Tylko szkoda, że takie psy biorą nieodpowiedni ludzie.

Mit ras agresywnych związany jest z tą dziwną listą, która funkcjonuje w naszym kraju. Tak jak piszecie – ras agresywnych nie ma, są tylko bardziej wymagające z tendencjami (np: do pogoni), które wymagają odpowiedniego podejścia.

Generalnie nie wiem czemu ludzie szczują swoimi psami – co chcą osiągnąć i jakie kompleksy im to leczy. Oczywiście problem nie dotyczy tylko ON, ale niestety to jedna z popularniejszych ras, więc częściej można zauważyć osobę szczującą ON niż np: Malamutem :)

Masz rację – przez taką głupotę cierpi tylko pies.

Zgadza się. Tak naprawdę nie ma ras agresywnych, albo inaczej- gdyby nie ludzie to by nie było raz ogólnie uznanych za agresywne. Serio, miałam amstaffa który był- bez kitu- uosobieniem łagodności, absolutnie zero agresji.

Wydaje mi się, że problem w szczególności nie dotyka ONków (chociaż na pewno też), ale psów ras agresywnych. Szkoda tylko, że w większości agresję takich ras tworzą ludzie. Miałam niedawno taką sytuację. Wysiadamy z siostrą z auta, a tu nagle na drzwiach dosłownie wisi mi pitbull. Chłopak, który go prowadził zaczął się śmiać. Zwróciłyśmy mu z siostrą uwagę, a ten… zaczął szczuć na nas psa. Doszło do krótkiej wymiany zdań (z pewnej odległości), którą szybko z siostrą zakończyłyśmy z wiadomo jakich przyczyn. Odczekałyśmy chwilę, aż tamten odejdzie i wypuściłyśmy godlka (BARDZO potulnego goldka) mojej siostry z bagażnika. Miałyśmy szczęście, że w tym momencie od głupka dzieliła nas dość ruchliwa ulica, bo widząc, że mamy psa chłopak próbował się cofać (przeszkodziło mu czerwone światło), jeszcze bardziej szczując psa.
W tym wszystkim było mi smutno z jednego powodu. Kiedyś nie uda utrzymać mu się psa w takiej sytuacji i faktycznie zrobi komuś krzywdę. I co wtedy? Pogłębią się stereotypy, pies zostanie uśpiony, a wszystko to przez to, że trafił na właściciela idiotę…

Nie, nie bardzo :)
Jednak ”ciii” bo ostatnio przeczytała tu w komentarzach coś o sobie i mnie zbanowała :( Kto wie, co teraz zrobi?

Też mamy podobne sytuacje – kiedyś na spacerze zajechał nam drogę taki dryblas i woła ”pies czy suka?!”. Odpowiedziałem i już się kolesiowi oczy świecą na szczeniaki. Strasznie był zawiedziony jak usłyszał, że Legion sterylizowana :)

My mamy dostęp tylko do IPO sportowego, więc chyba tego wypróbujemy. Moim zdaniem ważne, że nie wykorzystujesz umiejętności swojego psa w niecnym celu :) Tak samo zawodowi bokserzy nie powinni lać wszystkich wokół tylko dlatego, że potrafią :)

Wyobraź sobie, że trenujesz na przykład boks. Masz wypracowaną kondycję i technikę, no niby umiesz się “bić”, ale jak Cię ktoś nagle zaatakuje na ulicy z nożem albo rozbitą butelką w ręce, a Ty zareagujesz na to tak, jakbyś był na ringu (w sensie stawiając na technikę i zachowanie fair play), to może być ci ciężko ;).
I tak samo jest z IPO. Pies szkolony w zakresie obrony sportowej może być takim straszakiem (no bo w końcu uczy się komend na oszczekiwanie i tak dalej), ale szanse na to, że będzie wiedział co robić i nie spanikuje w sytuacji prawdziwego zagrożenia są dość niewielkie.
Mojego poprzedniego psa doprowadziłam do IPO-3, a szczerze mówiąc była to ogromna – za przeproszeniem – ciota ;). Z Tayrą za dwa tygodnie podchodzimy do egzaminu IPO-1, ale ona pracuje zupełnie inaczej. Dlatego już jakiś czas temu odeszliśmy od obrony sportowej w kierunku obrony użytkowej. No i różnica jest taka, że teraz nawet w kagańcu stanowi potencjalne zagrożenie.

Ty chyba nie przepadasz za zamerdanymi, hm? :)