Trzeba po prostu ćwiczyć to skupienie bardzo długo – młode psy też mają ważniejsze rzeczy do roboty niż patrzeć się komuś w oczy ;) Myślę, że jak będziecie robić to regularnie konsekwentnie to będzie super.

Straty z psiakami też zawsze jakieś są – my już przestaliśmy wymieniać te narożniki z listew przypodłogowych bo Legion zawsze się ich namiętnie pozbywała :)

Dzięki za post. Dużo cennych rad. My borykamy się ze szkoleniem naszej psinki, od dwóch miesięcy (obecnie ma 6). Właśnie jesteśmy na etapie szukania jakiejś szkółki. Największe problemy mamy ze skupieniem. Sonia jest niezwykle szalonym i energicznym psem (w końcu to Jack Russell). O ile w “normalnych” warunkach bardzo ładnie wykonuje polecenia, o tyle jak zobaczy z odległości innego psa, nagle zamienia się w psa zaprzęgowego. No ale nic, jak napisałeś: praktyka, cierpliwość i kilogramy smaczków :)
PS. Hehe…problem poobgryzanych listew jest znany i mi. Plus do tego wielka wyszarpana dziura w tapecie w przedpokoju. Generalnie uwielbia wszystko co z celulozy :)

Chodzi tylko o gryzienie po rękach – każde inne wskazane w zabawie ;) Jest to też osobnicza cecha każdej rasy, niektóre to wyjątkowe “gryzonie” :D

Legion na pewno daliśmy za dużo luzu w okresie szczenięcym – teraz trzeba naprawiać :)

Szczerze mówiąc nie wiedziałem, że hodowca może oduczyć szczeniaka gryzienia – jeszcze nie spotkałem właściciela malucha, który nie miałby z tym problemu :D Levi gryzie jak szalony :)

Tak, maluch nabiera pierwszych nawyków już w hodowli – tak naprawdę to już w hodowli może być nauczony np. siusiania na matę, nie – szczekania i nie- gryzienia po rękach :) My mamy chihuahua także wydawałoby się że tak małym pieskom można pozwolić na więcej, ale naprawdę dobrze wychowany pies jest szczęśliwszy. Wiem jaki jest problem ze skaczącym na ludzi np. owczarkiem :D No cóż, człowiek się uczy na błędach, i zgadzam się że szczeniaczkowi pod wpływem emocji pozwalamy na więcej, to jest chyba taki naturalny odruch :) Ważne żeby z umiarem :D

Całkowicie się zgadzam – wiem, że właśnie na tym etapie zrobiliśmy wiele sobie wiele złego w przypadku Legion. Pozwalaliśmy skakać na obcych (sami pozwalali, wiadomo), szczekać, ciągnąć i generalnie psisko miało za dużo luzu.
Leviego od pierwszych dni wychowujemy tak, jakby był dorosłym psem i widać już pierwsze efekty (tak mi się przynajmniej wydaje).

Jednak z drugiej strony nie ukrywam, że rozumiem ludzi, którzy ze szczęścia pozwalają szczeniakowi na wiele. Pamiętam, że z Legion to była taka radość, że nawet nie myślało się o konsekwencjach. Tak na chłodno można rozmawiać, ale w przypływie emocji często się o tym zapomina :)

Macie hodowlę? Fajnie Wam :) Gratuluję również podejścia – nie każdy hodowca upewnia się, że szczeniak jest odpowiednio ”wychowany” zanim trafi do właściciela. O podstawowej socjalizacji również często się zapomina niestety, a jednak duża odpowiedzialność spoczywa właśnie na hodowcy.

W przypadku szczeniąt najważniejsze to nie pozwolić na nabranie złych nawyków. Kiedy np maluch opuszcza naszą hodowlę, zawsze zaznaczam żeby nie pozwalać spać w łóżku (jeśli oczywiście właściciel nie będzie chciał żeby dorosły pies w nim spał). Najgorsze to pozwalać maluchowi na wszystko, a potem wymagać posłuszeństwa od dorosłego psa. Podobnie jest z chodzeniem na smyczy – małemu pozwala się ciągnąć, a potem jak dorasta, robi się problem. Wiek szczenięcy to super moment na wypracowanie więzi z psem która będzie potem dobrą podstawą do szkolenia w dorosłości. I oczywiście socjalizacja – jeśli zaniedbamy ją u szczeniaka to potem mamy problemy bardzo trudne do wyeliminowania.