Na dzisiejszym wieczornym spacerze spotkaliśmy kilka psów. Jest to bardzo ciekawe doświadczenie, ponieważ istnieje tak dużo psich charakterów, które są niezależne od rasy, że człowieka zdumiewa. Spotyka się anielsko spokojne szczeniaki i dorosłych furiatów. Są psy z ogromną cierpliwością do innych zwierząt, ale można spotkać również strasznych leniuchów. Dzisiaj przede wszystkim spotkaliśmy starszego owczarka niemieckiego, który niezbyt miał już ochotę na zabawę. Widziałem 10-cio letnie psy, które nadal są bardzo aktywne i szczęśliwe. Ten niestety był mocno przygaszony, więc nie męczyliśmy go już dalej. Następnie spotkaliśmy dorosłego golden retrievera, ale tutaj również nie mieliśmy szczęścia. Pies był po długim spacerze i nie miał ochoty na kontakt ze szczeniakiem. Legion trochę go męczyła, głównie łapami (strasznie trzaska wszystkie psy po pysku…), ale nic to nie dało. W oddali widzieliśmy również inne psy – boksera i kilka kundelków. Niestety w tych przypadkach to właśnie właściciele nie mieli ochoty na zabawy.

Często widuje się smętnych właścicieli i ich smętne psy. Nie wiem, czy ci ludzie wychodzą na spacery za kare, czy to po prostu gorsze dni. Jednak często to właśnie od przewodnika zależy jakie będą kontakty jego psa z innymi. Osobiście zawsze staram się podchodzić, jeśli widzę, że właściciel ma na to ochotę. Jest to na pewno dobre zarówno dla mojego szczeniaka jak i drugiego psa. Zwierzęta uwielbiają kontakt ze swoimi pobratymcami, więc powinno się umożliwiać im kontakt, kiedy to tylko możliwe.

Dzisiaj trenowaliśmy targetowanie nosem. Legion idzie to bardzo dobrze i często jej się udaje. Bardzo fajnie się patrzy na jej skupioną minę, kiedy stara się trafić noskiem w koniec palca, a potem tylko radość na pysku z zasłużenie otrzymanej nagrody. Na dworze nie zrobiliśmy kompletnie nic – coraz zimniej i ciemniej, więc nie ma ochoty. Wiem, że musimy się za to zabrać i na pewno zaczniemy, ale może jutro…

Post Mały demon pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.

W weekend przemyślałem dokładnie nasz plan treningowy, który musi być po prostu konkretniejszy. Zatrzymaliśmy się na podstawowych komendach i skupialiśmy nad ich wzmocnieniem. Skutkowało to tym, że Legion zaczynała się wszystkim nudzić a ćwiczenia nie sprawiały jej już takiej przyjemności. Wielokrotnie powtórzenia są dobre dla generalizacji komend, ale zabijają radość z treningu. Poczynimy więc następujące zmiany:

• Znane komendy przerobimy ponownie przy pomocy klikera. Skupiamy się na szybkim wykonywaniu powtórzeń, czyli bardzo dużo i bardzo dokładnie. Muszę tu nadmienić, że dynamiczniejsze ćwiczenia to również sposób na uatrakcyjnienie nudnych już komend.
• Zaczniemy naukę ”zabawnych” komend, które będą miały charakter rozrywkowy. Są ciekawe do nauki i sprawiają wszystkim dużo przyjemności. Legion zna już różne wariacje ”podaj łapę”, więc teraz na tapetę weźmiemy targetowanie noskiem.
• Na dworze wprowadzamy konkretny trening ”do mnie” oraz ”siadów”, które na zewnątrz sprawiają naszemu szczeniaczkowi sporo problemów.

Zmiany te mają na celu wprowadzenie powiewu świeżości w treningu (komendy rozrywkowe) oraz większą dynamikę ćwiczeń (szybkie powtórzenia znanych komend). Dodatkowo musimy zacząć bardzo konsekwentne treningu komend użytkowych na dworze, ponieważ Legion nie zawsze chce je wykonywać (w zależności od rozproszenia. Plan ten chciałbym zrealizować do końca listopada, więc czasu mamy sporo.

Ze swojej strony zachęcam do nauki szczeniaka takich zabawnych komend. Spotkałem się z opiniami, że nie mają one sensu, że pies to nie zabawka i nie powinien nic robić dla naszej rozrywki. Osoby te widocznie nie mają psów lub nie rozumieją całej koncepcji. Komendy użytkowe (siad, leżeć, do mnie itd.) służą do tego, aby pies je wykonywał zawsze. Często pupil jest zmuszony do przybrania określonej pozycji, nawet jeżeli nie ma na to ochoty (siad zamiast ciągnięcia do innego psa, leżenie zamiast skakania na gości), więc komenda nie zawsze sprawia psu radość. Rekreacyjne sztuczki są wspaniale zarówno dla właściciela jak i psa, ponieważ zawsze wykonywane są w przyjaznych warunkach. Sama nauka również jest ciekawa i sam widzę jaką radość sprawia naszemu szczeniaczkowi. Ogranicza nas jedynie nasza wyobraźnia, ponieważ możemy psa nauczyć ogromnej ilości sztuczek – podawania łapy, kręcenia się w kółko, slalomu wokół nóg, dotykania przedmiotów noskiem i wiele, wiele innych.

Post Spacery wieczorową porą pojawił się poraz pierwszy w Życie z Psem.