Schemat szkolenia – chodzimy przy nodze

Oczywiście opiszę tutaj konkretnie nasze szkolenie – o ile formuła PT to jakiś standard wprowadzony przez ZKwP to w zależności od szkoleniowca i placówki całość może wyglądać inaczej.

My stawiamy się na miejscu przed 9.00 – psiaki mają chwilę wolną, czasami mogą pobiegać razem, ale nie jest to wskazane (psy za bardzo się pobudzają). Wszyscy się ogarniają i ustawiają w szeregu z psem siedzącym przy lewej nodze.

Wspólna zabawa? Ok, ale dopiero na koniec!

Następnie wszyscy skupiają swoje psy na sobie – przewodnik powinien zachęcić pupila, aby ten patrzał na niego (docelowo w oczy – zależnie od zaawansowania).

Jak już wszyscy są gotowi to pada komenda ”ruszamy” – każdy przewodnik wydaje psu polecenie ”noga” oraz rusza. Pies powinien iść przy nodze – nie wyprzedzać właściciela, nie ciągnąć, ale również nie wlec się z tyłu. Marsz powinien być dynamiczny. Cały czas zachęcamy psa i motywujemy smakołykami tak, aby pupil nie szedł z nosem przy trawie, ale patrzał na nas.

Co pewien czas pada od szkoleniowca komenda ”lewo, prawo, zawracamy” – przy każdej zmianie kierunku wydajemy psu polecenie ”noga” i skręcamy – pies powinien podążać cały czas za nami. Przy zawracaniu robi to tak, że smycz przekładamy za plecami – pies powinien nas obejść i cały czas być przy lewej nodze.

Szkolenie jest dość wyczerpujące – w końcu 2 godziny. Psy jednak nadal mają energię, żeby się bawić ;)

Robimy kilka takich okręgów wokół placu szkoleniowego – to rozgrzewka dla psiaków. W trakcie całego czasu regularnie motywujemy swojego psa i nagradzamy go smakołykami – na początku większą ilością, a potem coraz mniej.

Wprowadzamy przedłużone polecenia

Nadal chodzimy z psem przy nodze, ale co pewien czas pojawiają się nowe komendy. Stajemy i wydajemy psu polecenie ”siad” – pies powinien usiąść nam równo przy lewej nodze. Na samym początku wystarczy samo siedzenie, ale w trakcie postępów w szkoleniu wprowadzamy przedłużone polecenia.

”Hopsa hopsa dawaj smaka” – Legion

Wszyscy powtarzają psom ”siad” i odchodzą na 3 kroki. Pies powinien siedzieć na swoim miejscu i nie zwalniać komendy. W zależności od zaawansowania psa każemy mu tak siedzieć krócej lub dłużej – ważne, żeby znać limity swojego pupila.

Nie ma sensu oczekiwać 2 minutowego siedzenia, jeżeli pies pierwszy raz to robi – szkolenie ma być motywujące, więc lepiej zrobić komendę krócej, ale nagrodzić niż czekać zbyt długo.

Po krótkiej chwili wszyscy wracają do psów (tak, aby pies siedział przy lewej nodze), chwalą i nagradzają. Ulubiony moment każdego ;)

W miarę postępów wprowadzane są warianty tego elementy – przedłużone siad, warować (leżenie) oraz stój. Dodatkowo przy wracaniu okrążamy psa i stajemy przy jego prawym boku (pies siedzi przy lewej nodze). Im bardziej zaawansowany pies/postęp w szkoleniu tym przedłużenie i odległość od psa są dłuższe.

W tym momencie odchodzimy od psów na ok. 10 kroków a przedłużenie dość długo trwa (nie mam stopera, ale około 1-2 minuty na wyczucie). Oczywiście tempo rozwoju każdego psa jest inne, więc niektórzy odchodzą trochę mniej/czekają chwilę krócej – ważne, żeby komenda została wykonana, a pies nagrodzony.

Jak już wszystkie psy są nagrodzone to znowu pada komenda ”ruszamy” i wszyscy po wydaniu poleceniu ”noga” zaczynają ponowny marsz ze swoimi psami.

W taki sposób mija pierwsza godzina – marszem z chwilowymi zatrzymaniami na inne polecenia. Wszyscy zmęczeni, więc przerwa ;)

Przerwa na szkoleniu

Na przerwie ważne jest, aby nie spuszczać psów ze smyczy – nadal trenujemy, więc nie można psów wymęczyć, rozproszyć i odwrócić uwagę od szkolenia. W trakcie przerwy psiaki mogą się napić, odpocząć i poleżeć.

Dość ważne, ponieważ jak pozwolimy psu na zbyt dużą ilość swobody w trakcie przerwy to potem możemy mieć problemy z ponownym skoncentrowaniem psa na sobie podczas ćwiczeń.

Po przerwie – zabawa?

Tak, po przerwie wszyscy wyciągamy zabawki i chwilowo przechodzimy z systemu motywacji smakołykowej na zabawę – uczymy się aportu oraz ogólnego nagradzania zabawkami.

Całość wygląda wstępnie podobnie do ćwiczeń z początku – stajemy w szeregu, pies siada przy lewej nodze. Zabawkami koncentrujemy psa na sobie (warto użyć dobrej zabawki + trochę ćwiczyć w domu, aby pies polubił tę formę nagrody) i ruszamy.

Bieganie, bieganie – a przecież trzeba jeszcze wrócić do domu ;)

Idziemy przy nodze, ale zamiast smakami motywujemy psa zabawką. Robimy kilka zwrotów – lewo, prawo i komenda ”siad”. Chwilę koncentrujemy psa na zabawce i wydajemy polecenie ”zabawa” – zaczynamy bawić się z psem. W tym momencie mamy kilka chwil na szarpanie i przeciąganie się z naszym pupilem. Jest super ;)

Zabawę przerywamy w momencie kiedy pies ma jeszcze na nią ochotę (lepszy jest niedosyt niż nawet lekki przesyt). Wyrównujemy szereg, ponownie ustawiamy psa przy lewej nodze – koncentrujemy i ruszamy.

Znowu po pewnym czasie stajemy – siad, potem polecenie waruj (lub leżeć) – dobrze i znowu zabawa ;)

Po zabawie wyrównujemy szereg, koncentrujemy psy na sobie i… (tu niespodzianka) wyrzucamy zabawkę i wydajemy polecenie ”aport” (w zależności od zaawansowania robimy to z psem na smyczy lub bez) – pies dobiega do zabawki, łapie ją w pysk – robimy kółko z psem i zabawką, a potem łapiemy ją i znowu ”zabawa” ;)

Inne ćwiczenia

W zależności od dnia wprowadzane są również inne ćwiczenia, które losowo wprowadzane są pomiędzy chodzenie przy nodze, aport oraz przedłużone komendy.

Do mnie

Na pierwszych ćwiczeniach był to wariant ”do mnie” – idziemy z psem przy nodze i nagle cofamy się szybko i zachęcamy psa do podążania za nami mówiąc ”do mnie” – stajemy, pies nas dogania, smakołykiem lub słowem zachęcamy psa do wykonania siadu przed nami – dość blisko. Chwalimy, głaskamy, nagradzamy.

Z biegiem czasu odskakujemy, mówimy tylko raz ”do mnie” i oczekujemy, że pies do nas podbiegnie i usiądzie bez nami bez żadnej dodatkowej komendy.

Jak pies już to potrafi to w wariancie nauki aportu wyrzucamy zabawkę, a potem zachęcam psa do przyjścia do nas i oddania zabawki.

Noga

Jak odskakujemy, wydajemy polecenie ”do mnie” i pies podbiega oraz siada to mamy możliwość zastosowania komendy ”noga”, które uczymy się w trakcie szkolenia.

Generalnie chodzi o to, że pies siedzi przed nami, wydajemy polecenie ”noga” i pies powinien obejść nas z prawej strony i usiąść przy naszej lewej nodze.

Na początku robimy to tak, że wydajemy polecenie ”noga” i smakołykiem zachęcamy (kierujemy) psa do okrążenia nas, a na wysokości lewej nogi mówimy ”siad”. Potem docelowo rezygnujemy z tej drugiej komendy – w miarę postępów nie będzie już nawet potrzebne nakierowywanie smakołykiem.

—-

Tak wyglądają ćwiczenia przez pierwsze ok. 6-8 spotkań. Chodzenie przy nodze, przedłużone siadanie/warowanie/stanie, podstawy aportu, komenda ”do mnie”, komenda ”noga” – trochę tego jest, ale to tylko brzmi tak strasznie.

Wszystko jest wplecione w chodzenie przy nodze, więc cały czas chodzimy z lekkimi przerwami na inne ćwiczenia – pies się nie nudzi i właściciel jest cały czas eksploatowany ;)

Pies Towarzyszący jest naprawdę dobrym szkoleniem, ale bardziej ”sportowym” – to znaczy, że przywiązuje się dużą uwagę do drobnych detali (na jakiej wysokości pies ma usiąść, gdzie dokładnie wykonać ćwiczenie i w jaki sposób), które nie są nam potrzebne w codziennym życiu.

Jest to jednak fajne dla obu stron i wymagające współpracy. Polecamy ;) Przed nami jeszcze 10 spotkać – uf;)

Post Pies Towarzyszący – jak wygląda szkolenie? pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Moim zdaniem każde szkolenie z psem oznacza trenowanie – nie tylko psa, ale również siebie samego. Nie chodzi tu o żadne filozoficzne zagadnienia, własne ”ja” lub inne skomplikowane rzeczy – po prostu, żeby nauczyć czegoś psa, trzeba również nauczyć się czegoś samemu.

Legion i trudna sztuka przedłużonego zostawania w miejscu (psy ustawione w okręgu i czekają)

Dzisiaj właśnie o trudnej sztuce ”ogarniania” treningu, przygotowanie psychiczne oraz jak zjednoczyć się z psem w imię wspólnego dobra. Warto wspomnieć, że obie strony mają odmienny cel w trenowaniu – pies oczywiście żarcie i pochwały, a przewodnik – zdolnego psa.

W zeszły weekend odbyło się tylko jedno spotkanie, więc nie było wpisu. Teraz udał się komplet, więc jest ;)

Co trzeba wiedzieć przed pójściem na szkolenie?

Trzeba wiedzieć dużo rzeczy oczywiście, ale jedna sprawa jest moim zdaniem najważniejsza – szkolenie to nie magia. Nie można iść na plac z myślą, że w magiczny sposób wszystkie problemy z psem znikną, a pupil nagle zacznie być posłusznym i pilnym uczniem. Nie ma tak łatwo.

Wiele osób przychodzi na szkolenia z przysłowiowej ”ulicy”. Nic nie wiedzą, ich psy nic nie potrafią i rzadko lub nawet nigdy nie były szkolone.

Samo w sobie nie jest to problemem – na początkowych lekcjach często są ogarniane pewne podstawy, a nawet jeżeli pies nic nie potrafi to sam przewodnik nabędzie teorii, a w domu może to przećwiczyć. Pozwoli to zabłysnąć na kolejnych treningach.

Legion jest taka grzeczna czy po prostu leniwa?

Jednak co się często dzieje? Właściciel przychodzi z psem, nierzadko na smyczy automatycznej i w szelkach. Pies nic nie potrafi – nie wie, że istnieje coś takiego jak szkolenie i że istnieją takie sytuacje, że od psa ktoś ma prawo coś wymagać.

Oczywiście nie jest to wina psa, ale jeżeli właściciel pokazuje mu smakołyk i krzyczy ”siad! Siad! SIAAAD!” to pies jest tylko zdezorientowany (nigdy nie musiał pracować na jedzenie).

Złe narzędzia szkoleniowe

Na szybko zatrzymajmy się na tych smakołykach – wcześniej już pisałem, że powinno to być coś super, extra. Jednak często właściciele przychodzą po prostu z suchym żarciem, które pies dostaje codziennie.

Pomijam już tu fakt, że jest to szybka droga do nadwagi u psa (nagród na treningi idzie naprawdę sporo), ale przede wszystkim nie jest to dla psa ciekawe, ani interesujące.

Druga sprawa – na trening najlepiej nadaje się standardowa smycz oraz obroża. Na szelkach i smyczy automatycznej trudno korygować i nakierować psa na odpowiednie zachowania. Oczywiście legendy mówią, że ktoś kiedyś wytresował swojego jamnika na smyczy automatycznej i pierogach, ale po co sobie utrudniać zadanie, prawda?

Odpowiednie nastawienie psychiczne

Najlepiej kiedy trenujemy z psem i sami jesteśmy w dobrym humorze. Nie ma nic gorszego dla psa, jak i dla innych uczestników niż wkurzony koleś o donośnym głosie.

Wszystkie psy się stresują, a inni przewodnicy tylko wzdychają w duchu ”ech, kolejny”.

Z jednej strony może to być kwestia gorszego, bardziej nerwowego dnia (liczę, że w inne dni nikt tak nie krzyczy – np. do sprzedawcy w sklepie), ale z drugiej może to być również złe podejście do psa.

Naprawdę krzyczenie ”WARUJ i to już! Cholera, dlaczego nie warujesz?! PIMPEK KURDE WARUUUJ!!!” nie pomoże nikomu. Niektóre psy się takimi wrzaskami stresują, a inne mają z tego niezłą zabawę w stylu ”sprawdzę jak głośno i szybko potrafi krzyczeć”.

Psy mogą się bawić, ale dopiero po szkoleniu

Bardzo ważna zasada – na psa nie krzyczymy. Polecenia wydajemy głośno, wyraźnie i stanowczo. Jednak nie nadajemy im takiego negatywnego czynnika emocjonalnego.

Z drugiej strony – nie powinno się też być zbytnio entuzjastycznym. Trenujemy z psem, a nie robimy kącik wzajemnej adoracji. Nie dajemy pupilowi nagród ”za nic”, ani nie chwalimy za złe wykonywanie poleceń.

Pies robi mi na złość

W Internecie można znaleźć wiele stwierdzeń, że psy nie mogą być złośliwe – po prostu nie znają takiego konceptu. Jednak nie dajcie się zwieść – psy są bardzo sprytne oraz cwane – i świetnie potrafią wykorzystać wszystko, aby doprowadzić do swojej korzyści.

Na szkoleniach można spotkać mnóstwo psów, które pomimo idealnego zrozumienia poleceń w pewnych momentach głuchną. Siedzą, kiwają głową i mają minę w stylu ”Waruj? Sory, ale nie znam? Robiłem przed chwilą? Nieprawda!”.

Legion – wolny duch, robi co się jej podoba

Inne psy robią wszystko szybko, extra szybko i są demonami wykonywania poleceń. Jednak jak tylko przewodnik się odwróci – zrywają komendę, biegną do innych psów oraz są pierwsze do rozkręcenia psiej zadymy (Ej, chłopaki! Uciekamy z tej szkoły!”).

Trudno przyznać, ale wszystko to związane jest z naszym ogólnym postępowaniem z psem. Sami mamy z tym ogromny problem, ponieważ Legion często ma nas po prostu w swoim pięknym, czarnym nosie – i robi co chce.

Jeżeli pies wykonuje komendę wielokrotnie – to znaczy, że ją zna. Oczywiście nie mówimy tu o pierwszym warowaniu, gdzie przy przedłużeniu psiak zrywa komendę – to naturalne. Na początku zawsze idzie gorzej.

Mówimy tu o sytuacji, kiedy pies robi komendę, dostaje smakołyk, a za chwilę ma zrobić dokładnie to samo, ale już mu się nie chce. Legion ma tak często – idziemy przy nodze, każę jej usiąść, a ona łaskawie się kładzie. Przecież nie będzie ciągle siedzieć, nie? ”Łapy bolą… dawaj człowiek tego smaka i nie kombinuj”.

Przepraszam, gdzie są moje smaki?

Nie nazwałbym tego robieniem na złość – po prostu w takich sytuacjach pies ma swoje priorytety i niestety – nie jesteś jednym z nich. Pomóc tu może zwiększanie swojej atrakcyjności w oczach psa (smaczniejsze nagrody lub żywsze gestykulowanie do psa).

Innym sposobem jest bardziej konsekwentne działanie (nie nagradzamy za byle co, nie chwalimy, jeżeli polecenie wykonywane jest tak sobie) i lepsze pokazywanie swojego niezadowolenia – ”nie pimpuś, źle, ale następnym razem będzie lepiej, co?” jest złym rozwiązaniem.

Trenuj z psem, a nie psa

Jak na wstępie zaznaczyliśmy – nie chodzi o same tresowanie lub uczenie psa. Psiaki bardzo szybko łapią polecenia, więc jeżeli chodziłoby tylko i wyłącznie o samą naukę to wszystkie szkolenia kończyłyby się po 2-3 spotkaniach.

Trenowanie z psem oznacza, że trenujemy głównie pracę zespołową – przewodnik czegoś wymaga, a pies ma to wykonać. Głównym celem jest taka wspólna praca, że obie strony są zadowolone.

Szkolenia skupiają się więc najczęściej na wypracowaniu odpowiednich zachowań, wzmacnianiu więzi z psem oraz poprawnym komunikowaniu się.

Przy okazji – pierwsze śniegi. Legion lubi i nie chce wracać potem do domu…

Dzienniczek treningowy

Legion radzi sobie super na szkoleniu. Chodzenie przy nodze wykonuje praktycznie bezbłędnie (tylko przy zawracaniu czasami trzeba ją skorygować).

Pozostawanie przedłużone w miejscu idzie bardzo dobrze w każdej kombinacji (leżenie, siedzenie, stanie), ale pod warunkiem, że żaden inny pies nie postanowi się zbuntować (w sensie, że jeżeli wszystkie sobie siedzą to Legion też, ale jak jeden się zerwie i chce uciec to Legion rusza z kilkoma innymi, chociaż tutaj też jest pewna poprawa, ponieważ raz udało się ją wstrzymać).

Ostatnio doszło kilka trudnych ćwiczeń, ale Legion z nowościami daje sobie radę bardzo dobrze. Przykładowo ostatnio usadzaliśmy psy w okręgu, a wszyscy właściciele mieli robić slalom wokół wszystkich psów.

Legion trochę spanikowana – ”Jak kto? Czemu on tak daleko idzie? Z innymi psami? Niemożliwe” – raz wstała (bez odchodzenia z miejsca) i wypatrywała, gdzie jestem (akurat był tłum i zniknąłem za innymi osobami), ale po komendzie usiadła w tym samym miejscu i już ładnie czekała.

Leżenie w tej samej konfiguracji poszło jej bezbłędnie (tutaj jednak myślę, że była zmęczona i po prostu nie chciało się bułce wstawać…).

Tak czy inaczej – postępy są, Legion lubi tam chodzić, więc jesteśmy wszyscy zadowoleni.

Post Trenujemy z psem, czyli szkolenie PT pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dzisiaj trochę bardziej szczegółowo opiszę, jak przygotować się do takiego szkolenia. Może pomoże to komuś w bardziej konsekwentnym treningu domowym, a może zainspiruje do zapisania się na takie szkolenie? Zaczynamy.

Smakołyki treningowe

Szkolenie odbywa się w sobotę oraz niedzielę po 2 godziny – od 9 do 11. Każdy uczestnik musi być przygotowany – posiadać spory zapas smakołyków oraz treningową zabawkę.

Nauka chodzenia przy nodze. Dużo chodzenia ;)

Smakołyki – powinny to być ulubione przekąski psa, ale jednocześnie coś na tyle lekkiego, aby go nie przekarmić. Warto również zwrócić uwagę na kaloryczność – na szkoleniu naprawdę używa się dużej ilości smakołyków, więc nie wszystkie przekąski będą dobre. Jeżeli psiak nie chce trenować z jakiegoś powodu to zawsze dobrym pomysłem jest lekkie przegłodzenie – tak, aby smakołyki wydały się bardziej atrakcyjne.

My stosujemy gotowane i podsuszone kawałki mięsa (żołądki lub mięso z ud) lub domowe ciasteczka (z wątróbką lub marchewkowe). Na jeden trening wykorzystujemy dwa pudełka – ok. 500 g, czyli sporo. Nasza psina jest po sterylizacji, więc szczególnie musimy uważać na kaloryczność.

Legion nie lubi pracować o pełnym brzuszku, więc już po 15 poprzedniego dnia nic nie je. Dzięki temu rano jest bardzo chętna i zmotywowana do treningu.

Nauka przedłużonej komendy (siedzenie, leżenie, stanie)

Nie chodzi o męczenie psa, ale jeżeli zjadł duże śniadanie to logiczne, że może nie chcieć pracować za kolejne porcje jedzenia. Nie mamy psa głodzić – po prostu czasami wystarczy odpuścić jeden posiłek.

Idealna zabawka do aportu

Jednym z elementów treningu jest aport. To bardzo ciekawa umiejętność, którą miło mieć w ”arsenale” swojego psa. Do nauki wymagana jest zabawka, ale nie może to być byle jaki przedmiot.

Na szkolenie zabieramy specjalną i wyjątkową zabawkę treningową. Jej forma jest obojętna, ale ważne jest, aby pies ją uwielbiał oraz miał od niej ograniczony dostęp.

Najlepszym rozwiązaniem jest kupić coś nowego, schować do szafy i wyciągać jedynie na czas treningów. Jeżeli zabawka będzie leżała na podłodze to nie będzie dla psiny atrakcyjna. Natomiast jeżeli to będzie coś super, czym pies bawi się tylko na treningu to efekt będzie zadowalający, a szkolenie psa przyjemniejsze.

Legion nigdy nie była nakręcona na zabawki – piłeczki i sznury leżały na podłodze, a psina je olewała. Teraz mamy nowy sznur, który dostaje tylko na treningu – już na drugich zajęciach załapała i świetnie się bawi.

Skupianie na zabawkę – czasem idzie lepiej, czasem gorzej

Warto wiedzieć, że zabawka nie służy tylko do nauki aportu, ale również jako element nagrody w innych ćwiczeniach. Na szkoleniu często stosujemy zabawki zamiast smakołyków – za możliwość krótkiego przeciągania, psy wykonują siady, chodzą przy nodze oraz wysilają się nad innymi ćwiczeniami.

Ogólne przygotowanie

Tutaj taka indywidualna sprawa – nie wiem, jak wygląda sprawa na innych tego typu szkoleniach, ale na naszym konieczne jest przerobienie podstaw we własnym zakresie.

Brak (na moje minus) tu nauki podstaw – siadania, leżenia (warowania) lub stania. Od razu zaczyna się chodzenie przy nodze z okresowym stawaniem i wydawaniem psu komendy (siad, warować, stać – przy nodze).

Jeżeli ktoś przyjdzie na takie szkolenie z psem, który nie ma opanowanych podstaw, to może mieć problemy i frustrujące sytuacje.

Moim zdaniem nie jest to typowe szkolenie dla mega początkujących. Może na innych szkoleniach jest inaczej, a może po prostu trafiła nam się grupa bardziej zaawansowana i instruktor postanowił pominąć elementarne komendy? Trudno ocenić – postaram się zapytać na kolejnych zajęciach.

Tak czy inaczej – przed pójściem na szkolenie warto samodzielnie popracować z psiakiem nad podstawami. Siadanie, leżenie, stanie oraz przedłużone warianty tych komend. Warto również potrafić psa przywołać – w sytuacji, kiedy pupil ”zerwie” komendę i podbiegnie do innego psa dobrze móc go przywołać, a nie ganiać za nim po całym terenie ;)

Podsumowanie weekendowego treningu

To będzie taka mała sekcja dzienniczkowa, gdzie będę wypisywał uwagi do naszych treningów. Szkolenie psa wydaje się proste, ale ostatecznie jest wymagające – warto sobie zapisywać postępy, aby wiedzieć,  na jakim poziomie psiak aktualnie się znajduje. Jest różnica między psem, który siedzi 1 minutę, a takim, który siedzi 2.

Legion ćwiczyła bardzo fajnie – chodzenie przy nodze idzie jej bardzo dobrze, chociaż za często zniża nos do ziemi. Powinna patrzeć wyżej, na smakołyki, jednak to się dopracuje.

Po szkoleniu jest czas na wspólną zabawę – najlepsza nagroda po ciężkim treningu

Przedłużone siedzenie bardzo ładnie, chociaż w domu ma lepsze wyniki (wiadomo). W tym tygodniu będziemy ćwiczyć na dworze, aby lekko przedłużyć.

Przedłużone leżenie sprawia problemy. Często wstaje i ogólnie nie ogarnia. Trzeba na to zwiększyć nacisk w trakcie treningów – powoli przedłużać komendę.

Stanie to masakra – psina nie pojmuje komendy. Jeżeli ustawić ją ”ręcznie” i każe zostać to jest ok i utrzymuje pozycję, ale nie potrafi sama jej przyjąć. Trzeba ćwiczyć.

To takie uwagi na teraz ;)

Ogólnie – szkolenie psa to duża przyjemność, ale również spory wysiłek. Trzeba koncentrować na sobie psiaka cały czas, jednocześnie wykonywać polecenia oraz pilnować, aby pupil wykonywał je w odpowiedni sposób. Nie ma lekko ;)

Psina taka zmęczona po szkoleniu – szybkie orzeźwienie w kałuży…

Post Szkolenie psa PT – ciąg dalszy pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.