Jak to mówią – tylko krowa nie zmienia zdania :D Jak najbardziej uważam, że podejście do wychowania psa ewoluuje z czasem. Zazwyczaj na początku człowiek za bardzo się spina, ale z doświadczeniem przychodzi pewien luz :)

Czytam sobie tego bloga powoli w całości, więc zdarzy mi się komentować i te starsze posty. Ale czytałam trochę nowych i widzę że Wasze podejście też ewoluuje wraz z doświadczeniem oraz większą liczbą psów w domu:) Ja moją sunię uczyłam różnych komend i sztuczek też od małego, wtedy miałam więcej czasu dla szczeniaka, a teraz mam 4 mies. pieska (a tamta sunia ma 5 lat), i o wiele spokojniej podchodzę do szkolenia. Stawiam tak jak i Ty piszesz, na naukę poprzez wspólne życie, nabierania zaufania itd. Dla wygody i z potrzeby, nauczyłam na razie “siad”, “zostań” (na razie bardzo krótko), “do mnie”, “daj” (sam zaczął to umiec – przy przeciąganiu się zabawką mówię daj gdy chcę aby jednak wypuścił z pyska co ma, i on po prostu dahe- nie mam pojęcia skąd to zrozumiał). Jeszcze “daj łapę”, ale on chyba jest leworęczny bo daje niewłaściwą ;)
Widzę po filmikach w internecie że pieski tej rasy w wieku 16 tygodni potrafią robić niesamowite rzeczy, ale… przecież to nie wyścig. Stopniowo nauczę go więcej a życie z psem to nie tylko sztuczki a wręcz zupełnie nie o to chodzi:)

[…] już w >>Trening ze szczeniakiem<< jakie mamy aktualne postępy w ćwiczeniach. Jednak, aby wszystko było na swoim miejscu, […]

Jednak ciągle często spotykany ten pogląd. Szczególnie jak się wyjdzie ze szczeniakiem na zewnątrz i ćwiczy. Od razu się jakaś Poczciwa Grażyna znajdzie i boleje nad psiakiem ”co Pan temu maluchowi robi, to jeszcze dziecko!”.

Jakbym katował szczeniaka siadami normalnie ;)

Też nie widzę nic złego w tym, żeby uczyć szczeniaka od małego :) to chyba już mocno nieaktualny pogląd z tym późniejszym szkoleniem.