jak wstyd to przywiązać do lasu, wywieźć gdzieś daleko i tyle. Może przez chwilę są wyrzuty sumienia ”przecież to mój pies”. Przez chwilę. Potem rano wstajemy spokojnie i we własnym tempie. Jest cisza. Nie trzeba szybko iść na spacer. Czasu jest jakoś tak więcej i pieniędzy też. I powoli, powolutku wyrzuty mijają, a człowiek wraca do tego swojego stabilnego życia.

Moje ulubione miejsce do robienia zdjęć. Sąsiad ma takie piękne drzewka, więc można wykorzystać :D U nas nie ma nic poza małymi tujkami. Może za 10 lat też tak urosną :)

Coś na koniec

Nie ma przymusu posiadania psa. Moim zdaniem pies to nie jest dekoracja, nasz psycholog, lek na braki w naszym życiu czy cokolwiek innego. Media często pokazują psa jak prawdziwy cud. Pomaga w depresji, motywuje do ruchu, przedłuża życie, uszczęśliwia, broni, jest lojalny, grzeczny, pomoże. Coś niesamowitego.

I to jest prawda, ale pies jest niesamowity tylko wtedy, jeśli człowiek da coś od siebie. Psa trzeba szanować i kochać i tylko wtedy coś z tego będzie. Niestety wiele osób decyduje się na psa pod wpływem jakiejś presji lub impulsu.

Nie warto mieć psa, bo samo posiadanie psa nie ma żadnej wartości. Wartościowa jest relacja, a w relację trzeba się zaangażować. Wiele osób nie jest w stanie tego zrobić.

Oczywiście są osoby, którym się udało. Zmieniły swoje życie dla psa, zaangażowały i teraz nie wyobrażają sobie innego życia. Jednak to rzadkość. Wielokrotnie pisałem już, że nie ma wersji próbnej psa i dlatego trzeba dobrze przemyśleć swoją decyzję.

Kolejna dziura do kompletu. Jeśli ktoś chce piękny ogród to polecam ogrodzić sobie kawałek i raczej nie polecam samojeda w roli ogrodnika :)

Co wolisz? Wolny czas, pieniądze, porządek, spokój? Jeżeli to są Twoje priorytety to nie bierz psa. Pies pochłania te wszystkie rzeczy, jeśli nie jesteśmy na to gotowi. Naprawdę, naprawdę pomyśl.

My mamy 3 psy, ale jesteśmy na to gotowi. W domu mamy względny nieporządek zazwyczaj. Na podłodze lezą dyski frisbee, zabawki i jakieś gryzaki. Można sprzątać co 5 minut, ale po co? Zaraz znowu któryś coś zrobi. Rano trzeba wstawać, nawet w weekendy, bo psiska budzą o 6 rano na jedzenie. Spacerować trzeba – deszcz czy śnieg. Teraz dopiero mamy o tyle łatwiej, że w brzydką pogodę wystarczy przejść się u nas po ogrodzie. Jednak przez 4 lata dzień w dzień wychodziliśmy na spacer.

Na wakacjach nie byliśmy nigdy, od kiedy jest z nami Legion. Raz w życiu zostawiłem ją w domowym hotelu na jeden dzień i cały ten dzień się martwiłem, jak się czuje. Ogród cały jest przekopany, bo samoyedy kochają kopać. Kiedyś myśleliśmy o posadzeniu czegoś, ale nie ma raczej sensu.

I ktoś teraz zapyta ”to po co Ci pies jak tak ciężko”? No właśnie – po co mi pies? I na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam, bo to kwestia indywidualna. Co jest dla Ciebie ważniejsze? Podróżowanie czy pies? Piękny ogród czy pies? Czyste mieszkanie czy pies? Oglądanie TV czy pies? Długie spanie czy pies?

Ostatecznie wszystko zależy od Ciebie. Jeśli jesteś w stanie poświęcić się trochę dla psiaka to fantastycznie. Na pewno będziecie mieli fajne życie. Jednak jeśli masz inne priorytety to lepiej sobie odpuść.

Oczywiście zawsze są kompromisy i rozwiązania. Można podróżować z psem, ale trzeba to odpowiednio zorganizować – może zamiast pobytu w hotelach zdecydować się na kempingi, gdzie psy są mile widziane? Chcesz piękny ogródek z psem to możesz ogrodzić kawałek, żeby psiak nie miał tam wstępu. I tak dalej i tak dalej.

Tylko nie każdy chce iść na te kompromisy. Dlatego właśnie trzeba pomyśleć, co jest dla nas najważniejsze. Lepiej zrobić to zanim zdecydujemy się na psa. Dla mnie brak możliwości wyjazdu na wakacje to nie jest problem – wolę być z psem niż nad morzem. Dla mnie priorytetem są psy i to z nimi czuję się najlepiej. Rozumiem jednak, że ktoś inny może mieć inne potrzeby.

Jestem ciekawy jakie są Wasze przemyślenia na ten temat. Czy warto mieć psa? Jakie są plusy i minusy posiadania psa? 

Post Nie warto mieć psa! Przeczytaj zanim się zdecydujesz pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.