Jak ktoś nie ma za bardzo ma do czynienia z wieloma psami to może się wydawać, że w sumie każdy pies jest taki sam. Osobiście spotkałem się z wieloma wypowiedziami w internecie oraz na spacerach, gdzie ktoś rzeczywiście stwierdzał, że wybór rasy jest sprawą drugorzędną. W końcu jaki jest pies to każdy widzi i z każdym psem będzie nam fajnie.

Best.Hole.Everrrr.

Nie ma jednak co się takiego myślenia wstydzić, bo to całkiem normalne. Sam zresztą miałem podobnie i dla mnie dawniej każdy pies był prawie taki sam – każdego można nauczyć podobnego wachlarza umiejętności. Nawet będąc trochę bardziej świadomym przewodnikiem psa po 2 latach z Legion nadal wydawało mi się, że określenie ”to pies pierwotny – jest niezależny” było tylko głupim wytłumaczeniem dla złego zachowania psa.

Samojed, czyli pies pierwotny

Dopiero po doświadczeniach z Levim muszę przyznać się do błędu i przyznać rację wszystkim przewodnikom malamutów, huskych, samojedów i tym podobnych ras – rzeczywiście Wasze psy są niezależne.

Ja w ogóle od kiedy mamy Leviego to jestem zwolennikiem urozmaicenia rasowego w domowym stadzie. Naprawdę zachęcam próbować nowych ras i nie zamykać się na tą jedną, dobrze nam znaną. Pozwala to otworzyć się na nowe doświadczenia i dowiedzieć się więcej na temat psów.

Czym jest jednak ta niezależność psa pierwotnego? Trudno to określić, ale obserwując Leviego i Legion każdego dnia bardzo łatwo to zauważyć. Legion bardzo pilnuje każdego domownika – jak ludzie są w oddzielnych pomieszczeniach to regularnie robi obchód, aby zaktualizować sobie stan ”gdzie kto jest”. Legion potrafi chodzić krok w krok za człowiekiem, dokładnie się mu przyglądać, analizować każde słowo i tak dalej. Generalnie jest bardzo do nas przywiązana i musi być blisko nas.

”Jak nazywa się psi magik? Labracadabrador!” :D

Levi nie ma problemu, żeby zająć się sam sobą. Lubi nasze towarzystwo i większość dnia spędza z nami, ale nie ma takiej potrzeby kontroli. Levi potrafi wyjść na kilka godzin na samodzielny spacer, gdzie kopie sobie dziury lub nawet potrafi przez długi czas siedzieć przy płocie i obserwować kury sąsiada.

Niezależność samojeda moim zdaniem objawia się również w pewnym dążeniu psa do takich pierwotnych czynności. Przede wszystkim jest to kopanie dziur, ale również tendencja do tarzania się w śmierdzących rzeczach. Legion takich ”niecywilizowanych” rzeczy raczej nie robi.

Finalnie Levi ma również krótki czas skupienia – potrafi bawić się kilka minut z nami, żeby zaraz mały ptaszek odwrócił jego uwagę. Goni za ptaszkiem, a tu przeleci jakaś mucha i trzeba ją pogonić. Muśnie go kawałek trawy po tyłku i oczywiście trzeba się tym zainteresować. Leci frisbee – samojed biegnie, bierze do pyska i leci przynieść zabawkę, ale w połowie drogi nagle się zatrzymuje i zaczyna kopać dziurę.

Może ja to źle interpretuję, ale dla mnie to właśnie taka niezależność samojeda. Lubi człowieka i jego towarzystwo, ale całkiem dobrze radzi sobie sam. Jednak nie zrozumcie tego tak, że samojed nie potrzebuje kontaktu, bo to nie jest prawda. Po prostu samojedy moim zdaniem nie są aż tak uniezależnione od człowieka.

”Lubię jak trawka muska mnie po tyłku” xD (zapomniana emotka… powinna wrócić do łask)

Psie urodziny – Levi ma 2 lata

Pamiętam, że Legion bardzo się zmieniała każdego roku. Poważniała, przestała tak zwracać uwagę na inne psy, coraz bardziej przywiązywała się do nas. Levi aż tak się nie zmienia. Cały czas jest takim głupolem, nic nie poważnieje i nadal interesuje go wszystko.

To w sumie dopiero drugi rok, więc dużo przed nim. Może jeszcze się coś zmieni, ale osobiście nie widzę takiej potrzeby. Legion była ogromnym buntownikiem za młodu. Niszczyła smycze, skakała podczas spaceru, nie chciała wracać do domu, bez smyczy w parku uciekała do obcych psów i tak dalej. W związku z tym zmianę w jej zachowaniu przyjęliśmy z wdzięcznością. Kosztowało to nas również sporo pracy, bo było mnóstwo szkoleń i poświęconego czasu, żeby Legion jakoś ogarnąć.

Levi jest bardzo stały w swoim zachowaniu. Jest bardzo łagodny i nie ma z nim za dużo problemów. Jedynym jest może właśnie taka oporność na trening, ale muszę przyznać szczerze, że nie pracowaliśmy z nim nigdy tak intensywnie jak z Legion. W związku z tym jest sporo braku w przywołaniu – raz po otwarciu bramy Legion grzecznie czekała, a Levi szybko w długą :D Na szczęście udało się go złapać, bo poszedł przed siebie jak burza. Nie, że na złość czy coś – on po prostu jest ciekawy świata… chyba.

Tak czy inaczej na pewno ”trening posłuszeństwa z samojedem” będzie naszym priorytetem niedługo. Nie będziemy oczekiwać takich efektów jak z Legion, ale chociaż lekko przydałoby się go ogarnąć. Może nawet przez zimę uda się coś przepracować? Zobaczymy :)

Trochę muszę na niego pomarudzić, ale to naprawdę fajny pies i prawie każdemu mogę takiego samojego polecić (dlaczego prawie każdemu to wytłumaczę za chwilę). Dla mnie główną frajdą jest obserwowanie jego zachowania. Legion jest dość przewidywalna – zachowuje się całkiem racjonalnie i przez te kilka lat dobrze ją poznaliśmy.

Levi to taki tajfun różnych rzeczy. Raz robi jedno, a zaraz potem coś całkiem innego. Potrafi przyjść cały brudny od piachu, wziąć gryzak do mordy, wskoczyć na kanapę i zadowolony zabrać się za jedzenie. Potem znowu idzie na spacer, goni motylki, a w końcu zadowolony kładzie się w cieniu. Strasznie też uwielbia zaczepiać Legion, która próbuje sprowadzić go do parteru, ale on się nie daje i zaczyna po niej skakać.

Samojeda trudno wyjaśnić, ale naprawdę genialnie się takiego psa obserwuje. Robi fantastyczne miny, śpi w dziwnych pozycjach i nie da się ukryć, że jest po prostu zabawny. Taką natura dała mu śmieszną twarz – nie jego wina, ale mnóstwo jest śmiechu z takim samojedem.

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Dzień dobry ? tak Levi wygląda prawie codziennie – dziury same się nie wykopią ? Jak ktoś lubi mieć czystego psa i ma mało czasu to na pewno nie polecam samojeda. Nie tylko wszystko widać na białym, ale też ta rasa ma tendencję do zachowań samodestrukcyjnych, czyli bieganie w błocie, kąpiel w kałuży, tarzanie się w piachu i tak dalej. Na pewno nie jest to rasa dla fanów czystości ? #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #samoyed #sammy #samojed

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Wrz 17, 2018 o 12:56 PDT

Samojed nie dla każdego

Może trochę przesadzam, ale wydaje mi się, że samojed (a pewnie i inne psy pierwotne) to całkiem inny tryb psa. Owczarek niemiecki to typowy pies pracujący, który przez wiele lat był wykorzystywany do pomocy człowiekowi. Te psy są do tego po prostu stworzone, więc nic dziwnego, że są tak do ludzi przywiązane.

Samojedy również były wykorzystywane do pracy, ale jednak nie były tak genetycznie dostosowywane w tym celu. Ich natura jest więc bardziej frywolna – wręcz rubaszna można powiedzieć. Jeśli owczarki niemieckie są zdyscyplinowane to samojedy są właśnie raczej figlarne.

Z tego powodu rasa ta nie będzie idealna dla każdego. Na pewno nie są to psy dla osób, które oczekują od psa bezwzględnego posłuszeństwa i konkretnych rezultatów. Jeśli chcemy skupić się na jakimś sporcie lub działalności z psem to samojedy nie będą dobrym wyborem. Jedynym wyjątkiem będzie wykorzystanie psów w terapii, gdzie samoyedy świetnie się sprawdzają. Ich pogodna natura oraz zabawny wygląd sprawiają, że to doskonały wybór do pracy z dziećmi.

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Samoyed taki zmęczony, a człowiek jeszcze przeszkadza i filmy robi ? Swoją drogą w niedzielę Levi będzie obchodził swoje drugie urodziny… jak ten czas leci ? #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #psiblog #samoyed #sammy #samojed #sleepingdog #zyciezpsem

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Wrz 21, 2018 o 2:00 PDT

Jednak do sportów, obrony lub nawet do bardziej zaawansowanego posłuszeństwa bym samoyeda nie polecał. Naturalnie na pewno uda się znaleźć przedstawicieli tej rasy, którzy radzą sobie doskonale w pracy. Jednak nikt szczerze nam nie powie ile czasu kosztowało przewodnika doprowadzenie takiego psa do tego stanu. Na pewno samoyed to hard mode, jeśli chodzi o szkolenie. Pewnie nie każdy, ale większość :)

Wszystkiego najlepszego Levi!

Czego można życzyć takiemu zadziornemu Leviemu na drugie urodziny? Wydaje mi się, że już ma wszystko – dom z dużym ogrodem to na pewno było jego marzenie. Wiem, że wiele osób mieszkających w bloku nie chce się do tego przyznać, ale moim zdaniem psy ras pierwotnych w małym mieszkaniu się po prostu męczą.

Jestem pewien, że Levi się w bloku męczył – takie psy po prostu kochają przebywać na świeżym powietrzu. Potrzebują ruchu, wolnej przestrzeni, ziemi do wykopania i tak dalej. Jeszcze przy Legion mogłem się zapierać, że ona ogrodu nie potrzebuje. Ona woli być z człowiekiem, a czas spędzać na konkretnych czynnościach – nie lubi chodzić bez celu, a preferuje trening, szkolenie lub jakąś aktywność fizyczną.

”Gdy stara krzyczy, bo miałeś wyjść tylko na dwa piwa, a wróciłeś po dwóch tygodniach” :D

Levi natomiast lubi spacerować, wąchać kwiatki, gonić motylki, obserwować kurki i generalnie być na zewnątrz. Rozumiem, że to kontrowersyjny temat, bo osoby mieszkające w bloku zawsze chcą udowodnić, że ich psom wcale to nie przeszkadza. Wszystko jednak zależy od przypadku – są rasy, a nawet konkretne psy, które w małym mieszkanku dadzą sobie bez problemu radę, ale są i takie, które jednak potrzebują większej przestrzeni.

O! Wiem czego można życzyć Leviemu – jajek :D Cały czas jest na kastracji chemicznej, ale co jakiś czas dyskutujemy czy lepiej jednak nie zdecydować się na zabieg. Wiele osób pyta mnie o tę kastrację i osobiście polecam. Bez zabiegu, bez powikłań – generalnie kastracja chemiczna świetnie sprawdza się, żeby zobaczyć jak pies się po tym zachowuje.

Wiele osób zauważa nowe zachowanie psa i od razu myśli, że to dojrzewanie, a potem po zabiegu okazuje się, że to zachowanie nie ustąpiło. Kastracja chemiczna pozwoli sprawdzić, czy to na pewno hormony są problemem.

Jedyny kłopot z tym typem kastracji jest fakt, że trzeba o niej pamiętać. Teraz widać, że Leviemu ”schodzi” i trzeba umówić się na kolejną dawkę. Też nie da się ukryć, że koszt jest wyższy niż w przypadku zabiegu. Czip na 6 miesięcy to koszt ok. 300-350 zł. Koszt zabiegu to ok. 300-500 zł, ale tu już mamy rezultaty na zawsze.

Samojed i tyle :D

Dla mnie głównym ”za” za zabiegiem jest kwestia zdrowotna. Choroba Sary mocno uświadomiła mi jaki wpływ mamy na zdrowie naszych zwierząt. Być może, jeśli Sara byłaby wykastrowana to nie miałaby nowotworu? Podobnie jest z psami – kastracja zapobiega m.in rakowi jąder. Jednak z drugiej strony jeśli idziemy takim tokiem rozumowania to jedyną ochroną przeciw rakowi byłoby wycięcie psu wszystkiego, a to idiotyczne. To są trudne wybory, więc trzeba wszystko przemyśleć.

Na ten moment najważniejsze, że Levi jest zdrowy i szczęśliwy :)

Tyle na dzisiaj!

Post Psie urodziny – Levi ma już 2 lata! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Cztery lata to już poważny wiek i muszę przyznać, że strasznie szybko to minęło. Z perspektywy czasu wydaje się, że to krótki okres, a przecież tyle się w tym czasie u nas zmieniło. Powstały Maty Węchowe i Pawesome. Pojawił się również u nas drugi psiak – Levi. Teraz przeprowadzka do własnego domu i kolejny psiak, tym razem staruszka Sara. Niby tylko 4 lata, ale jednak ”aż” :)

Legion ma 4 lata – co się zmieniło?

Legion miała bardzo burzliwy okres dojrzewania. Szczeniakiem była bardzo wymagającym – gryzła wszystko i wszystkich, niszczyła każdą smycz, nie przychodziła na zawołanie i ogółem była odporna na wszelkie zabiegi wychowawcze. Jako początkujący przewodnicy chodziliśmy z nią wszędzie. Były szkolenia grupowe i indywidualne, było szkolenie PT, były jakieś spotkania socjalizacyjne w parkach, ale nie bardzo to pomagało.

Teraz z perspektywy czasu wydaje mi się, że po prostu za bardzo nasiąkliśmy wtedy wiedzą z książek i internetów, a przez to myśleliśmy, że będzie to wyglądało inaczej. W końcu wszelkie treści informują, że pies musi być grzeczny, wychowany i słuchać się przewodnika. Zachęca się do szkolenia już od pierwszych dni, mocnej socjalizacji oraz zapisania na różne kursy.

Straszy się również tym, co nas czeka, jeśli tego nie zrobimy. Pies będzie wystraszony, lękliwy, a nawet agresywny! Naprawdę myślę teraz, że większość problemów z Legion mieliśmy właśnie dlatego, że słuchaliśmy takich rad. Bojąc się negatywnych konsekwencji robiliśmy z nią za dużo i za szybko, a nie daliśmy jej się po prostu rozwijać w naturalnym tempie.

Teraz jestem przekonany, że szkolenie bardzo młodego psa nie bardzo ma sens. Przez pierwsze dni, tygodnie, a czasami nawet miesiące pies nam po prostu nie ufa i dopiero aklimatyzuje się w nowym otoczeniu. Bez zaufania nie ma prawdziwego posłuszeństwa, a szkolenie od małego za nagrody powoduje tylko uprzedmiotowienie relacji z psem. Pies słucha, bo wykonuje automatyczne komendy za daną nagrodę, a nie dlatego, że nam ufa. W związku z tym brak nagrody lub zbyt mała nagroda może spowodować sprzeciw.

Oczywiście warto coś z psem od małego robić, ale raczej w formie zabawy niż rzeczywistego szkolenia. Takie przynajmniej moje zdanie. Bardzo dużo czasu zajęło nam odwrócenie relacji z Legion z typowo szkoleniowej na naturalną i skupioną na zaufaniu. Jak przestaliśmy od niej wymagać behawiorystycznego progresu, a skupiliśmy się na wspólnym życiu to było po prostu lepiej, a postępy pojawiały się same.

Teraz praktycznie od ponad roku nie robiliśmy żadnego większego szkolenia, a Legion jest naprawdę lepsza. Tak naprawdę teraz w ogóle unikam wydawania psu poleceń, jeśli sytuacja tego nie wymaga. Dawniej szliśmy do parku, a przed rzuceniem frisbee było jakieś polecenie. Teraz po prostu sobie rzucamy.

Obecnie jest taka moda na ćwiczenie wszystkiego i ciągłe szlifowanie posłuszeństwa, a nawet uprawianie psich sportów. Wiem, że w związku z tym wiele osób się nie zgodzi z moim podejściem, ale mi z nim obecnie lepiej.

Cały czas jest taka mała wojenka amatorów z osobami szkolącymi. Zwykli psiarze często mówią, że ćwiczenie psa to męczenie, robienie z przyjaciela automatycznego robota i tak dalej. Z drugiej strony osoby szkolące twierdzą, że pies ludzi szkolenie, a przynajmniej jest grzeczniejszy od zwykłego burka podlatującego do każdego psa.

Każda strona jak najbardziej ma swoje racje, ale moim zdaniem najlepsze jest takie wypośrodkowanie. Pies powinien znać pewne polecenia, które są przydatne w codziennym życiu. Powinien też w pewien sposób respektować swojego przewodnika i nie pozwalać sobie na przekroczenie pewnych granic. Jednak z drugiej strony przesadzenie z treningiem rzeczywiście z niektórych psów robi posłuszne zombie bez własnej woli. Tak to przynajmniej wygląda :)

Tak czy inaczej z Legion teraz jest ok. Mamy jakieś mniejsze problemy, które związane są z naszymi niedopatrzeniami w młodości. Niestety ich już raczej nie wyeliminujemy. Głównym problemem będzie agresja smyczowa – Legion na smyczy jest bardzo nerwowa i potrafi różnie reagować. Jest z tym na pewno lepiej niż kiedyś, ale jednak problem w pewnym stopniu będzie z nami zawsze.

Poza tym Legion to dobry pies. Coś tam za uszami oczywiście ma, ale naprawdę jesteśmy z niej zadowoleni :)

Legion w nowym domu i życzenia na kolejne lata

Legion w nowym domu radzi sobie bardzo dobrze. Szybko się zaaklimatyzowała i nie ma żadnego stresu. Ma dostęp do ogrodu, ale jednak woli przebywać z nami. Sama na ”siku” też nie wyjdzie, więc nadal rano trzeba wstać, żeby się z nią przejść. O dziwo Levi radzi sobie sam – jak chce to jest w ogrodzie, ale często wraca posiedzieć z nami.

Legion to jednak taki typowy, lojalny owczarek niemiecki i musi pilnować swoich ludzi :D Nam to nie przeszkadza, więc jak najbardziej jest ok. Przeprowadzka do domu na pewno zrobiła jej dobrze. W bloku zawsze jest głośno, a Legion to raczej nerwowy pies. Ktoś za głośno gada na klatce lub jakiś żul obija się przed blokiem to zawsze musiała taką sytuację obszczekać. Teraz jest na pewno spokojniejsza.

Tak naprawdę nie wiem czego moglibyśmy sobie życzyć na kolejne lata z Legion. Dla mnie to pies prawie idealny – prawie, bo jednak ma jakieś mniejsze problemy z emocjami. Tak naprawdę pozostaje życzyć zdrowia i dobrej formy na starość.

Wiadomo, że ”nowoczesne” generacje psów borykają się z wieloma problemami i żyją znacznie krócej niż dawne psy. Mamy nadzieję, że dobra dieta i korzystne warunki pozwolą nam cieszyć się jej towarzystwem jeszcze przez wiele lat.

Myślę, że to tyle na dzisiaj. Remont sam się nie zrobi :D

Czego Wy życzycie sobie sami z własnymi psami?

Post 4 urodziny Legion pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Czy wiek psa ma coś wspólnego z jego zachowaniem? Na pewno – im pies starszy tym mądrzejszy, spokojniejszy i generalnie mniej podekscytowany. Jednak nie dzieje się to w jeden dzień, a magiczne 2 lata to po prostu taki wymysł. Niemniej widzimy ogromną różnicę w zachowaniu naszej psiny – kiedyś bardzo pobudzona wszystkim, szalała na każdym spacerze, męczyła każdego psa. Dzisiaj jest o wiele spokojniejsza, woli zabawę z nami niż z innymi psami i ogólnie staje się powoli grzecznym psem.

Także wszyscy posiadacze szalejących szczeniaków miejcie nadzieję – na wiele rzeczy nie mamy wpływu. Można psa karać i szkolić, a często pies i tak robi po swojemu. W wielu komentarzach i mailach do nas spotykamy się z problemem gryzącego szczeniaka – Legion też taka była. Szarpała nogawki, szczypała ręce i ogólnie była nieznośna. Staraliśmy się zastosować każdą metodę, między innymi ignorowanie, izolowanie, próba przekierowania na zabawki – wszystko na nic. Legion cały czas była gryzącym szczeniakiem. Jak sobie z tym poradziliśmy? Po prostu po pewnym czasie przestała to robić. Sama z siebie. Także trwajcie w nadziei ;)

Urodzinowe smaki!

Oczywiście szczeniaka warto trenować i uczyć, ale często po prostu wiek robi swoje. Legion nadal ma swoje wady, ale wszystko idzie w dobrym kierunku – mniej ciągnie na smyczy, częściej ignoruje inne psy itd.

Nawet nasza psina polubiła zabawę na dworze – zawsze ignorowała wszelkie piłeczki i wolała sobie po prostu biegać/wąchać/bawić się z innymi psami. Teraz ma inne zainteresowania – chętnie biega po piłkę lub frisbee, nawet przynosi i oddaje zabawki, żeby rzucić jej ponownie. Pamiętam, że kiedyś myślałem, że ona po prostu nie lubi zabawek, ponieważ po prostu je ignorowała cały czas. Teraz to w ogóle inny pies – wystarczy dać jej frisbee do pyska i jest mega grzeczna przez cały spacer ;)

Także to takie małe podsumowanie – psina ma już 2 lata i jest coraz grzeczniejsza. Myślimy, że naprawdę wiek robi swoje – oczywiście szkolenia i nauka swoją drogą, ale nic nie przebije życiowego doświadczenia. Dla szczeniaka wszystko jest nowe i fascynujące, jednak z wiekiem psiak coraz bardziej się uspokaja i nabiera takiego życiowego dystansu ;)

OM NOM NOM

Przypominamy o konkursie

Jeszcze w ramach przypomnienia – do jutra do północy przyjmujemy jeszcze zgłoszenia na konkurs – otrzymaliśmy już wiele pięknych zdjęć brudnych psiaków, ale chcemy więcej! :)

Post Legion ma już 2 lata! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.