To trudny temat bo właściciele “grzecznych” psów cierpią przez zachowania tych “niegrzecznych”, dlatego mi się podoba ta ustawa, że nie ma w niej słowa smycz, tylko kontrola. Sam pewnie byś tak uważał gdybyś miał psa tak wyszkolonego i wychowanego jak Legion ale znacznie mniejszego. Ludzie by się nie bali, bo co do owczarka niemieckiego zawsze ludzie będą się go obawiać. Np. moje pieski wizualnie wzbudzają zachwyt i chęć pogłaskania, i tu akurat nie ma rozczarowania, taką miłą naturę również mają. Moja sunia jest naprawdę bezpiecznym psem (rozważałam z nią nawet dogoterapię, po prostu odpuściłam z braku czasu), a jeśli chodzi o sytuację nieprzewidziane to też miała kilka (dwa razy inny piesek ugryzł ją lub potarmosił agresywnie), i nie zareagowała odwetem czy nagłą daleką ucieczką. Czasem idę z nią kawałek bez smyczy życia bo wiem , naprawdę wiem, jak się zachowa. Nie ryzykuję tylko blisko ulicy bo akurat niebezpieczeństwa od aut mój pies nie może zrozumieć (tzn. twierdzę ze żaden nie rozumie), a to mój największy lęk. Najczęściej oczywiście chodzę na smyczy po mieście bo właśnie wszędzie są ulice- proste ;) Ale nie lubię sztywnych nakazów dla wszystkich skoro i tak odpowiadam za swojego psa. Teoretycznie pies na smyczy też może kogoś ugryźć a mając kaganiec np. przewrócić i poturbować – i tak właściciel za to odpowiada. Jestem tego świadoma.

To już sprawa właścicieli – smycz nie oznacza automatyczne, że pies zostanie ”zombie”. Nasz pies chodzi na smyczy, ale regularnie spotyka się z innymi psami na wolnym wybiegu, więc nie widzę problemu.

I co psy mają z tego życia jak chodzą na smyczy jak zombie. Nie znają innych psów. Właściciel przelewa na psa swoje zdenerwowanie. Każdy inny pies to wróg.

U nas akurat jest zabronione wypuszczanie psa luzem w lesie i z tego co wiem, to w wielu innych miejscach również jest to zakazane. My puszczamy Legion bez smyczy w dużych parkach i na polach jak już. Bliżej ulicy, ale jednocześnie w parku puszczamy na długiej (8-10 m) lince.

Każdy oczywiście ma prawo mieć swoje zdanie. Ja jednak nie byłbym za takim bezgranicznym zaufaniem do psa – to jest jednak zwierze. Jest wiele psów, które od małego radzą sobie same – widać, że jako tako radzą sobie z ruchem ulicznym itd. jednak ile jest sytuacji, że kierowca musi nagle zahamować, ponieważ taki pies nagle przebiega przez ulicę?

Taka sytuacja już jest dość niebezpieczna i mogła doprowadzić do wypadku. Moim zdaniem nie powinniśmy pozwalać na samowolkę w tym temacie.

Ja mam na osiedlu las i to jest super miejsce dla psów. Szkoda że dużo ludzi woli przejść się koło bloków. A w lesie pieski mogą sobie biegać bo nie ma tam ulicy.

Olać to prawo. Ważne żeby nie było pogryzień oraz natręctw. Tzn seksualne atakowanie psa też nie jest miłe. Jak ktoś jest samotnikiem i lubi sam sobie z psem spacerować to też trudno. Niech idzie swoją drogą. A tak to powiedzcie sami. Jaki będzie pies który zawsze chodzi na smyczy a jaki będzie który od małego może poznawać inne psy i nie jest sterowany przez człowieka przez smycz.

Właśnie to to ;) Ja potrafię zrozumieć, że ludzie żyją ze swoimi psami i uważają, że dobrze je znają. Jednak nigdy nie ma 100% pewności, jak pies zareaguje na konkretny bodziec.

Nawet najlepiej wychowany i najlepiej socjalizowany pies może ”ześwirować” w nowej sytuacji. Może to być nowy dźwięk lub właśnie inne osoby pod względem używek. Sam widzę to po Legion – ogólnie jest spokojna, ale potrafi obszczekać ”podejrzanych” typów (w kapturach, stojących w bramach itd.).

Moim zdaniem psy powinny w przestrzeni publicznej poruszać się na smyczy. Co innego jakieś puste parki, łąki lub pola – ok, nie ma nikogo w pobliżu, nie ma rozproszeń – psiak może biega. Jednak puszczanie psa bez smyczy w ruchliwym parku lub przy ulicy jest skrajnym idiotyzmem.

Wychowanie – wychowaniem, ale ze względu na inne osoby uważam, że nawet najgrzeczniejszy pies powinien być w mieście na smyczy. Ktoś może się bać dużego psa i należy to uszanować, inni mogą nie lubić kiedy wszędobylski ciekawski nos ociera im się o nogi. Pomijam fakt puszczonych luzem psów nad którymi nie ma żadnej kontroli, a inny właściciel nie życzy sobie, by jakiś Puszek podbiegał do jego psa. Są miejsca gdzie można puścić psa luzem, są sytuacje gdzie w mieście można też zrobić to bezpiecznie: jakieś błonia, czy parki gdzie mamy okolicę pod kontrolą jeśli jesteśmy odpowiedzialni. I to wcale nie uniemożliwia psu życia, czy eksplorowania terenu. Tak na prawdę większość puszczonych luzem psów nie odbiego od właściciela dalej niż na kilka metrów, więc długa linka w zupełności wystarczy. Kwestia chęci i poszanowania dla innych osób. Zesztą nigdy nie mamy 100% czy coś nie przestraszy naszego psa i nie spowoduje ataku lub ucieczki, lub czy coś go nie sprowokuje. Ile to się słyszy że najleiej wychowany, bardzo spokojny pies, niespodziewanie na kogoś się rzucił lub obszczekał. Narkotyki, alkochol, leki nigdy nie wiadomo co może w psie wyowłać jakieś niespodziewane emocje. I trzeba mieć to na uwadze, że pies to pies – działa instynktownie nie racjonalnie.

Dla mnie jest to przede wszystkim upierdliwe. Nie mogę mówić o wszystkich, ponieważ na pewno są osoby, które psa puszczają wolno, ale jednocześnie się nim zajmują i go kontrolują. Jednak w większości takie psiaki są po prostu olewane – robią co chcą, nikt po nich nie sprząta, przeszkadzają, kręcą się, szczekają. Żadnej kontroli.

Sam widziałem mnóstwo sytuacji, gdzie znikąd wylatuje pies, przebiega przez ulicę, a dopiero długo za nim idzie starsza osoba. Nie twierdzę, że pies od razu musi być agresywny, ale nawet bez gryzienia może stworzyć sytuację niebezpieczną, doprowadzić do wypadku itd.

Nie ma co ukrywać – wiele jest osób nieodpowiedzialnych, bez wyobraźni. Przez takich prawo powinno być jasno sprecyzowane, aby nie doprowadzać do ”luźnych” interpretacji, których skutkiem jest takie puszczanie psa wolno po osiedlu.