Ja jestem takim trochę betonem, który pracuje w domu, więc bez psa pewnie bym w ogóle nie wychodził ;)
W sumie dobrze jest mieć psa, chociażby po to, żeby trochę się zmusić do jakichkolwiek interakcji ze światem zewnętrznym.

Zdecydowanie uczy dyscypliny i odpowiedzialności. Czasem też cierpliwości. Jak mieszka się sam na sam z psiakiem to niestety nie ma na kogo zwalić nocne konieczne wyjścia :P Inaczej mój młodzian miauczy pod drzwiami, że to musi być już, w tej chwili, natychmiaaaast!!! No i dreptam tak o 3 w nocy hah (rzadko ale zdarzyło się).
Posiadanie psa pozwala nieświadomie zmusić cztery litery do codziennego wysiłku zejścia z kanapy i przedreptanie na świerzym powietrzu :)

Niesprawiedliwość ;)

Za nocne również odpowiada mąż, więc chyba się zgadza :D U nas nocne wyjścia na szczęście zdarzają się bardzo sporadycznie.

Może wszyscy mężowie są odpowiedzialni za ranne wyjścia na siku? Ja też jestem ;( I za takie nocne wyjścia, bo biegunka.
Dzisiaj o 5.30 Legion musiała, koniecznie musiała wyjść. Ciężkie życie ;)

U mnie mąż jest odpowiedzialny za ranne wyjście na siku, za to reszta spacerów jest na mojej głowie, na co wcale nie narzekam :) Dobrze mi jest znane natomiast pracowanie jedną ręką przy komputerze i przeciąganie się sznurkiem. Bona również ze mną gotuje, choć nie zawsze :) U nas cały czas nad czymś pracujemy, czasami zdarza się nawet, że jestem na nią wkurzona za jakieś zachowanie, ale summa summarum i tak jest najwspanialszym psem dla mnie :)