Lubię bardo wpisy urodzinowe, bo to świetna okazja, żeby powspominać i podsumować cały rok jednego psa. Przyznam, że nie ma aż tak dużo do pisania, bo można powiedzieć, że u nas trochę nudy. Przynajmniej tak to wygląda jak się obserwuje życie innych internetowych psów, gdzie ciągle jakieś zawody, szkoleniach i generalnie ostry zapierdziel. Ja się jednak cieszę, że udało nam się z tego wyjść i możemy zwyczajnie sobie razem żyć.

Legion ma już 6 lat!

Jak ktoś czyta bloga od początku to wie, że Legion miała bardzo intensywne pierwsze lata. Szkolenia, kursy, spotkania, zawody, treningi i tak dalej. Pierwszy pies, człowiek się nie zna, więc ufał ”mądrzejszym”. W końcu owczarek niemiecki, pies pracujący, więc trzeba zaplanować konkretnie czas.

Oczywiście nie chcę tak zawsze zwalać na behawiorystów, bo jako opiekunowie psa to sami powinniśmy zauważyć, że coś zaczyna być nie tak. Naprawdę jednak trudno początkującemu wyłapać ten moment. Legion więc robiła bardzo dużo różnych rzeczy i wydawało się, że jest ok. Pierwsze oznaki nadpobudliwości i agresji smyczowej były ignorowane i specjaliści zrzucali to na ”owczarkowy temperament”, ”za mało aktywności” lub inne tego typu sprawy.

Jeśli ktoś czyta bloga regularnie to wie jak to było dalej. Problemy z zasypianiem, ciągłe wkurzenie, pobudzenie i tak dalej. Nie można było wstać z krzesła, bo Legion od razu się aktywowała myśląc, że będzie coś robione. Specjaliści rozkładali ręce – były propozycje kolczatek i obroży elektrycznych. W końcu zmieniliśmy wszystko i robiliśmy po swojemu.

Rozwiązania były dwa: ograniczyć aktywności pobudzające (fizyczne) i wymienić je na zabawy wyciszające (umysłowe) oraz obserwować psa i przede wszystkim dostosowywać się do niej.

Przez kilka lat udało nam się dużo naprawić, ale wydaje mi się, że idealnie nigdy już nie będzie. Legion zawsze będzie trochę nakręcająca się. Miewa też gorsze dni, gdzie jest zwyczajnie wkurzona – wydaje mi się, że jak każdy czasami. Piszę o tym, bo bardzo często dostaję wiadomości ”Jak tam z Legion się udało, bo mam podobny problem?”. Dużo z psem da się wypracować, ale nie wszystko i nie zawsze. Trzeba mieć tego świadomość, że wszystko zależy od skali problemu.

Dla nas najważniejsze, że możemy teraz sobie spokojnie żyć. Cały ten rok w ogóle był mega spokojny. Od zeszłorocznego skrętu żołądka daliśmy Legion całkowity luz – może nawet za bardzo. Mocno pilnujemy jej w okolicach posiłków i uważamy na aktywności w ciągu dnia. Mieliśmy zaplanowane badania w związku z jej zwyrodnieniem stawów, ale też trochę to przesuwamy w czasie. Trochę boimy się ponownego uśpienia na czas badania, więc jeszcze chwilę poczekamy.

Co więc robimy? Z aktywności typowo fizycznych zostało nam wyłącznie frisbee. Najlepiej byłoby jej w ogóle odmówić rzucania dysków (ze względu na zwyrodnienie), ale jakoś nie potrafimy jej tego zabronić. To jej ukochana zabawa, a nawet jak nie rzucamy to Legion wszędzie nosi frisbee ze sobą. Nawet jak śpi to dysk jest gdzieś pod pyskiem :)

Poza tym staramy się robić sporo zabaw umysłowych – maty węchowe pojawiają się u nas na pewno najczęściej, bo najszybciej zrobić taką sesję węchową. Wszystkie nasze psy kochają maty, a my uwielbiamy je obserwować jak pracują, więc czemu nie :)

Legion zaczyna być już powoli w takim wieku, gdzie bliżej jej staruszka niż szczeniaka. Na pewno będziemy kładli coraz większy nacisk na profilaktycznie badania, chociaż i tak już teraz staramy się je robić regularnie. W tym lub na początku przyszłego roku czeka nas taka kompleksowa wizyta u weterynarza – pełne badania krwi i rtg wszystkich łap, żeby zobaczyć jak to wygląda.

Legion jest cały czas na suplementach i generalnie widać, że coś to daje. Jednak nadal po dłuższym wysiłku fizycznym (za dużo frisbee albo za długi spacer) to pojawiają się problemy z łapami. Głównie objawia się to problemami ze wstawaniem i chwilową sztywnością łap. Jak Legion po spaniu trochę rozchodzi to jest lepiej. Mamy zamiar konsultować z weterynarzem jakie są możliwości – kiedyś słyszałem o komórkach macierzystych, ale podobno teraz rekomenduje się lepsze metody.

Co dalej? Pozostaje życzyć Legion tylko zdrowia, bo to najważniejsze. Legion jest dobrym pieskiem – to też najważniejsze i trzeba często to zaznaczać :)

Post Legion ma już 6 lat! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Skoro są urodziny to będzie też wpis. Legion jest już dobrym pieskiem, więc nie będzie długo :)

Legion – od potwornego szczeniaka do dobrego pieska

Jak ktoś czyta tego bloga to powinien wiedzieć, że nasze wspólne życie z Legion nie było łatwe. Legion była strasznym szczeniakiem. Takim naprawdę w stylu ”wszystkie chwyty dozwolone”. Przede wszystkim potwornie gryzła i żadne metody nie działały. Piszczenie, ignorowanie, przekierowywanie, a nawet izolacja – nic. Wręcz wszystkie działania zachęcały ją jeszcze bardziej do gryzienia.

To idealne zdjęcie z młodości Legion. Zachowywała się tak jak wyglądała. Niby słodkie oczka i grzecznie sobie leży, ale jednak widać, że tam za uszami czai się szatan :D

Były też problemy z chodzeniem na smyczy. Legion od zawsze była uparta i lubiła postawić na swoim. Z tego powodu zazwyczaj ona prowadziła na spacerze. Wspominałem o agresji smyczowej, gdzie Legion rzucała się na wszystkie psy?

O problemach z nią wspominam w większości wpisów o Legion. Głównie dlatego, żeby ktoś nie pomyślał błędnie ”o jaki grzeczny piesek, nie to co mój”. Każdy pies ma jakieś problemy – zazwyczaj spowodowane są różnicami temperamentów i oczekiwań. Ty chcesz w lewo, a pies w prawo. Jeśli psiak jest uparty to konflikt gotowy.

Wiele osób pyta, jak teraz zachowuje się Legion. Legion zachowuje się jak zawsze, czyli po swojemu. Na pewno wyrosła z wielu bzdur – nie gryzie już, nie niszczy i jest spokojniejsza. Większość to oczywiście zasługa dorastania. Większość psów zaczyna luzować w okresie 2 roku życia. Schodzą szczenięce emocje i trudy dorastania. Pies staje się stabilniejszy po prostu.

Sporo problemów udało się naprawić (lub przynajmniej je złagodzić) poprzez ograniczenie aktywności pobudzających. Nie biegamy już i nie robimy dynamicznych aktywności. Kiedyś chodziliśmy na wszystkie okoliczne szkolenia i wykorzystywaliśmy każdą wolną chwilę na robienie czegokolwiek.

Wielki nochal :D

Myślę, że też my, jako opiekunowie sporo przez ten czas dojrzeliśmy. Nie ma już presji w stylu ”wszyscy coś robią z psami to my też musimy”. Legion dość szybko przyzwyczaiła się do mniej aktywnego trybu życia i naprawdę jej to służy. Większość dnia wyleguje się z nami na kanapie. Jeżeli chodzi o aktywności to są spokojne spacery i sporo zabaw węchowych. Jedyne bardziej dynamiczne zajęcie to frisbee, które Legion kocha. Staramy się jednak jej to ograniczać, ponieważ jest już lekka fiksacja na punkcie dysku :)

Naprawdę polecam spróbować takiego uspokojenia. Wielu specjalistów doradzało nam, że powinniśmy robić więcej aktywności, żeby psa zmęczyć. Próbowaliśmy i nic to nie dało, a wręcz pogarszało sytuację. Dopiero takie wyluzowanie pomogło.

Na pewno nie napiszę, że Legion ma zero problemów. Zawsze można znaleźć jakieś rzeczy do marudzenia. Uważam też jednak, że nie powinno się robić z psa robota. Żaden pies nie jest idealny i też trzeba potrafić iść trochę na kompromis.

Przykładowo Legion jest straszna na jedzenie. Wystarczy spóźnić się kilka minut ze śniadaniem, a ona już zaczyna głośno szczekać i domagać się żarcia.  Nie uważam jednak, żeby to było coś, co wymaga skomplikowanego szkolenia. Pies jest głodny, normalna sprawa :D Levi i Lempo mają taką metodę, że przychodzą i biją łapą. Legion szczeka i tyle.

Jedno z pierwszych zdjęć, jakie zrobiliśmy sami Legion. Również pierwsze dni z nami. Piękne czasy :)

Osobiście uważam więc, że też nie ma sensu spinać się na każdą drobnostkę. Naturalnie każdy zrobi jak uważa, ale jeśli komuś aż tak przeszkadza szczekanie to może lepszym pomysłem byłby kot? :)

Legion ma już 5 lat!

5 lat to naprawdę masa czasu. Ledwo człowiek odbierał swojego szczeniaczka, a tu już duży, poważny pies siedzi w domu. Mieliśmy swoje problemy i nadal mamy, chociaż trochę w innym kontekście. Obecnie naszą główną obawą są problemy zdrowotne. Legion przeżyła skręt żołądka i ma zwyrodnienie stawów. W przeszłości miała kaszaki, ma również delikatny brzuszek (nietolerancja sporej grupy produktów).

Ogólnie wiele się mówi, że owczarki niemieckie to delikatna i podatna na choroby rasa. Z tego powodu to właśnie jej zdrowie jest dla nas największym powodem do niepokoju. Jesteśmy jednak dobrej myśli i zrobimy wszystko, żeby dożyła sędziwego wieku.

Tak wygląda teraz. Trochę podrosła :)

Szczerze? Pomimo tego wszystkiego nie zamieniłbym jej na żadnego innego psa. Legion jest wspaniała i dla nas idealna. To perfekcyjny przykład psa lojalnego i wiernego, który spędza z nami praktycznie każdą sekundę życia. Oboje pracujemy zdalnie z domu, a Legion jest stale przy nas. Spędzamy więc każdą chwilę razem.

Czego można życzyć Legion z okazji jej urodzin? Myślę, że najważniejsze jest zdrowie. Mam nadzieję, że będziemy jeszcze razem przez wiele długich lat :)

Post Legion ma już 5 lat! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Cztery lata to już poważny wiek i muszę przyznać, że strasznie szybko to minęło. Z perspektywy czasu wydaje się, że to krótki okres, a przecież tyle się w tym czasie u nas zmieniło. Powstały Maty Węchowe i Pawesome. Pojawił się również u nas drugi psiak – Levi. Teraz przeprowadzka do własnego domu i kolejny psiak, tym razem staruszka Sara. Niby tylko 4 lata, ale jednak ”aż” :)

Legion ma 4 lata – co się zmieniło?

Legion miała bardzo burzliwy okres dojrzewania. Szczeniakiem była bardzo wymagającym – gryzła wszystko i wszystkich, niszczyła każdą smycz, nie przychodziła na zawołanie i ogółem była odporna na wszelkie zabiegi wychowawcze. Jako początkujący przewodnicy chodziliśmy z nią wszędzie. Były szkolenia grupowe i indywidualne, było szkolenie PT, były jakieś spotkania socjalizacyjne w parkach, ale nie bardzo to pomagało.

Teraz z perspektywy czasu wydaje mi się, że po prostu za bardzo nasiąkliśmy wtedy wiedzą z książek i internetów, a przez to myśleliśmy, że będzie to wyglądało inaczej. W końcu wszelkie treści informują, że pies musi być grzeczny, wychowany i słuchać się przewodnika. Zachęca się do szkolenia już od pierwszych dni, mocnej socjalizacji oraz zapisania na różne kursy.

Straszy się również tym, co nas czeka, jeśli tego nie zrobimy. Pies będzie wystraszony, lękliwy, a nawet agresywny! Naprawdę myślę teraz, że większość problemów z Legion mieliśmy właśnie dlatego, że słuchaliśmy takich rad. Bojąc się negatywnych konsekwencji robiliśmy z nią za dużo i za szybko, a nie daliśmy jej się po prostu rozwijać w naturalnym tempie.

Teraz jestem przekonany, że szkolenie bardzo młodego psa nie bardzo ma sens. Przez pierwsze dni, tygodnie, a czasami nawet miesiące pies nam po prostu nie ufa i dopiero aklimatyzuje się w nowym otoczeniu. Bez zaufania nie ma prawdziwego posłuszeństwa, a szkolenie od małego za nagrody powoduje tylko uprzedmiotowienie relacji z psem. Pies słucha, bo wykonuje automatyczne komendy za daną nagrodę, a nie dlatego, że nam ufa. W związku z tym brak nagrody lub zbyt mała nagroda może spowodować sprzeciw.

Oczywiście warto coś z psem od małego robić, ale raczej w formie zabawy niż rzeczywistego szkolenia. Takie przynajmniej moje zdanie. Bardzo dużo czasu zajęło nam odwrócenie relacji z Legion z typowo szkoleniowej na naturalną i skupioną na zaufaniu. Jak przestaliśmy od niej wymagać behawiorystycznego progresu, a skupiliśmy się na wspólnym życiu to było po prostu lepiej, a postępy pojawiały się same.

Teraz praktycznie od ponad roku nie robiliśmy żadnego większego szkolenia, a Legion jest naprawdę lepsza. Tak naprawdę teraz w ogóle unikam wydawania psu poleceń, jeśli sytuacja tego nie wymaga. Dawniej szliśmy do parku, a przed rzuceniem frisbee było jakieś polecenie. Teraz po prostu sobie rzucamy.

Obecnie jest taka moda na ćwiczenie wszystkiego i ciągłe szlifowanie posłuszeństwa, a nawet uprawianie psich sportów. Wiem, że w związku z tym wiele osób się nie zgodzi z moim podejściem, ale mi z nim obecnie lepiej.

Cały czas jest taka mała wojenka amatorów z osobami szkolącymi. Zwykli psiarze często mówią, że ćwiczenie psa to męczenie, robienie z przyjaciela automatycznego robota i tak dalej. Z drugiej strony osoby szkolące twierdzą, że pies ludzi szkolenie, a przynajmniej jest grzeczniejszy od zwykłego burka podlatującego do każdego psa.

Każda strona jak najbardziej ma swoje racje, ale moim zdaniem najlepsze jest takie wypośrodkowanie. Pies powinien znać pewne polecenia, które są przydatne w codziennym życiu. Powinien też w pewien sposób respektować swojego przewodnika i nie pozwalać sobie na przekroczenie pewnych granic. Jednak z drugiej strony przesadzenie z treningiem rzeczywiście z niektórych psów robi posłuszne zombie bez własnej woli. Tak to przynajmniej wygląda :)

Tak czy inaczej z Legion teraz jest ok. Mamy jakieś mniejsze problemy, które związane są z naszymi niedopatrzeniami w młodości. Niestety ich już raczej nie wyeliminujemy. Głównym problemem będzie agresja smyczowa – Legion na smyczy jest bardzo nerwowa i potrafi różnie reagować. Jest z tym na pewno lepiej niż kiedyś, ale jednak problem w pewnym stopniu będzie z nami zawsze.

Poza tym Legion to dobry pies. Coś tam za uszami oczywiście ma, ale naprawdę jesteśmy z niej zadowoleni :)

Legion w nowym domu i życzenia na kolejne lata

Legion w nowym domu radzi sobie bardzo dobrze. Szybko się zaaklimatyzowała i nie ma żadnego stresu. Ma dostęp do ogrodu, ale jednak woli przebywać z nami. Sama na ”siku” też nie wyjdzie, więc nadal rano trzeba wstać, żeby się z nią przejść. O dziwo Levi radzi sobie sam – jak chce to jest w ogrodzie, ale często wraca posiedzieć z nami.

Legion to jednak taki typowy, lojalny owczarek niemiecki i musi pilnować swoich ludzi :D Nam to nie przeszkadza, więc jak najbardziej jest ok. Przeprowadzka do domu na pewno zrobiła jej dobrze. W bloku zawsze jest głośno, a Legion to raczej nerwowy pies. Ktoś za głośno gada na klatce lub jakiś żul obija się przed blokiem to zawsze musiała taką sytuację obszczekać. Teraz jest na pewno spokojniejsza.

Tak naprawdę nie wiem czego moglibyśmy sobie życzyć na kolejne lata z Legion. Dla mnie to pies prawie idealny – prawie, bo jednak ma jakieś mniejsze problemy z emocjami. Tak naprawdę pozostaje życzyć zdrowia i dobrej formy na starość.

Wiadomo, że ”nowoczesne” generacje psów borykają się z wieloma problemami i żyją znacznie krócej niż dawne psy. Mamy nadzieję, że dobra dieta i korzystne warunki pozwolą nam cieszyć się jej towarzystwem jeszcze przez wiele lat.

Myślę, że to tyle na dzisiaj. Remont sam się nie zrobi :D

Czego Wy życzycie sobie sami z własnymi psami?

Post 4 urodziny Legion pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dla niektórych 3 lata z psem to ”nic” – przecież wiele osób ma swojego pupila przez wiele lat i dla nich to nic nowego. Natomiast to dla nas całkiem poważna rocznica. To pierwszy rok, kiedy Legion nie jest szczeniaczkiem. Jak miała 2 lata to jeszcze częściowo miała swoje odpały młodości, a teraz jest już dorosła i dojrzała. Dzieci tak szybko dorastają… lada dzień wyprowadzi się z domu i założy rodzinę…

UWAGA! Dzisiejszy wpis zawiera dużo zdjęć i gifów szczeniaczków. Oglądanie grozi nagłą ochotą na posiadanie kolejnego psa! Nie bierzemy za ewentualne decyzje odpowiedzialności :)

Pierwszy rok z psem

Pierwszy rok to było takie ”wow” – ogromne zauroczenie pięknym szczeniaczkiem. Zachwyty nad tym jaki to mądry, bystry i zdolny piesek. Legion szczeniaczkiem była wybitnym w każdym możliwym względzie – tak przynajmniej ja to pamiętam.

I mówię to serio – Legion była ekstremum we wszystkim, czym mogła. Wszystko robiła na 110% i nigdy się nie oszczędzała. Rano wskakiwała do łóżka, rozszarpywała poduszki i gryzła po ręce ”trzeba wstawać”. Na spacerze biegała aż do zmęczenia, a potem skakała ”na opa!” i trzeba było ją zanosić do domu :) Generalnie taki typowy szalony szczeniaczek.

Dżemdobry!

Od razu jednak dała się poznać jako intensywny pies. Pierwszy rok mijał pod znakiem problemu ”szczeniak gryzie”. Legion gryzła mocno, często i absolutnie nie chciała zrezygnować z tej zabawy. Dużo blizn i nieprzyjemnych poranków.

Mimo wszystko nikt jej nie winił, bo wiedzieliśmy, że to typowe zachowanie dla szczeniaka. Ogółem pierwszy rok był super, bo wszystko było nowe, a poznawanie Legion było po prostu świetnym doświadczeniem. Mały pies to jeszcze takie pudełko niespodzianek, które dopiero trzeba odkryć. Niby wiadomo czego można się spodziewać po konkretnej rasie, ale każdy pies na pewno może nas czymś zaskoczyć.

Drugi rok z psem

Drugi rok z psem to był nasz taki kryzys z Legion. Mieliśmy kilka problemów z jej frustracją, a że doświadczenia z psami mieliśmy mało to nas trochę to przytłoczyło. Próbowaliśmy wielu rzeczy, szkoleń, kursów i treningów. Niektóre działały lepiej, a inne gorzej. Nieumiejętność znalezienia pomocy z zewnątrz i złe doświadczenia ze szkoleniowcami spowodowały, że było po prostu ciężko.

Mała Legion – taka niepozorna kuleczka :)

Jednak w końcu udało nam się przerwać taką psią depresję i wzięliśmy się w garść. Zaplanowaliśmy dokładne treningi, nauczyliśmy Legion grzecznie chodzić na smyczy, odizolowaliśmy się trochę od innych psiaków. Do tego znaleźliśmy super zabawki dla niej – frisbee oraz maty węchowe, które pomogły jej się uspokoić.

Nigdy nie można pisać o psie w samych superlatywach. Wiem, że każdy marzy o idealnym psiaku – jak z telewizji. Mądrym, zdolnym, wiernym, ale nie zawsze tak jest. Często pojawiają się pewne problemy w komunikacji i wtedy żadna strona nie może czerpać radości z przebywania ze sobą. I kluczem jest, aby nie poddać się takiej sytuacji. Wiele osób mając problemy z owczarkiem po prostu izoluje go od świata – zamyka w kojcu lub na ogrodzie. Pies zostaje ”stróżem” na pełen etat, a nie przyjacielem człowieka.

Także po krótkim okresie problemów szybko wróciliśmy na właściwe tory. Legion się otworzyła – przestała tak zwracać uwagę na inne psy podczas spacerów, a bardziej skupiała się na naszych ćwiczeniach. Pokochała frisbee, które do teraz jest nieodłącznym kompanem naszych najlepszych zabaw. Poznaliśmy również zabawy węchowe, które pomagają nam podczas takich leniwych dni.

Chciałoby się napisać ”stare, dobre czasy” :D

Pamięć płata figle i wtedy na pewno myślałem, że to był zły okres dla nas. Teraz jednak uważam, że nie było tak źle. Były problemy, ale najważniejsze, że sobie poradziliśmy. Pamięć swoje, a sentymentalne wspominki swoje :)

Trzeci rok z psem

Ostatni rok to okres rozwoju z Legion. Pies bardzo mocno się ustabilizował pod takim względem, że nie miewa już szczenięcej głupawki. Stała się bardziej poważna, a przynajmniej tak było na początku. Potem oczywiście ”stał się” Levi i muszę przyznać, że trochę odmłodził naszego owczarka.

Poza typowymi ćwiczeniami i treningami do jej życia wpadł również powiew szczenięcej energii. Pierwsze dni były średnie i psiaki musiały się dotrzeć, ale finalnie udało się. Teraz Legion miewa dni, że się po prostu z młodym bawi. Przynosi zabawki, przeciąga się, a czasami nawet daje po sobie skakać. Wylizuje również olej z miski młodego, którego on już nie chce :D

Ogólnie powiedziałbym, że to nasz najlepszy rok z psem do tej pory. Legion nie jest może już taka plastyczna jak kiedyś – ma swoje zdanie na każdy temat i pewne nawyki, z którymi trzeba sobie radzić. Jednak w tym roku widać najlepiej jej charakter jako psa bardzo niezależnego i po prostu cwanego.

Pamiętam taki cytat ”nie ma psów złych – żaden pies nie robi nikomu na złość”. Autor tego stwierdzenia na pewno nie widział nigdy psa typu Legion. Toż to czort we własnej osobie. Przykładowa sytuacja: Legion budzi nas rano wskakując na łóżko i trzaskając łapami ”wstawać! szybko! siku!”. Ja wstaję, ale bardzo chce mi się pić, więc idę do kuchni. Legion widzi to i szybko analizuje ”kuchnia to nie spacer – wal się człowiek! i zaczyna rozwalać moje poduszki i pościel z łóżka. Niech ktoś mi napisze, że to nie jest złośliwe :D

Zdjęcie z pierwszego spotkania z Levim :)

Dla mnie Legion to jest taki typowy pies – ”przyjaciel” człowieka. Obserwując ją jestem pewien, że psy mają samoświadomość i wiedzą dobrze co robią i jaki cel chcą osiągnąć. Dobrze widać, kiedy Legion myśli i kombinuje. Nigdy nie widziałem, żeby jechała na czystym instynkcie lub autopilocie. Levi teraz jest zwykłym psem – widzi gówno to się w nim tarza. ”Simple as that”. Jeżeli chce gdzieś iść to idzie prosto – bez względu na przeszkody lub słońce.

Legion cały czas myśli i kombinuje. Ocenia co jej się opłaca, a co nie bardzo. W trakcie spaceru nie ciągnie tam, gdzie chce iść – nie. Ona siada i czeka. Zadaniem człowieka jest chodzenie wokół niej, aż będzie na ”wysokości” kierunku, w którym pies chce iść. Wtedy ona się podnosi, klepie po plecach ”dałeś rade, człowiek” i idzie dalej.

Legion wygląda przy szczeniaku jak jakiś olbrzym :)

Także widać w niej bardzo zaawansowane procesy myślowe. Ktoś może napisać ”bullshit – to instynkt/nawyki” i może będzie miał rację. Ja wolę myśleć, że to samoświadomość :)

W trzecim roku zrobiliśmy również wiele fajnych rzeczy. Udało nam się ponowić kurs PT, odbyliśmy szkolenie mantrailing, wzięliśmy udział w zawodach canicross. Muszę napisać, że Legion rozkwitła od kiedy trochę odizolowaliśmy ją od innych psów. Wcześniej takie szkolenia nie miałyby szans, ponieważ skupiała się głównie na innych zwierzakach. Dopiero praca indywidualnie z nią spowodowała, że pies otworzył się bardziej na pracę z człowiekiem. Teraz potrafi pracować dla samej pracy i pochwał, co szczególnie było widoczne na mantrailing.

Legion w swoim namiocie – oczywiście już go nie ma, bo został ”przypadkiem” zjedzony :)

Ostatni rok na pewno był naszym najlepszym, ale myślę, że teraz będzie już tylko lepiej. Trochę to zajęło, ale udało się nawiązać z Legion taką specyficzną więź, do której musiała dojrzeć. Szczeniaki są super – słodkie i urocze, ale nie mają tej iskry w oku. Z Levim można się pogłaskać, ale jeszcze jest zwykłym głuptaskiem. Z Legion można już normalnie się komunikować i widać, że rozumie.

3 lata z psem

Posiadanie psa to po prostu świetna sprawa i osobiście nie wyobrażam sobie już życia bez psa, może dwóch –  ewentualnie piętnastu :) Ja wiem, że wielu jest już zmęczonych frazesami w stylu ”pies wzbogaca życie” i innymi gloryfikującymi te zwierzęta. Jednak takie stwierdzenia nie powstały bez powodu.

Posiadanie psa na pewno zmienia życie. Jednym na lepsze, innym na gorsze, ale wszystko zależy od nas. Na spacerach widuję ludzi z grzeczniejszymi psami niż nasz, ale widocznie niezadowolonych ze swojego losu. Idą z tą smyczą jak na skazanie, a każdą próbę interakcji od psa ignorują. Każdy idzie sam, a łączy ich tylko ta linka.

Widzę również ludzi z psami problemowymi – agresywnymi, ciągnącymi, sfrustrowanymi. Jednak wiele takich osób bardzo otwiera się na swojego psa. Może to pies adoptowany, ze schroniska lub z problemami z zaufaniem? Na pewno jednak takie problemy da się rozwiązać, a próby komunikacji z psem w końcu się opłacą.

Finalnie nie jest ważne, czy nasz pies jest młodym geniuszem psich sztuczek, zwykłym kanapowcem, czy psem problemowym. Najważniejsze jest nasze podejście i budowanie specyficznej relacji z psem. Psy powstały przez ludzi i dla ludzi. Dla nich to normalne i potrzebują kontaktu z człowiekiem.

Od takiego małego ”szczeniaczka mamusi” do ogromnego owczarka w 3 lata :)

Jeżeli ktoś się jeszcze waha nad własnym psem, a może już nad drugim? Nie ma potrzeby. Na pewno będzie to dobra decyzja, jeżeli jesteśmy w stanie się zaangażować w ten ”związek”. Pamiętajmy jednak, że zawsze bierzemy psa dla siebie – nie dla innych i nie dla mody/pozorów. Błędy mogą się pojawić, bo każdy je popełnia. Pies na pewno wszystko wybaczy, bo on też dopiero będzie się ”docierał” z Tobą. Jednak jeśli po obu stronach będą chęci to na pewno wyjdzie z tego coś dobrego :)

Podsumowując – wszystkiego najlepszego Legion!

Post 3 lata z psem, czyli Legion ma urodziny! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.