Dobrze wiem, że 7 dni to praktycznie nic, jeżeli chodzi o wychowanie psa. W ponad 20 dni uczyliśmy się chodzić ładnie na smyczy, a tutaj mamy tydzień na poradzenie sobie z kilkoma problemami. Oczywiście to są drobne sprawy, nie jest to kwestia życia lub śmierci – po prostu chcemy mieć kilka kłopotów mniej do załatwienia jak już pojawi się Levi :)

Zaczynamy dzień 2

Rano

Jest ciemna, głucha noc, a na dworze kompletny spokój. Zza zasłony nie wygląda nawet najmniejszy promień słońca, który sugerowałby, że dzień już się zaczął. Nagle słychać miarowe, ale przerażające dźwięki – zwiastun śmierci chyba… a nie, to Legion ogłasza, że czas wstawać.

Otwieram oczy – kurde, ale mi się chce spać. Która to godzina? 4 rano? 5? Jednak nie można narzekać, bo sobie wychowywanie psa wymyśliliśmy sami. Spokojnie układam Legion w łóżku i każe zostać. Powoli wstaję i okazuje się, że jest przed 8, a ja jestem jakiś nienormalny i chyba mam zaburzony rytm dobowy…

Tak czy inaczej – wstajemy i się ogarniamy. Legion grzecznie leży, czeka i w nagrodę od czasu do czasu dostaje smaczka. My się ubieramy i już jesteśmy gotowi do wyjścia. Poranek zaczyna się super – żadnego szczekania.

Jednak po wyjściu? Prawdziwy armageddon. Pozwolę sobie zastosować nomenklaturę ”gamingową” i nazwać to istnym fatality w naszą stronę. Wychodzimy, a tu kot – Legion oczywiście zauważyła pierwsza i szarpnęła w jego stronę. Skubaniec schował się za garażami, ale oczywiście psina nie ogarnia. Staramy się ją usadzić, żeby chwilę ochłonęła.

Nagle zza drugiego bloku wychodzi ktoś ze swoim psiakiem. Legion już ”terminatory” w oczach (na Śląsku mówią na to ”kurwiki” :D)  i rusza do powitania. Znowu szarpanie – nawet nie zdążyłem powiedzieć ”siad”, a już zza krzaków wyszedł drugi psiarz i idzie w naszą stronę. Staramy się cofać i zwiększać dystans, ale nie mieliśmy szans. Pozostało tylko się poddać, złapać za obrożę i przeżyć.

Takiego masakrycznego poranka dawno nie mieliśmy i naprawdę strasznie to demotywuje. Już 4 razy byliśmy na spotkaniu z Moniką w celu nauczenia Legion radzenia sobie z ekscytacją przy innych psach. Na szkoleniu idzie naprawdę dobrze – psina idzie ładnie przy nodze, nawet jak kilka metrów obok siedzi inny pupil. Jednak w czasie spaceru? Brak jakiegokolwiek kontaktu.

Trochę się muszę pożalić bo naprawdę robimy wszystko – byliśmy na PT, ciągle coś ćwiczymy i szkolimy, teraz nawet specjalne spotkania z trenerem i wszystko dupa. W warunkach treningowych Legion jest idealna i robi wszystko przy innych psach. Wystarczy jednak wyjść poza miejsce treningu i wszystko na nic.

Wracamy jednak do tematu. Udało się uspokoić psisko i ładnie doszliśmy do parku. Tam oczywiście rzucanie frisbee – mamy nowe, pro dyski i rzuca się nimi naprawdę świetnie. W wolnej chwili zrobię ich recenzję. Po spacerze powoli doczłapaliśmy do domu i na tym zakończyliśmy poranek.

Południe

W domu było całkiem spokojnie. Czasami Legion sobie poszczekała, ale ”leżeniem” dało się to załatwić. Raz wylądowała w łazience za karę, ale to już chyba standard. Może po prostu lubi? Taka chwila w samotności, kiedy może przemyśleć swoje psie sprawy? W niecałą minutkę :)

Raz przyszła marudzić – zaczepiała łapą, trochę skomlała. Najpierw kazałem jej leżeć i chwilę poczekać. Jak już się uspokoiła to w nagrodę poszliśmy się poszarpać do salonu (tak pieszczotliwie nazywam jedyny pokój, w którym nie mamy biura :D). Legion jest słaba i po kilku rundach położyła się odpocząć.

Po 14 poszliśmy na nasz spacer szkoleniowy. Generalnie wydaje mi się, że trochę za dużo chaosu w tych naszych spacerach. Planowałem iść dalej na miasto, ale oczywiście przed klatką był kot i Legion zrobiła się nerwowa. W takim razie zmieniłem strategię i mieliśmy chodzić po prostu przy bloku w jedną stronę, a potem drugą.

Generalnie szło nam całkiem nieźle i psina szła na luźnej smyczy. Jednak koty chyba miały jakieś zebranie i za miejsce ”meetingu” wybrały chodnik na naszej trasie. W sumie nie mam pomysłu co z tym zrobić. Nie mogę teraz socjalizować Legion z obcymi kotami – ona jest za nerwowa, żeby grzecznie podejść, a kociska też nie są zadowolone z takiej perspektywy.

Z drugiej strony nie da się Legion uspokoić jak obok jest kot. Najwięcej co osiągnęliśmy to piękny ”siad”, przed żywopłotkiem (taki mały żywopłot?), za którym leżał szef kotów. Jednak psina tylko czekała i jak tylko za bardzo poluzowałem smycz to od razu stawała na tylnych łapach, żeby chociaż rzucić okiem na to czarne kocisko. Nie mam pojęcia co zrobić – na ten moment Legion pięknie chodzi przy nodze wszędzie, ale nie przed własnym domem :)

Ogólnie spacer na zero – nie było żadnego regresu, ale nie odnotowaliśmy również żadnych sukcesów niestety. Wróciliśmy jakoś do domu i psina poszła spać.

Popołudnie i wieczór

Jak już psina wstała to zaczęliśmy trening domowy. Najpierw nauka grzecznego zachowania podczas rozmów telefonicznych. Zmieniliśmy trochę koncepcję i postanowiliśmy spróbować psa odczulić na rozmowy, a nie uczyć zachowania zastępczego. Czyli po prostu rozmawiam przez telefon aż Legion się zamknie :)

Dzięki temu odkryliśmy zabawną rzecz. Legion nie reaguje na samą rozmowę, a tylko na moje przedstawienie się. ”Dzień dobry, imię_nazwisko, nazwa_firmy, słucham?” triggerowało psi hejt. Serio, nawet nie muszę odbierać telefonu. Wystarczy, że wypowiem magiczną formułkę w odpowiednim tonie, a psisko pojawia się w pokoju z wkurzeniem na twarzy. Działa w 100% – lepiej niż nasze formalne przywołanie :D

Jak zaczynałem rozmowę w inny sposób to Legion sobie leżała dalej na łóżku i ją rozmowa nie interesowała. Jeszcze musimy pokombinować (albo zmienić nazwę firmy…) i sprawdzić co działa. Generalnie na ten moment będę w domu robił sporo ”fejkowych” rozmów, a telefony klientów będę odbierał na dworze chyba tylko :) Zrobiliśmy spory trening telefoniczny i skończyliśmy szkolenie. Psina chyba się zmęczyła tym całym leżeniem na kanapie i zaczęła zmulać,  finalnie poszła sobie spać.

O 20 wyszliśmy na szybki spacerek i obyło się bez przygód. Jak wróciliśmy to zrobiliśmy lekki trening ”domofonu”. Generalnie pies ”na miejsce”, a ja podchodziłem do drzwi – otwierałem je, zamykałem, mówiłem coś do domofonu. Legion spokojna i grzeczna cały czas. Chyba tutaj ”triggerem” jest combo dźwięk domofonu + odbieranie domofonu, więc trzeba będzie przeprowadzić takie testy jutro.

Podsumowanie

Generalnie tak – w domu ogromny pozytyw. Legion znacznie mniej dzisiaj szczekała, chociaż po 2 dniach trudno jednoznacznie określić. Dostała również większą dawkę jedzenia, więc to też mogło mieć wpływ na jej większy spokój. W domu jak najbardziej na plus – jestem optymistycznie nastawiony do naszego odczulania telefonu i treningu domofonu.

Natomiast na dworze duży problem i wątpię czy uda się to naprawić w te kilka dni. Mocno zastanawiam się nad jakąś profesjonalną pomocą pod kątem treningu z psami i grzecznym chodzeniem wokół bloku, gdzie jest mnóstwo kotów. Chodzenie na luźnej smyczy super, ale Legion zapomina wszystkiego w pobliżu psów i kotów. Tak bardzo żałuję, że nie socjalizowaliśmy naszego psa z kotami… Z drugiej strony Legion była socjalizowana z psami, a i tak wyszedł klops :< 36-cio kilowy, ogromny klops.

Przypominamy o konkursach

Jeszcze takie przypomnienie o naszych aktualnych konkursach.

MAKE ME COMFY – w konkursie do wygrania jest legowisko dla średniego psa lub takie nosidełko dla malucha. Zdjęcia możecie jeszcze przesyłać do 20 listopada do godziny 23:59 – przy okazji, uwielbiam zgłoszenia na ostatnią chwilę, niektórzy serio nie śpią :)

CLOVIN II SEPTON – tutaj macie trochę więcej czasu, bo konkurs kończy się 1 grudnia o godzinie 23:59. Do wygrania zestawy z proszkiem w roli głównej :) Dostaliśmy już sporo pięknych zdjęć, ale im więcej tym lepiej!

Post Wychowujemy nadpobudliwego psa – dzień 2 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Tak naprawdę Legion to jest super psina, ale mamy jednak swoje problemy. Nie jest to coś niesamowicie dziwnego – agresja, furia lub podobne. Takie proste, zwyczajne kłopoty, które jednak bywają uciążliwe.

Jak wyglądał dzisiejszy dzień?

Rano:

Zanim Legion zaczęła szczekać to my już byliśmy gotowi. Psina została zatrzymana na łóżku poleceniem ”leżeć” oraz ”zostań”. Co jakiś czas dostawała smakołyki (za grzeczne leżenie), a my spokojnie przygotowaliśmy się do dnia. Czasami zdarzało się jej zejść z łóżka, bo ktoś akurat wszedł do kuchni, ale szczekania nie było. Trochę tam mruczała coś pod nosem, ale kto tam wie te psy :)

Wyszliśmy na krótki spacer, a przy okazji potrenowaliśmy chodzenie przy nodze. Po powrocie psina dostała miskę, a ja zająłem się swoimi sprawami. Około godziny 9 poszliśmy do weterynarza na szczepienie. W drodze cały czas ćwiczyliśmy chodzenie przy nodze oraz siadanie.  Szło całkiem dobrze, ale na trasie pojawiły się jakieś dwa psy i niestety nie udało się uprzedzić Legion, więc było trochę szczekania.

U weterynarza bardzo ładnie, a powrót wzorowy :)

Południe:

W domu Legion generalnie szczekała od czasu do czasu – nie zawsze udało się ją uspokoić leżeniem, więc raz musiała wylądować na karnym jeżyku (w łazience). Ogólnie na ten moment ćwiczymy przedłużone, spokojne leżenie oraz ”na miejsce”, czyli udanie się na łóżko. Generalnie to pomaga na problem ze szczekaniem.

Jeden dziwny problem jaki mamy to fakt, że czasami podczas treningu przedłużania Legion zaczyna domagać się głośno. Tak jakbym za długo czekał, a ona chciała mi przypomnieć. Przerywamy wtedy dane ćwiczenie ”nie” i za chwilę ponawiam polecenie, które ma wykonać i liczę czas od nowa. Jednak kolejnym razem trochę krócej niż zakładałem poprzednio.

O 14 wyszliśmy pobiegać. Przed wyjściem były problemy – Legion się podekscytowała, że się ubieramy i szczekała. Jakoś udało się ją uspokoić. Myślę jednak, że następnym razem jak tak zrobi to przestaniemy się przygotowywać do wyjścia, usiądziemy i poczekamy aż przestanie być nadpobudliwa.

Samo bieganie bez problemu – psisko grzeczne, chętnie biegało i ogólnie trening bardzo pozytywny. Podczas drogi na naszą ”trasę” biegową oczywiście ćwiczyliśmy chodzenie przy nodze.

Popołudnie i wieczór:

Po bieganiu Legion dostała jedzenie, ale chyba była nadal głodna. Trochę szczekała i piszczała. U weterynarza waga wskazała 36 kg, czyli udało nam się w ciągu kilku miesięcy odchudzić psa o 4 kg. Z tego ostatni kilogram poleciał w ciągu poprzednich 2 tygodni. Może za mało jedzenia dostaje teraz, więc od jutra zwiększymy dawkę. Mieliśmy trochę problemów i ogólnie podejrzenie alergii pokarmowej (opiszę to w wolnej chwili), więc obecnie Legion je gotowaną wołowinę i marchewkę.

Przypadki szczekania ukracam poleceniem ”na miejsce” i trzymaniem tak długo aż pies się uspokoi. Dostaje smaczki, jest chwalona (spokojnym głosem, żeby nie pobudzać dodatkowo) i głaskana. Po kilku takich ”sesjach” pies się uspokaja i widać, że odpuszcza :)

Jeżeli chodzi o ćwiczenia ”na miejsce” to mamy niezły progres w ciągu jednego dnia. Jesteśmy w momencie, że pies leży na łóżku, a ja mogę iść, otworzyć drzwi, wyjść na klatkę i zamknąć drzwi. Stoję na klatce kilka sekund i wracam, a pies nadal leży! Czy to magia?!

W następnych dniach dodam jeszcze sygnał dźwiękowy domofonu i wychodzenie na klatkę po tym dźwięku. Czasami jednak tylko puszczę dźwięk i nic nie zrobię. Po prostu, żeby psina nie powiązała dźwięku z moim wyjściem.

Odnośnie telefonu to Michał z Dobermana napisał, że to najprostsza sprawa, a dla mnie jest właśnie najtrudniejsza. Nie wiem, w którym momencie ją nagradzać i w jaki sposób – jakieś pomysły? Po prostu robię ”fejkową” rozmowę i podczas niej wydawać psu polecenia? Pies nie reaguje źle na sam dźwięk telefonu czy coś w tym stylu – po prostu jak dłużej rozmawiam to zaczyna szczekać i przeszkadzać.

Nie zależy mi więc na jakimś przyzwyczajeniu jej do telefonu, a po prostu, żebym mógł spokojnie ustalić coś z klientem :)

Jak wychować nadpobudliwego psa?

Podsumowując dzisiejszy dzień – na dworze mamy największy problem z psami. Nadal nie jest perfekcyjnie. Czasami uda się odwrócić uwagę Legion smaczkiem lub frisbee, ale nie zawsze. Czasami zapatrzy się na innego psa i jakby wyłącza – szczeka, ciągnie i nic z tym nie można zrobić.

Natomiast w domu największy problem to taka szczekliwość i domaganie się różnych rzeczy. Legion przychodzi i zaczyna szczekać tak, jakby czegoś od nas chciała. Czasami chodzi o jedzenie (może jest za głodna), a czasami po prostu się nudzi. Mam głupie wrażenie, że pojawiło się to w momencie kiedy zaczęliśmy ćwiczyć bardziej w domu i na dworze. Jakby pies spodziewał się smaczka i cały czas chciał coś robić. Wcześniej nie była taka szczekliwa (tylko przez okno, jak widziała jakiegoś psa/kota). Na ten moment staramy się szczekanie hamować poleceniem ”na miejsce” lub przedłużonym leżeniem. Czasami działa lepiej, a czasem gorzej.

Generalnie dzisiaj był pierwszy dzień, więc większych sukcesów nie było. Zobaczymy czy takie uciszanie psa w domu sprawi, że po 7 dniach będzie generalnie spokojniejsza. Czas pokaże :)

Post Jak wychować nadpobudliwego psa – start! pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.