Musimy poćwiczyć w takim razie najpierw zabawę chyba. Legion zawsze była bardzo energetyczna i łatwo się denerwowała – szczekała bez powodu, biegała po mieszkaniu itd. Z tego względu zgodnie z radami behawiorystów przestaliśmy się z nią bawić w nakręcające rzeczy i ogólnie staraliśmy się ją wygłuszyć, więc dawno już się nie bawiliśmy w ten sposób :)

Kiedy łączę zabawę ze szkoleniem, staram się, aby ta zabawa była jak najbardziej intensywna, emocjonująca dla psa. Wiem, co mój pies najbardziej uwielbia – a to jest m.in. szarpanie frisbee :) – kwestia tego, jak bardzo mocno pies jest na zabawę nakręcony i czasem najpierw trzeba popracować przez jakiś czas tylko nad zabawą samą w sobie. Więc rozkręcam go w tej zabawie, i w chwili, kiedy ona oczekuje szarpania, a ja mam frisbee, wydaję entuzjastycznym głosem prostą komendę, którą pies zna. Pies, nakręcony, znający dobrze komendę, wykona ją natychmiast – i za to jest mnóstwo, mnóstwo zabawy. Nie używam tego do komend, za którymi ona nie przepada lub których jeszcze nie umie wykonać dobrze i w każdych warunkach – bo kiedy emocje są duże, pies nie uczy się za dobrze i to może być dla niego za trudne. Natomiast działa to świetnie w przyspieszaniu psa, w tym, jak entuzjastycznie wykonuje komendę.

Oczywiście masz rację – pozoranci są potrzebny, ale jednak nie widzę powodu, żeby każdy musiał nim być. Widocznie nie jest to wymagane, skoro inne grupy nie kładły na to nacisku. Rozumiem potrzebę, ale po prostu nie chcę zostawiać psa samego.

Co do szczeniaka to on oczywiście na PT, IPO i tropienie chodzić nie będzie, a w domu robimy po prostu kilkanaście sesji po kilka minut. Nie robimy mu 2 godzinnego treningu posłuszeństwa :) Masz jednak rację i myślę, że wprowadzimy jeden dzień całkowicie wolny od ćwiczeń i postawimy na same zabawy.

Mogłabyś napisać jak u Ciebie wygląda taka zabawa z ćwiczeniami? Chodzi po prostu o jakieś gonitwy i szarpanie, czy coś więcej?

Jeśli chodzi o motywację to właśnie staramy się robić tak, żeby ćwiczenia były w różnych konfiguracjach, ale może rzeczywiście powinienem to bardziej urozmaicić :) Dzięki za rady

Ze swojego doświadczenia tropieniowego powiem Ci, że pozoranci są zawsze poszukiwani i potrzebni. W żadnym treningu nie ma tak, że “ja tylko tropię, a nie pozoruję” – a to dlatego, że dla każdego psa, który tropi, potrzebny jest pozorant. Co więcej, najlepiej, gdyby pozorant był osobą obcą i aby pies nie tropił kilka razy tej samej osoby. Stąd udział w treningu tropienia wymaga też wcielenia się w roli pozoranta, co moim zdaniem jest też bardzo pouczające. Można obserwować jak inne psy sobie radzą, jakie mają problemy, jak się zachowują po odnalezieniu pozoranta.
Jeśli chodzi o całą resztę, to gratuluję zacięcia i chęci urządzenia psom fajnych aktywności, ja bym tylko się obawiała, czy to nie aby za dużo – w szczególności dla szczeniaka. Jeśli masz problem z motywacją, to codzienne powtarzanie tych samych ćwiczeń (jak wspominasz, siadów i takich tam), może psa po prostu nużyć. U mnie świetnie się sprawdza wplecenie treningu w zabawę, ale w proporcji ogrom zabawy – odrobina ćwiczeń. Rocce też dobrze robi reset umysłowy – raz na jakiś czas robię dzień i spacery bez niczego, bez komend, bez wymagań, bez zbędnych słów. Polecam :)!