Agresja smyczowa to bardzo trudny temat. Ja osobiście uważam, że mało psów ma prawdziwą ”agresję” smyczową, ale generalnie uznało się, że tak będzie się nazywać pewien psi problem. Problem, który ma naprawdę szerokie spektrum.

Moim zdaniem o agresji smyczowej można mówić w wielu przypadkach, a sama nazwa jest dość niefortunna. I niestety bardzo trudno mi pomóc. Nam pomogło skupienie się na zabawach umysłowych (głównie węchowe), a ograniczenie zabaw pobudzających. Natomiast jest to związane z tym, że problem naszej Legion spowodowany był przede wszystkim nadpobudliwością.

Nie wiem jaka jest przyczyna u Was i dlatego ważna jest mocna i uważna obserwacja psa lub konsultacja z dobrym behawiorystą.

Mamy 2,5 -letnią briardzicę, dla której sam początek spaceru (jakieś pierwsze 15 minut) jest tak ekscytujący, że zaczyna jej odbijać. Rzecz jasna ciągnie na smyczy, dyszy, łapie zębami za smycz, zaczyna ją szarpać i gryźć. A gdy chcemy ją przywołać do porządku, łapiąc za uchwyt szelek i mówiąc “szelki!” (rada behawiorystki), to potrafi nawet pokąsać rękę. Czasami są to istne spektakle histerii. Cokolwiek potrafi to wywołać, niekoniecznie drugi pies. Czasem może to być po prostu sam fakt przejścia przez ulicę w znanym jej miejscu (dlatego ostatnio zaczęłam zmieniać nieco trasę, po wyjściu z bloku idąc na przykład w lewo, a nie w prawo). Czy to już jest “agresja smyczowa”? Jak możemy sobie z tym poradzić? Na PT1 już była…

Ten pies ze zdjęcia wygląda tak samo i też to ma, przypadek..

u mojego psiaka niestety kastracja nie pomogła (ale nie była też po to robiona).

a czy psinka w domu też była pobudzona? Ciekawi mnie to, mój psiak – kundelek w stylu terriera – ma agresję smyczową. W domu jest spokojny, leży śpi. Nie widzę w domu pobudzenia. Ciekawa jestem, czy u Was też tak było – taka informacja może nakierować mnie w diagnostyce zachowania mojego psiaka. Dzięki z góry!

Niestety sporo owczarków ma ten problem. Powodzenia w pracy z psiakiem! :)

Czytałam ten wpis i z każdym zdaniem coraz szerzej otwieralam oczy- mamy dokładnie taki sam problem z naszym owczarkiem, dokładnie te same etapy wychowania… I dokładnie te same błędy :) spróbujemy waszych porad w nadziei że i to pójdzie tak samo i nasze życie też się odmieni <3

Hej, mam nadzieję, że jakieś treści na blogu Ci pomogą. Jeżeli chodzi o chodzenie na smyczy to zrobiliśmy kiedyś takie wyzwanie 30 dniowe i naprawdę rezultaty były super. Pierwszy wpis znajdziesz tutaj: http://zyciezpsem.pl/jak-nauczyc-psa-chodzic-na-smyczy-30-dniowy-test/ – ale generalnie było ich kilkanaście, codziennie podsumowanie konkretnego dnia. Także naprawdę mogę polecić takie systematyczne, dość rygorystyczne podejście do treningu – może Wam pomoże.

Niestety kryzysy zawsze są. Z Legion jest już naprawdę lepiej, ale od czasu do czasu jest gorszy dzień i tego uniknąć się raczej nie da :)

Dziękuję za świetnie napisany i bardzo pocieszający artykuł! :) Od razu zrobiło mi się lżej na sercu ;) Mam 2-letniego Adopciaka – sunię Arię – z problemem “agresji smyczowej” i podejrzewam, że jest to związane z jej lękami, ale również z dużą dawką energii, jaką sunia dysponuje każdego dnia od świtu do nocy. Z zabawek najbardziej pokochała piłkę, więc wykorzystuję ten fakt, żeby rozładować nieco te pokłady energii. Aria jest też wielkim łakomczuchem, więc treningi ze smaczkami są jak najbardziej wskazane ;) Jest u mnie pół roku i od początku starałam się ją “ułożyć”.. pewne rzeczy udało się super wypracować, jak np. zostawanie samej w domu na dłuższy czas (gdy jestem w pracy) – w tej chwili zero szkód. Ale w tym kierunku zrobiłyśmy naprawdę solidny trening. Największym problemem zostaje jednak ciągnięcie na smyczy i szczekanie na wszystko co się rusza – psy, koty, ludzie, rowerzyści, czasami blisko przejeżdżające samochody. Dziś właśnie mam taki kryzysowy dzień i trafiłam na powyższy wpis na blogu… od jutra wracamy do porządnych treningów, choć aura i stan powietrza niekoniecznie zachęcają do dłuższych spacerów ;) Trzymajcie kciuki! Pozdrowienia z Krakowa :-)

O proszę! Mój owczar ma dokładnie ten sam problem, a właściwie ja… wyjście na spacer do cywilizacji potwornie mnie stresuje i jeździmy głównie do lasu i parków gdzie fruwa swobodnie. Sama doszłam do wniosku, że to ja popełniłam błąd pozwalając na kontakty z niemal wszystkimi psami jakie spotykał w szczenięcym dzieciństwie, puszczając go ze smyczy wszędzie i zawsze dopóki był słodkim akceptowanym przez wszystkich psiakiem, no i mam za swoje. Żeby uniknąć szarpania i szczekania, muszę zaoferować mu mega fantastyczną zabawę – smakołyki nie są w ogóle atrakcyjne. Problem w tym, że gdy tylko zabawy nie ma – jest furia. Pytanie czy już do końca żywota będę musiała się gimnastykować żeby odwracać jego uwagę od innych psów? Mam wrażenie że jego szkolenie mnie było zdecydowanie skuteczniejsze…