Nie ma sprawy :)

Dzięki za wspomnienie :)

“Każdy pies może stanowić wyzwanie” – dla mnie najważniejsze zdanie tego komentarza. :) Święta prawda!

Co do rekomendacji: ja na przykład z jednej strony polecam wyżły, a z drugiej absolutnie odradzam. Łatwo mi teraz mówić, bo jestem mądrzejsza o swoje doświadczenia. Nasz proces decyzyjny przy wyborze rasy oraz późniejszy proces nabycia nie były tak świadome i przemyślane, jak mogłyby być. Wyzwania stawiane przez rasę niby znaliśmy, ale i tak przerosły nasze oczekiwania – myślę, że gdyby Rudy trafił w trochę bardziej leniwe i mniej przejmujące się ręce, to jego los mógłby potoczyć się zgoła inaczej. :) Na szczęście teraz już wiem, jakie błędy popełniłam, i jeśli kiedykolwiek zdecyduję się na drugiego psa, to na pewno podejdę do sprawy inaczej. I tak sobie myślę, że właśnie o to chodzi: żeby niezależnie od rekomendacji czy jej braku podjąć własny wysiłek i dowiedzieć się jak najwięcej o tym, kogo zamierzamy wziąć pod swój dach. :)

A na bloga serdecznie zapraszam i dziękuję za komplement. :)

Niby nie można generalizować, ale jednak po rasie można się spodziewać pewnych elementów w zachowaniu.

Nie widziałem przykładowo jeszcze Owczarka Niemieckiego, który by nie ”zaganiał” na spacerze. Można z tym walczyć, ale nie jest to proste. To taki przykład, małe elementy, które utrudniają życie. Nawet jak jakiś ON jest grzeczny to naprawdę zazwyczaj jest to związane z porządnym treningiem. To nie tylko zdanie wyrobione na podstawie moich psów, ale głównie na podstawie rozmów z właścicielami na różnych treningach, wspólnych spacerach i tak dalej.

Są natomiast rasy potencjalnie spokojne, które bardziej się nadają dla początkującej osoby. Na pewno możemy się spodziewać mniejszej ilości problemów po Golden Retrieverze niż po Husky :)

A dlaczego akurat tak? Masz doświadczenie z pojedynczymi egzemplarzami. Znam trzy świetne owczarki i jednego młodego owczarkowego świrusa oraz tylko jednego samoyeda, który jest wyniosły i spokojny, więc też znam tylko pojedyncze egzemplarze. Nigdy nie wiadomo jaki się trafi piesek. Wbrew mojemu odradzaniu, moja siostra zakupiła suczkę DONka, szczylek ma już pół roku, skupienie na człowieku zerowe nisko na zadzie chodzi i ciągle dyszy zmęczona, zobaczymy dalej, mam nadzieję, że będzie ok.

Moim zdaniem jednak takie rekomendacje trochę sensu mają – są trudniejsze rasy i teoretycznie prostsze :) Nikomu bym nie polecił Owczarka Niemieckiego, a Samoyeda owszem :)

Nie, ja skupiłem się tylko i wyłącznie na tym, że ktoś nie mógł się powstrzymać i musiał wspomnieć o schroniskowcach w temacie, który w ogóle był o czymś innym.

Tylko tyle – gdyby wpis był o oponach samochodowych to też pewnie ktoś by się znalazł i napisał ”zamiast opony daj te pieniądze na schronisko”. Chodziło mi tylko o tego typu trend wtrącania tych biedaków do każdego tematu :)

Każdy pies może stanowić wyzwanie i dlatego takie rekomendacje nie mają większego sensu i mogą narobić kłopotów zarówno psom rasowym przez wzrost popularności rasy (pseudo hodowle), jak i kundlom, bo nikt skundlonych nie zechce, jak może “rasowego” za niewielkie pieniądze nabyć.
PS. Masz pięknego psa i super, że rozpoczęłaś pisanie bloga. Na pewno będę zaglądać :)

Oczywiście, że kundel to nie rasa i być może taki sposób agitacji odrzuca i nie pomaga, ale warto nadmienić, że beagle to psy myśliwskie, a bokser francuski nie pożyje za długo i w ogóle życie go męczy. Rekomendowanie ras samo w sobie jest kontrowersyjne, bo taki labrador, też “pies rodzinny”, potrafi dać nieźle w kość. Ktoś przypomniał tylko w komentarzu, że kundel to też pies. Chociaż nie powinno się psów schroniskowych rekomendować rodzinom w tak ogólnym zarycie, jeśli już to konkretnego psa. Polecać to można poczytanie o rasach, o możliwych problemach, zainteresowanie się tematem.
Wiesz dobrze, że wielu “wielbicieli rasy” daje 500 zł za pieski z pseudohodowli właśnie dlatego, że chce mieć “rasowego” – no ale tanio. Jestem przeciwniczką promowania ras rodzinnych i uważam, że popularność rasy zazwyczaj nie wychodzi psom na dobre. Akurat to linkowany wpis był moim zdaniem kontrowersyjny, a nie tylko pojedynczy komentarz pod nim.
Skupiłeś się na tym, że ktoś śmiał wstawić kundla między rasowe, a to nie było moim zdaniem clue wpisu.
Bo jestem z tych psiarzy, których psy fascynują jako gatunek, niezależnie czy to rasowy, czy mieszaniec. Dlatego nie lubię ani gdy ktoś naskakuje na właścicieli psów rasowych, “bo tyle psów w schroniskach i po co kupować”, ani gdy ktoś wyraża się o mieszańcach z pewną dozą wyższości, co jest chyba oczywiste, bo sama kundla mam.

Mamy nadzieję, że będziecie :D W sumie jestem tego pewien! Powodzenia :)