Dzisiaj będzie o tym, że Levi się wyprowadza, a Legion jest dobrym pieskiem. Będzie też krótko o robocie, bo trudno ukryć, że w grudniu żyjemy przede wszystkim jako MatyWęchowe.pl :D

Samoyed się wyprowadza, czyli przyszedł czas na samodzielność

Levi to dupek i na tym mógłbym zakończyć wypowiedź :D Zrobiło się zimno, a nawet spadł śnieg. Samoyed więc postanowił być 100% samoyedem, spakował plecaczek i się wyprowadził. Serio – dupek jakich mało.

Rano budzi, bo trzeba go wypuścić. Siedzi na dworze do śniadania i bezczelnie przychodzi domagać się posiłku. Spróbuj człowieku się chwilę spóźnić, a zaczyna drzeć japę. Dajesz takiemu miskę i ledwo wyjdziesz z kuchni, a on szybko ma zjedzone i zanim ktokolwiek zdąży zamknąć drzwi to on już jest na zewnątrz. Wraca oczywiście na obiad i na kolację. Wraca też się wyspać w domu, bo widocznie po godzinie 20 jest już zimno w dupsko :D

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Kiedy chcesz psa, a dostajesz kota, który włazi wszędzie. Człowiek spuści na chwilę z oka, a samojed już wygodnie leży na stole ? #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #tentyptakma #samojed #samoyed #sammy

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Gru 12, 2018 o 12:08 PST

Niby spodziewałem się, że jak my będziemy dużo pracować to Levi z nudów pójdzie na dwór, ale nie myślałem, żeby aż tak. Nawet leniwa dupa czasami woła Legion na zewnątrz, prosi ją o ”interwencję”, a jak przyjdzie i przypomni o obiad to on przychodzi na gotowe.

Zresztą z Leviego zrobił się taki bajerant straszny, bo często widzę jak siedzi na środku ogrodu i szczeka na sąsiadów. Oni mu machają, on wyje, oni się śmieją. Takie znajomości sobie wyrabia.

Oczywiście tak tylko się śmieję i nie uważam, żeby to było coś złego. Po prostu to zawsze był taki słodki misiaczek, który przychodził się przytulić i raczej był z tych ”ostrożnych”, co to wolą trzymać się sukienki mamusi niż samodzielnie podbijać świat. Teraz to już typowy, niezależny pies pierwotny.

W tej chwili jak piszę te słowa to widzę jak Levi wchodzi drzwiami wejściowymi z dworu, powoli przechadza się po salonie, wskakuje na kanapę i idzie spać. Chyba zimniej się zrobiło czy coś, że książę zaszczycił nas o tej porze (jak to piszę to jest 18:30) :)

Owczarki niemieckie są najlepsze, czyli Legion jest ”dobrym pieskiem”

Jestem mega pozytywnie zaskoczony zachowaniem Legion. To po prostu dobry piesek. Dawno temu jak ktoś przyjechał to był straszny chaos – Legion tak się nakręcała, że nikt nie mógł usiąść nawet, bo cały czas skakała i domagała się uwagi. Nie da się ukryć, że nie każdy lubi jak 40 kg owczarek skacze po nim jak po poduszce :D

U nas dość mocno sypia, nawet regularnie, więc psiaki mogą się wybawić w śniegu :)

Niedawno jednak przyjechał do nas ”wujek” Tomek i ”ciocia” Misia, którzy mieli nam pomóc z matami węchowymi, bo sami już nie wyrabialiśmy. Legion już ich poznała rok temu i wtedy była dość uciążliwa. Teraz było świetnie. Oczywiście bardzo się cieszyła i musiała mocno przywitać, ale poza tym był raczej spokój.

Robiła tylko co jakiś czas ”obchody miłości”, gdzie podchodziła do każdego po kolei się pogłaskać i poprzytulać. No dobry piesek jak nic :D

W ogóle Legion przeprowadzka zrobiła bardzo dobrze. Jest spokojniejsza, lepiej jej się odpoczywa i generalnie mniej z nią problemów. Nie szczeka, nie chodzi nerwowo za człowiekiem, nie pilnuje. Nawet często sypia w innym pokoju lub sama wychodzi na podwórko, żeby bawić się z Levim.

Nawet jak muszę wyjść z domu i jechać do sklepu to sobie sama otwiera drzwi (skacze na klamkę – sama rozgryzła, nawet nie mamy pojęcia kiedy), kładzie się przed wejściem i spokojnie czeka aż wrócę. Trudno jej nie chwalić, bo zmiana jest ogromna. Jakby ktoś znał ją kiedyś i dziś to pies nie do poznania.

Mam nadzieję, że te zmiany spowodowane są naszą pracą z Legion. Zmiana otoczenia też na pewno pomogła zrobić ”reset”, ale nasza praca też nie była bez znaczenia. Pewnie niedługo będą musiał napisać historię Legion od początku, bo wiele osób może czytać bloga od niedawna, a wiem, że nie każdemu chce się nadrabiać starsze wpisy.

Jak niektórzy jednak wiedzą z Legion problemy były straszne, a my w żaden sposób nie potrafiliśmy złapać z nią kontaktu. Wpadliśmy w taką spiralę szkoleń i stosowania metod z internetu, a finalnie mieliśmy nawet krótki etap z kolczatką. Nic nie pomagało. Legion była oczywiście coraz gorsza – bardzo wymuszająca i niespokojna.

Dopiero zmiana nastawienia, praca węchowa, uspokojenie psa i powrót do kompletnych podstaw – budowania zaufania i nawiązywania kontaktu nam pomogły.

Wiadomo, że idealnie nie jest i pewnie zawsze jakieś delikatne problemy będą. Jednak możemy się cieszyć, że mamy psa, z którym się rozumiemy. Psa, który siedzi z nami, słucha, reaguje i generalnie jest sympatyczny,a życie jest komfortowe. 

Ah! I jeszcze najważniejsze na koniec! Legion w końcu oficjalnie nie jest gruba. Weterynarz potwierdza! Po długim odchudzaniu udało nam się zejść z 45 kg do 41 kg, czuć żeberka i ogólnie jest fit :) Możecie gratulować, bo odchudzenie psa po zabiegu kastracji to koszmar.

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

To już oficjalne – Legion nie jest gruba! Potwierdzone przez weterynarza, od którego właśnie wróciliśmy ? Nie da się ukryć, że po kastracji jest problem z utrzymaniem wagi. Legion szczególnie dowaliło, bo jest ogromnym łakomczuchem i zrzucanie kilogramów jest strasznie trudne. W końcu jednak się udało i z 45 kg zeszliśmy do 41 kg. Czuć żeberka, jest talia, jest dobrze. Może uda się jeszcze zrzucić 1-2 kg to byłoby idealnie. Na ten moment cieszymy się psią chudością ?? #zyciezpsem #zyciezpsempl #dog #pies #psy #dogstagram #doglovin #psiblog #dogblog #blog #blogger #bestdog #gsd #germanshepherd #owczarekniemiecki #chudypies #fitdog #odchudzamypsa #psieodchudzanie

Post udostępniony przez Zycie z psem (@zyciezpsem) Gru 5, 2018 o 1:40 PST

Święta, święta i Maty Węchowe

Miesiące przedświąteczne to dla nas przede wszystkim ogromny natłok satysfakcjonującej pracy. Nie będę ukrywał, że po zeszłorocznych świętach myślałem, że mania na maty węchowe trochę opadnie, ale nic z tego. Psiaki dają radę i masowo zmuszają swoich opiekunów do zakupów.

Dla mnie osobiście dobrze, bo nic nie motywuje do pracy tak jak presja zadowolonych klientów. Gdyby to jeszcze było tylko dla ludzi to bym pewnie napisał ”Paaanie, nie ma szans na paczkę przed świętami”. Jednak chodzi o psiaki, więc robimy co się da, żeby jak najwięcej paczek na te święta dotarło.

Z takich minusów to musieliśmy odpuścić w tym okresie naszą markę Pawesome, która skupiała się na skórzanych akcesoriach dla psów. Nad skórą pracuje się dłużej, a uznaliśmy również, że mata węchowa to lepszy prezent na święta. Nie da się ukryć, że w tym okresie zawsze jest sporo chaosu i pracy. Są goście, są przygotowania – generalnie dużo się dzieje.

Psie łapki na macie węchowej :D Jedno z moich ulubionych zdjęć. Zrobione przez Vuk Vuk z vukobordercollie.wordpress.com :)

W wielu domach psiaki są trochę ignorowane, bo trzeba zająć się tą ciotką, co to pojawia się łaskawie raz w roku i w sumie nikt o niej za dużo nie wie. Psiaki się nudzą, a jak psiaki się nudzą to wiadomo. Każda epicka historia psiarza zaczyna się od ”Raz jak mój pies się nudził to…” :D

Z tego powodu mata węchowa to lepszy pomysł niż obroża, bo przynajmniej psisko ma się czym zająć. Ludzie zjedzą przy stole, psiaki zjedzą na macie i wszyscy powinni być zadowoleni.

Muszę napisać kiedyś wpis dedykowany dla mat węchowych, o tym jak to wpłynęło na nasze życie, bo moim zdaniem to mega ciekawy temat. Dzisiaj jeszcze tylko napiszę, że widzę ogromną zmianę w mentalności wielu psiarzy, szczególnie w przypadku psów niepełnosprawnych, chorych lub starszych.

Jak dostaję maila, że ktoś ma psiaka niewidomego lub z problemami z poruszaniem się i dla takiego psiaka mata okazała się możliwością na jakąś aktywność to od razu cieplej się robi. Ostatnio dostałem fantastyczne zdjęcie samojeda, który ma wrodzoną dysplazję bioderek i niestety biegać nigdy nie będzie mógł. Smutna sprawa i to bardzo, bo jeżeli jest coś, co samoyedy kochają to właśnie bieganie.

Legion uwielbia nowy dom – ma mnóstwo miejsc do odpoczywania i w końcu ludzie się nie kręcą cały czas koło niej, bo powierzchnia o wiele większa :) Sukces!

Jednak jest mata i człowiek ma narzędzie do jakiegoś innego kontaktu z psem. Wiele osób trochę wycofuje się z relacji z psem niepełnosprawnym, bo w sumie często pomysłów brak na wspólne spędzanie czasu. No bo co taki psiak może robić? Ostatecznie często pies leży sam, człowiek nie wie jak pomóc i tak się dzieje przez lata. Nie mówię, że mata węchowa to jedyne rozwiązanie, bo tak nie jest. Natomiast na pewno jest to coś prostego, co można robić wspólnie, a przy tym nie narażać psa na dyskomfort.

Takietam #7

Jak można podsumować ”co się u nas dzieje”? Bardzo prosto! W skrócie siedzimy całymi dniami robiąc maty węchowe, a przy tym możemy podziwiać jak Legion świetnie się zachowuje. Jaka jest grzeczna i spokojna. Jak uważnie słucha. Jak przychodzi się pogłaskać i tak dalej. Dla wielu może to być całkowita norma, ale w takich chwilach zawsze wracam myślami do początków, gdzie nawet głupie wytarcie psu łapek było ogromnym wyzwaniem, bo Legion zaczynała się rzucać i gryźć nas oraz ręcznik. Pamiętam jak od rana szczekała na wszystko i wszystkich, bo ludzie musieli robić dokładnie to, co ona chciała.

Teraz to wydaje się zabawne, że pies tak zdominował wszystkich, ale jednak taka była prawda. Owczarek niemiecki nas przerósł. Dlatego jak teraz patrzę jak nasza psina spokojnie leży sobie na legowisku to aż się przyjemnie robi. Bardzo, bardzo dobry piesek.

Zabawy na śniegu są najlepsze. Szkoda, że potem trzeba wycierać łapki tylko po to, żeby zaraz psiska znowu biegły na zewnątrz :D

Jak już tak sobie siedzimy i robimy maty to od czasu do czasu tylko pojawia się ”biała kula”, czasem zwana Levim. Levi to w ogóle teraz taki zbuntowany nastolatek. Siedzi cały czas na dworze i wraca tylko coś przekąsić, a potem wraca ”na miasto”.

Jak wcześniej o 18:30 pisałem, że książę nas zaszczycił to teraz oczywiście go już z nami nie ma. Posiedział chwilę, ale zaraz poszedł na dwór, bo co będzie z ”nudnymi starymi” spędzał czas :D

Także to tyle. Jak czas pozwoli to postaram się jeszcze coś w tym miesiącu napisać. Na pewno przed sylwestrem by się przydał jakiś wpis, żebyśmy mogli wspólnie przeżyć sylwestra. Tu u nas trochę zadupie, bo dom jest poza centrum, więc mam nadzieję, że będzie raczej spokój. Zobaczymy :)

A co tam u Was? Pochwalcie się w komentarzach :)

Post Takietam #7 – praca i niewdzięczny samoyed pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Geneza, czyli o co chodzi

No właśnie – o co chodzi? Trochę było na blogu, trochę na fb i sporo na instagram. Z tego powodu tutaj taka krótka geneza ”co się w ogóle dzieje” dla tych, którzy nie są na bieżąco.

Moje ulubione zdjęcie :D

Generalnie kupiliśmy dom. Po sporej ilości formalności w końcu staliśmy się pełnoprawnymi właścicielami i 7 czerwca finalnie się wprowadziliśmy. Początkowo plan był zupełnie inny. Dom jest do remontu, więc chcieliśmy się wprowadzić dopiero po zakończeniu wszystkich prac. Jednak na działce, w małym kojcu był pies – 14 letnia Sara. Poprzedni właściciele chcieli ją oddać do schroniska, więc została z nami. Świetna psina, ale o tym później.

Sara zostać sama nie mogła, bo w końcu ktoś musi się nią zająć – karmić i tego typu sprawy. Postanowiliśmy więc, że jakoś się przemęczymy i wprowadzimy od razu. Pierwsze dwie noce spaliśmy na materacach dmuchanych, bo transport naszych rzeczy był możliwy dopiero w weekend :D Tak czy inaczej teraz siedzimy na pudłach i powoli się zaczynamy remontować.  Sporo chaosu, ale sobie radzimy. Ważne, że pies nie zostaje sam, a przecież taka zmiana to dla niej również spory stres.

Poznajemy psiaki

Największy stres był taki, że nie wiedzieliśmy o Sarze praktycznie nic. Była zamknięta w kojcu, więc w trakcie zakupu nie mieliśmy z nią kontaktu. Poprzedni właściciel też jakby nie chciał jej z tego kojca wypuścić – zrobił to tylko raz na moją prośbę, bo chciałem chociaż wiedzieć czy to normalny pies czy po przejściach. Raz ją pogłaskałem i tyle było z naszego spotkania.

Wszystkie psiaki razem – jeszcze nie ma jakiegoś przywiązania, ale sporo czasu spędzają blisko siebie :)

Było sporo myślenia jak przeprowadzić pierwsze spotkanie. Zabrać nasze psy i Sarę na smyczy, żeby się poznały w neutralnym miejscu? Nie bardzo, bo nie wiemy nawet czy Sara potrafi na smyczy chodzić, a poza tym w kojcu widzieliśmy, że ledwo porusza tylnymi łapami. Finalnie postanowiliśmy, że po prostu spuścimy je wszystkie na ogrodzie. Ogród jest duży, bo działka ma ponad 3 000 m2, więc w razie czego psy mogą od siebie uciec. Nie widzieliśmy lepszej opcji. Najpierw Leviego i Legion wpuściliśmy do domu, żeby Sary nie widziały. Ja w tym czasie Sarę wypuściłem z kojca, a psy z domu – niech się dzieje, co ma się dziać.

Czasami po prostu trzeba zaufać swojemu psu. Wiem, że Levi jest łagodny, a Legion też bez powodu nic nie zrobi, a staruszka Sara pewnie też zbyt wiele energii nie ma na kłótnie.

Okazało się, że stres był niepotrzebny. Nasze psy były tak przejęte nowym miejscem, że wybiegając z domu ominęły Sarę i pobiegły eksplorować teren. Natomiast Sara była bardziej zainteresowana domem i od razu weszła do środka. Taka teoria, że szukała dawnych domowników, ale z psami nigdy nic nie wiadomo.

Na trawce :D Sara ledwo chodzi, ale całkiem to lubi. Jak wychodzimy na ”spacer” po ogrodzie to zawsze stara się chodzić za nami. Trzeba iść trochę wolniej, ale myślę, że im więcej ruchu dla takiego staruszka tym lepiej

Dopiero po pewnym czasie psy się trochę ogarnęły i przywitały. Legion całkiem zignorowała Sarę – dała się obwąchać i poszła dalej. Levi z drugiej strony bardzo Sarę polubił i chodził ciągle za nią. Staruszka się z tego nawet cieszyła, bo merdała zadowolona ogonem. Po godzinie się chyba zmęczyła, bo sama wróciła do kojca. Także pierwsze spotkanie przebiegło wzorowo.

Sara

Jak już wcześniej wspomniałem – przed zakupem domu za dużo o Sarze się nie dowiedzieliśmy. Widzieliśmy mały kojec z zardzewiałą kratą i jakieś pomieszczenie, do którego pies ma dostęp. Do tego dwa stare garnki (na wodę i jedzenie). Nie mogliśmy sprawdzić Sary ani miejsca, w którym przebywała. Także dopiero po przeprowadzce mogliśmy się wszystkiemu przyjrzeć i dopiero wtedy ręce mogły nam opaść. Tragedia.

Sara jest bardzo chuda – wręcz przegłodzona. Praktycznie sama skóra i kości. Biodra i kręgosłup tak okropnie jej odstają, że głaskanie nie jest żadną przyjemnością. Zresztą o jakiej przyjemności można mówić? Sierść matowa, bardzo rzadka i wypadająca. Pełno strupów i ran od drapania. Skąd drapanie? Od pcheł oczywiście, które zrobiły sobie z niej bufet ”jesz ile chcesz”. Tam gdzie sierść jeszcze była to była cała w kołtunach. Szczególnie źle było przy uszach i ogonie.

Przemiana Sary jest ogromna. Z chudego, zapchlonego i smutnego psa w całkiem zadowolonego psiaka. Z takiego zdjęcia wcale bym nie powiedział, że ma aż 14 lat. Trochę pracy i trzyma się świetnie, a i ochotę do zabawy ma ogromną :)

Do tego typowe problemy związane ze starością. Sara nie słyszy lub słyszy bardzo źle. Ewentualnie jest teoria, że słyszy tylko na jedno ucho. Nie reaguje na imię, ani żadne polecenia. Jedynie jest jakaś reakcja na głośny, dziwny dźwięk – klaskanie, trzaśnięcie drzwiami i tak dalej. Sara dodatkowo ma bardzo duże przednie łapy – prawdopodobnie dlatego, że w tylnych ma zanik mięśni i cały ciężar ciała przenosi na przednich. Generalnie tak zaniedbanego psa jeszcze nie widziałem. Mały, chudy, smutny, zapchlony i jeszcze śmierdzi.

Jednak nie było czasu narzekać, bo psa trzeba ratować. Pierwsze co zrobiliśmy to zaciągnęliśmy ją pod prysznic. Pierwsza myśl była taka, że nas za to znienawidzi, bo jednak zadowolona nie była. Siedziała grzecznie i dała sobie wszystko zrobić, ale na pewno nie robiła tego z przyjemnością. Nie było jednak innego wyjścia. Po kąpieli wypuściliśmy ją na słoneczko, żeby wyschła i zakropiliśmy przeciw pchłom i kleszczom. Wiem, że po kąpieli nie powinno się tego robić, bo krople mogą nie zadziałać, ale woleliśmy zaryzykować. Wieczorem jeszcze Sarę wyczesaliśmy i wycięliśmy trochę kołtunów – muszę przyznać, że od razu ładniejszy pies. Pachnący, czysty – aż miło patrzeć :D

W nowym miejscu nie mieliśmy jeszcze ogarniętego weterynarza, więc czekało mnie trochę dzwonienia. W końcu udało się dogadać i pojechaliśmy kolejnego dnia na badania. Sara boi się wszelkich nowych aktywności – w samochodzie przerażona, u weterynarza jeszcze bardziej. Zrobiliśmy pełne badania krwi. Okazało się, że na skórze ma zapalenie od pcheł, do tego potwierdzono zanik mięśni w tylnych łapach. Jeszcze weterynarz wykrył sporą torbiel/przepuklinę pod brzuchem, ale to będziemy jeszcze sprawdzać na kolejnej wizycie na USG.

Levi w swoim żywiole – może kopać ile zechce :)

O dziwo poza tym wszystko ok. Serce w porządku, zęby i ogólny stan zdrowia też – oczywiście jak na jej wiek :) Dostaliśmy szampon na regenerację skóry, ale na więcej działań musieliśmy czekać na wyniki. Szybko poszło i już wieczorem były – na szczęście okazało się, że wszystko jest w normie. Nic złego z nerkami ani wątrobą się nie dzieje. Z tarczycą też wszystko ok.

Niedługo znowu jedziemy na wizytę, gdzie zostanie jakieś zastrzyki przeciwzapalne (w tylnych łapach jest na pewno zapalenie) oraz rozważamy zastrzyk sterydowy na tę skórę. Zapalenie skóry od pcheł jest na tyle spore, że Sara mocno się drapie – ma sporo ran i strupów od tego.

Psiaki i nowe doświadczenia

Dla wszystkich psów ta sytuacja jest czymś nowym. Sara w końcu ma dostęp do całego terenu i nie jest już zamykana w kojcu. Brama kojca została zamknięta i nie ma tam już dostępu – jak będzie chwila będę musiał to wszystko rozebrać, razem z ta smutną namiastką budy, którą tam znaleźliśmy.

U weterynarza nie było łatwo. W sumie nie wiem czy wypada robić zdjęcia u lekarza, a tym bardziej je publikować, ale myślę, że warto o takich rzeczach mówić. Sara raczej regularnym pacjentem nie była, bo u weterynarza była przerażona. Nie wiedziała co się dzieje i chodziła chaotycznie po gabinecie. Musiałem sporo ją trzymać, bo bałem się, że sobie coś zrobi. Naprawdę trudno robić takie rzeczy z takim psem. Z jednej strony człowiek chce dobrze i badania mają pomóc. Jednak z drugiej strony są obawy, że niepotrzebnie staruszkowi robimy stres. Trudno powiedzieć co jest ważniejsze – zdrowie czy komfort psychiczny takiego psa

Z drugiej strony dla Legion i Leviego to zupełnie nowe doświadczenia, bo mają dostęp do domu i sporego ogrodu. Nie byliśmy pewni jak zareagują, ale widać, że się przyzwyczajają. Pierwsze dni Legion nie chciała być sama i ciągle za nami chodziła. Teraz już sama decyduje co będzie robić – zdarza jej się często siedzieć z nami oczywiście, ale dużo czasu spędza w ogrodzie z Levim i Sarą. Teraz przykładowo leży obok mnie, bo jest gorąco i w domu jest jej chłodniej :)

Levi od razu zakochał się w ogrodzie i praktycznie cały pierwszy tydzień spędził tam. Dzień, noc, upał, deszcz – siedział na dworze. Nawet jeść nie chciał przyjść do domu, jakby obawiał się, że zaraz wrócimy do bloku i skończy się przesiadywanie na słoneczku :D Dopiero po tygodniu zrozumiał, że tu zostajemy i teraz w ciągu dnia i na noc wraca do środka.

Sara uwielbia się bawić – na pewno dawno temu miała człowieka, który zapewniał jej rozrywkę. Lubi aportować, przeciągać się i biegać za różnymi przedmiotami. Trzeba oczywiście uważać i robić wszystko delikatnie, a rzucać na krótkie dystanse, ale i tak jest fajnie :)

Podsumowując muszę powiedzieć, że psiaki zachowują się super. Mogą odpoczywać w domu i mają dostęp do ogrodu. Mają sporo swobody i wygody, więc wszystko to, o co nam chodziło.

Najbliższa przyszłość bloga

Remont to sporo pracy i nerwów, więc trudno znaleźć czas na pisanie bloga. Teraz mamy internet, więc na pewno coś ruszy, ale na początku spokojnie. W przyszłym tygodniu pojawi się tekst na temat świetnych książeczek ”Psierociniec”. Naprawdę są urocze i fantastyczne, więc warto mieć je u siebie. Przy okazji zorganizujemy konkurs, w którym do wygrania będą 4 zestawy (w każdym po 2 książki) – bądźcie czujni :)

Potem na pewno możecie się spodziewać serii wpisów z Sarą. Co to za pies, jak się trzyma, co z nią będziemy robić i generalnie jaki jest plan. Przy okazji na pewno napiszemy jak odratować takiego zaniedbanego psa, jak powinny wyglądać pierwsze kontakty i jak zająć się psim staruszkiem. Jestem pewien, że każdemu się to przyda, bo nigdy nic nie wiadomo.

Ja zawsze wolałem mieć psa od szczeniaka, bo mam wpływ na jego rozwój. Nie bardzo planowałem adopcję dorosłego, a tym bardziej starego psa. Wiadomo, że staruszki wymagają ogromnej ilości pracy, a nie każdy jest na to gotowy. Ja raczej nie byłem. Jednak jak widać czasami są takie nieprzewidziane sytuacje i możemy nagle znaleźć się w sytuacji, że ten staruszek się jednak pojawi. Z drugiej strony nasze psy też młodsze się nie robią, więc ledwo się człowiek obejrzy, a tu już jego młody szczeniaczek się zestarzeje. Smutne, ale tak jest. Warto więc wiedzieć co i jak, żeby być przygotowanym :)

Sara to naprawdę świetny pies i aż niewiarygodne, że w tym kojcu nie zdziczała. Jak widać różne są losy i problemy ludzi, ale jednak nie ma usprawiedliwienia, żeby tak zaniedbać psa. Sara na pewno kiedyś była wesołym, rodzinnym przyjacielem. Po charakterze i zachowaniu widać, że nie była tylko psem pilnującym posesji. Jednak widocznie coś się poprzedniemu właścicielowi w życiu zmieniło, że trafiła do kojca

Także taki jest plan. Recenzja książek ”Psierociniec” razem z konkursem, a potem seria o przygarnięciu psa, zadbaniu o zaniedbanego psa, opiece nad staruszkiem i tak dalej. Na pewno będą ciekawe rzeczy, ale nie obiecuję, że będą jakoś regularnie :D

Pozdro!

Post Takietam #5 – przeprowadzka i stary pies pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Obecnie dzieją się u nas różne rzeczy, które wpływają na dynamikę bloga i co nieco w tym wpisie zdradzimy. Co tam u nas?

Psie cierpienie

Nasz psy cierpią i tyle. Każdego roku w okresie wiosennym staramy się oszukiwać, szukamy argumentów ”za”, czytamy kolejne wpisy o tym i generalnie staramy się udawać, że rzeczywiście mieszkanie w bloku to dla psa świetna sprawa. Nie wiem jak u Was, ale u nas niekoniecznie tak jest.

Legion na spacerze. Trochę biegania na frisbee, dużo odpoczywania na trawce :)

Legion i Levi kochają być na zewnątrz. Kochają spacerować, wąchać i przede wszystkim leżeć na trawce. Każdy powrót ze spaceru to jęki, marudzenie i płacz. Legion ciągnie na ławkę w parku, żeby jeszcze 5 minut sobie posiedzieć na dworze. Levi skacze na człowieka i nie chce wracać…. takie życie :D

Oczywiście aż tak tragicznie nie jest i to trochę interpretacja mojego zapsionego umysłu, ale coś w tym jest. Często pojawiają się na blogach wpisy, gdzie autorzy w samych superlatywach wypowiadają się na temat mieszkania w bloku. Że pies się czuje fantastycznie, że ma wszystkiego pod dostatkiem, a w sumie nawet nie lubi spacerów i najchętniej to leży pod stołem.

Trudno mi powiedzieć na ile to prawda (zgodnie z moim ulubionym ostatnio hasłem ”wszystko jest możliwe, jeśli kłamiesz” można to różnie odbierać), a na ile ignorowanie problemu. Nie będę ukrywał, że jeszcze w zeszłym roku jak jakaś babcia pod sklepem mówiła ”dwa psy?! w bloku?! przecież to męczarnia” to odpowiadałem, że ”nieprawda, moje pieski mają się fantastycznie”. Teraz jak ktoś zwraca na to uwagę to zaczynam się zastanawiać.

W sumie psy to część natury i raczej naturę lubią. W końcu tyle się mówi o ”diecie wilka” i generalnie coraz częściej się dąży do zapewniania psu aktywności/diety zapewniającej elementy zgodne z ewolucją, więc pobyt na łonie natury również powinien się w to wliczać.

Oczywiście dopuszczam możliwość, że są naprawdę kanapowe psiaki i dla nich małe mieszkanko to idealny wybór. U nas raczej tak nie jest. Na pewno życie w bloku to nie jest dla naszych psów jakaś tortura, ale pewnym jest, że więcej czasu na dworze by im nie zaszkodziło.

Także pierwszy powód, że trochę mniej piszemy jest taki, że szukamy domku :D Tak naprawdę to już znaleźliśmy bo objechaniu całego śląska i jesteśmy na etapie ”papierologii”. Jak wszystko dobrze pójdzie to już niedługo będziemy mogli pochwalić się własnym ogrodem.

Swoją drogą poszukiwanie domu to jakaś masakra jest (tak młodzież mówi, słyszałem). Ofert mnóstwo, przekłamane zdjęcia, agencje, oferty prywatne, każda agencja ma własne zasady, jakieś dziwne zapisy w księgach wieczystych i mnóstwo, naprawdę całe mnóstwo pierdół, na które trzeba zwrócić uwagę. Myśleliśmy nad budową, ale znaleźć dobrą działkę jest jeszcze trudniej i to nie na nasze nerwy.

A kto to się tam chowa w tej trawie? ? Piękna pogoda, idealna na spacer! A jak Wy spędzacie weekend? #pawesomepl #polishhandmade #handmade #polishbrand #teampawesome #everythingispawesome #pawesomedog #pies #psy #dogstagram #doglovin #instadog #bestdog #dlapsa #samoyed #sammy #samojed

Post udostępniony przez Pawesome (@pawesomepl) Kwi 14, 2018 o 8:31 PDT

Mam nadzieję, że wszystko się uda i domek będzie nasz, bo naprawdę jest spoko, a szczególnie ogród. Trzymajcie kciuki :D Bo powiem Wam, że nigdy nic nie wiadomo. Już prawie mieliśmy inny dom, już prawie trzymaliśmy kluczyki, ale na samym końcu wyszedł psikus w postaci nieścisłości prawnej w księdze wieczystej i cały plan poszedł do kosza.

Targi i pikniki

Ostatnio Maty Węchowe obchodziły swoje pierwsze urodziny. Wow i szok, bo to już całe 12 miesięcy prowadzimy własny sklepik handmade z matami węchowymi (i nie tylko!). Z tej okazji postanowiliśmy, że spróbujemy przejść na wyższy level i pokażemy się na jakichś targach.

W związku z tym bardzo miło nam ogłosić, że będziecie mogli nas zobaczyć na 2 pikniku +4 łapy, który odbędzie się 12 maja w Krakowie. Więcej informacji znajdziecie tu. Jak dobrze pójdzie to będziemy również w Katowicach 15 września. Jeszcze jest duża szansa, że Maty Węchowe pokażą się 19 maja w Warszawie, ale to już nie my osobiście, a druga część naszego matowęchowego zespołu :)

To kolejny powód, że ilość czasu na blogowanie uległa zmniejszeniu. Na przygotowanie się na taki piknik jest masa roboty. Trzeba zaprojektować jakieś elementy reklamowe (rollup, ulotki, banery), zaplanować stoisko i przede wszystkim przygotować towar do pokazania. Na pewno będzie też sporo bajerów od nas (jakieś przysmaki dla psiaka, coś dobrego dla przewodnika itd.).

Swoją drogą znaleźć dobre targi, na których się pokazać to też nie jest prosta sprawa – serio. Ktoś może pomyśleć, że to biznes i wszystko powinno być profesjonalnie, a tu czasami jest ładny psikus. Nie chcieliśmy wybierać na pierwsze targi nic ogromnego jak np: Ptak Expo. Dostaliśmy od nich zaproszenie, ale ta impreza trwa 3 dni, a my nie mamy doświadczenia, żeby to dobrze zrobić. Nie wiemy ile wziąć produktów i tak dalej.

Nie chcieliśmy też swojego pierwszego stoiska postawić przy okazji wystawy psów rasowych, bo nie wydaje nam się, że to impreza stricte w tym stylu. Odbiliśmy się również od jednej mniejszej inicjatywy – aż wstyd pisać, bo takiego braku profesjonalizmu dawno nie widziałem…

Finalnie dostaliśmy zaproszenie od organizatorów Pikniku +4łapy, wszystko wydawało nam się ok, podejście wzorowe i zdecydowaliśmy się. Zobaczymy jak to wyjdzie i czy w ogóle nam się taka zabawa spodoba.

Przede wszystkim chcemy wziąć udział w takim wydarzeniu, żeby dotrzeć do nowych osób. Nasza marka w sieci jest już dość dobrze znana, ale chcemy pokazać maty węchowe osobom, które aż tak w psich internetach nie bywają. Plus fajnie byłoby poznać bliżej naszych klientów, pogadać, wygłaskać psiaki i zademonstrować działanie maty :)

Profesjonalna sesja zdjęciowa

Nie ukrywam, że większość czasu obecnie zajmują nam Maty Węchowe i Pawesome. Postanowiliśmy ostatnio, że przydałaby się nam profesjonalna sesja zdjęciowa psiaków z naszymi matami węchowymi. Przyznam, że nie orientuję się za bardzo na psich fotografach, więc o opinie poprosiłem na jednej z grup na FB.

Levi odpoczywa w studiu po ciężkiej pracy modela :D

W odpowiedzi dostałem masę informacji i poleceń fotografów. Wykonałem kilka telefonów, pogadałem i zdecydowaliśmy się na studio z Gliwic – psieportrety. Bardzo podobało mi się, że zaproponowali rozwiązanie idealnie dla nas. Nie chcieliśmy, aby skupiać się na Legion lub Levim, bo ich i tak już za dużo jest w internetach. Zależało nam na pięknych, świeżych psich twarzach.

W związku z tym wspólnie organizowaliśmy konkurs. Na profilu studia pojawiło się ponad 700 komentarzy z psimi zdjęciami, a spośród całości wybraliśmy 3 zwycięskie. Te 3 psiaki otrzymają darmową sesję dla siebie + przy okazji będą wykonane zdjęcia z matą węchową dla nas. Poza tym zdjęcia będą miały robione też 2 psiaki właścicieli studia oraz 2 nasze (Levi oraz Bentley’a od Martyny, którego mogliście już widzieć w ramach zdjęć ze wspólnych spacerów). Finalnie będzie 7 psiaków z naszymi matami. Super :)

W ostatni piątek byliśmy zrobić sesję dla nas. Pojechał Levi i Bentley. Uznaliśmy, że Legion taka zabawa się nie spodoba, więc nie będziemy jej męczyć. Levi też pojechał niejako w gratisie, bo samojed to jednak samojed – kto wie, na co będzie miał ochotę.

Sama sesja była super. Bentley poradził sobie perfekcyjnie i jestem pewien, że mógłby kontynuować karierę modela. Bardzo grzeczny, cierpliwy i przede wszystkim fotogeniczny. Jeśli chodzi o Leviathana to tak jak myślałem – na modela się absolutnie nie nadaje. Interesował się wszystkim, tylko nie pozowaniem. Na początku mocno szalał i nie mógł się skupić, a potem szybko się zmęczył i już nie miał ochoty na pracę.

Przypominany, że nowością u nas są wypasione szarpaki/aporty z naturalnej skóry! Levi uwielbia ??#matywechowepl #szarpakdlapsa #aportdlapsa #dogtoy #szarpak #leathercraft #fordog #samoyed #sammy #samojed #doglovin

Post udostępniony przez Maty Węchowe (@matywechowe) Mar 30, 2018 o 1:15 PDT

Jednak Leviemu trzeba wybaczyć, bo to najbardziej uroczy piesek świata i trudno mu czegokolwiek odmówić i do czegokolwiek zmusić. Taki ma urok i niech będzie taki jaki jest.

Jak tylko będziemy mieli jakieś zdjęcia z sesji to na pewno się nimi pochwalimy :)

Co tam u nas?

Jak widać dzieje się sporo. Całymi dniami pracujemy, po pracy załatwiamy sprawy związane z zakupem domu, a w wolnych chwilach przygotowujemy się na targi. W maju na pewno będzie masa pracy, bo pewnie wtedy będziemy dopinać zakup i jednocześnie będziemy obecni na pikniku :)

Co mogę więcej napisać? Na pewno zapraszam wszystkich 12 maja do Krakowa na ten pikniczek. Będą organizowane ”gry miejskie” i Levi będzie brał udział. Nawet jak nie chcecie nic kupić to zawsze możecie podejść i zagadać, co tam z tym blogiem. Myślę, że będzie super i to fajny sposób na spędzenie czasu z psem. Jeśli psiak lubi oczywiście. Legion nie bierzemy, bo ją inne psy wkurzają i nie byłoby to dla niej ciekawe doświadczenie :)

A co tam u Was ostatnio się dzieje? Coś ciekawego?

Post Takietam #4 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Bardzo chciałbym napisać o idei stoicyzmu w wychowaniu psa, panującym obecnie ”short-termismie” (presji na wyniki krótkoterminowe) oraz o ageiźmie (dyskryminacja ze względu na wiek) i jego wpływie na posiadanie psa. Niemniej na pisanie takich rzeczy trzeba mieć czas i humor :)

Dzisiaj na zdjęciach ”zimowa Legion” jako zwiastun tego, co niedługo będzie, czyli śnieg, mróz, smutek i rozpacz – tradycyjny okres zimowy! :D

Co tam u nas?

U nas przysłowiowa ”dupa” – nie mam pojęcia jak to się stało, bo zawsze dobrze organizowałem pracę, ale obecnie naprawdę siedzimy po nos w zleceniach. Pracujemy często od 6 rano do 1-2 w nocy i jakoś końca nie widać. Oczywiście ktoś może napisać ”to nie bierz tyle zleceń”, ale to łatwiej powiedzieć niż zrobić.

Prowadzenie firmy ma taki minus względem tradycyjnego etatu, że zarobki rzadko są przewidywalne. Kilka miesięcy może być bardzo dobrze, a potem jeden miesiąc może być całkowite zero (najczęściej jest to w styczniu i w okolicach wakacji, bo wszyscy mają wolne i nikt nic nie zleca). Jak się odmówi jakiemuś klientowi ze względu na czas to pójdzie do kogoś innego – jak zrobi się tak kilka razy to finalnie może wyjść, że na kolejne miesiące nie ma już żadnych zleceń :D

Także czasowo cały czas jesteśmy na minus. Znaleźliśmy bardzo zdolne ręce do pomocy przy matach węchowych, ale to tylko kropla w morzu potrzeb, a szukanie partnerów do współpracy też wymaga poświęcenia uwagi i czasu. Od dawna tak nie wyczekiwałem stycznia i związanego z nim zastoju w branży :)

Jeszcze w tym wszystkim cały czas trwają prace nad nową marką – Pawesome. Praktycznie jesteśmy już w 90% gotowi – produkty są w większości gotowe, sklep prawie skończony, ambasadorzy już testują i tak dalej. Jednak mimo wszystko podjęliśmy decyzję, że ruszymy na początku 2018 roku. Niestety nie mamy doświadczenia ze sprzedażą w okresie świątecznym, więc obawiam się, że mogłoby to nas zwyciężyć. Trudno ocenić jak kurierzy działają w tych terminach, a i pewnie dostawcy półproduktów będą mieli wolne.

Te dodatkowe 2 miesiące pozwolą nam spokojnie wszystko dokończyć i dopracować :)

Beryl z berylispolka.pl już testuje :)

Jeszcze jako taka ciekawostka – zostało nam tylko 16 ”fanów” na facebooku do okrągłego tysiąca. Całkiem fajna sprawa, bo wszyscy mówili ”weź kup tych fanów, to grosze na allegro – wszyscy tak robią”, a my uparcie ”eee tam, po co nam to?”. I w sumie przez pierwsze 2 lata istnienia bloga rzeczywiście średniawo z tym fejsem było – coś w okolicach 500 fanów maksymalnie. I teraz w ostatnim roku mocno ruszyło, więc jesteśmy coraz bliżej tej magicznej granicy :D

Jak widać można – nawet bez kupowania :D Cierpliwość rozwiązaniem na wszystko!

Co tam u piesełów?

Dla piesełów niestety nie mamy tyle czasu, ile byśmy chcieli. Do tego jeszcze pada ostatnio, a Legion po prostu nienawidzi deszczu :D Robimy tradycyjne spacery na frisbee i tyle – bez żadnych dodatkowych atrakcji. Chciałbym mieć więcej czasu dla nich, ale kurcze nie zawsze się da – mam nadzieję, że mi wybaczą :)

Natomiast same pieseły mają się bardzo dobrze. Pamiętam jak pisałem kiedyś tam, że Legion tylko toleruje młodego, ale miłości nie ma. Jak on do niej podchodził to ona uciekała i takie tam. Natomiast teraz się to mocno zmienia. Legion i Levi często leżą razem wtuleni – Legion z pyskiem na nim, bo przecież to bardzo mięciutka poduszka. Generalnie widać, że się do siebie przyzwyczajają i tworzy się jakaś więź.

Levi też coraz mocniej przyzwyczaja się do nas. Jeszcze kilka miesięcy temu był takim trochę samotnikiem – w nocy spał daleko od nas, nie przychodził do łóżka, a nawet w ciągu dnia preferował pomieszczenia z dala od nas. Teraz zachowuje się podobnie jak Legion, czyli chętnie wpada do łóżka w nocy, lubi się przytulić, a podczas pracy kładzie się blisko nas.

Obserwując go każdego dnia bardzo fajnie to wygląda, ponieważ dokładnie widać jak szczeniak zaczyna nam ufać, tworzy się taka specyficzna więź i komunikacja. Pokazuje to, że nie ma szybkiej metody na oswojenie psa – każdy robi to w swoim tempie. Po kastracji chemicznej w ogóle się uspokoił i łatwiej nawiązać z nim kontakt, więc naszą decyzję uważam za słuszną.

Ogólnie myślę również, że takie lenistwo psie wcale nie jest złe. Powiem Wam, że Legion jest o wiele spokojniejsza jak kilka dni się z nią nic konkretnego nie robi. Jak ciągle coś jej wymyślaliśmy – bieganie, tropienie, posłuszeństwo to cały czas była taka nabuzowana i nie potrafiła odpoczywać. Teraz jest deszcz, a my mamy mało czasu, więc tylko zwykły spacer, a Legion pięknie śpi pod biurkiem i jest spokojna.

Oczywiście nie twierdzę, żeby nic z psem nie robić, ale jak widać warto znaleźć taki kompromis i też nie przesadzać z tymi aktywnościami :)

A co tam u Was ostatnio? Pochwalcie się :)

Post Takietam #3 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Naprawdę uważam, że ciężkie tematy są potrzebne i wiele rzeczy trzeba przemyśleć w dzisiejszych czasach. Psy się zmieniają i zmienia się nasze społeczeństwo, a prawo, regulacje i myślenie wielu osób ciągle zatrzymało się w latach 90′. Jednak to kwestie na przyszłość – dzisiaj pierdoły :)

Nie ma na nic czasu

Ostatnie miesiące to ostry zapieprz – tak to mogę tylko określić. Wpadliśmy w taką spiralę pracy i własnych projektów, że praktycznie działamy od rana do nocy. Pamiętam, że jak zaczynaliśmy z matami węchowymi to nasze myślenie zakładało ”jakby tak 5 sztuk miesięcznie zamawiali to i tak fajnie, zawsze coś do roboty wieczorami”. Jednak te ”5 miesięcznie” szybko zaczęło wzrastać.

Hopsa hopsa turlaj dropsa :)

Obecnie maty węchowe to nasz taki drugi etat i często ostatnią matę kończymy krótko przed północą. Jesteśmy teraz w trakcie poważnych rozmów i jeśli wszystko wypali to w przyszłym miesiącu będziemy mieli pomoc, która znacznie nas odciąży. Im więcej łapek do pracy tym szybciej to pójdzie. Po stracie ostatniego noża elektrycznego do materiałów mamy problemy z zaufaniem. Chcemy nóż, ale co jeśli ten nowy również nas zrani i nagle odejdzie? Nie wiem czy moje serce to wytrzyma :D Jednak sytuacja trochę zmusza, więc w tym tygodniu powinniśmy dostać nowy sprzęt – tym razem z Japonii, więc można oczekiwać lepszej jakości :)

Poza tym jest jeszcze Pawesome, nad którym działamy tyle, ile tylko możemy. Nie będę zdradzał jeszcze terminu startu, ale wszystko jest na dobrej drodze :D Dla niecierpliwych możemy pokazać jak będą wyglądały docelowe pudełka naszej marki – konsultowaliśmy całość z naszymi ambasadorami i wszyscy uznali, że ten wzór jest dobry :)

Wynik wielu godzin projektowania i konsultacji :D Na żywo pudła wyglądają jeszcze lepiej!

Także nasza doba wygląda tak: 7.00 pobudka -> wyjść z psami -> szybkie śniadanie i praca do 14.00 -> spacer z psami -> praca do 20.00 -> spacer z psami -> praca do 23.30 -> spać! Nie narzekam, bo czasami fajnie mieć tyle pracy, że nie można sobie wymyślać problemów, ale przydałoby się trochę wolnego :D Myślę, że niedługo uda się zorganizować pomoc tak, żeby doba była luźniejsza.

Samoyed się nam psuje

Z Leviego zrobiła się taka pierdoła straszna, że szok. Nasz cudowny, idealny szczeniaczek dorasta i nie pozwala na kompromisy. Przykładowo jednego dnia wyszedł na spacer i chyba coś poczuł niesamowitego (prawdopodobnie suczkę w cieczce) – jak tylko wrócił do domu to zaczął po prostu wyć. I to nie tak ”łułu”, ale tak hardkorowo jak wilki na filmach. Po prostu siedział na środku pokoju i wył. Wył praktycznie non stop przez 3 godziny.

Levi, Aria i Bentley :)

Levi źle znosi dorastanie naprawdę :D W ten dzień co tak wył musiałem uprosić kogoś, żeby wyszedł z nami i swoimi psami na spacer – 2 godziny ostrego biegania z dwoma psiakami i dopiero wtedy po powrocie poszedł spać. W tym miejscu dziękuję Martynie, że nawet będąc w chorobie pośpieszyła na ratunek, bo już powoli pierdolca dostawaliśmy od tego wycia :D Szczeniak pospał, ale obudził się o 3 w nocy – nie mógł zasnąć, więc piszczał i takie tam. Naprawdę posiadanie niekastrowanego psa kiedy na osiedlu są jakieś ”fajne dupeczki” (suczki z cieczką) to straszny koszmar. Generalnie tak mu odwalało cały tydzień i dopiero dzisiaj się uspokoił. Jeszcze 4-5 tygodni i powinien czip zadziałać, więc możemy liczyć na stabilizację psychiczną.

Bentley jest super – grzeczny i w ogóle. Aria jest świetna i tylko Levi taka pierdoła :D

Już pominę fakt, że jak tylko zobaczy suczkę na ulicy to zaczyna piszczeć i szczekać. Natomiast jak widzi jakiegoś samca to potrafi nawet warczeć – strasznie terytorialny dupek z niego :D

Poza tym jest spoko – to nadal świetny szczeniaczek, ale dorasta hardkorowo.

Legion się nam psuje

Legion generalnie albo ma strasznego pecha albo po prostu jest bardzo delikatna. Rana goi się całkiem ładnie – Legion też jest grzeczna i sobie tego nie liże. Zmieniamy opatrunek i wszystko wygląda ok. Niestety nadal nie możemy chodzić za bardzo na spacery, bo jednak uciskanie tego miejsca może spowodować, że rana będzie się otwierać. W weekend idziemy na zdjęcie szwów, więc mam nadzieję, że od przyszłego tygodnia będziemy mogli zacząć jakąś aktywność.

Jednak pojawił się inny problem – kilka dni po zabiegu Legion zaczęła popuszczać w domu. I to tak jakby bez kontroli – po prostu wstaje, a pod nią kałuża. Ciągle jest też mokra pod ogonem. Szybko do weterynarza zrobić USG – nic nie wykazało, wszystko dobrze. Na drugi dzień z próbką moczy do wyników – nic nie wykazało, wszystko wygląda dobrze. Kurwa…

Weterynarz kazał dawać jej tabletki Uroval manosa przez 14 dni i wtedy zobaczymy. To takie antybakteryjne, przeciwzapalne suplementy diety. Mam nadzieję, że pomoże, bo alternatywą jest posiew moczu (pobierany bezpośrednio igłą z pęcherza) lub hormonalne leki (wolałbym tego uniknąć w miarę możliwości).

Nie robiłem ostatnio zdjęć Legion, żeby jej nie męczyć niepotrzebnie. Macie za to zdjęcie szczeniaczka :D

Najgorzej jest jak psu coś dolega, a wyniki na nic nie wskazują. Nie wiadomo co może być przyczyną, a przecież pies sam nic nie powie. Także dupa. Dzisiaj jest trochę lepiej, ale nadal wilgotno pod ogonem jest.

Podsumowanie

Nie jest lekko, ale damy radę. Legion chora biedna, więc musi siedzieć w domu – nudzi się, a przecież ile można robić matę węchową non stop. Wyżywa się więc szczekając. Levi dorasta, więc ciągle chce iść ”na dwór”, żeby poszukać fajnych suczek do obwąchania – jak tylko wróci do domu to siada i wyje, bo chce znowu. Ogólnie miewamy ostatnio dość głośno w mieszkaniu, a niestety muzyka nie zagłusza wszystkiego :D

Poza tym oczywiście jest sporo do zrobienia. Trzeba pociąć materiał, zrobić maty, wszystko zapakować. Mamy nowego kuriera, który stara się ogarniać, ale przez pierwsze dni potrafił odbierać paczki koło 20.00, a wprowadzać je do systemu po 23 :) Teraz jest już lepiej, więc też możemy cały proces lepiej planować. Poza matami oczywiście jest jeszcze praca związana ze stronami www oraz dopracowywanie wszystkich szczegółów do startu marki Pawesome. Trochę tego jest wszystkiego :D

Natomiast każda wolna chwila idzie na psy – spacery, maty węchowe w domu, jakieś zabawy. Tyle :)

A jak tam ostatnio u Was? Ktoś coś ciekawego? :)

Post Takietam #2 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Dzisiaj coś tam o działce, nadchodzące urodziny Legion i ostatnie zakupy w Biedrze.

Co u piesków?

Levi jest super i nie możemy się nadziwić, jaki jest mądry i grzeczny. Na smyczy chodzi idealnie, luzem nie ucieka, jest całkiem przywołalny jak na szczeniaka, lubi się przytulać i jest ogólnie ogromnym pieszczochem.

Samoyedy preferują strefy cieniste :D

Jednak nie można dać się oszukać, bo tak naprawdę to szatan. Wiecie co nam zrobił? W nocy, w środku nocy przegryzł nam kabel od internetu :D Normalnie wyrwał listwę przypodłogową, wyjął kabel i go przeżarł. Po prostu przeżarł. Jednak nie tak chamsko, że na całości i w wielu miejscach. Precyzyjnie przegryzł go w jednym miejscu i wrócił spać.

Poza tym ciągle sika. Decydując się na ”pieska” byliśmy świadomi, że oddają mocz częściej niż suczki, ale żeby aż tak? Idzie i praktycznie co kilka metrów musi coś obsikać. Ludzie patrzą i wstyd :D

Tak naprawdę to normalne rzeczy i piszę to żartobliwie. Internet już naprawiony przy pomocy taśmy izolacyjnej, a na sikanie nie ma mocnych – widocznie Levi nie jest ”panem” swojego pęcherza :)

Moje ulubione zdjęcie ostatnio. To nic, że niewyraźne – ważne są emocje :D

Co do Legion to ostatnio ma jakieś uwstecznienie umysłowe i wraca jej szczenięca natura. Przychodzi nagle się przytulać do łóżka, chociaż dawno tego nie robiła. Zaczyna sama z siebie bawić się zabawkami, zaczepia Leviego, znowu goni gołębie na spacerze. Nie wiem czemu, ale wróciła jej ta szczenięca witalność i znowu jest ”psem głuptaskiem”, a nie poważnym oraz dostojnym Owczarkiem Niemieckim. I w sumie dobrze :)

Działka, działeczka

Trawa rośnie aż miło. Chwasty też :)

Myślałem, że się nie doczekam tej trawy, bo tydzień-dwa i cały czas było pusto. Jednak nagle, praktycznie przez noc coś ruszyło i już wygląda to całkiem ogarnięcie. Trochę jeszcze niech podrośnie, a wtedy dosieję jeszcze w pustych miejscach i będzie ”cacy”. Udało się też zrobić strefę kompostownikową, bo podobno takie są wymagania, że kompostownik musi być. Nie zamierzamy raczej z niego korzystać, ale jak trzeba to trzeba.

Strefa kompostownika :D Zasłoniliśmy sąsiadowi mata wiklinową, żeby nie marudził w razie czego :)

Legendy głosiły, że na działce jest oczko wodne i rzeczywiście! Było ukryte pod takimi deskami. Syf, jakiś gruz i śmierdząca woda – nie wyglądało to zbyt przyjemnie. 3 dni ostrej pracy i udało się całość doprowadzić do stanu ”jako tako”. Teraz trzeba kupić pompkę, jakieś rośliny i można zalać wodą :)

Czy to studnia śmierci? Nie! To nasze ”to be” oczko wodne :)

Ostatnia nowość na działce to ”Pan Żółw”, czyli plastikowa piaskownica/brodzik. Kupiony specjalnie dla psiaków na gorące dni i będzie pełnił rolę basenu. Wkopałem go trochę, żeby było łatwiejsze wejście. Nie mam pojęcia, czy psiska będą chciały z tego korzystać, więc zobaczymy :)

oto Pan Żółw, czyli basen dla psów :)

Zakupy w Biedronce

Fan Instagrama ze mnie żaden, ale czasami przeglądam zdjęcia. Wczoraj zauważyłem serię fotek z zakupami z Biedronki – podobno jakaś dostawa psich gadżetów. Fan Biedronki ze mnie też żaden, ale psią zabawką nie pogardzę. Wstałem więc dzisiaj rano i udałem się na zakupy – akurat była świeżutka dostawa, więc udało się wyrwać lepsze zabawki. ”Wyrwać” to złe słowo bo ludzie pomyślą jeszcze, że walczyłem o to niczym o karpia w Lidlu, a prawda jest taka, że nikt się tym nie interesował. Zabawki leżały w kącie i tyle :D

Levi już kradnie, a ledwo co wypakowałem z wora :<

Kupiłem dwie zabawki na ”inteligencję”, dwa pluszaki, trzy szarpaki i smycz. Szczerze muszę powiedzieć, że te edukacyjne naprawdę są dobrej jakości – za 35 zł to jak za darmo można powiedzieć. Jeśli ktoś chce spróbować to polecam.

Naprawdę wyglądają bardzo fajne. Testy przed nami, ale zapowiada się dobrze :)

Resztę jeszcze musimy sprawdzić, ale na oko daje im maksymalnie 10 minut :D

Zabawki z Biedronki :)

Jeszcze przy okazji zakupów w sklepie ogrodniczym dałem się ”orżnąć” i kupiłem małą, gumową świnkę za 40 zł. Nie wiem czemu, ale cena była tak nabazgrana, że myślałem, że kosztuje 5,70 zł :D Mówi się trudno, bo dopiero w domu zobaczyłem rachunek, a już nie chciało mi się jej zwracać. Plus jest taki, że spodobała się Legion, a dźwięki, które wydaje są tak rozbrajające, że w sumie udany zakup :)

Urodziny Legion

Już niedługo trzecie urodziny Legion. Dokładnie 29.06.2017. Nadal nie mamy pomysłu na prezent, a psisko jak na złość nie chce nic powiedzieć. Próbujemy dopytywać ”co by Ci się podobało misiuniu?”, a ona nic – milczy jak zaklęta.

Ma ktoś pomysł na jakiś BARF’ny tort dla psa? :D Może taki kopiec z mięsa z indyka, wołowiny i koniny – na to trochę cielęciny, a to wszystko ozdobione marchewką? Nie przesadzam? :>

Maty węchowe

Za każdym razem muszę po prostu zaznaczyć, że nie spodziewaliśmy się takiej popularności mat węchowych. Nie liczyliśmy również na to, że taki trend się utrzyma, a jednak – maty węchowe mają się bardzo dobrze.

Wprowadziliśmy kilka zmian na sklepie. Przede wszystkim na stronie głównej widoczne są Wasze opinie, za które bardzo dziękujemy. Nie ma nic lepszego niż świadomość, że nasze produkty naprawdę podobają się Wam i Waszym psiakom. Kolejna sprawa to galeria – teraz wszyscy mogą podziwiać fantastyczne psiaki bawiąca się z matami :)

Nowa mata ”Pawesome” :)

Jesteśmy obecnie w trakcie rozmów z różnymi firmami w celu rozpoczęcia współpracy. Mamy już ”zaklepane” kilka terminów różnych zawodów, które będziemy sponsorować. Na pewno będzie to Baltic Obedience Cup, który odbędzie się 15-16.07.2017 w Gdyni oraz Mistrzostwa Polski Obedience, które odbędą się 23-24.09.2017 w Grębiszewie (ok. Warszawy). Poza tym rozmawiamy na temat sponsorowania zawodów nosework z organizacją Nosework Polska, ale jeszcze żadne konkrety nie zostały ustalone.

W związki ze zbliżającym się Dniem Psa, który obchodzimy 1 Lipca powstał nowy wzór maty węchowej ”Pawesome”. Mamy nadzieję, że taki model przypadnie Wam do gustu :)

Prototypowy wzór ”I’m Batman” :)

Poza tym ”in progress” jest kolejny wzór ”I’m Batman” – prototyp możecie podziwiać powyżej :D Swoją drogą może wydawać się, że nowe wzory to szybka sprawa, ale tak nie jest. Najpierw trzeba wymyślić wzór, a potem spróbować wprowadzić go w życie. Nie każdy się da, a nawet jeśli to może wyglądać dziwnie. Dopiero jak jesteśmy pewni, że cała mata wygląda super to wprowadzamy ją do sprzedaży :)

Takietam #1

Także tyle u nas. Pogoda jest taka sobie – raz gorąco, a raz pada. Niby dobre dla trawy jak jest wilgotno, ale chciałoby się w końcu jechać na tę działkę odpocząć. Może w ten weekend się uda, bo bardzo jestem ciekawy, czy Levi będzie się bawił w basenie.

Zabawa w ”kto komu ukradnie zabawkę”, czyli ”Twoja jest lepsza niż moja!” :)

Generalnie dni mijają nam na spacerach (głównie rano, bo potem gorąco), pracach na działce oraz matach węchowych. Poza tym oczywiście praca zawodowa, ale to taki nudny detal, że nie warto się na nim skupiać :)

Pieski zdrowe i zadowolone. Levi trochę mniej, bo gorąco – większość czasu spędza w łazience :D

Poza tym cisza i spokój. Zauważyłem, że wiele blogów ”padło” – nawet te najpopularniejsze kiedyś mocno opustoszały i nowych wpisów nie widać. Moja lista do czytania mocno schudła, więc trzeba było szukać czegoś nowego.

To była kiedyś piękna, nowa kanapa… a teraz jest psia :D Nigdy nie kupujcie ciemnych mebli przy psach! Nigdy! Jasnych też nie! :)

Lista blogów, które obecnie czytamy (i ostatnie wpisy):

Pies do kwadratu

Psi kawałek internetu – polecam teraz szczególnie, bo nowa szata graficzna jest super

Psy i ludzie

Poczwary

Don’t Settle – chociaż informacja, że autorka nie przepada za ON bardzo mnie zabolała :D Jak tak można?!

Plemię Apacza

Pamiętnik Czterech Łap

Pies Berek

W sumie zastanawiam się nad serią, gdzie raz w miesiącu będziemy wyróżniali najlepsze naszym zdaniem wpisy. W sumie na wielu blogach takie coś jest, więc czemu mamy być gorsi :D Postanowione – na koniec czerwca taki wpis będzie!

A co tam u Was? Jakieś nowości lub przygody? 

Post Takietam #1 pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.