Haha, u mnie nie ma opcji żeby nie wyszły razem na spacer. Stoją jak wmurowane i wół by nie uciągnął. Zaprą się i kropka. A żyje im się świetnie, być może dlatego, ze to rodzeństwo z jednego miotu, od urodzenia razem, ale fakt, dwa małe brzdące na raz były wyzwaniem :)

Więcej psów to więcej szczęścia :) Na pewno trzeba dobrze przemyśleć, ale jeśli ktoś naprawdę chce większe stadko to sobie poradzi.

A
Uwielbiam wasze wpisy od 1 szczeniaka, zawsze zerkam po jakaś podpowiedź ? korzystam z wielu informacji o Legion i pracy z nią
mamy 3, same chłopaki :) najpierw pojawiła się chihuahua gdy Guliwer miał rok pojawił się goliat druga chihuahua jednak jak pisze że apetyt rosnie, ta dwójka jest świetna każdy inny jeden stonowany , inteligentny i dostojny, drugi ciapa totalna trochę głupkowaty, kocha spać i jeść uważa się też za ogromnie niebezpiecznego psa i jest odważny chodź boi się swojego cienia ?
Guliwer obecnie ma 2.5 roku , goliat półtora a nasz najmłodszy 9 mc i jest owczarkiem. Jak to duży szczeniaka ? bardzo delikatny dla chłopaków zabawa w parterze na plecach żeby dosięgały. Ale fakt z najstarszym się nie kochają wręcz był okres wojny ostrej, chód teraz czasem nawet się położy koło niego, z Goliatem to inna sprawa nawet piją razem. Borys pilnuje swoich psów uwaznie, gdy jakiś zapiszczy od razu sie pojawia. Zawsze są 3 razem traktowane tak samo, chodź 2 małe ćwiczą z dużym. Pełna chata, dużo czasu potrzebują orgom pracy.
Satysfakcja gdy się tuła wszystkie 3 niweluje cała reszte.
Jeśli masz cierpliwość to dobry wybór, trzeba lubić wyzwania. Duży pies z małym też mogą być świetnymi kompanami

Tak naprawdę kwestia tego, czy Wasza relacja ucierpi zależy tylko od Was. Jeżeli nadal będziesz zwracać uwagę na oba psiaki i znajdziesz dla każdego trochę czasu to nie powinno być problemu.

Nie bardzo wiem też o jakim typie relacji mówisz i czego oczekujesz. Bo relacja może wyglądać różnie. Przykładowo Legion zawsze jest z nami – pojawienie się jakiegokolwiek psa nic nie zmieniło. Z drugiej strony z Levim obecnie spędzamy mniej czasu, bo po przeprowadzce młody uznał, że najlepiej czuje się na ogrodzie. Jednak nawet pomimo tego, że widujemy się mniej niż w ciasnym mieszkaniu w bloku to nie powiedziałbym, że nasza relacja jest jakaś gorsza. Nadal do nas przychodzi, nadal możemy się razem bawić i tak dalej.

Ja też myślę o drugim psie ale mam mnóstwo wątpliwości. Mam 2 letnia suczkę JRT fantastyczna grzeczna bardzo aktywna. Tak na prawdę mam ją od kiedy skończyła 4tyg oczywiście miała jeszcze rodzeństwo i mama też ją odwiedzała ale już jako taki maluch spędzała ze mną mnóstwo czasu. Teraz też jest ze mną wszędzie. Chodzi do pracy na miasto do stajni w weekendy staramy się z moim partnerem tak zorganizować czas żeby mogła być z nami. No i pojawił się pomysł drugiego psa. I zaczęły się moje wątpliwości… Chcemy oczywiście szczeniaka. Z dwoma psami już do pracy nie pójdę. Będę miała dla pierwszego psa mniej czasu…. I boje się że moja relacja z nią bardzo na tym ucierpi. Co myślicie?

Hej, czekaj, już wyjmuję kryształową kulę i się dowiemy. Oj… ciemne chmury widzę :D

Tak serio – nie mam pojęcia. Wszystko zależy od tego jak przeprowadzicie zapoznanie psiaków, jak będziecie je wychowywać i tak dalej. Jest duża szansa, że na początku będą jakieś bójki i kłótnie, ale z czasem powinna sytuacja się poprawić. Dużo też zależy od konkretnego psa. Jeden może być bardziej uległy, a inny lubiący postawić na swoim.

Wiadomość od Patryka z przyszłości do Patryka z przeszłości: ”głupcze, nie wiesz co mówisz” :)

Mój parson russell terrier ma aktualnie 14 miesięcy. Myśle nad wzięciem do domu 2 miesięcznej suczki jack RT. Czy mój nastolatek dogada się z małą ? ?
Pozdrawiam

Świetne psiaki :) Bardzo ciekawe doświadczenie – 3 psy to już chyba pełen etat? Każdego nakarmić, wybawić, poświęcić czasu. Na pewno nie ma lekko :)

Myślę jednak, że warto. Wręcz jestem pewien.

https://uploads.disquscdn.com/images/8c6d70032a7ba5bb83ab20c080636ce2f63b70efcc1a6884a85489fb9d1b244f.jpg Półtora roku temu adoptowaliśmy sunię w typie Labradowa, która miała raka naczyń krwionośnych i której chciliśmy pomóc. Pojechaliśmy do Radomia, żeby ją poznać- i to była naprawdę miłość od pierwszego wejrzenia. Mieliśmy dużo szczęścia, ponieważ rak okazał się niezłośliwy.
Rok później był już drugi, następna adopcja, tym razem sunia po wypadku samochodowym. Pojechaliśmy wszyscy razem do Mrągowa, było click i wracaliśmy we czwórkę do domu. Decyzja o drugim psie była naprawdę przemyślana, szczególnie, że wiedzieliśmy, że nowy pies będzie wymagał operacji, rehabilitacji i naszego czasu. Wiedzieliśmy co robimy i na co się decydujemy- ile czasu, miłości, opieki i nauki możemy im dać. Udało się- my jesteśmy szczęśliwi i myślę, że nasze psy też. Ale…. przypadek, sprawił, że w styczniu tego roku adoptowaliśmy trzeciego psa- był niedożywiony, straszliwie pobity, z głebokimi ranami i z przerażeniem w oczach.

To są już 3 miesiące odkąd mamy trzy psy- zgadzamy się ze wszystkim-to jest wielka odpowiedzialność, mamy szczęście psy się kochają- ale wiem, że nie zawsze tak jest. Charaktery różne, upodobania również- praca na półtora etatu, koszty utrzymania znaczne.
Czy byśmy coś zmienili- NIGDY- w ich oczach widać miłość, wdzięczność i radość- czy może być coś piękniejszego?
Nasze cudowne serduszka pełne miłości można zobaczyć na FB @CookieMikaLemmy