Może te wody są świetne, a przez naszą ignorancję odmawiamy tego luksusu naszym psom? Przemyśl :D

E tam, Petmark – do teraz pojawiają się te śmieszne recenzje wody dla psów ;P

Dziękujemy! Życzymy powodzenia w blogowaniu :)

Nie udało się zabrać krowy? :D Szkoda!

Obrazek jest świetny. Przypomniało mi się jak byłam dzieckiem i za ogrodzeniem pasły się krowy. Matka nie mogła oderwać mnie od płotu. Musiała użyć podstępu, bo chciałam je zabrać do domu. Teraz nie mam już takich potrzeb, ale dalej lubię sobie popatrzeć na różne zwierzęta.

W końcu udalo mi się znaleźć fajny psi blog… ;) W wolnej chwili zapraszam tu : http://prywatnyswiative.blogspot.com/

Odnośnie Petmark to wątpię – QR już padło i raczej nie wstanie. Lepiej jakby postawili na inne rozwiązanie. Może coś nowego się pojawi :)

Ja ogólnie lubię Co pies na to, bo znaleźli sobie własny sposób na tworzenie wpisów. Niektórym się podoba, innym nie. Mi się podoba :)

Z tymi petmarkami coś im nie wyszło, ale może za parę lat ludzie zmienią zdanie.
Z tych wszystkich wpisów jakie wymieniłeś mi najbardziej spodobały się sygnały uspokajające z Co pies na to. Ten wpis czytam regularnie, aby sobie przypomnieć wszystkie sygnały. Nie raz dzięki nim udało mi się uspokoić psy, albo przywołać psa, który się wszystkiego bał i go uspokoić i te psy teraz na mój widok biegną się przywitać. To jest bardzo ważne, zwłaszcza jeśli jest się np. wolontariuszem, albo ma się do czynienia z obcym psem. Ale wciąż uczę się mowy ciała psów, zresztą jak każdy psiarz ;). Bardzo fajny jest też wpis Natali o psich trendach.
Pozdrawiam

Dokładnie tak jak mówisz – od czegoś trzeba zacząć. Jeśli ktoś lubi Joannę Krupę to może sięgnie po jej książkę, polubi tę tematykę i będzie szukał dalej.

Zamęt jest taki, że w każdej społeczności znajdzie się grupa, która myśli, że jest lepsza od innych. Akurat w tym przypadku będą to pseudoszkoleniowcy, którym uwłacza, że ”modelka” próbuje pisać o psach, a w jej programach jest pewna behawiorystka. Jest w TV, więc jest sławniejsza od nich, więc zazdrość zżera :)

Zresztą widziałaś bóldupowy komentarz Zamerdanych, którzy szybciutko został edytowany na bardziej stonowaną formę :)

Ojej, czytając tę książkę i pisząc recenzję, nawet przez chwilę nie pomyślałam, że może wywoływać zamęt w kynologicznym świecie. Przede wszystkim miałam nadzieję, że gdy jakiś Kowalski będzie szukał czegoś o adopcjach psów to natrafi na taką recenzję i stwierdzi, że przed adopcją kupi ową książkę by mieć jakieś pojęcie. Wiadomo, że jak kogoś bardziej wciągnie kynologia to zacznie drążyć i szukać, ale od czegoś trzeba zacząć. :)
Dziękuję za wyróżnienie mojego wpisu. :)