U nas zmiany są na duży plus – skupiliśmy się na ograniczaniu zabaw i aktywności dynamicznych (pobudzających), a realizujemy głównie te uspokajające – zabawy węchowe i tym podobne. Jest naprawdę lepiej u nas.

Kong moim osobistym zdaniem jest średni dla psa nadpobudliwego – w ogóle lepiej nie robić rzeczy, które psa mogą wkurzać. Jakieś uciekające zabawki i tego typu sprawy. Przedłużone komendy… zależy od psa. Niektóre się nudzą jak wałkuje się non stop to samo :)

Witam. Już kiedyś do Was pisałam i jestem ciekawa jak postępy i czy są efekty, u mnie zero.
Teraz powtarzamy schematy ze szkoleń i od behawiorystów, ewidetnie problem leży w ekscytacji która prowadzi do agresywnych zachowań w stosunku do zwierząt. Wprowadziłam kong, mate, próbowałam tez spacerów z sakwami i obciążeniem, przedłużone komendy, postępów nie widać. Energia nie do okiełznania.

Niestety to bardo duży problem i nie ma łatwego rozwiązania. Tak naprawdę są dwie metody, a żadna nie gwarantuje sukcesu.

Pierwsza to intensywny trening posłuszeństwa – taki, który pozwoli w pełni kontrolować psa. Nie każdego psa da się tak ”wyćwiczyć”, a również może to pobawić psa w pewien sposób indywidualności, ponieważ w większości będzie musiał polegać na komendach człowieka. Samemu trudno takie coś zrealizować, raczej pod okiem dobrego trenera.

Druga to wprowadzenie dużej ilości zabaw umysłowych. Problemy takie jak opisane często biorą się z frustracji psychicznych i nieumiejętności radzenia sobie ze stresem. Prace umysłowe i węchowe pozwolą psu się wyciszyć mentalnie i być bardziej skupionym. U nas mocno to pomogło. Ograniczyliśmy dynamiczne zabawy, a stawialiśmy na maty węchowe, treningi tropienia i zabawki na inteligencję. Jednak tu też nie ma gwarancji – wszystko zależy od psa. Z Legion zaczęliśmy późno i nie udało się całkowicie wyeliminować frustracji. Psiaki, które wychowywaliśmy tak od szczeniaka nie mają takiego problemu.

Jest jeszcze taka bonusowa rada – nam mocno pomogło to, że Legion znalazła swoją ukochaną zabawkę, czyli frisbee i sama nauczyła się chodzić z nią w pysku. Chodziliśmy tak na spacery i jak skupiała się na zabawce w zębach to nie reagowała tak na inne psy.

Dzień dobry,

nasz problem polega na mijaniu innych psów, Diego labrador 1,5 roku. Idzie ładnie, słucha jak wołam siada wykonuje komendy. Do czasu aż zobaczy psa lub wyczuje. Już nie wiem co robić, ponieważ jak zobaczy tego psa, nie reaguje na nic. Ani na moje wołanie, ani na smakołyki, ani na zabawki ani na moje “wygłupy” chcą zwrócić jego uwagę. Teraz jest taki etap że schodzę z nim na bok jak idzie pies i każę mu siadać. Nie ważne co bym robiła, jak pies już przechodzi obok Diego rzuca się nagle. 40 kg nie jest łatwo utrzymać. To samo jest np. jeśli pies idzie po drugiej stronie ulicy.

Czy ma Pan jakieś rady co mogę zrobić, żeby chodź trochę opanować te zachowanie?
Pozdrawiam

Ja też mam nie najlepsze rezultaty. Każdy mądry, ale jak przyjdzie co do czego, to niewiele działa. U nas też bardzo reaktywna, emocjonalna suczka. Staram się ja wyciszyć samokontrola i węchem właśnie. Sama zrobiłam matę węchową zanim jeszcze w ogóle weszłam na te stronę ;) Mam nadzieję, że to nam pomoże. Ile smaków chowasz na jedno obwąchanie maty i ile zajmuje Twoim psom znalezienie tej partii jedzenia?

To, co obecnie robię z psami to już niejako mój autorski pomysł. Współpraca z behawiorystami nie przyniosła rezultatów, więc robię po swojemu :)

Och, faktycznie, że to starszawy wpis. Teraz rozumiem :) Ciekawa jestem w takim razie co będzie “modne” za kilka lat w pracy z takimi psiakami jak nasze :) Ja tez nie jestem behawiorystą ;)

Tak, jak najbardziej celowe, chociaż jednocześnie nie. Generalnie ten blog to nie jest blog specjalisty – nie jestem behawiorystą ani szkoleniowcem. Na tym blogu opisuję przede wszystkim moje problemy i stosowane rozwiązania.

Ten wpis jest z 2016 roku, gdzie miałem zupełnie inne myślenie o psie. Zresztą widać tu mocny nacisk na treningi i aktywność, co było mi polecane chyba przez każdego specjalistę, do którego zwróciłem się o pomoc z problemem nadpobudliwego psa.

Obecnie działam już zupełnie inaczej – można powiedzieć, że obrót całkowity. Teraz praktykuję właśnie samokontrolę i wyciszenie psa, zamiast pobudzenia i nakręcenia. Zmniejszyliśmy aktywności fizyczne, a skupiamy się na zabawach umysłowych i węchowych. Dla mnie lepiej i dla psa lepiej.

Nigdzie nie widzę etapu nauki samokontroli. To celowe?

Również pozdrawiam i życzę powodzenia w pracy z psem :)