W tej edycji nagród jest kilka:

• duża mata węchowa 60×40 cm od Maty Węchowe
• 2x mini mata węchowa 30×30 cm od Maty Węchowe
• bonus: książka ”Pozytywne szkolenie psów dla żółtodziobów” od Dom Wydawniczy Rebis

Kilka słów o książce:

”Pozytywne szkolenie psów – tresura bez stosowania przymusu

1. Skąd pomysł na imię ”Legion”?

Odp: Wiele osób myśli, że mamy jakąś inspirującą historię dotyczącą tego imienia. Bo w końcu samo imię jest dość nietypowe, a również nie do końca pasuje do płci naszego psiaka. Natomiast prawda jest taka, że my imiona wybieramy na długo, zanim jeszcze pies pojawi się w naszym domu.

Oboje uwielbiamy serię Mass Effect (gry i książki), więc nasz psiak nosi imię jednego z bohaterów. Legion to sztuczna inteligencja i zaawansowany robot, który reprezentuje całą swoją rasę. ”My name is Legion for we are many”. Naprawdę świetnie napisana postać.

Przywitaj się Legion! ”Elo” :)

2. Gdybyś miał opisać każdego z Twoich psów jednym słowem, jakie by to było?

Odp: Tylko jednym? Robi się! :D Legion: nienawidziwszystkiegoalematezswojadelikatnastrone Levi: ideał

3. Czy macie jakieś rady dla osób, które chcą rozpocząć własną psią markę?

Odp: Jedną przede wszystkim – załóżcie działalność gospodarczą. Mamy firmę od kilku lat i wiemy, że kontrole to nie jest jakieś ”urban legend”. Jak widzę tych wszystkich sprzedawców na fb i allegro bez firmy to aż czasami strach mnie ogarnia, bo jak przyjdzie co do czego to będzie ”ja nie wiedziałem”, ale kontrolerów to raczej nie interesuje :)

Każda działalność z myślą o zarobku powinna zostać zarejestrowana. I nie ma różnicy czy działalność przynosi dochody, czy nie. Prawo każe, lud robi. Ja dobrze rozumiem, że koszty prowadzenia działalności są wysokie i mogą być problemem na początku, ale niestety nie da się tego uniknąć. Nie wierzcie w ”freelancer na umowę o dzieło” i tego typu sprawy :)

Jeżeli ktoś poważnie myśli nad własną marką to na samym początku powinien ogarnąć te sprawy administracyjne – założenie firmy, prowadzenie księgowości, kpir, faktury i te sprawy. Bez tego nie ma co zaczynać.

4. Czy warto prowadzić bloga o psach? Dlaczego?

Odp: Warto, ale nie jestem pewien ”dlaczego”. My zaczęliśmy w formie dziennika. Chcieliśmy opisywać nasze doświadczenia, aby móc do tego wrócić – mieliśmy zapisywać nasze sukcesy i problemy, żeby łatwiej określać swoje psie cele.

Natomiast szybko przeobraziło się to w standardowego bloga i tak już zostało. Może dla takiej własnej satysfakcji? Nie oszukujmy się – prestiżu i pieniędzy z tego nie ma :)

5. Jak się zmieniło wasze życie od wtedy, gdy posiadacie Legion?

Odp: Zmienił się praktycznie każdy aspekt życia. Nie można już leniuchować do południa w łóżku, bo trzeba wyjść z psem. Trzeba było trochę popracować nad aktywnością, bo jednak psisko wymaga ruchu. Generalnie więcej się ruszamy na pewno, a mniej obijamy. Poza tym trzeba było się wdrożyć w różne rzeczy, o których wcześniej nie myśleliśmy – w psie szkolenie i dietę.

6. Życie z psem – jakie ono jest?

Odp: Z cyklu ”filozoficzne pytania”. Zakładam, że nie chodzi o bloga, a o samą koncepcję spędzania czasu z psem, także z tej strony na to odpiszę. Życie z psem to na pewno nie jest coś takiego jak na filmach. Pies bohater, lojalny przyjaciel na dobre i na złe oraz najmądrzejsze stworzenie chodzące po ziemi.

Psy to jednak psy, a nie superbohaterowie. Są więc chwile dobre, ale też sporo problemów i kłopotów. Może są na ziemi psy idealne, które myślą za swojego człowieka, ale niestety nasze takie nie są. W skrócie: Życie z psem to tak jakby ktoś ciągle kopał cię w brzuch, a jak już nie dajesz rady to podchodzi, liże po twarzy i od razu mu wybaczasz, chociaż wiesz, że jutro znowu zacznie się kopanie :)

7. Możliwe jest utrzymywanie się z samego blogowania?

Odp: NIE, a na pewno NIE w psiej branży. Jeżeli ktoś chce utrzymywać się z blogowania to powinien poszukać innej tematyki, gdzie rzeczywiście są reklamodawcy i spore pieniądze. Sport, lifestyle, moda i tym podobne.

8. Czy posiadasz jakieś zainteresowania poza kynologią? A jeśli tak – jakie? W końcu nie samym psem żyje psiarz.

Odp: Jak byłem młodszy to byłem ”człowiek orkiestra” i naprawdę miałem sporo zainteresowań. Teraz nie ma niestety tyle czasu. Kiedyś bardzo lubiłem tzw. rekonstrukcję historyczną i kilka lat byłem członkiem bractwa rycerskiego. Odtwarzaliśmy XV wiek i nawet brałem udział w rekonstrukcji Bitwy pod Grunwaldem :) Fajne czasy – nawet bawiłem się trochę w rzemieślnictwo wtedy, głównie skupiałem się na kaletnictwie i ogólnie pracy w skórze.

Lubię również malować figurki :) i nawet w zeszłym roku reaktywowałem na chwilę swoje hobby, ale w końcu musiałem odpuścić.

Z takich przyziemnych hobby, na które jeszcze mam czas to gry konsolowe i planszowe. Na konsolę łatwiej znaleźć czas wieczorami. chociaż na epickie, wielogodzinne historie trzeba poczekać na urlop. Ostatnio oboje zaczęliśmy nowego Mass Effect Andromeda, ale niestety nie udaje się jakoś go ukończyć :D W gry planszowe grywamy zazwyczaj w okresie jesień/zima, bo tak jakoś przyjemniej wtedy. Jeszcze niedawno mieliśmy całkiem niezłą kolekcję, której musieliśmy się pozbyć ze względu na zapotrzebowanie miejsca do stworzenia pracowni dla naszej nowej marki :)

9. Gdybyś był psem, jak myślisz, jakiej rasy?  Uzasadnij.

Odp: Nienawidzę uzasadniać, bo mi się od razu lekcje języka polskiego przypominają :D Na pewno owczarkiem niemieckim, bo uwielbiam tę rasę i psi bogowie powinni mi wynagrodzić to co czasami trzeba znosić z Legion :)

10. Czy Levi naprawdę jest taki grzeczny jak piszecie?

Odp: Nie, tak naprawdę on nas szantażuje, że jeżeli nie będziemy o nim pisać w samych superlatywach to zje nam kanapę… Także jesteśmy więźniami małego samojeda i musimy mu służyć, a jak nie to on nas gryzie po ręce :(

Tak na serio to myślę, że przy Legion to większość psów wydaje się idealna, więc możemy mieć trochę zaburzone postrzeganie świata :)

11. Czytasz blogi innych psiarzy? Masz ulubiony/e? Jeśli tak, to jaki/e?

Odp: Czytam, a nawet czasami komentuję i publikuję najlepsze wpisy na naszym blogu. Natomiast w kwestii ”ulubiony” to jest taki problem, że wiele blogów się po prostu kończy czasami nagle i dupa potem. Także nie podam żadnego, bo się boję, że wykraczę i zaraz go zamkną :D

12. Co najbardziej cenisz sobie w pracy z psami?

Odp: Co najbardziej cenię z perspektywy psa czy z własnej? Ze swojej cenię w ogóle całokształt pracy z psem, ponieważ jest to zajęcie dość satysfakcjonujące – oczywiście zakładając, że nam wychodzi. Jeśli nie wychodzi to jest to doświadczenie frustrujące często :D

Natomiast z perspektywy psa to na pewno nie można pominąć zalet pracy z psem i ich wpływu na naszego pupila. Legion dość szybko się nudzi, a jeśli się nudzi to bywa nerwowa i szczekliwa. Także regularna praca umożliwia nam ”jako tako” egzystencję z psem. Nie od dzisiaj wiadomo, że zmęczony pies to pies grzeczny i szczęśliwy, a nic bardziej nie męczy owczarka niemieckiego niż stymulacja psychiczna :)

13. Twoje największe “psie” (mające związek z psami) marzenie?

Odp: Duży dom z ogrodem, żebyśmy mogli mieć nieskończoną ilość piesków. Koniecznie z własnym kawałkiem lasu i prywatnym stawem, żeby psy mogły się kąpać :)

Generalnie chcemy więcej piesełów, ale potrzeba na to więcej miejsca :)

14. Chcę zrobić własną matę węchową, bo nie chcę wydawać pieniędzy na Waszą – jak to zrobić?

Odp: Szczera postawa i odważne pytanie – to się ceni w tych czasach. Jeżeli ktoś ma ograniczone fundusze to najlepszym pomysłem jest chodzenie po blokach i dzwonienie do losowych osób na domofon. Jak już uda się wejść na klatkę to trzeba szukać i patrzeć, czy ktoś pod drzwiami nie ma takiej czarnej, gumowej wycieraczki z dziurami. Jak tylko taką znajdziemy to szybko bierzemy pod bluzę i uciekamy. To najłatwiejsza część zadania :D

Teraz musimy jeszcze komuś podwędzić nożyczki i jakieś stare koszulki. Na blokowiskach często są takie linki do wieszania prania, więc tu chyba będzie najłatwiej znaleźć swój łup. Polecam bawełnę, jeżeli mamy taki luksus w wyborze, ale z braku możliwości możemy komuś porwać również dżinsy.

Teraz wystarczy wymyć porządnie wycieraczkę (nigdy nie wiadomo, kto po niej chodził, nie?) oraz wyprać ciuchy. Samą instrukcję zaplatania można znaleźć w internecie, więc nie będziemy powielać :)

Protip: Jak najłatwiej wejść na blokową klatkę? Mówcie, że nosicie ulotki lub jesteście z gazowni :)

Post AMA – 3 edycja pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Poniżej najciekawsze naszym zdaniem pytania wraz z odpowiedziami. W tej edycji nagrodami są dwa egzemplarze książki ”Najlepszy przyjaciel. Człowiek i pies – bohaterstwo podczas drugiej wojny światowej”, które przekazało nam wydawnictwo Replika.

”Najlepszy przyjaciel to historia technika Królewskich Brytyjskich Sił Powietrznych, Franka Williamsa, i Judy, czystej krwi pointerki. Ich drogi zetknęły się w obozie jenieckim w rejonie Pacyfiku. Bardzo szybko stali się nierozłącznymi przyjaciółmi.
Gdy więźniowie byli źle traktowani, Judy interweniowała szczekaniem. Bardzo mocno przeżywała bombardowania i wszelakie okrucieństwa wojny, stając się wzorem bohaterstwa dla ludzi, którzy widzieli w jej woli przetrwania nadzieję na własne ocalenie.
Judy w czasie drugiej wojny światowej była jedynym psem, oficjalnie uznanym za jeńca wojennego (POW). Gdy odeszła w 1950 roku, została pochowana w swej kurtce Brytyjskich Królewskich Sił Powietrznych. Williams pozostał jej wierny do końca swego życia – nigdy nie miał innego psa. Ich historia – a zwłaszcza nierozerwalna więź, nawet w najgorszych sytuacjach – stanowi jedną z wielu nieodkrytych dziejów z czasów drugiej wojny światowej.”

AMA – 2 edycja

Pierwsze dwa pytania zostaną przez nas nagrodzone książkami! Pierwsze zostało zadane przez Agnieszkę, a drugie przez Weronikę. Będziemy się z Wami kontaktować mailowo w tej sprawie :) Gratulujemy!

Pytania i odpowiedzi:

1. Jak posiadanie psów wpłynęło na wasze życie towarzyskie? Podupadło ze względu na utrudnione wychodzenie z domu, czy może zyskaliście wielu nowych psiolubnych znajomych?

Odp: Życie towarzyskie? Jakie życie towarzyskie? :) Nie da się ukryć, że trudno utrzymywać regularne kontakt z nie-psiarzami posiadając dwa psiaki. Zostawić samych ich nie zostawimy, a wiele osób też nie czuje się komfortowo w obecności psów. Mogę więc szczerze powiedzieć, że nasze życie towarzyskie mocno podupadło. Warto jednak zaznaczyć, że nigdy nie byliśmy typami ”imprezowiczów”, więc nie powiedziałbym również, że wcześniej było ono jakoś specjalnie bogate :)

Natomiast jest druga strona – dzięki posiadaniu psów i prowadzeniu tego bloga poznaliśmy kilka ciekawych osób-psiarzy, z którymi staramy się utrzymywać kontakt. Czasami po prostu ze sobą piszemy, ale w miarę możliwości spotykamy się w psim gronie. Można więc powiedzieć, że z jednej strony podupadło, ale jednak pozwoliło nawiązać nowe kontakty.

2. Nie zastanawialiście się przed kupnem Levi’ego nad adopcją szczeniaka/starszego psa ze schroniska? Jeżeli tak, dlaczego wyeliminowaliście pierwszą opcję? :)

Odp: Hmm…pytanie z tych ”trudnych”. Zawsze jakaś myśl o psie ze schroniska jest, ale ja osobiście uważam, że to trudniejsza opcja.  Psy w schroniskach zazwyczaj są już dorosłe, mają swoje nawyki i problemy, więc wymagają sporo pracy. Oczywiście nie zawsze, ale to często swojego rodzaju ruletka. Dla mnie szczeniak to pewna opcja – wiem co dostaję i tylko ode mnie zależy jak to wyjdzie. Jeśli pojawią się problemy to moja wina i biorę za to odpowiedzialność.

Myśleliśmy oczywiście nad psiakiem ze schroniska, ale finalnie podjęliśmy decyzję, że wiemy jaką chcemy rasę i najlepszą dla nas opcją będzie jednak pies z hodowli.

3. Czy trudno jest wychować dwa duże psy? (Chodzi o tresurę, karmienie, pielęgnacje itp.)

Odp: W tym momencie wychowujemy jednego dużego psa i drugiego małego, który ciągle rośnie. Nie powiedziałbym, że ”trudno”, ponieważ byliśmy na to gotowi. Nie powiedziałbym jednak również, że trudno nie jest – nie wszystko da się zaplanować niestety :)

Ogólnie jest… czasochłonnie. Wszystko trzeba zrobić dwa razy – dwa razy więcej czesania, dwa razy więcej kąpieli, dwa razy więcej przygotowywania posiłków, trzy razy więcej treningu. Treningu jest najwięcej, ponieważ robimy sesje indywidualne (raz Legion, raz Levi) oraz wspólne, gdzie oba psiaki uczą się razem. Nie ma lekko, ale również nie można narzekać, jeśli to była nasza świadoma decyzja.

4. Jaką byście napisali definicję psa? (Taką w stylu waszego bloga :) )

Odp: Szczerze? Uważam, że definicje są złe, ponieważ za bardzo upraszczają wszystko i uogólniają. W ogóle nie lubię definicji, więc nie mam takiej dla psa niestety :)

5. Co sprawiło, że zdecydowaliście się na psa? To był impuls, spełnienie marzenia, czy np. zmieniły się wasze warunki mieszkaniowe i stwierdziliście, że jest miejsce na nowego kumpla?

Odp: Ja zawsze byłem fanatykiem zwierząt – miałem koty, papugi, żółwie, nawet hodowlę patyczaków :) Zawsze jednak chciałem psa, ale niestety nigdy nie było warunków. Żona też kocha psiaki, więc jak tylko udało się znaleźć idealne mieszkanie to od razu zdecydowaliśmy się na psiaka – praktycznie z umową w ręce rezerwowaliśmy szczeniaka.

Szybko robiliśmy remont i przygotowywaliśmy wszystko, żeby tylko zdążyć na malucha :)

6. Największy błąd popełniony przy wychowywaniu Legion to…

Odp: Nagradzanie podczas rozmów telefonicznych w obawie, że będzie przeszkadzać. Teraz jak nie nagradzamy podczas rozmowy telefonicznej to… szczeka i przeszkadza :)

7. Czy Legion i Levi broją kiedy zostają sami w domu?

Odp: Nie wiemy, bo jeszcze nigdy nie zostawiliśmy ich samych w domu :) Natomiast Legion jest już grzeczna. Kiedyś szalała i nawet karnisz ze ściany potrafiła wyrwać, a teraz już dorosła, dojrzała i spokojna :)

8. Największy minus i największy plus posiadania psa (psów ;))?

Odp: Największy plus – obserwowanie psich interakcji. Naprawdę świetnie się ogląda jak psiaki się kłócą, śpią, godzą i ogólnie razem dogadują. Największy minus – masowe, poranne pobudki :) Sama Legion była irytująca jak budziła z pierwszymi promykami słońca. Teraz Levi jej pomaga i jest dwa razy trudniej się oprzeć…

9. Czy jest jakaś książka o psiej tematyce, która zrobiła na Tobie duże wrażenie, traktujesz jak “biblię”? Chodzi zarówno o książki zarówno fabularne jak i naukowe.

Odp: Książka? Nie. Osobiście nie lubię za bardzo książek o psach, ponieważ mam dziwne wrażenie, że są pełne bełkotu. Większość przynajmniej. Dla mnie jednak najważniejszą lekturą jest blog p. Zofii Mrzewińskiej Szczeniak w domu. Blog ten był swojego rodzaju motywacją do powstania naszej strony i ogólnie był ogromną inspiracją przy wychowaniu Legion. To dzięki niemu przetrwaliśmy pierwsze dni z naszym szczeniakiem :) Naprawdę polecam.

Pisany trochę w archaiczny sposób, ale ma wszystko co najważniejsze. Same konkrety, zero niepotrzebnego bełkotu i opisów.

10. Jak nauczyc psa niereagowania na inne psy na spacerze ?

Odp: No właśnie, jak? Sami tego nie wiemy i dopiero nad tym pracujemy :) Trochę informacji można znaleźć w tym wpisie.

11. Po ostatnim poście o wystawie i wzmiance że Levi ładnie chodzi w tłumie, jak to robicie?

Odp: To zasługa konsekwencji! Każdy spacer z Levim wiązał się z ogromną garścią smakołyków w kieszeni. Jak tylko widzieliśmy człowieka to od razu skupialiśmy uwagę małego na smakołyki i karmiliśmy go aż do momentu minięcia danej osoby.

Po kilkunastu dniach na widok człowieka Levi automatycznie patrzał na ręce i kieszenie, bo zawsze było żarcie. Teraz nawet możemy przejść obok tłumu dzieciaków, które idą do szkoły i jest super. Naprawdę polecam konsekwencję – nawet jednego dnia bez smakołyków nie było.

12. Czy macie jakieś przydatne wskazówki dla początkujących blogerów? Chciałabym niedługo zacząć ze swoją stroną, ale nie wszystko jest dla mnie zrozumiałe. Polecacie darmowe platformy, czy jednak płatna opcja będzie lepsza? Strasznie dużo wyborów :) Jakieś sugestie?

Odp: Sam nie uważam, żebym był jakimś zaawansowanym blogerem, ale coś tam poradzić mogę :) Przede wszystkim polecam znaleźć sobie swój sposób na bloga. My piszemy głównie o naszych problemach i naszym życiu z psami. Niektórzy skupiają się na aktywnościach sportowych z psami, a jeszcze inni na testach i recenzjach. Nie ma sensu czytać kilku identycznych blogów i dlatego nikt nie chce marnować czasu na coś, co się nie wyróżnia. Ja przynajmniej tak wybieram blogi, które czytam :)

Poza tym oczywiście w miarę zgrabne pisanie – literówka czy jeden błąd to żaden problem, ale niektórzy piszą tak, że trudno zrozumieć o co chodzi. Do tego ładna, estetyczna strona i mamy szansę na sukces :)

Co do technicznych rzeczy to osobiście zawsze uważam, że bezpłatne serwisy nie są dobrym pomysłem. Czytam bardzo mało blogów, które są np: na blogspot, ponieważ po prostu mnie męczą. Najtańszą opcją jest WordPress z darmowym szablonem – w internecie jest mnóstwo poradników jak to zrobić samemu. Jedyny koszt to własna domena i hosting. Uważam, że nie da się mieć profesjonalnego bloga bez indywidualnej domeny. Jeśli chcesz prowadzić stronę na poważnie i liczysz na współpracę z jakimiś firmami to na pewno będzie to najlepsza opcja.

13. Czytałam o nosework i nie do końca wiem jak zacząć. Można prosić o wskazówki?

Odp: Na początek wystarczy:

• olejek zapachowy
• słoiczek, płatek bawełniany i kilka patyczków bawełnianych
• jakikolwiek pojemnik z nakrętką

Na płatek bawełniany i nakrętkę od słoika dajemy 3-4 kropelki olejku. Do środka wrzucamy patyczki bawełniane, całość zakręcamy i zostawiamy na 48 godzin. Po tym czasie patyczki nasiąkną zapachem i mogą pełnić rolę ”próbek zapachowych”.

Do treningu używamy 2-3 próbek, które wkładamy do pojemnika z nakrętką. Ważne, aby pojemnik był stosunkowo mały i posiadał dziurki wentylacyjne w nakrętce. Siadamy w pokoju – w jednej ręce mamy smakołyki, a w drugiej pojemnik. Nie pozwalamy psu brać smakołyków, ale jak powącha pojemnik to od razu dajemy mu nagrodę.

Pamiętajmy, żeby nagradzać przy źródle, czyli jak najbliżej dziurek w nakrętce :) To takie podstawy podstaw – pierwsze ćwiczenia. Więcej można przeczytać tu i tu.

14. Owczarek niemiecki czy samoyed? :)

Odp: Serce mówi ”Owczarek niemiecki”, ale umysł podpowiada ”Samoyed” :) Całe życie byłem miłośnikiem ON, ale posiadając Samoyeda widzę zalety tej rasy. Nie będę ukrywał – Levi jest po prostu idealnym szczeniakiem. Praktycznie bezproblemowy, spokojny, grzeczny i absurdalnie przyjazny. Legion jest typowym Owczarkiem – dzielna, uważna, zbyt mądra, czujna i obronna.

Samoyed to taka jazda na rowerze z bocznymi kółkami. Owczarek to jazda ze stromej górki, starym składakiem cioci – bez hamulców :) Kocham Owczarki Niemieckie, ale młodszy się nie robię, a do tej rasy trzeba mieć sporo energii i siły :D

AMA – podsumowanie 2 edycji

Dostajemy od Was coraz więcej pytań i mam nadzieję, że taka tendencja będzie się utrzymywać. Im więcej pytań, tym częściej będzie organizowana edycja :) Cieszy mnie również, że firmy są zainteresowane współpracą i przekazywaniem nagród dla Was.

Chciałbym ponownie podziękować wydawnictwu Replika, która ufundowała wspaniałe nagrody. Książki są grube, ciężkie i wyglądają świetnie. Wiele godzin ciekawej lektury zagwarantowane :)

Mi pozostaje tylko jeszcze zachęcić Was do dalszego przesyłania pytań i zaproszenia do kolejnej edycji AMA!

Post AMA – wyniki 2 edycji konkursu pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Był sobie pies

W konkursie Był sobie pies do wygrania były 2 książki o tym samym tytule. Tematem było napisanie recenzji/pierwszych wrażeń na podstawie obejrzanego trailera filmu. Wybraliśmy dwie najciekawsze naszym zdaniem prace. Gratulujemy zwycięzcom, ale dziękujemy również za wszystkie zgłoszenia, których było naprawdę sporo.

• Pierwsza recenzja została napisana przez Joannę:

“Jeśli mogę cię lizać i kochać, to mam cel w życiu.”

Za nieistotny uważam fakt, iż nigdy nie miałam psa ani nawet szansy by choć przez dłuższą chwilę zająć się tym czworonożnym zwierzakiem. Nieważna jest także mnogość filmów o futrzanych przyjaciołach człowieka, których na wielkim ekranie pojawiło się co najmniej kilkadziesiąt. Kogo również obchodzi może banalność, prostota podejmowanego tematu? Liczy się tylko to, że koniecznie muszę poznać historię z “Był sobie pies“.

Na zwiastun natknęłam się dosłownie kilka dni przed ujrzeniem go ponownie na stronie zyciezpsem.pl. Ileż można wynieść z kilkuminutowego filmiku? Jak się okazuje naprawdę wiele: zwłaszcza emocji, jakich chciałoby się doświadczyć jeszcze więcej i więcej oraz doświadczeń do przeżycia.

Na pierwszy rzut oka najlepiej wyróżnia się sam pomysł na przedstawienie psiego wątku: liczne życia budzone w nowych wcieleniach. Poza osadzeniem ekranizacji na nietuzinkowej bazie, uzmysławiają one widzowi, iż każdy pies niesie za sobą wnętrze. Można to rozumieć bardziej lub mniej dosłownie, a jednak nawet na co dzień, niekoniecznie wyłącznie w wymyślonej fabule, w kontakcie z czworonogiem czujemy się rozumieni, nieraz rozbawiani, pocieszani, zadowalani spełnianiem próśb. Uważam zatem sposób “umiejscowienia” Bailey’ego (x4 :D) w ciele takiego czy innego szczeniaka za zwyczajnie naturalny, aczkolwiek przemawiający do każdego, a co za tym idzie: po prostu intrygujący.

“I jak się ma do tego boczek?”

Ogromny atut to też poczucie humoru bohaterów, które w dużym stopniu pokrywa się z moim: te kilka “zabawniejszych” scen i tekstów wystarczyło, by zaskarbić sympatię, zachęcając do zapoznania się resztą występujących w filmie gagów. Zapewne to dość indywidualna kwestia, lecz jednak sformułowania takie jak “psi niziołek” bądź wplątanie do życiowej misji porcji boczku, bez chwili namysłu kreślą na mojej twarzy szeroki uśmiech. Niziołek – jak tu się nie zasmiać!

Warto wspomnieć, przy okazji przyjaznych charakterów, o bohaterach: psich, jak i ludzkich. Zastanawia mnie tutaj jedna kwestia: czy scenarzyści rozwinęli w miarę równomiernie wątki kilku właścicieli czworonoga, czy może poświęcili główną partię ekranizacji na wyszczególnionego mężczyznę, pierwszego przyjaciela Bailey’ego. Wydaje mi się jednak, że niezależnie od decyzji, znajdę pośród obsady przynajmniej jednego odtwórcę roli, dla którego obejrzę “Był sobie pies” jeszcze raz i jeszcze raz. I znowu.

Jeśli chodzi natomiast o uprzyjemniające odbiór detale, bez dwóch zdań zaliczam do nich fragment soundtracku zaprezentowany w zwiastunie: nieprzekombinowany, ale lekki, pozbawiony nowoczesnych urozmaiceń, dopasowując się tym samym do uszu młodszych, jak i starszych odbiorców. Co jak co, ale “gitarowo-pianinowa” melodia to jako tako uniwersalny schemat, wpisujący się nie tylko, ale też właśnie do obyczajowego kina familijnego. Bardzo chętnie poznałabym inne tytuły i rytmy utworów z zasobu tejże produkcji.

“Gotów? Gotów!”

Dlaczego, w moim odczuciu po doświadczeniu zaledwie garstki tego, co ma do zaoferowania “Był sobie pies“, warto wybrać się na film? Jeśli nie dla rozkosznych zwierzaków, które rozczulają i rozkochują w sobie najmniej wrażliwe serca, to na przykład ze względu na samą historię wyjątkowej więzi. Jej wyjątkowość nie tkwi bowiem w połączeniu relacją dwóch różnych gatunków, a w jej niedocenianej powszechności: każdy może stać się bohaterem takiego filmu, nie stając nawet przed kamerą. Wystarczy garstka miłości. Ponadto, warto od czasu do czasu spędzić dzień z bliskimi: rodziną, dziećmi, rodzicami, przyjaciółmi, także na dobrym filmie. A ten odpowie wszystkimi swoimi atutami na gust, wydaje mi się, najbardziej wymagającego kinomana. Czyż nie?

A jako mól książkowy, który wyściubia nos z fascynujących lektur tylko wtedy, gdy wyłączą prąd, najchętniej przed wybraniem się na ekranizację, sięgnęłabym do źródła, czyli literackiego oryginału. Sami rozumiecie. :)

• Druga praca została przesłana przez Kamilę:

”Na moim łokciu leży Kruczek. Mały, czarny kundelek, którego adoptowaliśmy prawie rok temu. Poświęcam jemu czas, zabieram wszędzie ze sobą, jest kompanem na dobre i na złe. Tylko… co on sobie myśli, gdy na mnie patrzy? Czy jest tak samo szczęśliwy ze mną, jak ja z nim? Czy jego życie jest pełne radości, martwi się czymś, czy wspomina swoją poprzednią rodzinę i czy pamięta, co wydarzyło się kiedyś? Ale… o nie! Ten moment powoduje, że zaczynam głaskać Kruczka po mordce. Nie chciałabym, nie potrafię sobie wyobrazić, że go może zabraknąć… Filmowy psiak kończy swoją wędrówkę po ziemi, odchodzi i zostawia swojego ukochanego Pana. Czy płakałabym? Co myśli pies? I co teraz…? Na szczęście pojawia się nadzieja, że pies ma jeszcze tutaj coś “do załatwienia” i jest gdzieś obok… Kiedyś znowu możemy na siebie trafić, oby!
Radość, miłość i nadzieja. Takie uczucia zwiastun wywołał u mnie, opiekuna psa. Jaki będzie cały film? Mam tylko jedno marzenie: oby każdy człowiek po zobaczeniu tego filmu zdał sobie sprawę, że zwierzęta również mają uczucia i wymagają naszego szacunku. To byłby ogromny krok do przodu.”

AMA – Ask Me Anything

Dziękujemy za wszystkie przesłane pytania. Na niektóre odpowiedzieliśmy bezpośrednio mailowo, ponieważ dotyczyły spraw ważnych i problemów z psami. Nagrodami w tej edycji AMA był suplement ScanVet – ArthroScan Kęsy oraz obraz na płótnie w psiej tematyce o wymiarach 40 x 40 cm. Poniżej wybrane pytania – pierwsze dwa są zwycięskie :)

Tak wyglądają obrazy na płótnie – super sprawa. Polecamy!

1. Jak zachowuje się Legion w stosunku do szczeniaka? Nie mieliście żadnych problemów?
Odp: Na początku Legion dość mocno ustawiała małego – nie pozwalała mu biegać po mieszkaniu i często kontrolowała to, co robił. Zabierała mu zabawki, a dawała inne i tego typu sprawy. Teraz jest już bardziej bierna – Levi może sobie biegać, a nawet wskakiwać jej na głowę i gryźć uszy. Jedyny problem był podczas jedzenia – jak mały jadł, a Legion podchodziła to Levi warczał, co ją wkurzało. Natomiast maluch bardzo chętnie próbował podchodzić do jej miski, kiedy była w trakcie posiłku, co mogło prowadzić do nieciekawej sytuacji. Oboje jedzą w tym samym momencie i pilnujemy, aby jedno drugiemu nie zaglądało do miseczki :D
Na filmiku widać mniej więcej jak ich ”zabawy” wyglądają :)

2. Czytałam, że jesteście na diecie BARF – jaka opinia o tym sposobie żywienia po dłuższym stosowaniu? Warto?
Odp: Na BARF jesteśmy dopiero 3 miesiące, ale osobiście dieta zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Przede wszystkim nie ma problemu z biegunkami. Samo przygotowywanie posiłków również jest prostsze niż myślałem. Za jakiś czas chcemy zrobić Legion pełne badania i zobaczymy jak jej to zdrowotnie wychodzi – wtedy też zrobimy obszerny wpis na ten temat. Taki jest plan :) Natomiast Leviemu nie służy takie jedzenie i wróciliśmy na gotowane mięso.

3. Jak wygląda Wasz plan treningowy z psem?
Odp: W tym momencie nie mamy konkretnego planu treningowego, chociaż bardzo bym chciał. Praca nie pozwala wszystkiego zaplanować, a do tego jest jeszcze zimno (słaba wymówka). Obecnie wygląda to tak, że mamy jeden długi spacer dziennie ( ponad godzina), kiedy ćwiczymy różne rzeczy – głównie w zakresu PT, czyli siad/leżeć (wydłużone warianty i zwiększanie odległości), przywoływanie, zmiana pozycji na odległość. Do tego staramy się biegać 3 razy w tygodniu :)

4. Dlaczego zdecydowaliście się akurat na rasę Samoyed?
Odp: Bardzo częste pytanie, na które nie ma jednej odpowiedzi. Tak naprawdę była to dość spontaniczna decyzja – wcześniej Samoyeda widziałem raz w życiu na psim wybiegu. Najpierw chcieliśmy owczarka niemieckiego lub szwajcarskiego, ale po namyśle postanowiliśmy spróbować całkowicie innej rasy. Była myśl o malamucie jeszcze, ale jednak Samoyed wygrał. Poczytaliśmy o rasie, poczytaliśmy o hodowlach i tak Levi trafił do nas :)

5. Chciałam podpytać o nagradzanie – w przypadku gdy pies robi coś niepożądanego i na komendę fe/ zostaw reaguje, nagradzać czy nie? Czy to nie będzie zachęta do robienia dalej rzeczy niepożądanych?
Odp: To dość trudne pytanie, na które powinien odpowiedzieć jakiś specjalista. Bardzo często się właśnie zastanawiamy czy nagradzanie za zaprzestanie złego zachowania nie spowoduje, że pies będzie dalej to robił. Czasami jak Legion szczeka przez okno i przywołujemy ją do siebie, a potem nagradzamy to pies zaraz wraca na okno, jakby w oczekiwaniu na nagrodę :) Teraz nie nagradzamy za takie rzeczy – jest tylko pochwała ewentualnie.

6. Mam psa rasy owczarek niemiecki, który ciągle choruje – problemy skórne, biegunki – zawsze coś. Czy to normalne?
Odp: Wiele osób zauważa, że ich ON są bardzo delikatne – nawet weterynarz mi mówił, że ta rasa ”tak ma”. Niestety Legion również regularnie odwiedza lekarza – nietolerancja pokarmowa, częste biegunki, kaszak, jakieś zmiany skórne. Generalnie nie – to nie jest normalne i nie powinno tak być. Jednak widocznie owczarki niemieckie rzeczywiście są podatne na tego typu problemy. Zawsze warto pogadać z weterynarzem i zrobić pełne badania. My robiliśmy Legion chyba wszystko i wyniki są idealne, a i tak choruje :(

7. Zastanawiam się czy moja sunia jest inna czy mam się martwić bo wszyscy piszecie, że szczeniak dużo sika – a moja nie. Dlaczego?
Odp: Wydaje mi się, że to kwestia indywidualna, ale jeżeli Cię to martwi to zawsze możesz pójść do weterynarza. Dużo zależy od rodzaju karmy oraz ilości wody, którą pies pija. Przy suchej karmie psiaki piją zazwyczaj więcej. Levi w wieku 8 tygodni sikał raz na godzinę :)

8. Jak prawidłowo dobrać karmę? Na co zwracać uwagę, jak ewentualne alergie pokarmowe mogą się objawiać?
Odp: Trudno na to odpowiedzieć, ponieważ wszystko zależy od danego psa – jego wieku, budowy i predyspozycji. Niektóre psy źle reagują na zboża, więc powinny dostawać karmy bezzbożowe. Natomiast inne mogą potrzebować specjalnych karm (np: psy po sterylizacji lub ze skłonnościami do alergii). My nie stosujemy gotowych karm, więc absolutnie nie czuję się ekspertem w tej dziedzinie. Co do alergii to pisaliśmy o tym jakiś czas temu tutaj. Ogólnie alergia często jest związana ze zmianami skórnymi oraz swędzeniem (pies się sporo drapie).

9. Czy można podpytać jak wygląda Wasz plan dnia z psami? Jak sobie radzicie mając ich aż 2?
Odp: Hm… wygląda to tak: rano szybko się ubrać i wysikać małego, żeby nie było wpadki w domu. Wracam i biorę Legion bo ma taki smutny wzrok ”z nim wyjdziesz, a ze mną nie?”. Wracam, zjadam śniadanie i znowu idę z Levim. Wracam i idę z Legion na dłuższy, poranny spacer. Jak wrócę to mam ”wolne” do godziny 12 – potem mały je i ponownie trzeba iść go odsikać – wtedy zazwyczaj robię z nim dłuższy spacer. O 14 jest pora na spacer Legion – idziemy do parku albo biegamy. W okolicach 16 wychodzi mały. Potem znowu oboje wychodzą w okolicach 18-19. To taki idealny dzień, ale nie zawsze tak jest. Czasami nie uda się zrobić rano dłuższego spaceru z Legion i nadrabiamy popołudniu. Wychodzę też z nią jak ”musi”, czyli skacze na drzwi :) Z Levim wychodzimy jak najczęściej – po jedzeniu, po obudzeniu się, po zabawie. Jak sobie radzimy z 2 psami? Jakoś :D

10. Czasem widzę jak mój pies już się przymierza do skoku na kogoś, więc staram się reagować mówiąc “nie” i zdarza się, że reaguje. Mieliście taki problem z Waszą Legion? Może znacie jakiś sposób jak oduczyć psa skakania na ludzi?
Odp: Nie mam prawa na to odpowiadać, bo Legion skacze na ludzi jak głupia :D Problem pojawia się zazwyczaj od szczeniaka – wszystkim się podoba, więc go głaskają. Maluch nie może dosięgnąć, więc podskakuje i wszyscy się cieszą. Potem szczeniak rośnie, ale skakanie nadal zostało i pojawia się problem. Jedyne rozwiązanie, jakie przychodzi mi do głowy to usadzanie psa przed każdym ”witaniem” i wymaganie, aby siedział przez cały ten czas.

11. Jak idzie z matami węchowymi – na jakim etapie już jesteście? Nie mogę się doczekać, a na newsletter cisza!
Odp: Nie chcemy spamować nikomu na newsletter, więc napiszemy dopiero jak będą konkrety. Jesteśmy w sumie na ”ostatniej prostej” – mamy już metki oraz wszelkie sprawy papierowo/tekturowe (listy z podziękowaniami, pudła do wysyłki), materiały mamy sprawdzone i niedługo będziemy wysyłać ankietę z pytaniami o preferencje kolorystyczne. Długo zajęło nam zdecydowanie się na bazę do maty węchowej – nie jest łatwo znaleźć taką, która jest wytrzymała, antypoślizgowa i ma atest PZH. Mamy nadzieję wkrótce wysłać prototypy do sprawdzenia przez inne psiaki.

Jedna mata węchowa? Po co się ograniczać? :D

12. Jaki był powód powstania tego bloga?
Odp: Na samym początku chcieliśmy po prostu taki swój dziennik, który pomoże nam, niedoświadczonym właścicielom Owczarka Niemieckiego. Bardzo łatwo wrócić do starszych wpisów i od razu wiadomo ”co i jak”. Nie ukrywam, że sam jestem chyba największym czytelnikiem, bo bardzo często czytam blog od początku :D Ogólnie miał on pełnić funkcję informacyjną dla nas, ale również ewentualne źródło wskazówek dla innych. Jeżeli my popełniamy jakieś błędy to opisujemy je, a wtedy ktoś inny nie musi ich popełnić :)

13. Zauważyłam, że wcześniej było sporo testów różnych karm i przysmaków – czemu już tego nie robicie?
Odp: Przede wszystkim Legion to taka ciapa z delikatnym brzuszkiem, że wiele produktów powoduje u niej nietolerancję pokarmową. To był główny powód, że odrzucaliśmy propozycje współpracy w zakresie testowania gotowych karm. Z drugiej strony im więcej materiałów czytam, tym bardziej uważam, że sporo suchych produktów dla psów jest po prostu niezdrowych, ale to moja osobista opinia. Odchodzimy z psami od większości kupnych pokarmów – nie stosujemy suchej karmy, gryzaków, przekąsek.

Życie z psem – konkursy

Jeżeli jakaś forma konkursowa szczególnie Wam się podoba lub wręcz przeciwnie to dajcie znać – w mailu, komentarzu, gdziekolwiek. Pomoże nam to tak dobierać ewentualne działania, żeby wszyscy byli zadowoleni :)

Osobiście myślałem, że takie konkursy ”pisemne” będą mniej popularne od fotograficznych, ale miło się zdziwiłem, ponieważ prac ”Był sobie pies” było bardzo dużo – nie wszystkie całkowicie na temat, ale liczą się chęci :) Natomiast ilość pytań AMA jest mniejsza niż zakładałem, a myślałem, że to taki szybki i przyjemny temat i zgłoszeń będzie pełno.

Konkurs AMA nadal będzie kontynuowany – jeśli będą przychodzić pytania. Jeśli nie to anulujemy całość i tyle :)

Post Wyniki konkursów – Był sobie pies i AMA pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.