Wiesz, jestem przekonana, że to jak teraz reaguje na inne psy Wasza Legion, to zasługa – w dużej mierze – tego, że w “dzieciństwie” byłą dobrze socjalizowana, wybawiła się, biegała z psami, poznała i te mniejsze i większe (zapewne) – obecnie jako starsza/dojrzała suka ma gdzieś zapędy innych psów – nauczyła się Ciebie, wie, że jesteś jej opiekunem, to trzyma się blisko, tak w skrócie mówiąc. Inne psy nie są u niej jak piszesz, powodem ekscytacji – wie “z czym to się je”. Tak samo ma moja 5 letnia sunia, która miała i nadal miewa, sporo kontaktów z innymi psami, pięknie się zachowuje przy nich i właśnie nie mam obaw idąc na spacer “czy spotkamy kogoś z psem?”. Ona ma lepsze wyczucie i spostrzegawczość (rozumienie) napotykanych psów, niż ja – ja myślę”o jaki fajny wesoły psiak, pobiegałby na pewno”, a moja Ursa mija go bez najmniejszego zainteresowania. Innego napotykamy, ona 20m wcześniej kładzie się na chodniku i “kotwica”, pies odejdzie, ona wstaje, zostaje “uwolniona”. A nagle z innym bez obwąchania nawet “przypad” do ziemi, ogon w kółeczko i biegamy (z wzajemnością). Po prostu jak trafi psa o jej temperamencie i “pozycji” to bawi się na całego, a wiele wiele innych psów w ogóle jej nie interesuje. Dlatego skoro spotkać psa na tym samym poziomie, co Ursa jest trudno, to jak już ma chętnego do zabawy i sama chce to ja się bardzo cieszę i mogę nawet marznąć w deszczu aby ona pobawiła się.
Uważam, że ci ludzie, którzy w ogóle zawsze nie chcą by ich pies poznał innego, robią mu krzywdę. Pies to zwierzę stadne i dobrze czuje się ze swoimi pobratymcami – sam pewnie poniekąd z tego powodu masz trzy psy. (a ja dwa) Oczywiście muszą trafić na “miłego” psiego kolegę.
Również dwukrotnie zdarzyło się, że inny pies “dziabnął” nam Ursę – ale jak to u psów, nie do krwi od razu, ot takie ostrzeżenie – nieporozumienie bo moja na pewno nie była agresywna. Udało się szczęśliwie nie nabawić strachów, mogę więc z psem chodzić wszędzie bez stresu.
Najczęściej gdy obcy człowiek nie chce by jego pies powąchał się z moim przykładowo, to trzyma go na napiętej krótkiej smyczy – nierzadko z przednimi łapkami w powietrzu (!), taki pies nie ma szansy na normalne przywitanie się z innym psem (zadek), więc sam jest w strachu -a ten czasem objawia się agresją. Ponadto pies bardzo słucha swojego właściciela – mieliśmy takie spotkanie (po prostu chodniki czasem są wąskie i co), że pani z foxterierem wdała się z nami w rozmowę (standardowe “pies czy suka?”), pieski stały blisko siebie, nie bardzo zainteresowane, i wtedy ta pani powiedziała “bo mój to gryzie”, i wtedy jak wystrzał z pistoletu tamten pies zareagował na “komendę” i skoczył na Ursę! To było tak ewidentne, że ta kobieta wywołała taką reakcję, Ursa odskoczyła, nic się nie stało, poszliśmy sobie, a pani dalej myśli, że to “jej pies tak ma”…

Jeżeli ktoś ma dostęp do dobrego specjalisty to pewnie – nie ma się nawet co zastanawiać.

Wygląda to tak: nadmierne zainteresowanie i podkradanie do psa idącego z naprzeciwka. Jeśli w porę jej nie “złapię” w kontakt ze mną, to chce podbiec do psa, a jako, że jest na smyczy, a ja nie puszczam, zaczyna się rzucać. Nie jest agresywna, tylko sfrustrowana, że nie puszczam. Po prostu ten termin “agresja smyczowa” jest używany do opisu takich przypadków. Behawiorysta powiedział, żeby omijać psy szerszym łukiem i schodzić z drogi, ale to nasiliło problem. To, co teraz robię, to odwracanie uwagi (w porę), komendy statyczne czyli siad lub zostań, ale w końcu pozwolenie na ładne podejście. Udało się z ptakami, może i z psami się uda. Idziemy na szkolenie w styczniu, zobaczymy, co inny behawiorysta na to powie.

Może użyłam zbytniego uproszczenia i powinnam napisać “Jeżeli pies wykazuje agresję smyczową, albo masz podstawy sądzić, że wkrótce
zacznie, to najlepiej od razu udać się do zoopsychologa/behawiorysty po
pomoc i nie ryzykować nasilenia problemu.”.
To wciąż poważny problem, pies zachowujący się w ten sposób może być niebezpieczny dla otoczenia (pociągnąć na smyczy na jezdnię, przewrócić, uderzyć) i dlatego warto się skonsultować ze specjalistą.

Chciałbym tylko zauważyć, że termin ”agresja smyczowa” to tylko taka nazwa i niekoniecznie dotyczy agresji. Bardziej trafnym pojęciem jest ”reaktywność smyczowa”.

Generalnie chodzi o to, że pies na smyczy reaguje w pewien sposób na środowisko. Legion strasznie ciągnie i ujada na inne psy, kiedy jest na smyczy – nie ma to jednak nic wspólnego z agresją.

Wtrącam, ponieważ wiele osób myli ”agresję smyczową” z rzeczywistą agresją. Nie wiem czemu akurat ten termin się przyjął zamiast reaktywności – potem są różne nieporozumienia :)

Duże zainteresowanie psami, a agresja smyczowa, to jednak jest różnica. Jeżeli pies wykazuje agresję, albo masz podstawy sądzić, że wkrótce zacznie, to najlepiej od razu udać się do zoopsychologa/behawiorysty po pomoc i nie ryzykować nasilenie problemu.

Próbowaliśmy sami uczyć tropienia i średnio nam szło, a nie mamy na ten moment możliwości i czasu zapisać się do jakiejś grupy. Jednak myślimy o tym i może w końcu się uda :)

Wiesz – nie patrz aż tak na ludzi i ich problemy. Też czasami mam takie myślenie, że czyjś psiak taki grzeczny i spokojny, a mój to futrzana furia. Nie ma jednak chyba sensu się dołować – każdy ma swoje problemy i trzeba je jakoś rozwiązać :)

Na pewno są lepsze psy niż nasze, ale pewnie też są takie z gorszymi problemami. Trzeba jednak skupiać się na swoich :)

Wiem, wiem, mamy jeszcze czas i w sumie dużo nad tym pracujemy:) Tylko, ze sukcesy mamy, że tak powiem, mało spektakularne. A wszyscy mówią, że ten akurat problem, to znaczy ciągnięcie do psów i w rezultacie tzw. agresja smyczowa z czasem może się pogłębić. No cóż, popracujemy, zobaczymy :)

Wiem, że nie zawsze jest kolorowo i oczywiście są większe problemy z psami niż ten nasz, ale Nuka ma już tyle opanowanych komend, tak łatwo wszystko łapie, mam z nią super kontakt w każdej innej sytuacji, a tu ta fiksacja, która ją zupełnie wytrąca z równowagi.
Odnośnie tropienia, to na razie zapisaliśmy się na podstawowe szkolenie, ale w tej szkole jest też nosework, zobaczę co nam powiedzą na miejscu.
A Wy nie spróbowaliście?

Znaczy wiesz – my też mamy swoje problemy z psiakami i to nie jest tak kolorowo. Wydaje mi się, że z Legion przedobrzyliśmy socjalizację z psami i trochę zignorowaliśmy trening. Dlatego teraz mamy tak, że na smyczy Legion dostaje fioła na punkcie innych zwierząt i strasznie próbuje się do nich ”dociągnąć”.

Łatwiej socjalizować szczeniaka i nie ma co ukrywać, ale wiele osób bierze starsze psiaki i trudniej, ale udaje im się je też ”ogarnąć”.

Myślę, że u Was będzie dobrze, trzeba tylko czasu i cierpliwości. Myślałaś o treningach tropienia? Słyszałem wiele dobrego o ich wpływie na psa. Pamiętam, że nam też proponowano takie ćwiczenia na problemy Legion z ciągnięciem do psów.