Dzisiaj trochę bardziej szczegółowo opiszę, jak przygotować się do takiego szkolenia. Może pomoże to komuś w bardziej konsekwentnym treningu domowym, a może zainspiruje do zapisania się na takie szkolenie? Zaczynamy.

Smakołyki treningowe

Szkolenie odbywa się w sobotę oraz niedzielę po 2 godziny – od 9 do 11. Każdy uczestnik musi być przygotowany – posiadać spory zapas smakołyków oraz treningową zabawkę.

Nauka chodzenia przy nodze. Dużo chodzenia ;)

Smakołyki – powinny to być ulubione przekąski psa, ale jednocześnie coś na tyle lekkiego, aby go nie przekarmić. Warto również zwrócić uwagę na kaloryczność – na szkoleniu naprawdę używa się dużej ilości smakołyków, więc nie wszystkie przekąski będą dobre. Jeżeli psiak nie chce trenować z jakiegoś powodu to zawsze dobrym pomysłem jest lekkie przegłodzenie – tak, aby smakołyki wydały się bardziej atrakcyjne.

My stosujemy gotowane i podsuszone kawałki mięsa (żołądki lub mięso z ud) lub domowe ciasteczka (z wątróbką lub marchewkowe). Na jeden trening wykorzystujemy dwa pudełka – ok. 500 g, czyli sporo. Nasza psina jest po sterylizacji, więc szczególnie musimy uważać na kaloryczność.

Legion nie lubi pracować o pełnym brzuszku, więc już po 15 poprzedniego dnia nic nie je. Dzięki temu rano jest bardzo chętna i zmotywowana do treningu.

Nauka przedłużonej komendy (siedzenie, leżenie, stanie)

Nie chodzi o męczenie psa, ale jeżeli zjadł duże śniadanie to logiczne, że może nie chcieć pracować za kolejne porcje jedzenia. Nie mamy psa głodzić – po prostu czasami wystarczy odpuścić jeden posiłek.

Idealna zabawka do aportu

Jednym z elementów treningu jest aport. To bardzo ciekawa umiejętność, którą miło mieć w ”arsenale” swojego psa. Do nauki wymagana jest zabawka, ale nie może to być byle jaki przedmiot.

Na szkolenie zabieramy specjalną i wyjątkową zabawkę treningową. Jej forma jest obojętna, ale ważne jest, aby pies ją uwielbiał oraz miał od niej ograniczony dostęp.

Najlepszym rozwiązaniem jest kupić coś nowego, schować do szafy i wyciągać jedynie na czas treningów. Jeżeli zabawka będzie leżała na podłodze to nie będzie dla psiny atrakcyjna. Natomiast jeżeli to będzie coś super, czym pies bawi się tylko na treningu to efekt będzie zadowalający, a szkolenie psa przyjemniejsze.

Legion nigdy nie była nakręcona na zabawki – piłeczki i sznury leżały na podłodze, a psina je olewała. Teraz mamy nowy sznur, który dostaje tylko na treningu – już na drugich zajęciach załapała i świetnie się bawi.

Skupianie na zabawkę – czasem idzie lepiej, czasem gorzej

Warto wiedzieć, że zabawka nie służy tylko do nauki aportu, ale również jako element nagrody w innych ćwiczeniach. Na szkoleniu często stosujemy zabawki zamiast smakołyków – za możliwość krótkiego przeciągania, psy wykonują siady, chodzą przy nodze oraz wysilają się nad innymi ćwiczeniami.

Ogólne przygotowanie

Tutaj taka indywidualna sprawa – nie wiem, jak wygląda sprawa na innych tego typu szkoleniach, ale na naszym konieczne jest przerobienie podstaw we własnym zakresie.

Brak (na moje minus) tu nauki podstaw – siadania, leżenia (warowania) lub stania. Od razu zaczyna się chodzenie przy nodze z okresowym stawaniem i wydawaniem psu komendy (siad, warować, stać – przy nodze).

Jeżeli ktoś przyjdzie na takie szkolenie z psem, który nie ma opanowanych podstaw, to może mieć problemy i frustrujące sytuacje.

Moim zdaniem nie jest to typowe szkolenie dla mega początkujących. Może na innych szkoleniach jest inaczej, a może po prostu trafiła nam się grupa bardziej zaawansowana i instruktor postanowił pominąć elementarne komendy? Trudno ocenić – postaram się zapytać na kolejnych zajęciach.

Tak czy inaczej – przed pójściem na szkolenie warto samodzielnie popracować z psiakiem nad podstawami. Siadanie, leżenie, stanie oraz przedłużone warianty tych komend. Warto również potrafić psa przywołać – w sytuacji, kiedy pupil ”zerwie” komendę i podbiegnie do innego psa dobrze móc go przywołać, a nie ganiać za nim po całym terenie ;)

Podsumowanie weekendowego treningu

To będzie taka mała sekcja dzienniczkowa, gdzie będę wypisywał uwagi do naszych treningów. Szkolenie psa wydaje się proste, ale ostatecznie jest wymagające – warto sobie zapisywać postępy, aby wiedzieć,  na jakim poziomie psiak aktualnie się znajduje. Jest różnica między psem, który siedzi 1 minutę, a takim, który siedzi 2.

Legion ćwiczyła bardzo fajnie – chodzenie przy nodze idzie jej bardzo dobrze, chociaż za często zniża nos do ziemi. Powinna patrzeć wyżej, na smakołyki, jednak to się dopracuje.

Po szkoleniu jest czas na wspólną zabawę – najlepsza nagroda po ciężkim treningu

Przedłużone siedzenie bardzo ładnie, chociaż w domu ma lepsze wyniki (wiadomo). W tym tygodniu będziemy ćwiczyć na dworze, aby lekko przedłużyć.

Przedłużone leżenie sprawia problemy. Często wstaje i ogólnie nie ogarnia. Trzeba na to zwiększyć nacisk w trakcie treningów – powoli przedłużać komendę.

Stanie to masakra – psina nie pojmuje komendy. Jeżeli ustawić ją ”ręcznie” i każe zostać to jest ok i utrzymuje pozycję, ale nie potrafi sama jej przyjąć. Trzeba ćwiczyć.

To takie uwagi na teraz ;)

Ogólnie – szkolenie psa to duża przyjemność, ale również spory wysiłek. Trzeba koncentrować na sobie psiaka cały czas, jednocześnie wykonywać polecenia oraz pilnować, aby pupil wykonywał je w odpowiedni sposób. Nie ma lekko ;)

Psina taka zmęczona po szkoleniu – szybkie orzeźwienie w kałuży…

Post Szkolenie psa PT – ciąg dalszy pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

Przede wszystkim pozwala nam zapanować nad ogromną bestią (spróbujcie siłować się na smyczy z 40 kg owczarkiem), ale również uczy w pewien sposób życia z psem. To nie tylko mechaniczne uczenie pupila konkretnych schematów, ale również uczenie samego siebie, jak z psem postępować i współpracować.

W końcu – szkolenie z psem to praca zespołowa i obie strony muszą dać coś od siebie.

Nasze treningi

Muszę przyznać szczerze, że u nas było ciężko. Jak szczeniak do nas się wprowadził to było super – od pierwszych dni trenowaliśmy podstawy. Siadów, leżenia, zostawania i innych typowych komend psina nauczyła się bardzo szybko.

Jedno z pierwszych szkoleń, na których była Legion (w ramach przedszkola)

Następnie było przedszkole dla szczeniaków – była socjalizacja, były zabawy z innymi psami, była nauka. Wszystko szło super, a Legion uczyła się ciągle nowych rzeczy.

Po tym pierwszym okresie, czyli w ok. 6 miesięcy był zastój. Psinka trochę chorowała i miała kilka zabiegów, które wykluczały ją z treningów – biegunki, boląca łapka, grzybica, sterylizacja, znowu boląca łapka.

Ćwiczyliśmy głównie w domu i generalnie powtarzaliśmy standardowe komendy. Nie było jednak weny i możliwości nauki innych rzeczy. Później było trochę ćwiczeń na dworze – przywołania oraz powtarzanie podstawowych ćwiczeń w większych rozproszeniach.

Jeszcze uszko klapnięte, a już pięknie siada ;)

Doszliśmy do ”takiego sobie” poziomu, gdzie Legion znała podstawowe komendy, potrafiła je wykonać, ale jednak było widać, że ją to nudzi. Nie brała smakołyków chętnie, nie było motywacji, nie było tego czegoś, gdzie widać, że psiak czerpie radość z samego treningu.

Trudno winić psa – powtarzanie ciągle tego samego, w podobnym środowisku – każdemu się znudzi. Trochę nasza wina, bo też za bardzo z  Legion ”pieścimy” i jak choruje to za bardzo o nią dbamy może i nie chcemy nadwyrężać.

Legion jednak urosła do sporych rozmiarów – widać, że czasami się nudzi, a zwykłe spacery (nawet z innymi psami) nie męczą jej dostatecznie. W październiku zapadła decyzja, że idziemy na kurs PT (Pies Towarzyszący). Oczywiście psina złapała kontuzję i zaczęła kuleć.

Poszliśmy do weterynarza, wyleczyliśmy psiaka w rekordowym tempie (7 dni) i od soboty staliśmy się kursantami!

Trochę przydługi wstęp, ale raczej konieczny ;)

Szkolenie psa PT

Szkolenie obejmuje 16 zajęć po 2 godziny, czyli razem 32 godziny zegarowe. Zajęcia odbywają się w każdą sobotę oraz niedzielę. Cały kurs zajmie 2 miesiące (+/-, ponieważ na pewno jakieś weekendy odpadną, szczególnie w okolicach świąt).

Przede wszystkim, czym jest PT? PT oznacza Psa Towarzyszącego i jest to typ kursu, który został ustalony przez ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce)

Pies Towarzyszący, zgodnie z regulaminem ZKwP obejmuje 3 poziomy (1,2,3) – każdy jest nieco trudniejszy, wymaga większego zaawansowania psa oraz bardziej precyzyjnego wykonywania komend.

Oczywiście my zaczynamy od 1 poziomu.

Co oni tam robią? Ćwiczą?

Ogólnie kurs ten zakłada nauczenie psa (oraz właściciela) wykonywania poleceń w zakresie ogólnego posłuszeństwa. Na zajęciach kładzie się nacisk głównie na wypracowanie odpowiedniego kontaktu właściciela z psem. Nauka zakłada intensywne skupianie uwagi psa na swoim przewodniku, szybkie oraz chętne wykonywanie komend oraz stosowanie odpowiednich sposobów motywacji.

Po zaliczeniu kursu PT1 można zdawać egzamin, który oficjalnie określa, czy pies zalicza zakres wszystkich ćwiczeń.

Warto wiedzieć, że aby zdawać egzamin, nie trzeba mieć psa należącego do ZKwP, ale sam właściciel musi już być członkiem tej organizacji. To taki papierek dla własnej satysfakcji (chyba, że planujemy hodowlę, ale to już inna ”para kaloszy”).

Zakres kursu PT1

Pies Towarzyszący 1 zakłada wykonanie przez psa konkretnych czynności, które oceniane są na egzaminie. To nie jest taka luźna nauka, gdzie wszyscy robią po swojemu. Ma to oczywiście swoje plusy oraz minusy.

Szkolenie kosztuje ok. 700 zł, a egzamin ok. 100 zł (+ koszt członkostwa ZKwP, jeżeli ktoś nie jest, a chce zdawać) – zapewne są różnice cenowe w zależności od miasta.

Na podstawowym kursie PT 1 pies opanowuje następujące ćwiczenia:

1. Chodzenie przy nodze na smyczy
2. Chodzenie przy nodze bez smyczy
3. Przywołanie do nogi
4. Przynoszenie własnego przedmiotu
5. Zmiany pozycji siad / waruj
6. Bieganie na komendę i przywołanie do nogi
7. Badanie uzębienia psa
8. Pozostawanie w pozycji siad
9. Pozostawanie w pozycji waruj

Przykładowo – ucząc się chodzenia przy nodze, kładzie się nacisk, aby pies zawsze znajdywał się przy lewej nodze.

Nie jest to więc taka nauka ”po swojemu”. Na egzaminie oceniają, czy pies chodzi przy lewej i dlatego na kursie uczy się przy lewej. Generalnie duży nacisk jest na tzw. ”pierdoły” – siedząc pies musi być w konkretnej pozycji (obok lewej nogi, równo), zawracać przy nodze trzeba również specyficznie (obracamy się przez lewe ramię, a smycz przekładamy za plecami).

Plusy i minusy, prawda? Wiele osób widzi głównie minusy. Bo po co? Czemu akurat przy lewej, jak ja lubię mieć psa przy prawej? Na co mi to? Ja nie chcę zdawać egzaminu, tylko mieć grzecznego psa itd.

Warto wiedzieć, że takie kursy nie są tylko dla samej nauki psa (dla efektu, którym jest grzeczny pies), ale również dla samego treningu).

Kurs sam w sobie nakazuje nam wymagać od psa czego precyzyjnego, specyficznego. Trenując w domu często przymykamy na to ok i pies często robi ”po swojemu”. Tutaj nie ma takiej możliwości.

Dużym plusem jest to, że pies naprawdę trenuje – często dla samego trenowania. Są to nowe umiejętności, są wymagania – są również nagrody. Trudno wnikać w psychikę psa, ale moim zdaniem Legion dużo bardziej się stara.

Konkretne wymagania, precyzyjne komendy – generalnie spory poziom trudności. Duże rozproszenia (dużo psów obok). Konkretne nagrody. Naprawdę ciekawie.

Oczywiście nie każdy musi się zgadzać. Jeżeli ktoś ma psa i chce tylko i wyłącznie nauczyć go chodzenia na luźnej smyczy, to taki kurs nie jest odpowiedni. Wystarczy skontaktować się z jakimś szkoleniowcem (lub poszukać w internecie) i uczyć psa tej, konkretnej czynności.

Jeżeli jednak ktoś chce pracować z psem ogólnie, czyli po prostu razem, regularnie trenować. To takie precyzyjne kursy są świetne. To również idealny sposób na maksymalne wymęczenie psa.

Taka zmęczona, że nawet nie może wrócić do domu. Trzeba robić przerwy ;)

Jak wygląda takie szkolenie?

Trudno wypowiedzieć się ogólnie, jak takie szkolenia wyglądają. Mogę opisać, jak wygląda nasze.

O 9.00 wszyscy są już na placu. Psy nie mogą się ze sobą bawić – mają być w trybie pracy. Wszyscy stają w szeregu, psy usadzone przy lewej nodze. Następnie wszyscy skupiają swojego psa na sobie (trzeba mieć dużo smakołyków) – finalnie pies powinien patrzeć prosto na przewodnika.

Kolejnym punktem jest chodzenie przy nodze – wszyscy ruszają do przodu (ruszając wypowiada się polecenie np: noga) – na komendę szkoleniowca skręca się w lewo/prawo lub zawraca. Przy każdym zwrocie wypowiadamy komendę np: noga i podajemy smakołyk.

Pies musi iść przy nodze, patrzeć przed siebie lub trochę w górę (nad pyskiem możemy trzymać rękę ze smakołykami i podawać w miarę potrzeby).

W taki sposób robi się kilka kółek – następuje komenda zatrzymania + czynność (np: stajemy, każemy psu usiąść, warować lub stać).

Potem już różnie – z tej pozycji albo rusza się dalej przy nodze, ale np: ponawia komendę i odchodzi 2-3 kroki. Pies powinien zostać w pozycji. Wracamy do pozycji startowej (obok psa) i nagradzamy.

W miarę postępów odchodzi się dalej, robi kółko wokół psa, rzuca smycz itd.

Pierwsza godzina zaliczona. Przerwa.

W trakcie przerwy nadal nie spuszczamy psów ze smyczy, nie ma zabawy, ale mogą się napić i ew. obwąchać.

Po przerwie ponawiamy to co wcześniej + jest nauka nakręcania na zabawkę (szarpiemy się z psem, dajemy zabawkę do pyska, potem robimy kółeczko, zabieramy zabawkę i wracamy).

Po zajęciach można psy pochwalić i spuścić – jest czas na zabawę.

Nagroda za dobrą robotę – hasanie z psami ;)

Ogólne wrażenia po szkoleniu?

Mnie osobiście się podobało. Bywałem na kilku szkoleniach i to jest najbardziej ”hardkorowe”. O ile treningi w innych szkołach są często ”miękkie” – bawimy się z pieskami, trochę trenujemy, trochę skupiamy i ogólnie jest milutko. O tyle na PT, ćwiczenia dają wszystkim w kość. Polecenia wykonujemy szybko, precyzyjnie. Nie ma czasu na mizianko z pieskiem, nie ma czasu na odwracanie uwagi.

Zarówno przewodnik, jak i pies muszą być skupieni na pracy – nie ma nawet za bardzo czasu na inne sprawy.

Dla mnie super – Legion jest bardzo skupiona i widać, że jej się podoba. Po przerwie trochę zwalnia (zmęczenie), ale uważam, że wyrobi się wraz z postępem treningów. Przede wszystkim ogromnym sukcesem jest to, że naprawdę ćwiczy – przy innych psach.

Legion jest strasznie nakręcona na psy, ciągnie do nich i szczeka. Tylko by się bawiła. Jednak na szkoleniu? Siedzi pięknie w szeregu, wszędzie psy, a ona grzecznie się skupia na mnie i wykonuje polecenia. Naprawdę całkowicie inny pies ;)

Pieseły się bawią po szkoleniu

Po treningu oczywiście do domu i pada. Zmęczony, zadowolony pies.

Oczywiście na razie byliśmy tylko na 2 zajęciach, ale osobiście jestem bardzo zadowolony. Mam nadzieję, że psina też.

Post Szkolenie psa, czyli Pies Towarzyszący (PT) pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.